Rozdzial

501 9 |              ramię. Depesza brzmiała:~Pan Prezes Rady Ministrów prosi
502 9 |              to już się robi?~- A jak pan widzi.~- Boże drogi - Kunicki
503 9 |          minister komunikacji. Będzie pan miał możność pomówić z nim
504 9 |         wpuszczał, gdyż to jedzie sam pan Dyzma, wielka figura, osobisty
505 9 |               jak równy z równymi, za pan brat.~Czytanie jakichś sprawozdań,
506 9 |       premiera:~- Szanowny panie, czy pan zgodziłby się objąć kierownictwo
507 9 |          Państwowego Banku Zbożowego! Pan Prezes!~Przypomniał sobie
508 9 |              pod tym zdjęciem głosił:~Pan prezes Nikodem Dyzma opuszcza
509 9 |              dotrą też do Łyskowa, że pan Boczek, Jurczak i oni wszyscy,
510 9 |          propozycją. Panie Krzepicki, pan nie posiada żadnej posady?~-
511 9 |          żadnej posady?~- Nie.~- A ma pan chęć?~- Naturalnie! - klasnęła
512 9 |            pani Przełęska.~- Bo widzi pan - ciągnął Nikodem - ja będę
513 9 |               odpowiedzialny. Uważasz pan?~Krzepicki oblizał wargi
514 9 |                hm... powiem otwarcie, pan prezes mi tego za złe nie
515 9 |              stałych godzin. Będziesz pan siedział w pracy tylko wtedy,
516 9 |              od ważniejszych. No, daj pan rękę!~Pani Przełęska wybuchnęła
517 9 |               można spytać, jaką gażę pan prezes mi przeznaczy?~Nikodema
518 9 |               Nikodema nie połechtał "pan prezes". Wziął się w boki
519 9 |           boki i zapytał:~- No, a ile pan chciałbyś?~- Czy ja wiem?...~-
520 9 |               zachęcał Nikodem.~- Jak pan prezes uważa.~Dyzma uśmiechnął
521 9 |         uśmiechnął się dobrotliwie.~- Pan prezes uważa, że pan sekretarz
522 9 |                  Pan prezes uważa, że pan sekretarz sam musi powiedzieć.
523 9 |            warunek: sztama! Rozumiesz pan? Szrama! Sztama, to znaczy,
524 9 |           mnie, tylko panu, rozumiesz pan? A pan będzie gadał ze mną
525 9 |          tylko panu, rozumiesz pan? A pan będzie gadał ze mną i referował,
526 9 |              Krzepicki, zapamiętaj to pan sobie, polega na umiejętności
527 9 |               wypowiadanym zdaniem:~- Pan prezes sobie tego życzy.~
528 9 |            doszedł do przekonania, że pan prezes umyślnie "udaje frajera",
529 9 |          Słucham, panie prezesie.~- A pan Kunicki jest w pałacu?~-
530 9 |                  Nie, panie prezesie, pan dziedzic pewnikiem w Siwym
531 9 |                Po pierwsze, nie żaden pan administrator, tylko pan
532 9 |              pan administrator, tylko pan prezes, ćwoku jeden, a po
533 9 |              gratulacje! Czy otrzymał pan moją depeszę? I jakże? Organizuje
534 9 |          depeszę? I jakże? Organizuje pan ten bank z rozmachem! Prasa
535 9 |              Serdecznie winszuję. Sam pan najlepiej wie, że mu życzę
536 9 |    pomyślności.~- Dziękuję.~- Niechże pan siada, kochany panie Nikodemie,
537 9 |            fotelu i zapytał:~- A może pan chciałby wypocząć?~- Nie.
538 9 |          dzięki Bogu. Tedy niech mnie pan zechce wysłuchać. Z góry
539 9 |          wysłuchać. Z góry proszę, by pan nie dawał natychmiastowej
540 9 |               jakbym tak zgadł, co mi pan chce zaproponować? Co?~-
541 9 |           zastanowił się Kunicki.~- A pan chciałby, żebym ja został
542 9 |            nie chwalił się nikomu, że pan prezes banku zbożowego jest
543 9 |             cieszy z tego, że kochany pan Nikodem nie porzuca Koborowa
544 10|            metody prezesa Dyzmy".~Sam pan prezes stał się osobistością
545 10|               z wyciągniętą łapą stał pan naczelnik urzędu pocztowego
546 10|           wskazał mu krzesło.~- Czego pan chce, panie Boczek?~Boczek
547 10|             mówi "panie Nikodemie", a pan możesz wysilić się na pana
548 10|           panie prezesie.~- No, o tym pan zapomnij. Czego pan sobie
549 10|               tym pan zapomnij. Czego pan sobie życzysz, panie Boczek?~-
550 10|       wartościowych, w tej samej, wie pan, co pan kiedyś prowadził...~-
551 10|              w tej samej, wie pan, co pan kiedyś prowadził...~- Ciszej,
552 10|             Ciszej, do cholery, czego pan wrzeszczysz?~Boczek ze zdumieniem
553 10|           spostrzec.~- No więc, czego pan chcesz?~- Prosiłbym pana
554 10|             posad. Wszystko zajęte.~- Pan prezes żartuje. Na jedno
555 10|               kiwać palcem, rozumiesz pan, panie Boczek? Ani myślę!
556 10|            pod panem, panie ładny, to pan mnie traktowałeś, pan wyrażałeś
557 10|              to pan mnie traktowałeś, pan wyrażałeś się do mnie, a
558 10|          wstał i tupnął nogą.~- Wiesz pan, z kim masz do czynienia?
559 10|             gębę na kłódkę, rozumiesz pan?! Ani słówkiem nikomu o
560 10|           jakiej gazecie napisali, że pan prezes swego byłego zwierzchnika...~-
561 10|                 ryknął Dyzma.~- Czego pan krzyczy, panie prezesie,
562 10|           krzyczy, panie prezesie, co pan myśli, że mi pan język zawiąże?
563 10|         prezesie, co pan myśli, że mi pan język zawiąże? Teraz pańskie
564 10|           ruszył ku drzwiom.~- Czekaj pan! - zawołał Dyzma. Boczek
565 10|          Czekam, panie prezesie.~- Co pan chciał zrobić?~- Cóż ja
566 10|             prezesowi.~- Tylko uważaj pan, panie Boczek - podszedł
567 10|           byłego szefa - tylko uważaj pan: mordę na kłódkę!~- Rozumiem,
568 10|           napisał adres.~- Zgłosi się pan tam jutro o pierwszej.~-
569 10|                 To świnia! Powiedz mu pan, że ja wiem o wszystkim
570 10|           pana to też numer! Ale żeby pan wiedział, z jaką kobietą
571 10|             miałem okoliczność, tobyś pan zdębiał!~- Chyba nie mówisz
572 10|           zdębiał!~- Chyba nie mówisz pan o pani Jaszuńskiej?~- Tfu,
573 10|                 A ja ją znam?~- Znasz pan, nie, znałeś pan, jak jeszcze
574 10|                Znasz pan, nie, znałeś pan, jak jeszcze była panną.
575 10|           tipes-topes!...~- Niech się pan prezes nie gniewa, ale ja
576 10|                jak ma męża...~- Idźże pan do bani z takim mężem -
577 10|             mnie ona kocha, rozumiesz pan, zakochała się w trymiga!...~
578 10|            ona...~- No co, nie wierzy pan?~- Wierzę, po kobietach
579 10|            chełpliwie Dyzma.~- A może pan prezes się ożeni? Wzruszył
580 10|               sprawie.~Tegoż wieczora pan prezes Dyzma był na fajfie
581 10|            drzwi oświadczył:~- Jaśnie pan prezes wygląda niczym Valentino!~-
582 10|               Witam, witam, nareszcie pan prezes był łaskaw. Kiedyż,
583 10|              gospodarza.~- Czy zechce pan być przedstawiony hrabinie
584 10|              sprawami. A propos, woli pan mówić po niemiecku czy po
585 10|          przykład Jean Ogiński... zna pan Ogińskiego?...~- Bardzo
586 10|              niemiecku, jakiś sztywny pan w monoklu wypowiedział cedząc
587 10|          powiedział coś dowcipnego.~- Pan prezes jest wrogiem języków
588 10|          Dyzma. - Ja tylko uważam, że pan Ogiński ma rację. Trzeba
589 10|          godnością państwową.~Sztywny pan w monoklu przechylił się
590 10|                korzystając z tego, że pan w monoklu poczęstował go
591 10|        zapytał:~- Dlaczego powiedział pan o tym panu, że to przyszły
592 10|        pozostała niestety tylko idea.~Pan w monoklu, nazwany przed
593 10|               ach, pardon... Mosze mi pan powi, jak sze robi taki
594 10|                   Ach - wyjaśnił łysy pan - pani Lali chodzi o twórców
595 10|             lorgnon, skinęła głową.~- Pan, prezesie, jest naprawdę
596 10|        znakomicie podkreśla dowcip.~- Pan jest sloszliwy - robiąc
597 10|       Dziękuję, niezgorzej.~- Ach, to pan zna Ponimirskiego? - zainteresowała
598 10|               dodała szeptem: - Niech pan uważa, prezes Dyzma jest,
599 10|              hrabia zapytał:~- Skądże pan to wie, panie prezesie?
600 10|             ucha do ucha...~Bo z tych pań, co spotkał w salonie u
601 11|             nadzorczej banku otworzył pan prezes Dyzma, po czym sekretarz
602 11|          zamienić. Ładna kobita. Nich pan prezes poprosi dyrektora
603 11|             by pana zastąpił, i niech pan wyjdzie.~- Czy to wypada?~-
604 11|              co im powiedzieć?~- Może pan powiedzieć, że musi pan
605 11|               pan powiedzieć, że musi pan przyjąć jakiegoś etranżera.~ ~-
606 11|     interesanta, pana Etranżera. Może pan dyrektor Marczewski mnie
607 11|          ukłonił się i wyszedł.~Gruby pan w czarnych okularach pochylił
608 11|        oddychać trudno... Zwolniła.~- Pan nie lubi szybkość?~- Nie
609 11|           klapsa.~- Kto widział ręka, pan też ma brudny...~- No więc
610 11|        wszystko rozumić? Przekona się pan w Borowie.~- To one też
611 11|            osób będzie?~- O nie. Jaki pan ciekawy. Zobaczy pan. Mówiłam:
612 11|             Jaki pan ciekawy. Zobaczy pan. Mówiłam: niespodzianka.~
613 11|        siedziało coś sześć czy siedem pań. Gdy wóz pani Lali zatrzymał
614 11|              otoczyły Nikodema.~- Czy pan, panie Nikodemie, jest zwolennikiem
615 11|              pani chodzi.~- Niech się pan nie krępuje - uspokoiła
616 11|             tyko że my nie wiemy, czy pan należy do białego kościoła
617 11|         cieszyła się utleniona dama - pan jest niezrównany! Czyż każdy
618 11|            rzeczach natury wyższej?~- Pan prezes jest tajemniczy.~-
619 11|     powiedziała brunetka - niech więc pan zaopiniuje, czy panna Rena
620 11|       wiedzieć?~- Rozumiem, ale sądzi pan?~- Jeżeli drogę zna, to
621 11|             Panie spoważniały.~- Mówi pan o drodze ezoterycznej? -
622 11|            niezwykle czuły, nie uważa pan, panie prezesie?~Owszem,
623 11|           dlaczego...~- Nie odmówi mi pan - atakowała go dalej - i
624 11|          atakowała go dalej - i zrobi pan z nią eksperyment? Mam wrażenie,
625 11|             subiekt czy obiekt, jeśli pan woli, nie miał choćby objawów
626 11|              Loża ma być na dwanaście pań i na jednego pana. Panie
627 11|          Trzypromiennej Gwiazdy - zaś pan - wielkim Trzynastym. On
628 11|              Brunetka oburzyła się:~- Pan? Pan się nie zna? Proszę,
629 11|         Brunetka oburzyła się:~- Pan? Pan się nie zna? Proszę, Mistrzu,
630 11|               ma objawienie, że tylko pan może być Wielkim Trzynastym.~-
631 11|            wtajemniczony twierdzi, że pan posiada tajemniczą moc,
632 11|              Nikodemowi.~- Doskonale! Pan, Mistrzu, rozejrzy się w
633 11|           hrabianki Czarskie i reszta pań.~- Teraz spalcie kadzidła -
634 11|       spazmatycznym śmiechem, jedna z pań zerwała się i tuląc się
635 11|         napełniono wszystkie, każda z pań wzięła jeden, a panna Stella
636 12|              podała mu rękę.~- Głodny pan?~- O, nie, dziękuję.~Spojrzał
637 12|           odwrócił się szofer.~- Jedź pan, jedź pan, nie do pana gadam.~-
638 12|              szofer.~- Jedź pan, jedź pan, nie do pana gadam.~- Przepraszam.~
639 12|               było z dziesięć osób, a pan sekretarz kilka razy, i
640 12|          dowiaduje się telefonem, czy pan prezes nie przyjechał. A
641 12|             prezesa nie ma. Mówił, że pan prezes chowa się przed nim...~-
642 12|            coś...~- Cholera! - zaklął pan prezes. - Czego ten drań
643 12|         prezesa, jakby pewien był, że pan go przyjmie. Czy to znajomy
644 12|              Tak, owszem...~- Bo, wie pan, wydawało mi się, że to
645 12|               gdy mu powiedziałem, że pan prezes przyjmuje w piątki,
646 12|            piątki, w piątki to wielki pan prezes może przyjmować kogo
647 12|     przyjmować kogo chce, a zobaczysz pan, jeszcze panu uszu natrze,
648 12|             znowu przyszedł, wpuść go pan do mnie... To taki narwaniec...
649 12|                  Dobre wspomnienia ma pan prezes z Koborowa - zauważył
650 12|             ładny majątek! Cóż, niech pan rozwiedzie Ninę z Kunickim
651 12|             mistrzem Polski, Wielagą. Pan prezes lubi walki francuskie?~-
652 12|           drugie dwadzieścia.~- Czego pan piekli się, panie Nikodemie -
653 12|               chcę, nie chcę, a czego pan mordę rozpuszczasz przy
654 12|             lepiej nam żyć w zgodzie? Pan mnie pomożesz, a ja panu
655 12|             co? - zadrwił Dyzma.~- Co pan kpisz, panie Nikodemie,
656 12|               Bo rozum mam, rozumiesz pan?~- Każdy ma swój rozum.
657 12|               ja tak myślę, że jeżeli pan możesz być prezesem, to
658 12|       osiemset złotych.~- Zwariowałeś pan, panie Boczek? Osiemset
659 12|               już ja wiem, że jak się pan postarasz, to niejeden taki
660 12|               Spirytusowych... Chcesz pan?~- To już pewno będzie lepiej.
661 12|               w objęcia.~- No widzisz pan, panie Nikodem, my swojak!
662 12|               podrzutek...~- Przestań pan, do cholery!~- Toż mówię,
663 12|                zaczął Dyzma - przyjdź pan jutro i przynieś pan swoje
664 12|          przyjdź pan jutro i przynieś pan swoje papiery, wszystkie
665 12|         nagadać się i wytłumaczyć, że pan potrafisz być zastępcą dyrektora.~-
666 12|        Serdeczne dzięki, nie pożałuje pan tego, panie Nikodem.~- Wiem,
667 12|              ze sto będzie, rozumiesz pan?~- Juści rozumiem.~- No
668 12|        prezesa.~- Do widzenia, możesz pan iść.~Nikodem spostrzegł,
669 12|         Czarska, ale powiedziałem, że pan prezes zajęty.~- To szkoda.~-
670 12|        Czarska, czy połączyć?~- Dawaj pan... Halo!... Tak, to ja,
671 12|          otworzył drzwiczki.~- Możesz pan jechać do domu - powiedział
672 12|              zapytał gospodarz.~- Lej pan - odparł Dyzma. Wypił i
673 12|            zapytał gospodarz.~- Nalej pan - powiedział Dyzma i wypił.
674 12|                Przekąsił grzybkiem.~- Pan mnie nie pamięta, panie
675 12|         kotarę - gra Ambroziak? Niech pan powie, to mój kolega...~-
676 12|            wesoło. - Z tej okazji daj pan większe piwo, panie Malinowski.~-
677 12|             dodał harmonista - to daj pan dwie z kropelkami. Wypili.~-
678 12|                  Panie Franek, a kogo pan weźmie?~- Myślę, że Antek
679 12|                ale za przeproszeniem, pan to kto jesteś?~- Co ci,
680 12|          przez ciekawość. No to gadaj pan. Nikodem pochylił się nad
681 12|                  krzyknął Dyzma.~- To pan mówi nieprawdę - oburzył
682 13|         zawołał szczupły blondyn - ma pan zapałkę?~- Mam - odparł
683 13|               sięgając do kieszeni.~- Pan się nazywasz Boczek? - nagle
684 13|              przyjrzał się mu.~- Skąd pan mnie zna?~- Skąd, a stąd,
685 13|            Panie prezesie, czy zechce pan przyjąć pewnego interesanta?
686 13|           Dyzma oparł się o biurko.~- Pan jest chory?~- Nie, nie...
687 13|               Dobrze...~- Przyjmie go pan?~- Dobrze.~Po chwili do
688 13|               nie starzeje się. Ale i pan doskonale wygląda. Cóż tam
689 13|                Słowo daję. Śliczny ma pan gabinet, ze smakiem, stylem.
690 13|        smakiem, stylem. Może zrobi mi pan łaskę, kochany panie Nikodemie,
691 13|              mój drogi, nie odmówi mi pan i zje ze mną śniadanko,
692 13|             gabinet. Nie wybierze się pan do mnie, do Koborowa? Wprawdzie
693 13|               samotna... Przyjechałby pan na parę dni, co?~- Owszem,
694 13|            stosunki, jakie ma kochany pan Nikodem.~Teraz wyjechał
695 13|               ja wiem, że jak kochany pan zechce paluszkiem kiwnąć...
696 13|              No, królu złoty, niechże pan pogada z ministrem komunikacji!
697 13|            zgodził się.~- Tylko niech pan nie wyjeżdża, bo jeżeli
698 13|              na jego twarzy.~- No, co pan kalkulujesz? - zapytał Dyzma.~-
699 13|           chwili, cedząc słowa. - Wie pan, że jestem dla pana więcej
700 13|          Dyzma zawołał:~- No, gadajże pan, do cholery!~- A nie pogniewa
701 13|         cholery!~- A nie pogniewa się pan prezes?~- Cóż to, masz mnie
702 13|             sekretarza po kolanie - a pan to też masz łeb na karku.
703 13|          zawsze się przydadzą.~- I ma pan moje przyrzeczonko, że załatwimy
704 13|             jednak przyznać muszę, że pan Dyzma wywiera bardzo dodatnie
705 13|               spał na otomanie.~- Jak pan rozkaże.~- Aha, i idź do
706 14|          porządku.~- A dowiedział się pan, kto w ministerstwie będzie
707 14|              Kochany panie Nikodemie, pan mi z nieba spadł.~- Staram
708 14|            wątpię, panie prezesie, że pan całkowicie uznaje potrzebę
709 14|               wyraził przekonanie, że pan prezes, w zrozumieniu idei
710 14|            wszystkiego.~- Nie bój się pan, damy sobie radę.~Około
711 14|             człowieka, jak najdroższy pan Nikodem, czcigodny prezes,
712 14|            Czerpak, za dwa dni wezwie pan do siebie pana Kunickiego.~-
713 14|       Kunickiego.~- Rozkaz.~- Zacznie pan z nim maglować całą sprawę
714 14|              dniach gadaniny powie mu pan, że w piątek rano będzie
715 14|          miesiąc za granicę. Kapujesz pan?~- Tak jest, panie prezesie.~-
716 14|             prezesie.~- Dobrze. To mu pan powie w czwartek rano. Pamiętaj
717 14|               czwartek rano. Pamiętaj pan: w czwartek rano! O godzinie,
718 14|            jedenastej i pożegnasz się pan z nim, a o pierwszej zadzwonisz
719 14|              a o pierwszej zadzwonisz pan do mnie do banku. Będzie
720 14|            Kunicki. Otóż poprosisz go pan do telefonu i powiesz, że
721 14|             Tak na pewno powie. Na to pan powiesz, że to niemożliwe,
722 14|       osobiście, i to rano. Rozumiesz pan?~- Tak jest, panie prezesie.~-
723 14|         ruszyć się z Warszawy. Już to pan, panie Czerpak, potrafisz.~-
724 14|            potrafię.~- Nie pożałujesz pan tego - rzekł Dyzma wstając.~
725 14|             zawołał Nikodem - pozwoli pan, panie Kunicki, że dowiem
726 14|             wypadkiem udało się panu. Pan Kunicki jest właśnie u mnie.~
727 14|              na cały miesiąc.~- Ratuj pan, kochany panie Nikodemie,
728 14|                 prosta rada: depeszuj pan do Koborowa, by panu te
729 14|         trzeba zaraz kogoś posłać. Ma pan przecie swój samochód. Może
730 14|            się.~- No dobrze, a nie ma pan w Warszawie nikogo zaufanego?~-
731 14|           pokazywałem panu... Pamięta pan? Wtem Kunicki uderzył się
732 14|               nawet prosić... Ale sam pan wie, jakie to ważne dla
733 14|       Nikodemie - wybuchnął Kunicki - pan jest Jedynym człowiekiem,
734 14|      nieszczerze zdziwił się Dyzma.~- Pan, pan, bo tylko panu jednemu
735 14|             zdziwił się Dyzma.~- Pan, pan, bo tylko panu jednemu mogę
736 14|               królu złoty, niechże mi pan nie odmawia!~- Niby czego?~-
737 14|                  Wprawdzie zmęczy się pan trochę, ale co to znaczy
738 14|        Kochany panie Nikodemie, niech pan machnie się do Koborowa!
739 14|        pobrzękiwały klucze.~- Niechże pan mnie ratuje, W panu jedyna
740 14|              zjem coś i pojadę. Dzwoń pan po samochód. W godzinę później
741 14|             drzwiczki auta.~- A niech pan, kochany panie Nikodemie,
742 14|              co do tej kwestii, niech pan postąpi, jak uważa za słuszne...
743 14|              będzie dobrze.~- A niech pan prędko przyjeżdża.~- Jak
744 14|               oczywiście, jeżeli jest pan pewien, że pani Nina wyjdzie
745 14|              końcu wręcz zapytał:~- A pan prezes zamierza ożenić się
746 14|         istotnie myśli o tym.~- Niech pan prezes nie przypuszcza,
747 14|              nie potrafi. Otóż, co by pan powiedział na to, panie
748 14|         majątku żony i do pana, za to pan daje mu pewną kwotę pieniędzy
749 14|               za nim listy gończe. Co pan na to powie, panie prezesie?~-
750 14|               nie mają podstaw. Niech pan weźmie pod uwagę wpływy
751 14|           prezesa. Chyba nie znajdzie pan w Warszawie nikogo, kto
752 14|               przeprowadzić tyle, ile pan prezes Dyzma.~Naczelnik
753 14|           bardziej, że nie wątpię, iż pan prezes zechce zachować mnie
754 14|             poważnej osobistości, jak pan prezes, mógłbym liczyć na
755 14|            tak - rzekł Dyzma - możesz pan być spokojny. To mój przyjaciel.~-
756 14|              zaseplenił:~- Przyjechał pan! Cieszę się bardzo. Przywiózł
757 14|          Cieszę się bardzo. Przywiózł pan teczkę?~- Dzień dobry. Przywiozłem.~-
758 14|        poderwał się Kunicki.~- To, co pan słyszy. Rozwodzi się i wychodzi
759 14|        wywiadowcy po cywilnemu.~- Czy pan nazywa się Kunicki Leon,
760 14|                  Tak, Kunicki.~- Jest pan aresztowany. Proszę nałożyć
761 14|          powiedzą panu. No, jazda! Ma pan broń?~- Nie.~- Obszukać
762 15|              względu, że z napomknień pań "pątniczek" domyślał się,
763 15|       świetnie się czuję. Nie uwierzy pan prezes, ale ubyło mi siedem
764 15|           życia, nowe środowisko...~- Pan był w Żegiestowie? - zapytał
765 15|            sobie głowę Dyzma.~- A wie pan prezes - mc zmieniając tonu
766 15|             dosłyszał i zapytał:~- Co pan mówi?~- Spotkałem pańskiego
767 15|              to? Nie przypomina sobie pan prezes rejenta Windera?...~-
768 15|                  O jakim Łyskowie? Co pan opowiadasz? - Wzruszył ramionami. -
769 15|           chcą się widzieć.~- Powiedz pan, że jestem chory.~- Mówiłem -
770 15|              zameldować pomimo to, bo pan prezes na pewno przyjmie.~
771 15|             cicho pani Koniecpolska - pan mieć jakieś przykroszcz?~
772 15|               łeb włazi...~- O, chyba pan, Mistrzu, każdemu potrafi
773 15|            Terkowski.~Na twarzach obu pań odbiło się zdumienie. Dyzma
774 15|        okazało się bowiem, że jedna z pań przybyć nie może, gdyż w
775 15|             sukursem przyszła jedna z pań, baronowa Wehlbergowa. Zna
776 15|           zaklął ponuro Dyzma.~- Ależ pan wygląda - podziwiał Krzepicki -
777 15|        Krzepicki - nie wiedziałem, że pan lubi takie zabawki.~- Diabła
778 15|       zirytował się Dyzma - pomógłbyś pan lepiej.~- Ale po co pan
779 15|               pan lepiej.~- Ale po co pan to sam robi? Gdzież Ignacy?~
780 15|             pani Niny, który ostatnio pan otrzymał. Zgadza się na
781 15|              dzień namysłu. Niech się pan nie obawia. Musi zgodzić
782 15|                A swoją drogą powinien pan donieść pani Ninie, że jej
783 15|              za granicę... Hm... Może pan nawet napisać, ze zabiera
784 15|          zatrzymał się w progu.~- Czy pan prezes wołał?~- Ignacy!
785 16|               mu ręce na szyję.~- Mój pan dziś jest nastrojony żartobliwie.
786 16|            pusty.~- Gdzie dyrektor?~- Pan dyrektor przychodzi o dziewiątej -
787 16|          proszę pana prezesa.~- Niech pan powie swemu dyrektorowi,
788 16|                A kogo zaangażował mój pan?~- Niejaki Krzepicki, znasz
789 16|            milczeniu.~- Przyjedzie tu pan Krzepicki, którego wziąłem
790 16|             tam jeszcze?~- Z tego, co pan prezes mówił...~- A pan
791 16|               pan prezes mówił...~- A pan zrozumiałeś to, co mówiłem?~-
792 16|               jest, ale...~- Wszystko pan zrozumiałeś?~- Wszystko
793 16|               w tym nic zdrożnego, że pan prezes chce sobie, a raczej
794 16|              cisza.~- Niewątpliwie ma pan rację - odezwał się jeden
795 17|          rozpoczynała się pielgrzymka pań i panów z mondu, śpieszących
796 17|       Nikodemowi:~- Wyobraź sobie, że pan Heli dobrze zna Kasię! Spotkał
797 17|            tak mówić - oburzała się - pan Oskar Jest prawdziwym dżentelmenem.~
798 17|             są pewne.~Hella, o którym Pan Prezes pisze, nie znam i
799 17|             jej twarzy.~- Niemożliwe! Pan Oskar?!~Nikodem flegmatycznie
800 17|          żaden huragan nie poruszy... Pan Hell też był prawdziwym
801 17|              i wymienił numer.~- Jest pan komisarz?... Proszę koniecznie
802 17|        nazwiskiem Barcik, zeznaje, że pan prezes robi podkop pod Bankiem
803 17|             panu prezesowi mówię? Czy pan prezes ją zna?~- A czort
804 17|              ale nie. Ona nie wie, że pan jest prezesem Banku Zbożowego.
805 17|              prezesa jakąś złość. Czy pan prezes rzeczywiście mieszkał
806 17|               To gadzina! Uśmieje się pan prezes, ale ona twierdzi,
807 17|          prezes, ale ona twierdzi, że pan w maju zabił i obrabował
808 17|              wymienia hotel, w którym pan pokazywał jej owe zrabowane
809 17|            Nie warto. Najlepiej niech pan komisarz poradzi jej, żeby
810 17|                to zależy od tego, jak pan będzie radził.~- Nie rozumiem,
811 18|           dwieście, panie prezesie.~- Pan chyba żartuje! Myślałem,
812 18|              sześćdziesiąt tysięcy!~- Pan prezes zechce wziąć pod
813 18|           Istotnie, a chyba nic sądzi pan prezes, by wydobycie zeznań
814 18|            się pani Przełęska - niech pan sobie wyobrazi, że tego
815 18|        dostanę ataku sercowego! Niech pan sobie wyobrazi, przed pół
816 18|          dzwoni Janek Karczewski, wie pan, ten tenisista, i powiada,
817 18|               Co robić?! Prezesie, co pan o tym sądzi? Czy słyszał
818 18|            tym sądzi? Czy słyszał już pan o tym wszystkim?~Nikodem
819 18|          wszedł lokaj i zameldował:~- Pan Oskar Hell.~Wówczas pani
820 18|        wzruszył ramionami.~- Hm... Co pan zatem sądzi, panie prezesie?
821 18|             skarbu.~- No, naturalnie! Pan prezes ma zupełną rację.~-
822 18|                panie Krzepicki, niech pan teraz weźmie maszynistkę
823 18|         zapytał Dyzmę:~- Dlaczegóż to pan prezes zajmuje dziś takie
824 18|              mówiłem!~- Owszem, mówił pan, że może to i dobrze będzie.~-
825 18|             będzie.~- Nieprawda!~- To pan mówi nieprawdę! - krzyknął
826 18|                 Może nie tymi słowami pan mówił, ale mniej więcej
827 18|      powiedział minister skarbu - czy pan nic rozumie, że prezes Dyzma
828 18|             zysk platoniczny, ale wie pan prezes, że mam pewną myśl! -
829 18|              kilka tysięcy złotych?~- Pan prezes miałby rację, gdyby
830 18|          zechcą takiego człowieka jak pan tak zaraz puścić. I tak
831 18|                 No, to proste. Zgłosi pan dymisję bez podania powodów.
832 18|           zarzynającego Bank Zbożowy, pan nie chciał ponosić za to
833 18|        zorientował się Dyzma.~- Widzi pan, panie prezesie, że mam
834 19|             powtarzał:~- Na miły Bóg, pan tego nie zrobi!~Przekładał,
835 19|        ustępowała pani Przełęska - że pan prezes absolutnie nie zgodzi
836 19|        Widzisz, Ninuś, wiedziałam, że pan prezes tak postanowi. Urządzi
837 19|               dałby sobie rady.~- Czy pan prezes - słodko spytała
838 19|           adres?~- Nie, pisał do mnie pan Oskar Hell, któregoś poznała.~-
839 20|        otworzyły się szeroko i wszedł pan prezes.~Sto par oczu wpiło
840 21|               prezes Nikodem~Dyzma.~- Pan młody, patrzcie, patrzcie,
841 21|             się dopiero o jedenastej. Pan młody tańczył do upadłego,
842 21|               zbożowym a kioskiem dla pań i panów. Cała elita musiała
843 21|               Dyzma. - Podobno ciężko pan chorował?~- Dziękuję. Niech
844 21|              wiwatują tłumy, który za pan brat żyje z najwyższymi
845 21|            człowieka tak gminnego jak pan? Panie... panie... no jakże
846 21|              Ponimirski.~- Więc wolał pan, żeby została nadal żoną
847 21|             razie... Przypuszczam, że pan, chociaż jesteś figurą wysoce
848 21|         Zamiast mnie obrażać, dziękuj pan Bogu.~- Ho?!~- Tak, dziękuj!
849 21|              szwagier. Przeniesie się pan do pałacu i będzie pan miał
850 21|            się pan do pałacu i będzie pan miał zupełną swobodę. Będziemy
851 21|         Ponimirski ożywił się.~- Mówi pan serio?~- Zupełnie serio.~-
852 21|            Wszystko. W ogóle będziesz pan swobodny. Nawet dam panu
853 21|            buzię na kłódkę. Na śmiesz pan powiedzieć, że to, coś o
854 21|             szwagry do tego, żeby "na pan"?...~- Zabawne! - zgryźliwie
855 21|      uśmiechnął się Ponimirski. - Czy pan jednak nie zdaje sobie sprawy
856 21|          zdarzyło mi się widzieć. Wie pan co? Zadzwonię na Antoniego,
857 21|             Zadzwonię na Antoniego, a pan zademonstruje na nim taki
858 21|            Dyzma powstrzymał go:~- Co pan strugasz wariata. Ja nie
859 21|                  No, to bądź zdrów!~- Pan odchodzi?... Niech pan jeszcze
860 21|                Pan odchodzi?... Niech pan jeszcze posiedzi, bo mi
861 22|       bibliotece. Nazywało się to, że pan dziedzic "pracuje naukowo".~
862 23|              skończy - westchnął siwy pan Rojczyński, sąsiad Koborowa. -
863 23|               Dyzma - przecie widzisz pan, że urządzamy dożynki, a
864 23|    pobłażliwie.~- Mój panie, niech mi pan wierzy: wolno mu, stać go
865 24|              skończy - westchnął siwy pan Rojczyński, sąsiad Koborowa. -
866 24|               Dyzma - przecie widzisz pan, że urządzamy dożynki, a
867 24|    pobłażliwie.~- Mój panie, niech mi pan wierzy: wolno mu, stać go
868 25|           jeziorze - zawołała jedna z pań. - Tak cudnie świeci księżyc!~
869 25|             mam pod rękę mandoliny.~- Pan gra na mandolinie? - zdziwiła
870 25|              Ciszko zawołał:~- Że też pan prezes nawet nasze niewinne
871 25|                ile to, kto robi. Póki pan prezes kierował bankiem,
872 25|        przyjechał? - zapytał Dyzma.~- Pan dyrektor Litwinek.~- Litwinek? -
873 25|         uśmiechnął się nieznacznie.~- Pan prezydent Rzeczypospolitej
874 25|      Rzeczypospolitej ma nadzieję, że pan, panie prezesie zechce stworzyć
875 25|         twarzy malowała się troska.~- Pan prezydent nie wątpi - ciągnął
876 25|                 ciągnął Litwinek - że pan prezes nie odmówi mu, zwłaszcza
877 25|          Trudne i wielkie to zadanie. Pan prezydent wierzy że właśnie
878 25|           prezydent wierzy że właśnie pan, który cieszy się nie tylko
879 25|            pełnię rękojmi, iż stworzy pan rząd silnej ręki, że podźwignie
880 25|            silnej ręki, że podźwignie pan pomyślność kraju, który
881 25|            silnego człowieka. Pozwoli pan, że złożę i moje skromne
882 25|      zapewnienie, że wierzę, iż tylko pan może tego dokonać, panie
883 25|          uścisnął jego rękę.~- Zechce pan premier przyjąć naprawdę
884 25|                Panie Krzepicki, niech pan idzie ze mną.~Skierował
885 25|                Jak to, zastanawia się pan prezes? Przecie to jasne!
886 25|               z drugiej strony, widzi pan, to bardzo odpowiedzialne
887 25|              nie dać z tym rady.~- Da pan prezes radę.~Nikodem cmoknął
888 25|            coraz ciężej...~- Znajdzie pan prezes jakiś pomysł, już
889 25|       pomysłów panu nie brak. I niech pan prezes sobie wyobrazi: obejmuje
890 25|              sobie wyobrazi: obejmuje pan rządy, ludność jest zadowolona,
891 25|           nastrój społeczeństwa, robi pan kilka efektownych posunięć...
892 25|               pani sobie wyobrazi, że pan prezes jeszcze się waha!~-
893 25|            kto inny nie dostałby, ale pan ma przecież tam szalone
894 25|               Panie Litwinek, powtórz pan panu prezydentowi Rzeczypospolitej,
895 25|              ostateczna.~- Czy zechce pan prezes skreślić odpowiednie
896 25|        podniesiony głos Dyzmy:~- Pisz pan, do cholery ciężkiej, kiedy
897 25|         zdaniem, zarówno panie, jak i pan pułkownik mylicie się, i
898 25|         zawołała z egzaltacją jedna z pań. - Wówczas stanie u steru
899 25|             na krześle.~- Z czego się pan śmieje? - obrażonym tonem
900 25|                 zapytał. - Kto to ten pan? Pani Przełęska odezwała
901 25|       Przełęska odezwała się:~- Niech pan wybaczy, panie dyrektorze,