Rozdzial

 1 1 |       bardzo się cieszy, tu prawie nikogo nie zna, to przykro, nie
 2 4 |      koborowskim.~Sprawdziwszy, że nikogo w pobliżu nie ma, otworzył
 3 4 |    Przywidziało się panu hrabiemu. Nikogo tu nie ma.~- Pst! Brutus!
 4 5 |      koborowskim.~Sprawdziwszy, że nikogo w pobliżu nie ma, otworzył
 5 5 |    Przywidziało się panu hrabiemu. Nikogo tu nie ma.~- Pst! Brutus!
 6 6 | przychodziło. W Warszawie nie znał nikogo, a przynajmniej nikogo takiego,
 7 6 |        znał nikogo, a przynajmniej nikogo takiego, kogo by dziś, zajmując
 8 7 |            się ciastka i tartinki.~Nikogo jeszcze nie było. Dyzma
 9 9 |    konduktorowi, tłumacząc, by ten nikogo tam nie wpuszczał, gdyż
10 9 |     człowiek nie mający na świecie nikogo, nikogo w całym przeraźliwym
11 9 |          mający na świecie nikogo, nikogo w całym przeraźliwym tego
12 14|           a nie ma pan w Warszawie nikogo zaufanego?~- Nikogo, nikogo,
13 14|      Warszawie nikogo zaufanego?~- Nikogo, nikogo, ani żywej duszy!~-
14 14|        nikogo zaufanego?~- Nikogo, nikogo, ani żywej duszy!~- No,
15 14|           znajdzie pan w Warszawie nikogo, kto by mógł przeprowadzić
16 16|       wolna droga. Na świeży luft! Nikogo nie trzymam za połę. Tylko
17 16|         Przepraszam bardzo, ale on nikogo nie zmusza do szpiegowania.~-
18 17|             w dzisiejszych czasach nikogo nie można być pewnym. A
19 20|        gdyż wiadomość nie była dla nikogo niespodzianką.~Po bankiecie
20 25|          przyznać - nie wywołała u nikogo większych zastrzeżeń.~Jedynie
21 25|      położeniu! Doprawdy nie widzę nikogo, kto by prezesa mógł w tym