Rozdzial

 1 1 | Przeliczył resztę i bezmyślnie stanął na przystanku tramwajowym.
 2 1 |      szare płótno; gdy chłopak stanął profilem, widać było plik
 3 2 |    Powiem po prostu, gdyby tak stanął przede mną jaki czarodziej
 4 2 |        oddalającego się Dyzmy, stanął na środku pokoju i zatarł
 5 3 |    bardziej, że młody człowiek stanął przed nim i przyglądał się
 6 6 |      wiekiem. Proszę pana, pan stanął w hotelu?~- Tak.~- Czy nie
 7 7 |     gdy około drugiej Ulanicki stanął na progu zielonego gabinetu,
 8 7 |        drzwiach od przedpokoju stanął jakiś staruszek z ogromną
 9 7 |        jej na pomoc Krzepicki. Stanął przed profesorem i rzekł
10 7 |        się przywitać, na progu stanął pułkownik Wareda. To uwolniło
11 9 |    spokojnej panienki.~Kunicki stanął w progu, a twarz jego skurczyła
12 10|          zawołał Dyzma. Boczek stanął, patrząc spode łba.~- Czekam,
13 12|     Doszedł do rogu Wolskiej i stanął na przystanku tramwajowym.~
14 12|   brzuchem na dywanie.~Wielaga stanął nad nim i usiłował przewrócić
15 13|        jego tuszę, szybkością, stanął na równe nogi i rozpaczliwym
16 13|    światła i na progu sypialni stanął Ignacy z rewolwerem w ręku.~-
17 17|      guzik dzwonka. W drzwiach stanął policjant.~- Dawać ją tu.~-
18 19| Krynicy, w Beskidy...~Na progu stanął służący i zwrócił się do
19 20|  tajemnicza i nieprzenikniona.~Stanął przed nimi, chrząknął i
20 21|       ruchem odrzucił kołdrę i stanął na łóżku w różowej jedwabnej