Rozdzial

 1 2 | sukienkę.~Położył przed Mańką sto złotych. Dziewczyna zarzuciła
 2 3 |   Obligacje zbożowe choćby na sto milionów złotych. Płacić
 3 3 |       rynek wewnętrzny nowych sto milionów, a to już jest
 4 6 |     tego aktu przy dźwiękach "Sto lat, sto lat...", które
 5 6 |      przy dźwiękach "Sto lat, sto lat...", które musiała zagrać
 6 7 |   może wypuścić obligacje. Na sto, na dwieście milionów złotych.
 7 7 | państwo rzuci na rynek nowych sto, dwieście milionów złotych,
 8 8 |      dochód Koborowa o jakieś sto do stu czterdziestu tysięcy
 9 8 |     panu tantiema, przypuśćmy sto, a może i sto pięćdziesiąt
10 8 |      przypuśćmy sto, a może i sto pięćdziesiąt tysięcy złotych.
11 8 |     musiała ważyć co najmniej sto kilo. Boczek na pewno nie
12 12|     na to miejsce amatorów ze sto będzie, rozumiesz pan?~-
13 12|       tylko trzeba wybulić ze sto złociszów... Może sto dwadzieścia...~-
14 12|      ze sto złociszów... Może sto dwadzieścia...~- Dam radę -
15 15| Nikodema zaczął kordialnie:~- Sto lat nie widziałem szanownego
16 15|       otrzymał. Zgadza się na sto tysięcy, ale pod warunkiem
17 16|       na ręce którego złożyli sto tysięcy złotych.~We czwartek
18 20|  szeroko i wszedł pan prezes.~Sto par oczu wpiło się z zaciekawieniem
19 21|      Dwadzieścia dwie karety, sto z górą samochodów. Tłumy
20 23|  wspaniałego. Na zaproszonych sto czterdzieści osób przyjechało
21 23| czterdzieści osób przyjechało sto sześćdziesiąt trzy.~Bal
22 24|  wspaniałego. Na zaproszonych sto czterdzieści osób przyjechało
23 24| czterdzieści osób przyjechało sto sześćdziesiąt trzy.~Bal