Rozdzial

 1 1 |     cieszy, tu prawie nikogo nie zna, to przykro, nie ma z kim
 2 2 |     zajmował się sprawami, które zna tylko z opowiadania. Wszak
 3 6 |        spotkamy wielu znajomych. Zna pan Ulanickiego?~Dyzma nie
 4 6 |          znakomita, zapewnił, że zna tylko ze słyszenia.~Po odwiezieniu
 5 6 |          się z panem Krzepickim. Zna pan pana Krzepickiego?~-
 6 6 |           Owszem, dawniej bywał. Zna go pan?~- Tak, to mój przyjaciel -
 7 7 |     odparła ze zdziwieniem - nie zna go pan?...~- Niestety...~-
 8 9 |           teraz cała Polska mnie zna.~Nagle przeraził się. Przyszło
 9 10|         której on, Krzepicki, me zna i nie rozumie, lecz której
10 10|         przykład Jean Ogiński... zna pan Ogińskiego?...~- Bardzo
11 10|        niezgorzej.~- Ach, to pan zna Ponimirskiego? - zainteresowała
12 11|        sądzi pan?~- Jeżeli drogę zna, to może. Zaległo milczenie.
13 11|          się:~- Pan? Pan się nie zna? Proszę, Mistrzu, z nas
14 12| Malinowski, co?~- Tylu się ludzi zna - obojętnie zauważył knajpiarz.~-
15 13|          się mu.~- Skąd pan mnie zna?~- Skąd, a stąd, draniu,
16 15|       pań, baronowa Wehlbergowa. Zna jedną dziewczynę, którą
17 15|     jednym z kabaretów. Baronowa zna ją dobrze, gdyż przed zamążpójściem
18 17|        sobie, że pan Heli dobrze zna Kasię! Spotkał ją za granicą,
19 17|          może i być. Nikt go nie zna. Skąd ma forsę? Co? Z czego
20 17|         mówię? Czy pan prezes ją zna?~- A czort ją wie!~- No,
21 18|          filologiem, na ekonomii zna się o tyle, o ile go mogło
22 25|          lecz żadnego języka nie zna! Wulgarna figura spod ciemnej