Rozdzial

 1 1 |  zdumienie, a nawet przerażenie. Spojrzał na podłogę i zaczął przepraszać,
 2 6 |    często pana wspomina...~Dyzma spojrzał na pułkownika z nieukrywanym
 3 6 |     Jakże dawno nie był w kinie! Spojrzał na zegarek, miał jeszcze
 4 7 |      zaledwie kilka minut drogi. Spojrzał na zegarek i poszedł pieszo.~
 5 7 |         Służę - z zaciekawieniem spojrzał nań Jaszuński.~- Chodzi
 6 8 |      cnotliwie? Tak samotnie?... Spojrzał na nią zdumiony. Pochyliła
 7 8 |          pan mnie nieść? Nikodem spojrzał w jej rozjarzone oczy.~-
 8 8 |       nie został wykryty. Ponuro spojrzał na Dyzmę i podał mu rękę.~-
 9 9 |      Nikodem przewrócił kartkę i spojrzał w okno. W końcu alei ujrzał
10 11|   brunetka. Dyzma ze zdziwieniem spojrzał jej w oczy.~- Nie rozumiem,
11 11|      astralnych fluidów? Nikodem spojrzał na pannę Renę i wzruszył
12 11|      skóry działał orzeźwiająco.~Spojrzał do lustra i nie mógł powstrzymać
13 12|         pan?~- O, nie, dziękuję.~Spojrzał na nią spod oka i spotkał
14 13|   zdarzyć się i... panu. Nikodem spojrzał nań nieufnie.~- Mnie?...~-
15 14|   podrabianiu pieniędzy.~Nikodem spojrzał na zegarek i zaklął.~Było
16 15| powiedziała panna Stale.~Nikodem spojrzał na nią uważnie.~- Nie każdemu.
17 15|   Wychylił kieliszek i mimo woli spojrzał w czarną czeluść drzwi do
18 17|         Niny ucichły w bramie, i spojrzał na zegarek. Była pierwsza.
19 21|    czaszka.~Dyzma podniósł się i spojrzał na zegarek.~ ~- No, to bądź
20 23|  umieścił monokl w orbicie oka i spojrzał lekceważąco na Rehlfa.~-
21 24|  umieścił monokl w orbicie oka i spojrzał lekceważąco na Rehlfa.~-