Rozdzial

 1 3 |      języka ruchliwe i bezkrwiste wargi - słyszałem. Podobno ten
 2 4 |        prostu.~Pani Nina zagryzła wargi i spuściła oczy.~- Pan jest
 3 5 |        prostu.~Pani Nina zagryzła wargi i spuściła oczy.~- Pan jest
 4 8 |    syknęła Kasia.~Nina przygryzła wargi i zatrzymała oddech.~- Tak
 5 8 |          Nie śmie pan jej ruszyć! Wargi jej dygotały. Nikodem jednym
 6 8 |         ma do gadania! Przygryzła wargi i odeszła do okna.~- To
 7 8 |     rozchylały się ciemnowiśniowe wargi, nad nimi niepokojąco poruszały
 8 8 |           musnęła policzkiem jego wargi.~- Ot, jaka sprawa - pomyślał
 9 8 |        gorący oddech. Źle ogolone wargi zaczęły łapczywie szukać
10 8 |      ludzi rozwodzi się.~Zagryzła wargi.~- Jestem niska, głupia,
11 9 | roziskrzone oczy i drgające pełne wargi, z których wreszcie zerwały
12 9 |    Uważasz pan?~Krzepicki oblizał wargi i zrobił niedbałą minę.~-
13 14|        powiedzieć, lecz przygryzł wargi.~- Owszem, pamiętam. Zielona
14 14|          w Koborowie. Stary gryzł wargi.~- Kiedy moja żona powzięła
15 14|          kieszenie spodni i wydął wargi.~- Co do weksli, panie Kunicki,
16 17|      przywarła do jego ust. Miała wargi soczyste, jędrne i zimne
17 17|     zapytał figlarnie.~Przygryzła wargi i, patrząc mu prosto w oczy
18 17| odpowiedziała krótko i przygryzła wargi.~- Walasek - rzekł do wchodzącego
19 21|       ostry nos i ruchliwe wąskie wargi zdradzały wielkie ukontentowanie.~-
20 21|      Tworek. Ponimirski przygryzł wargi i rozpłakał się.~- Brutus,