Rozdzial

 1 1 |        wysiadali z nich eleganccy panowie i panie, strojne w futra
 2 1 |            że dokoła kilku stołów panowie i panie jedzą, stojąc z
 3 4 |     dziwne?~- No, bo dziś wszyscy panowie umieją.~- Nigdy, proszę
 4 5 |     dziwne?~- No, bo dziś wszyscy panowie umieją.~- Nigdy, proszę
 5 6 |      kwadransik - odparł Dyzma.~- Panowie pozwolą: pan Dyzma, dyrektor
 6 6 |       było na dworze, gdy czterej panowie zajęli miejsca w samochodzie
 7 6 |     burknął od niechcenia.~- Może panowie jeszcze kawy pozwolą?...
 8 7 |         się napełniać. Byli tylko panowie i coś pięć czy sześć starszych
 9 8 |           się - miłe rozstrząsali panowie wspomnienia?~- Owszem -
10 10| generalskich szlifach?... Proszę, panowie pozwolą...~Ruchem ręki skierował
11 10|        przedstawię prezesa Dyzmę.~Panowie wstali i wymawiając swe
12 14|       granicę. Uciec! Rozumiecie, panowie? Uciec to znaczy nie móc
13 14|           przeprowadzić. Zważcie, panowie, że w razie wykrycia się
14 16|       więcej nigdy nie podawać. A panowie możecie zryć w domu. Zrozumiano?~
15 16|         dam. To wszystko. Możecie panowie iść do zajęcia.~Jeden z
16 16|          góry uprzedzam: na mnie, panowie, me liczcie.~- Ani na mnie -
17 16|       rozłożył ręce.~- Ha, róbcie panowie, jak chcecie. Ja jednak
18 16|         tylko kiwał głową.~- Nie, panowie. Wiem, że trudno, ale ja
19 17|       powodzenie. Młodzi i starsi panowie nadskakiwali jej zawzięcie,
20 18|          miałem do powiedzenia. A panowie róbcie, jak chcecie. Wniosek
21 19|           i powiedział:~- Chcecie panowie wiedzieć, co jest? Otóż
22 21|         we wspaniałych toaletach, panowie w lśniących mundurach lub