Rozdzial

 1 1 |       Gdyby Dyzma zdołał opanować swój gniew, na pewno zmitygowałby
 2 1 |        ośmieliło i znowu napełnił swój talerz. Jedząc spostrzegł
 3 2 |           dodał po pauzie i wypił swój kieliszek duszkiem.~- Ale
 4 3 |     stwierdził, że ucho może mieć swój indywidualny wyraz, że może
 5 3 |           jakąś figurą. Uważam za swój obowiązek, jako dżentelmen,
 6 6 |          osobiście skierowała tam swój kurcgalop, ku przerażeniu
 7 6 |       sama, znów przepraszając za swój strój, wyszła by zniknąć
 8 6 |    ministra będzie zmuszony pobyt swój w stolicy przedłużyć.~Do
 9 9 |     butelkę nabić się nie da, ale swój chłop, brat łata, jak zrobi
10 9 |        Zaczął obszernie motywować swój plan, aż udowodnił jak dwa
11 10|    szczupła dama. Książę przerwał swój wywód i wziął Dyzmę pod
12 10|        ale przecie najwyżej cenić swój własny. Na przykład Jean
13 12|         rozumiesz pan?~- Każdy ma swój rozum. A ja tak myślę, że
14 14|    Czarska z tej racji uważała za swój święty obowiązek otaczać
15 14|      kogoś posłać. Ma pan przecie swój samochód. Może szofera?~-
16 17| zbliżający się do niej, uważał za swój święty obowiązek przynajmniej
17 17|       taki klawy chłop, szemrany, swój...~Świt już przenikał przez
18 18|       której Krzepicki zapowiadał swój przyjazd.~To zaś dla Dyzmy
19 18|        urywanym głosem uzasadniał swój wniosek. Wyjaśniał, że jedynym
20 19|         Ale mówię ci... uważam za swój obowiązek powiedzieć, chcę