Rozdzial

 1 3 |     skrzeczącym głosem:~- Kto pan jesteś?~Nie wiedząc, co zrobić,
 2 3 |           za szczerość, ale i pan jesteś bydlę. Śmiał się dalej,
 3 8 |           tak upośledziła, że nie jesteś w stanie odczuć elektryzującego
 4 8 |       płakać, umilkła.~- Jakaż ty jesteś... bez serca... jaka...
 5 8 |    prosiła.~- Nie chcę, idź, idź, jesteś bez litości...~Po zaciśniętych
 6 8 |    modlitwy - kochany! Ty przecie jesteś taki silny, taki rozumny!
 7 8 |          Tak wypadło z rozmowy.~- Jesteś pan nie tylko hochsztaplerem,
 8 9 |           dobrze i spokojnie, gdy jesteś przy mnie, gdy mam tę pewność,
 9 12|        przeproszeniem, pan to kto jesteś?~- Co ci, Franek, do tego -
10 14| powiedziała Nina - w każdym razie jesteś bardzo dobry, że myślałeś
11 14|              Dobrze, ale dlaczego jesteś taki tajemniczy? Przecież
12 16|        nie boję.~- O, wiem, bo ty jesteś silny, strasznie silny.
13 16|        Roześmiała się.~- Naprawdę jesteś dziś w doskonałym humorze.
14 16|        jest moim sekretarzem.~- I jesteś z niego zadowolony?~- Dlaczego
15 17|              Śmieję się, bo durna jesteś. Wybij to sobie z głowy.~-
16 17|             Ale szkoda mi ciebie. Jesteś młoda i głupia, więc jeszcze
17 19|         zdajesz sobie sprawy, jak jesteś szczęśliwa, że taki człowiek
18 21|          mądry, uwielbiany, że ty jesteś moim mężem? Czym?...~Dyzma
19 21|     Przypuszczam, że pan, chociaż jesteś figurą wysoce obskurną,
20 21|     większym łajdakiem od Kunika. Jesteś na to zresztą za głupi,