Rozdzial

 1 1 |        Szybko rozwinął paczkę. Rzeczywiście, w spodniach była szklana
 2 2 |   opowiadania. Wszak prawda?~- Rzeczywiście.~- Wie pan co, mam myśl!
 3 3 |   Nikodemie, co?~- Wie pan, że rzeczywiście...~- No, to przyjemnej drzemki,
 4 4 |      Ojciec mi mówił. Zresztą, rzeczywiście, wygląda pan na... Aha,
 5 4 |     systematyczny, ścisły...~- Rzeczywiście - odparł - bardzo porządnie
 6 4 |    najczęściej są głupie?...~- Rzeczywiście...~Ponimirski wykrzywił
 7 5 |      Ojciec mi mówił. Zresztą, rzeczywiście, wygląda pan na... Aha,
 8 5 |     systematyczny, ścisły...~- Rzeczywiście - odparł - bardzo porządnie
 9 5 |    najczęściej są głupie?...~- Rzeczywiście...~Ponimirski wykrzywił
10 6 |  szczęście czuję się świetnie.~Rzeczywiście był wesół i ożywiony, a
11 7 |     wierzę bez zastrzeżeń. Czy rzeczywiście powiększenie kontyngentu
12 8 |           zawołał Kunicki - to rzeczywiście przeszkoda... Ale... Panie
13 9 |  Chciał znaleźć coś o sobie. I rzeczywiście, po przeczytaniu kilkudziesięciu
14 9 |       Boże, czyż ja wiem, może rzeczywiście gdyby to był inny, równie
15 10|       panna bez brwi.~- Czy on rzeczywiście wywodzi się z baronów kurlandzkich? -
16 11|        uśmiechnął się Dyzma. - Rzeczywiście, jak ten czas leci...~-
17 14|       panie Kunicki, to weksle rzeczywiście były. Były, ale spłonęły.~
18 17|    jakąś złość. Czy pan prezes rzeczywiście mieszkał kiedyś na ulicy
19 23| Koborowo to prawdziwe cacko.~I rzeczywiście wszyscy czuli się znakomicie.
20 24| Koborowo to prawdziwe cacko.~I rzeczywiście wszyscy czuli się znakomicie.