Rozdzial

 1 4 |  zmobilizowała nie wiem już tam kogo, by ustanowiono jakieś konsylium,
 2 5 |  zmobilizowała nie wiem już tam kogo, by ustanowiono jakieś konsylium,
 3 6 |    przynajmniej nikogo takiego, kogo by dziś, zajmując wysoką
 4 7 |         a skąd mam wiedzieć, do kogo mówię, skoro się pan nie
 5 8 |       co? - warknął Dyzma. - Że kogo? Mnie?~- Pana! Pana! - zasyczała
 6 11|         jakiegoś etranżera.~ ~- Kogo?~- Wszystko jedno, przecie
 7 11|   Nikodema przeszedł dreszcz.~- Kogo wołacie? - zapytał przez
 8 11|   trzęsąc się na całym ciele. - Kogo wołacie?~Wtem, jakby tuż
 9 11|  krzyczała~- Widzę Go, widzę!~- Kogo? - wrzasnął rozpaczliwym
10 12|      pan prezes może przyjmować kogo chce, a zobaczysz pan, jeszcze
11 12|     blondyna.~- Panie Franek, a kogo pan weźmie?~- Myślę, że
12 13| Interesanta bardzo ciekawego.~- Kogo?~- Pańskiego dobrego znajomego.~
13 14|  Słucham...~..........~- Co?... Kogo?~...........~- A, dzień
14 14|    pewno na nominację...~- A od kogo to zależy? - zapytał Nikodem.~-
15 15| postawić.~Niech sobie zamęczają kogo innego. Roześmiał się. Przyszedł
16 16|       Koborowo rozkradliby.~- A kogo zaangażował mój pan?~- Niejaki
17 17|      jakim?~- Nic, nie wiemy.~- Kogo aresztowali?~- Jak to -
18 23|      człowieka wypierają.~- Kto kogo wypiera - oburzył się Dyzma -
19 24|      człowieka wypierają.~- Kto kogo wypiera - oburzył się Dyzma -
20 25|     czego, moi państwo, tylko z kogo?! Z was się śmieję, z was!