Rozdzial

 1 1 |   godzin przedobiednich, kiedy prawie wcale nie było roboty, z
 2 1 |      tak bardzo się cieszy, tu prawie nikogo nie zna, to przykro,
 3 3 | garnitury, które leżały na nim prawie dobrze. Poza tym nabył moc
 4 4 |     się dotknięty i powiedział prawie bez namysłu:~- Ma pani rację.
 5 5 |     się dotknięty i powiedział prawie bez namysłu:~- Ma pani rację.
 6 10|     Miał ich trzy duże paczki, prawie wszystkie nie otwarte. Położył
 7 11|      niezrozumiale, że Nikodem prawie nic nie zrozumiał. To zdawało
 8 11|   spirytualnym", o "odwiecznym prawie niewolnictwa" itp.~Jedno
 9 11|          Już siódma - wymówiła prawie barytonem.~- Siódma? - uśmiechnął
10 12|         Dobry wieczór - odparł prawie wesoło. - Z tej okazji daj
11 12|      przychodzili nowi goście.~Prawie wszyscy zamieniali ukłon
12 12|   zmęczenie przeciwnika.~Toteż prawie nie opierał się i po kilku
13 16|        co było w bankach. Było prawie tyle, co warte Koborowo.
14 17|      lecz i z cieniem jakiegoś prawie zdziwienia. Wiedziała przecie
15 17|       frajerze?! - powiedziała prawie barytonem.~- Oddaj porcygar,
16 17|       szybko, że tamta musiała prawie biec, jednakże widocznie
17 17|       O swoim mężu nie myślała prawie wcale. Zresztą nie miała
18 17|  rozmawiała i tańczyła.~Był to prawie czterdziestoletni mężczyzna,
19 17|    opanowała ją wszechwładnie. Prawie biegła.~Nie zawahała się,
20 22| spojrzeniem szwagra. Z siostrą prawie nie rozmawiał. Czuł do niej
21 23|       przez brydżystów, którzy prawie nie wstawali od stolików.
22 24|       przez brydżystów, którzy prawie nie wstawali od stolików.