Rozdzial

  1 1 |         rozwiniętej szczęce dolnej.~- A pan już gdzie tańczył?~-
  2 1 |            używał kopert niebieskich, a te były białe.~Nadjechała "
  3 1 |               Ujazdowskie 7.~Odnieść? A może dadzą złotego lub dwa?...
  4 1 |               lokatorów przy nazwisku A. Rakowieckiego widniał numer
  5 1 |              zapytała:~- Panie Dyzma, a nie lepiej by panu wrócić
  6 1 |          Warszawie, to i ludzie inne, a i pracy brak. Mój, niby,
  7 1 |             ledwie na żarcie starczy, a ichny derektor, znaczy się
  8 1 |              zamkną, bo odbytu ni ma. A i tak, żeby nie Mańka, to
  9 1 |           Zapracowuje się dziewczyna, a i to nic. Jak gościa ze
 10 1 |              trzy tygodnie nie płaci, a tylko miejsce zajmuje. Ważny
 11 1 |               Zapłacisz pan albo nie. A piętnaście złotych to i
 12 1 |              ale piechotą nie chodzą. A pan co do jakiej roboty
 13 1 |         lekceważących docinków Mańki, a zwłaszcza przyglądanie się
 14 1 |            okien sklepów spożywczych, a jednak głód nie dawał o
 15 1 |              odezwała się pierwsza:~- A odwróć się pan teraz, bo
 16 1 |              pracownikiem umysłowym", a tą dziewczyną. Po prostu
 17 1 |              Zaczął otwierać walizkę, a w myśli obliczał, że za
 18 1 |            przyjdzie stracić z osiem, a może i dziesięć złotych.~
 19 1 |            dziś sobota. Żydów nie ma, a swoje to rzadko kupują.
 20 1 |               swoje to rzadko kupują. A i to za psie pieniądze.~
 21 1 |             była szklana cygarniczka, a we fraku chusteczka do nosa.
 22 1 |               piętnasty? - zapytał.~- A piętnasty.~- A która to
 23 1 |             zapytał.~- A piętnasty.~- A która to godzina będzie?~-
 24 1 |            która to godzina będzie?~- A będzie i dziesiąta, ale
 25 1 |             stał chwilę nieruchomo.~- A cóż mi zrobią? - pomyślał. -
 26 1 |      naciągnął krochmaloną koszulę.~- A nie mówiłam, że na wesele
 27 1 |               Schował je do kieszeni, a kopertę porwał i wrzucił
 28 1 |          zabrała mu palto i kapelusz, a jakiś ugrzeczniony pan podprowadził
 29 1 |           podprowadził do drzwi sali, a nawet je uniżonym gestem
 30 1 |         wyrażały najwyższe zdumienie, a nawet przerażenie. Spojrzał
 31 1 |              owym grubym, Terkowskim, a pułkownikiem musi być na
 32 1 |         sałaty!~Cieszył się ogromnie, a choć Dyzma nie mógł zmiarkować,
 33 1 |             Obaj wybuchnęli śmiechem, a Dyzma wtórował im bez przekonania.
 34 1 |          cholerą w oczy nie zaświeci, a później jest mniej warta
 35 1 |              Znowu zaczęli się śmiać, a minister, wziąwszy Dyzmę
 36 1 |           noszącego to samo nazwisko (a może jest tu w Warszawie
 37 1 |               kim paru zdań zamienić, a nawet miałby tu specjalny
 38 1 |              no stokrotnie wdzięczny, a cóż to pana kosztuje?~Wtem
 39 1 |              stanu, któremu ojczyzna, a specjalnie rolnictwo, a
 40 1 |               a specjalnie rolnictwo, a jeszcze bardzie) leśnictwo,
 41 2 |          siwizną włosów.~Małe, uważne a natarczywe oczy zdawały
 42 2 |             się przepisami, ustawami, a wszystko po to, żeby mnie
 43 2 |         celulozy, za bezcen sprzedam, a sam sobie, czy ja wiem,
 44 2 |            koszta dziesięć do rączki, a po załatwieniu reszta."~
 45 2 |              poza jego rzeczywistość, a nawet poza marzenia, jeszcze
 46 2 |            dziś nie ma. He, he, he... A trudno wymagać od najżyczliwszego,
 47 2 |              motorówkę na jeziorze... A i przyjrzy się pan memu
 48 2 |               śmiechem.~- He, he, he, a to z pana kawalarz. Bezrobotny!
 49 2 |         Trudno o intratne stanowiska, a znowuż służba państwowa,
 50 2 |               to, panie, dużo honoru, a dochodu mało. Pensje urzędnicze
 51 2 |      poszukiwaniu dobrego stanowiska, a ja już doszedłem do tego
 52 2 |           dobra, do miasta niedaleko, a jak pan zechce w Warszawie
 53 2 |          Słowem, żadnego skrępowania. A co do warunków, to już pan
 54 2 |              się, na co się zgadza.~- A pensja, powiedzmy... dwa
 55 2 |            swoje nazwisko precyzyjnym a wielce skomplikowanym zakrętasem,
 56 2 |            zaliczki, służę uprzejmie, a teraz... Zaczął omawiać
 57 2 |             pan po nocy się włóczy?~- A czemu to panna Mania spać
 58 2 |               pójdziemy. Przystanęła, a gdy zrównał się z nią, powiedziała:~-
 59 2 |           Tyle forsy... tyle forsy... A to pięćsetki. Psiakrew!
 60 2 |               Skinął głową.~Milczała, a w jej oczach malował się
 61 2 |            przytuliła się do niego.~- A ciebie nie nakryją?~- Nie
 62 2 |          znajdą.~- Mnie nie złapią.~- A powiedz, miałeś pietra?
 63 2 |           gadać. No, chodźmy do domu. A to masz dla ciebie na sukienkę.~
 64 2 |             Rozumiesz?~- No, pewno.~- A ja teraz będę musiał wyjechać
 65 2 |      musztardy, krążyła z rąk do rąk, a że objętość jej była dość
 66 2 |           uregulował zaległe komorne, a gdy dziewczyna wróciła,
 67 2 |             Znalazłem dobrą posadę.~- A gdzie? - zagadnął Walenty.~-
 68 2 |                Przepili jego zdrowie, a gdy już butelka była pusta,
 69 2 |          siedział chwilę w milczeniu, a że podpił sobie, zaczął
 70 3 |              zachwycał swą elegancją, a w jego pokoju Nikodem nieraz
 71 3 |        pasażerowie są znacznie milsi, a l służba kolejowa grzeczniej
 72 3 |             ze trzy miesiące wytrwać. A może pól roku?...~Uśmiechnął
 73 3 |             ogóle mówić jak najmniej, a o sobie ani jednego słówka.
 74 3 |            została dlań przygotowana, a później, jeżeli nie jest
 75 3 |         uczesał się, nałożył pidżamę, a gdy wrócił do swego pokoju,
 76 3 |             którego wprowadził Dyzmę, a zasługujący raczej na miano
 77 3 |             wskazówek dla architekta, a kończąc na najmniejszym
 78 3 |              połowie leżąca odłogiem. A dziś - złote jabłko, cacko,
 79 3 |              ostro zakończone u góry, a blondynce zakrywało je puszyste
 80 3 |          Winder nazywał kindersztubą, a co prawdopodobnie miało
 81 3 |               to już panu Nikodemowi. A niech pan sobie wyobrazi,
 82 3 |            mojej pani usłać gniazdko, a ona jeszcze mi scenę zrobiła.
 83 3 |              nie wyglądać na żarłoka, a teraz był głodny. Lokaj
 84 3 |             młoda jeszcze. Zmądrzeje. A córka?... Hm... Kasia z
 85 3 |             jakby to pana martwiło.~- A co pan sądzi? - zdziwił
 86 3 |          zacznie magazynować zboże.~- A kto panu powiedział, że
 87 3 |             Powiedzmy, sześcioletnie. A przecie, do pioruna w ciągu
 88 3 |           świetny interes. Uważa pan? A korzyści ogromne: primo,
 89 3 |       wewnętrzny nowych sto milionów, a to już jest suma, która
 90 3 |             temat i kto wie... Urwał, a jednocześnie pomyślał: -
 91 3 |           tych wyczuwało się niechęć, a nawet wręcz nieżyczliwość.
 92 3 |            wykład o gatunkach drzewa, a stanie eksploatacji, o trudnościach
 93 3 |    niezrozumiałych, spraw przedziwnie a tajemniczo zazębiających
 94 3 |           odeślę do pańskiego pokoju, a pan może je wieczorkiem
 95 3 |            Dobrze, z przyjemnością.~- A nie zdrzemnąłby się pan
 96 3 |             drzemki, odprowadzę pana. A niech pan łaskawie zwróci
 97 3 |                   Taki cwany piernik, a sam siebie nabrał... Jakby
 98 3 |              Wtem usłyszał gwizdanie, a po chwili szybkie kroki
 99 3 |             zakończona bladą, malutką a okrągłą twarzą, przypominającą
100 3 |              to nie ma żadnego sensu, a ciekaw jestem, dlaczego
101 3 |     Ponimirski uspokoił się i usiadł, a nawet uśmiechnął się.~-
102 3 |               bydlę. Śmiał się dalej, a Dyzma skonstatował w duchu: -
103 3 |           pewno Kunik uprzedził pana. A może moja siostra? Powiedz
104 3 |       angielsku?...~- Nie rozumiem.~- A to świetnie - ucieszył się
105 3 |        jeszcze kiedyś wytoczę proces, a Ninę wezmę pod osobistą
106 3 |                że pochodzisz z gminu, a chamy przecie honoru nie
107 3 |               i powiada, że łajdak... A co mi tam do tego!...~Machnął
108 4 |          towarzystwie Kasi. Milczeli, a że w parku panowała zupełna
109 4 |               to leży w pana typie.~- A to dobrze czy źle? - zaryzykował.~-
110 4 |             zaciśniętymi pięściami.~- A jednak muszę, muszę - powtarzał
111 4 |             to na nic, łeb mi pęknie, a nic nie zrozumiem.~Poszedł
112 4 |            Przeciągnąć jak najdłużej, a może tymczasem przyjdzie
113 4 |            Pracowitość pracowitością, a zdrowie zdrowiem.~- Nic
114 4 |           papierni komisję budowlaną, a później jadę obejrzeć las
115 4 |               uczył gry bilardowej.~- A pan dobrze gra?~- Średnio -
116 4 |            uśmiechnęła się pani Nina, a Dyzma zauważył, że patrzy
117 4 |               szybko orientowała się, a że miała pewną rękę i dobre
118 4 |       pierwszy raz, bardzo pięknie.~- A co jest w bilardzie najtrudniejsze? -
119 4 |            takiej wprawy nie dojdę.~- A może pani spróbuje? - zwrócił
120 4 |         powiedzieć.~- Tylko tyle? No, a na przykład mnie co by pan
121 4 |             tym samym komplementem.~- A kto to jest Bergano? - Wpadłem -
122 4 |             diametralnie przeciwne.~- A jednak panie się kochają.~
123 4 |                  pomyślała. - Dziwne. A jednak... Ach, ty wieczna
124 4 |         chorego i me iść na lekcje... A tu nie ma żadnej rady, żadnej...
125 4 |         przecie tego wykuć nie można, a zachorować... Nagle zastanowił
126 4 |               Nagle zastanowił się:~- A żeby tak zachorować?~Ale
127 4 |               bo mu jeść nie dadzą...~A żeby tak reumatyzm?...~Ucieszył
128 4 |           zacznie się skarżyć na ból, a jutro wcale nie wstanie
129 4 |               Pani jest nielitościwa. A gdybym zachorował, a nie
130 4 |    nielitościwa. A gdybym zachorował, a nie byłoby w pobliżu lekarza?...~-
131 4 |              Ja cierpię na reumatyzm, a to chyba choroba męska.~-
132 4 |          skłamał:~- Virtuti Militari. A poza tym miałem i awans,
133 4 |               w rozwidleniu gałęzi.~- A, jest pan - zawołał ten
134 4 |               Dyzma. Głupie nazwisko, a imię?~- Nikodem.~- Dziwne.
135 4 |               nie wygląda na Brutusa, a ja na Żorża. Powiadasz pan,
136 4 |            trudnił się lichwiarstwem. A że mój ojciec wydawał dużo
137 4 |             zapytał ostrożnie Dyzma - a dlaczegóż w takim razie
138 4 |         przeżyłby wyjazdu z Koborowa, a ten łotr, zwąchawszy to,
139 4 |               jej ślubie i tak umarł, a ten łotr wycyganił od Niny
140 4 |             Kunik ma pełnię władzy.~- A co na to mówi jego córka?~-
141 4 |        Rozumiem - zgodził się Dyzma - a więc umarła?~- Po pierwsze,
142 4 |             nic mnie to nie obchodzi, a po drugie, umarła już dawno.
143 4 |              zaryzykował zapytanie:~- A dlaczego pana hrabiego usunęli
144 4 |            Wystarczy? Idę pisać list, a pan przed wyjazdem do Warszawy
145 4 |              i za kolano. Obie panie, a zwłaszcza Nina, ze współczuciem
146 4 |       rozbierać się i ułożyć w łóżku, a później przyniósł lekarstwa.~
147 4 |         kwadransie zapukano do drzwi, a gdy powiedział: "Proszę",
148 4 |         Dobranoc pani.~Zaległa cisza, a że kolacja była obfita,
149 5 |          towarzystwie Kasi. Milczeli, a że w parku panowała zupełna
150 5 |               to leży w pana typie.~- A to dobrze czy źle? - zaryzykował.~-
151 5 |             zaciśniętymi pięściami.~- A jednak muszę, muszę - powtarzał
152 5 |             to na nic, łeb mi pęknie, a nic nie zrozumiem.~Poszedł
153 5 |            Przeciągnąć jak najdłużej, a może tymczasem przyjdzie
154 5 |            Pracowitość pracowitością, a zdrowie zdrowiem.~- Nic
155 5 |           papierni komisję budowlaną, a później jadę obejrzeć las
156 5 |               uczył gry bilardowej.~- A pan dobrze gra?~- Średnio -
157 5 |            uśmiechnęła się pani Nina, a Dyzma zauważył, że patrzy
158 5 |               szybko orientowała się, a że miała pewną rękę i dobre
159 5 |       pierwszy raz, bardzo pięknie.~- A co jest w bilardzie najtrudniejsze? -
160 5 |            takiej wprawy nie dojdę.~- A może pani spróbuje? - zwrócił
161 5 |         powiedzieć.~- Tylko tyle? No, a na przykład mnie co by pan
162 5 |             tym samym komplementem.~- A kto to jest Bergano? - Wpadłem -
163 5 |             diametralnie przeciwne.~- A jednak panie się kochają.~
164 5 |                  pomyślała. - Dziwne. A jednak... Ach, ty wieczna
165 5 |         chorego i me iść na lekcje... A tu nie ma żadnej rady, żadnej...
166 5 |         przecie tego wykuć nie można, a zachorować... Nagle zastanowił
167 5 |               Nagle zastanowił się:~- A żeby tak zachorować?~Ale
168 5 |               bo mu jeść nie dadzą...~A żeby tak reumatyzm?...~Ucieszył
169 5 |           zacznie się skarżyć na ból, a jutro wcale nie wstanie
170 5 |               Pani jest nielitościwa. A gdybym zachorował, a nie
171 5 |    nielitościwa. A gdybym zachorował, a nie byłoby w pobliżu lekarza?...~-
172 5 |              Ja cierpię na reumatyzm, a to chyba choroba męska.~-
173 5 |          skłamał:~- Virtuti Militari. A poza tym miałem i awans,
174 5 |               w rozwidleniu gałęzi.~- A, jest pan - zawołał ten
175 5 |               Dyzma. Głupie nazwisko, a imię?~- Nikodem.~- Dziwne.
176 5 |               nie wygląda na Brutusa, a ja na Żorża. Powiadasz pan,
177 5 |            trudnił się lichwiarstwem. A że mój ojciec wydawał dużo
178 5 |             zapytał ostrożnie Dyzma - a dlaczegóż w takim razie
179 5 |         przeżyłby wyjazdu z Koborowa, a ten łotr, zwąchawszy to,
180 5 |               jej ślubie i tak umarł, a ten łotr wycyganił od Niny
181 5 |             Kunik ma pełnię władzy.~- A co na to mówi jego córka?~-
182 5 |        Rozumiem - zgodził się Dyzma - a więc umarła?~- Po pierwsze,
183 5 |             nic mnie to nie obchodzi, a po drugie, umarła już dawno.
184 5 |              zaryzykował zapytanie:~- A dlaczego pana hrabiego usunęli
185 5 |            Wystarczy? Idę pisać list, a pan przed wyjazdem do Warszawy
186 5 |              i za kolano. Obie panie, a zwłaszcza Nina, ze współczuciem
187 5 |       rozbierać się i ułożyć w łóżku, a później przyniósł lekarstwa.~
188 5 |         kwadransie zapukano do drzwi, a gdy powiedział: "Proszę",
189 5 |         Dobranoc pani.~Zaległa cisza, a że kolacja była obfita,
190 6 |               przydrożnym miasteczku, a zatrzymywali się rzadko,
191 6 |          zresztą spodziewać należało, a nieżyczliwy dla łajdaka
192 6 |             przywłaszczenie Koborowa, a co pójdzie tym łatwiej,
193 6 |             których mi Ciocia mówiła, a co dotyczyło jakichś podkładów
194 6 |              świnia, Kunik, nie jest, a jeżeli nie w chlewie, to
195 6 |            dług Zyziowi Krzepickiemu, a nawet ożeniłbym się z panna
196 6 |        tarasem, wychodzącym na ogród, a widocznym przez żelazną
197 6 |             przyjechałem do Warszawy, a dowiedziawszy się, że pana
198 6 |             podobał mu się niezwykle, a przy tym luksusowy wóz Dyzmy
199 6 |    Rzeczywiście był wesół i ożywiony, a tylko nabiegłe krwią białka
200 6 |            przed nim będą plackiem!~- A cóż porabia minister Jaszuński?~-
201 6 |            związki drobnych rolników, a Terkowski kopie pod nim
202 6 |       rolnictwie i na to nie ma rady. A szkoda byłoby Jaszuńskiego,
203 6 |               drugie - odparł Dyzma - a ponadto jestem plenipotentem
204 6 |               Sam wszedł do kawiarni, a znalazłszy z trudem stolik
205 6 |            Warszawie nie znał nikogo, a przynajmniej nikogo takiego,
206 6 |   jednogłośnie o godzinie dziesiątej, a o jedenastej w całym mieszkaniu
207 6 |            otworzyły się z rozmachem, a przez nie jak strzał armaty
208 6 |              pani pieniędzy nie chce, a jeżeli czego chce, to właśnie
209 6 |               rosnącym zdziwieniem.~_ A jak pani myśli, kto? Szach
210 6 |        turecki?... Siostrzeniec pani, a mój przyjaciel.~Pani Przełęska
211 6 |         połowa mebli leżała na ziemi, a w środku stała szczotka
212 6 |        siostrzeńca. Niby wielka dama, a wygląda jak kuchta...~Długo
213 6 |       szlafrok, miała uczesane włosy, a na jej mięsistym nosie i
214 6 |        Krzepickiego?~- Nie, nie znam. A kto to?~- O, to bardzo zdolny
215 6 |        omówimy całą sprawę. Dobrze?~- A o której?~- O piątej, jeżeli
216 6 |               pan łaskaw.~- Dobrze.~- A niechże mi pan daruje niegrzeczne
217 6 |             aby wypada to jeść łyżką, a tamto widelcem.~Z wizyty
218 6 |             skończy się na gadaninie, a z nadziei hrabiego Ponimirskiego
219 6 |       sprawiłby przykrość pani Ninie, a to taka sympatyczna kobita...~
220 6 |              nią na kobiercu ślubnym, a co najciekawsze, ślubu udzielił
221 6 |              to dzieje się w Ameryce, a tam widocznie ksiądz może
222 6 |             stół różnymi przyprawami, a dwaj inni raz po raz przynosili
223 6 |               Kobiety za nim szalały, a przy wspólnym stole konwersacja
224 6 |               Siedział, uważacie, vis a vis bubka. Ten jak zaczął
225 6 |               do pieczystego. Czekam, a Jaś nic. Siedzi i słucha,
226 6 |             Jaś nic. Siedzi i słucha, a typek uśmiechnięty, wytworny,
227 6 |               huuu"?~- "Huuu" i tyle, a znasz bas Ulanickiego! Nie
228 6 |         ludzie tak się śmiać mogli.~- A Jaś co?~- Jaś? Ano, jakby
229 6 |          zabrał się do pieczystego.~- A bubek?~- Biedna kukła. Nie
230 6 |        przyglądała mu się z uznaniem, a gdy usiadł, jednogłośnie
231 6 |              z tym jakimś Krzepickim, a zwłaszcza nie widział celu
232 6 |             otworzył drzwi do salonu, a po dłuższej chwili weszła
233 6 |                że jest on przystojny, a może nawet znacznie ładniejszy
234 6 |        wiadomości w tych kwestiach.~- A niech szanowny pan raczy
235 6 |       wzruszył ramionami Krzepicki. - A po co ma je znać? Zrobi
236 6 |               jest przecie pani Nina, a ona na to nie pójdzie.~-
237 6 |              Nina palcem nie ruszy.~- A Żorż nie ma więcej krewnych -
238 6 |                 Tymczasem, tymczasem! A tymczasem jest to, że pieniądze
239 6 |       Napełniła filiżanki i dodała:~- A może jednak pan Dyzma potrafiłby
240 6 |       przyjacielem Zorza, nieprawdaż? A to chyba motyw wystarczający.
241 6 |        odłożenia decydującej rozmowy, a gdy dowiedziała się, że
242 6 |               mówiła pani Przełęska - a wśród nich spotka pan wielu
243 6 |            wiceminister Ulanicki...~- A pułkownik Wareda? - zapytał
244 6 |              tą z domu Hamelbeinówną, a Ważyk może w naszej sprawie...
245 7 |              ataki prasy opozycyjnej, a nawet pomruki niezadowolenia
246 7 |           gabinetu byłaby niemożliwa, a trzeba się ratować rekonstrukcją.~
247 7 |        Ulanickim.~Czekał nań od rana, a nawet telefonował doń kilka
248 7 |               Zalewasz się po nocach, a tu ziemia pod nogami się
249 7 |         środków na zaradzenie złemu." A Nikodem na to: "Jest środek:
250 7 |              ja to samo powiedziałem, a on na to: "pieniędzy? Nie
251 7 |             go wypytywać o szczegóły, a on powiada, że nie jest
252 7 |        wszystkim absolutna tajemnica. A po wtóre, trzeba jeszcze
253 7 |           zaraz do niego zadzwonić.~- A on jeszcze jest w Warszawie?~-
254 7 |           jeszcze jest w Warszawie?~- A jakże. Stoi w "Europie".
255 7 |         zdziwił się.~- Co ty powiesz? A nie wygląda na hulakę. O
256 7 |             zawsze dostałaby w skórę. A ja? To jest chciałem powiedzieć:
257 7 |             jest chciałem powiedzieć: a my?!... Czy ty, Jasiu, rozumiesz?~-
258 7 |        których słyszał od Kunickiego, a czym Ulanicki tak się zachwycał.
259 7 |               ode mnie. Zaraz, zaraz, a ty, Jasiu, masz adres pana
260 7 |           weto.~- Znowu się zalejesz, a teraz czas gorący, nie można
261 7 |                wesołość i zdziwienie, a raczej podziw dla samego
262 7 |      Nikodemie!~Zdziwi pana mój list, a zapewne jeszcze hardziej
263 7 |               jak je potrafię kochać, a jak muszę nienawidzić. Proszę
264 7 |               brak mi rozmów z Panem, a jestem taka samotna.~Koborowo
265 7 |            oko... Cóż, młoda jeszcze, a mąż stary. A może by tak
266 7 |           młoda jeszcze, a mąż stary. A może by tak i skorzystać?~
267 7 |             lampy i wziął się w boki, a głowę podniósł ku górze.
268 7 |                to i przyzwyczaił się, a jak do czego przyzwyczaisz
269 7 |          poduszkach wspaniałego wozu, a jak źle tłoczyć się w ścisku
270 7 |          powiedział z przekonaniem:~- A tak, tak, wieczory są już
271 7 |              się dowcip Krzepickiego, a że pani Przełęska wyszła
272 7 |    opowiedzieć najnowszą anegdotkę!~- A słucham, słucham.~Tymczasem
273 7 |             salonu weszło kilka osób, a zanim zdążyli się przywitać,
274 7 |         Owszem, pochodzi z Kurlandii, a obecnie administruje dobrami
275 7 |        wcześnie. Trzeba się wyspać.~- A tak chciałabym z panem jeszcze
276 7 |              się w tym obcym świecie. A przecież już teraz zaczął
277 7 |              nowa karta w jego życiu, a cóż go obchodziła kwestia,
278 7 |          której i tak muszą być nici, a tylko zaszkodzić może, gdy -
279 7 |              niczym słyszeć nie chce, a na długu postawiła krzyżyk.~
280 7 |               urzędowe, nie dla mnie, a w ogóle proszę grzeczniej,
281 7 |              bronił się urzędniczek - a skąd mam wiedzieć, do kogo
282 7 |               No, no, bez poufałości. A teraz rypaj pan do swego
283 7 |         biurkiem.~Nie minął kwadrans, a zjawił się dyrektor Olszewski.
284 7 |             drgały wszystkie mięśnie, a przystrzyżone rudawo-blond
285 7 |         krajowym nie więcej, jak tyle a tyle, a pan resztę za psie
286 7 |              więcej, jak tyle a tyle, a pan resztę za psie pieniądze
287 7 |            słowami:~- No, w porządku. A nie zadzieraj pan ze mną,
288 8 |          seplenił - przyjechał Dyzma! A nie macie pojęcia, z jakimi
289 8 |             migrenę i nie może zejść. A Kasia nie chce zostawić
290 8 |             tantiema, przypuśćmy sto, a może i sto pięćdziesiąt
291 8 |       ucieszył się Kunicki - otóż to! A mógłby pan otrzymać większe
292 8 |        Uważnie przyglądał się Dyzmie, a że ten milczał, Kunicki
293 8 |                  Taki stary kanciarz, a taki frajer! Kobieta i tak
294 8 |           Kobieta i tak na mnie leci, a on jeszcze ją popycha.~Usiadł
295 8 |                powiedziała niedbale~- A ja myślałem...~- Co pan
296 8 |      czerwienią atłasowego pantofelka a mankietem nogawki odsłoniła
297 8 |          przechyliła zalotnie głowę - a może chce pan sprawdzić,
298 8 |           zdobyć się na żaden ruch.~- A może pan myśli, że jestem
299 8 |               ostrym i podniecającym, a przecież tak subtelnym.~-
300 8 |               przyszła, sama chciała, a tymczasem...~Długo nie mógł
301 8 |             na ręce. Nie broniła się, a gdy znaleźli się na kładce,
302 8 |               ręku - uśmiechnął się - a jednak są szczęśliwi.~-
303 8 |             mnie me lubi?~- Nie to.~- A jednak nie lubi. Dziś przy
304 8 |           gadał! Wszystkimi językami! A wszyscy słuchają, zwłaszcza
305 8 |            słuchają, zwłaszcza panie! A on czaruje i czaruje.~-
306 8 |           Nina wybuchnęła śmiechem.~- A on co? - zapytała.~- On?
307 8 |        rewelacje, nowe niespodzianki. A przecie pan jest monolitem...~-
308 8 |               może jest nieco surowy, a nawet, powiedziałabym, brutalny.
309 8 |             teraz ja będę wiosłowała, a pan przejdzie do steru.~-
310 8 |            potrafię żyć bez pana...~- A po co potrafiać?~- Nie mów,
311 8 |            mogła zerwać te kajdany.~- A cóż to trudnego? - wzruszył
312 8 |               w jego gadaninie.~- No, a cóż tam słychać przy wielkim
313 8 |               Ale... Panie Nikodemie, a co by pan sądził o takim
314 8 |               szczegółowo ten pomysł, a Nikodem słuchał chciwie,
315 8 |         kolega. Pani Nina milczała.~- A wie pan - spytała po chwili -
316 8 |      powiedzenia. Może posiedzisz tu, a my się przejdziemy?~Nina
317 8 |         nikomu.~- No, masz szczęście. A skąd ona wie, że przedstawiłem
318 8 |             Oksfordu?~- Tego nie wie. A co do Oksfordu, to sam powiedziałem,
319 8 |            odejść. Brutus! Do nogi!~- A jak będzie z panią Niną? -
320 8 |              działa nań podniecająco, a zalecili ograniczenie podnieceń
321 9 |             gdy mu bardziej dopiekła, a każde jego zdanie wyszydzała
322 9 |        brzękiem podskoczyły nakrycia, a obie panie oniemiały.~Dopiero
323 9 |               się coraz donioślejszy, a że drzwi w amfiladzie były
324 9 |               Kunicki stanął w progu, a twarz jego skurczyła się
325 9 |             Kunicki Dyzmę.~- Co było? A to było - odparł ten - że
326 9 |             to nie będę wracać oknem. A na pański ten... kontyngent
327 9 |         satysfakcję?~- Satysfakcję... a co nawymyślała mi, to co?~-
328 9 |              noc zamyka się na klucz, a podobno robiła to zawsze,
329 9 |         Terkowskiego!~Nikodem czytał, a Nina zaglądała mu przez
330 9 |               Więc to już się robi?~- A jak pan widzi.~- Boże drogi -
331 9 |            Nina była bardzo ożywiona, a to dzięki projektowi męża,
332 9 |    zastawiania zegarka lub ubrania... A później co zapytanie premiera:~-
333 9 |            ociągał się z odpowiedzią, a potem wymawiał się, że może
334 9 |           gimnazjum ukończył w Rydze, a wyższe studia ekonomiczne
335 9 |              kanapie między premierem a ministrem Jaszuńskim, oraz
336 9 |           której schodził ze schodów, a za nim szedł starszy jegomość
337 9 |                iż Oksfordem.~Choroba!~A jeżeli któremu z nich strzeli
338 9 |              Napoleonem gospodarczym, a panna Hulczyńska patrzyła
339 9 |         panienka zrobiła smutną minę, a pani Przełęska wyraziła
340 9 |   pociągnąwszy łyk kawy powiedział:~- A ja tu przyszedłem z propozycją.
341 9 |               żadnej posady?~- Nie.~- A ma pan chęć?~- Naturalnie! -
342 9 |          wtedy, gdy ja będę siedział, a co panu się zdaje, że prezes
343 9 |               w boki i zapytał:~- No, a ile pan chciałbyś?~- Czy
344 9 |       triumfującym spojrzeniem pokój, a Krzepicki wśród zachwyconych "
345 9 |           Rozumiem, panie prezesie.~- A ja panu powiem, że jak będę
346 9 |             zajmie się Wandryszewski, a sprawozdania będzie składał
347 9 |            tylko panu, rozumiesz pan? A pan będzie gadał ze mną
348 9 |               się do pracy z zapałem, a że istotnie nie brakło mu
349 9 |              istotnie tak postanowił, a nie inaczej, lecz Dyzma,
350 9 |             się trzymał na baczności, a że był otoczony ogólnym
351 9 |          Kunickim.~Była to niedziela, a że zapomniał zadepeszować
352 9 |        przekraczała dwóch kilometrów, a że ranek był piękny, przechadzka
353 9 |              w gazecie?~- Czytaliśmy, a jakże, że nas taki zaszczyt
354 9 |            Słucham, panie prezesie.~- A pan Kunicki jest w pałacu?~-
355 9 |          powinno być. Praca to grunt! A wy tobyście wiecznie świętowali.
356 9 |            jeden! Pół godziny czekam, a on w kredensie. Bydlę nieskrobane!
357 9 |              pan prezes, ćwoku jeden, a po drugie, to jak państwa
358 9 |          chodzi o spisywanie zdarzeń? A nawet wrażeń? Przecie ja
359 9 |        niewątpliwie dobrze zbudowany, a tylko dzięki ubraniu wygląda
360 9 |         umiałabym im spojrzeć w oczy, a jednak nie potrafiłabym
361 9 |           odpowiedział krótko: "Tak".~A to może znaczyć bardzo wiele.
362 9 |           Dyzmę w fotelu i zapytał:~- A może pan chciałby wypocząć?~-
363 9 |               się i przymrużył oko.~- A jakbym tak zgadł, co mi
364 9 |             zastanowił się Kunicki.~- A pan chciałby, żebym ja został
365 9 |         Wieczór był wyjątkowo piękny, a droga wśród lasu, naświetlona
366 9 |            kobietą, która nic nie ma, a ma takie potrzeby... Tych
367 9 |               i bransolety zmienia... A przecie Kunicki w razie
368 9 |               tego prezesostwa wylać, a wówczas co zrobi z tą babą
369 9 |       zobaczył, że klamka się ugięła, a drzwi nie otworzyły się (
370 9 |               nie są wystarczające.~- A po drugie, sama mówiłaś,
371 9 |          chcesz mieszkać w Warszawie, a przecie ja muszę tam mieszkać.~
372 9 |               Nikodem poczuł senność, a że bał się zasnąć, zapalił
373 9 |              Słuchaj - przerwał jej - a czy twój mąż nie spostrzeże,
374 10|           innych państw europejskich, a prasa zagraniczna, a zwłaszcza
375 10|    europejskich, a prasa zagraniczna, a zwłaszcza w krajach rolniczych,
376 10|              uznaniem sfer rządowych, a nawet opozycja traktowała
377 10|               organizacji, oszczędnej a mądrej gospodarki i rozmachu
378 10|         głośno nowoczesnym Wokulskim, a multimilioner Zbigniew Szwarcnagel
379 10|         zatarg między rządem z jednej a przemysłem naftowym z drugiej
380 10|           Trzeba było opanować się.~- A dzień dobry - powiedział -
381 10|               mówi "panie Nikodemie", a pan możesz wysilić się na
382 10|       miesiąca już jestem bez posady, a żona, dzieci...~- Wyleli
383 10|            pan wyrażałeś się do mnie, a teraz to koza do woza? Figa
384 10|             go! Wielką szyszkę kroił, a teraz w pas się zgina.~Nikodem
385 10|             mnie znasz! Ani słówkiem. A teraz wont!~Boczek nie ruszał
386 10|          sprawiedliwość na świecie... A jakby w jakiej gazecie napisali,
387 10|                  Dziękuję. Tak sobie. A, panie dyrektorze, czy nie
388 10|        brunetka. Siedzi przy oknie.~- A co na to dyrektor?~- Nie
389 10| roztargnieniem i wreszcie przerwał:~- A ona jest ładna?~- Kto?~-
390 10|           uśmiechnął się szeroko.~ ~- A względem tego?...~Krzepicki
391 10|         Jaszuńskiej?~- Tfu, klempa!~- A ja ją znam?~- Znasz pan,
392 10|             puszczała się z każdym.~- A kto panu powiedział, że
393 10|             Ze mną to nie z każdym.~- A choćby z panem - upierał
394 10|              czasie próbowałem i nic. A teraz, jak ma męża...~-
395 10|           gruchot, co ani be, ani me! A mnie ona kocha, rozumiesz
396 10|             dodał chełpliwie Dyzma.~- A może pan prezes się ożeni?
397 10|         Wzruszył ramionami.~- Goła.~- A Koborowo? Ona tam pewno
398 10|               czy tam pani Przełęska, a co innego prawdziwa wielka
399 10|         samochodowy, wiesz?...~- Aha, a ten drugi?~- Hrabia Hieronim
400 10|      dyplomata uprzejmie kiwał głową, a hrabia Koniecpolski przytakiwał
401 10|          interesuje naszymi sprawami. A propos, woli pan mówić po
402 10|              lecz księżna już znikła, a jemu podsunięto krzesło.~
403 10|           literatury i dla zagranicy, a mówić po polsku.~- Ach -
404 10|       zawołała hrabina Koniecpolska - a gdy ktosz nie potrafi? Dyzma
405 10|              Albowiem...~Mówił dalej, a tymczasem Nikodem, korzystając
406 10|               dziś mamy inne czasy.~_ A cóż to szkodzi? Dawniej
407 10|             Znowu rozległ się śmiech, a siwiejąca dama zawołała
408 10|      czarujący!~- No i co za esprit d'a propos - dorzuciła młoda
409 10|               chciałabym zapytać... - a gdy zbliżył się do niej,
410 10|          wszyscy wybuchnęli śmiechem, a pani Koniecpolska po raz
411 10|               Zaszkodzić to nie może, a pomóc może.~W gruncie rzeczy
412 10|           dość im byle co powiedzieć, a już zachwycają się, jakby
413 10|            już całkiem zeszła na psy, a może i do książeczki się
414 11|            Nic już tu ważnego nie ma, a wnioski przyjmą bez dyskusji.~-
415 11|            Zapowiadała niespodziankę, a gdy i to nie skutkowało,
416 11|              lubię. Roześmiała się.~- A ja szalenie. W zeszli roku
417 11|             głową.~- W to oko dobrze, a teraz drugie.~- Jak to?
418 11|                Nadstawiła drugie oko, a kiedy zaczął ją całować
419 11|               przyglądały się Dyzmie, a on im. Wyglądały na przystojne,
420 11|              mocniej wypadek z rzęsą, a tymczasem dowiaduje się,
421 11|               i wzruszył ramionami.~- A skąd ja mogę wiedzieć?~-
422 11|      początkowo brał za mistyfikację, a które naprowadziły go w
423 11|          wielu krajach takie loże są, a tu dotychczas nie. Loża
424 11|           momencie obie panie wstały, a panna Stella grobowym głosem
425 11|               posiada tajemniczą moc, a zatem...~- Co tam Terkowski
426 11|              nań tak niespodziewanie, a pachniało jakimś ni to grubym
427 11|           Forsę mają, znaczenie mają, a wymyślili jeszcze coś takiego!
428 11|            ziemię, gdyby nie winieta, a raczej rysunek. Ten go zaciekawił.~
429 11|               to niby te pątniczki... A tym facetem to ja mam być...
430 11|            ustępy po dwa i trzy razy, a pomimo to wielu rzeczy nie
431 11|            mądrym, twórczym, płodnym, a przede wszystkim człowiekiem
432 11|              rozkazywania Pątniczkom, a nieposłuszeństwo karać może
433 11|               sobie coś demonicznego, a nadto robiła wrażenie bardzo
434 11|        Zresztą wszystko jest możliwe: a jeżeli każą mu wywołać diabła?~-
435 11|         klucza przekręcanego w zamku, a po chwili głos pani Koniecpolskiej:~-
436 11|           nagle kotara rozsunęła się, a na progu stanęła brunetka
437 11|             każda z pań wzięła jeden, a panna Stella podała Dyzmie
438 12|       wydawało się mu ciężkim trudem.~A jednak trzeba było wstawać.
439 12|            większe. Muszą go słuchać, a niech na którą z nich tylko
440 12|           dzień było z dziesięć osób, a pan sekretarz kilka razy,
441 12|            pan prezes nie przyjechał. A najgorszy to był jeden nachał.
442 12|        mogłoby to uchodzić za zdradę, a ryzykować nie chciał.~Ignacy
443 12|               nie otwierał sekretarz, a składała się z trzech nowych
444 12|            może przyjmować kogo chce, a zobaczysz pan, jeszcze panu
445 12|                 zauważył Krzepicki. - A to ładny majątek! Cóż, niech
446 12|           zapałek i schował w biurku, a gasząc światło przeżegnał
447 12|                   Nie chcę, nie chcę, a czego pan mordę rozpuszczasz
448 12|           zgodzie? Pan mnie pomożesz, a ja panu szkodzić nie będę...~-
449 12|             głupie czterysta złotych. A przy tym w fabryce taki
450 12|               kpisz, panie Nikodemie, a niby dlaczego pana zrobili
451 12|                  Każdy ma swój rozum. A ja tak myślę, że jeżeli
452 12|            opał darmowy, i światło.~- A pensja?~- Pensja będzie
453 12|               całym Łyskowie na pana, a ja nic i nawet w swoim domu
454 12|               zaproszenie do cyrku.~- A prawda, idziemy.~- Dzwoniła
455 12|           Wiem, nawet wybieram się.~- A to klasa! - klepnął Dyzmę
456 12|           znam się... Słowo honoru... A kiedy to?~- ...No, dobrze,
457 12|                 No, dobrze, dobrze... A jakże zdrowie siostrzyczki?
458 12|         Rączki pani całuje... Będzie, a jakże... No, to dobrze się
459 12|          Siedzi sobie wyżeł i patrzy, a tu z Ogrodu Saskiego pędzi
460 12|            jak idzie?~- Ot, pomału.~- A gra u pana Ambroziak, harmonista
461 12|               bez prośby kieliszek.~- A tak, owszem... No i jak
462 12|             Łyknął wódkę i zapytał:~- A tam - wskazał podbródkiem
463 12|         kretonu.~Tu było więcej osób, a orkiestra grała długo, widocznie
464 12|               Nikodem kiwnął głową.~- A wy teraz gdzie pracujecie?~-
465 12|            takich co pietra nie mają, a gładko się załatwią.~- Mokra
466 12|             blondyna.~- Panie Franek, a kogo pan weźmie?~- Myślę,
467 12|     powątpiewaniem zapytał Nikodem.~- A co? Taki silny?... Szemrany
468 12|             me wylewając za kołnierz, a Dyzma dotrzymywał towarzystwa.
469 12|       gospodarz wkrótce zabrał pustą, a postawił pełną butelkę.
470 12|        pożyczenie dziesięciu złotych, a chowając pieniądze do kieszeni
471 12|      wyśliznął się z łap przeciwnika, a gdy ten chrapiąc z wysiłku
472 12|         łukiem nad głową przeciwnika, a że ten trzymał go pod ramionami,
473 12|               Niemca dotykały dywanu. A trwało to dosłownie moment,
474 12|             atrakcja, jak każda inna, a jeżeli pójdą do gabinetu,
475 12|               żądzy pokonania Włocha, a nawet sędzia kilkakrotnie
476 12|             prezesie, to okropne...~- A niech i skręci mu kark! -
477 12|               doszedł do przekonania, a wiedząc, że wkrótce rozlegnie
478 12|               zapasach wyrokuje jury, a nie publiczność. Walka została
479 12|              i ryknął na cały cyrk:~- A g....!~Efekt był kolosalny.
480 12|               pikantny opis awantury, a niektóre zamieściły nawet
481 13|            nie dziw, bo minęła północ a mieszkańcy tej dzielnicy
482 13|            Skąd pan mnie zna?~- Skąd, a stąd, draniu, że mordy nie
483 13|           palcami po suknie biurka.~- A cóż ja na co poradzę - wzruszył
484 13|              by zrozumieć, co mówi.~- A, bo człowiek, kochany panie
485 13|       Nikodemie, lat ma coraz więcej, a jednak nie starzeje się.
486 13|                Dyzma pokiwał głową.~- A ot, Kunickiemu się zdarzyło.~-
487 13|            Kunickiemu się zdarzyło.~- A może zdarzyć się i... panu.
488 13|         szczery. Dla pańskiego dobra, a nie przeczę, że i dla mojego.
489 13|             jest głupi. Zamyślił się, a zniecierpliwiony Dyzma zawołał:~-
490 13|            gadajże pan, do cholery!~- A nie pogniewa się pan prezes?~-
491 13|               sekretarza po kolanie - a pan to też masz łeb na karku.
492 13|           gotów jest zrobić wszystko. A progi kolejowe, czy takie,
493 13|          wielką grą, którą rozpoczął, a były to myśli radosne i
494 13|               ten... że złodziej...~- A ja się przestraszyłem. No,
495 13|             jakiś czerstwy pasztecik, a Ignacy ułożył się na otomanie,
496 14|              W absolutnym porządku.~- A dowiedział się pan, kto
497 14|          wykładu o dostawach w ogóle, a o dostawie progów kolejowych
498 14|      przychodząc z pustymi żołądkami, a wychodząc z dobrze naładowanymi
499 14|            czy u księstwa Roztockich, a co go bardzo speszyło, ujrzał
500 14|            ściśle do jego instrukcji, a były one proste.~- Panie