Rozdzial

 1 10| zrezygnował z fraka.~Woźny bankowy Ignacy, pełniący jednocześnie funkcję
 2 10|               uderzył się w piersi Ignacy. To dodało Dyzmie pewności
 3 12|        ciężar.~Urządziły, choroba!~Ignacy powitał pana oznajmieniem,
 4 12|            schodów - ofiarował się Ignacy.~- Nie, nie trzeba.~Zadzwonił
 5 12|            a ryzykować nie chciał.~Ignacy przyniósł listy. Była to
 6 13|           na progu sypialni stanął Ignacy z rewolwerem w ręku.~- Co
 7 13|          Nerwowy jestem. Wiesz co, Ignacy, weź swoją pościel i będziesz
 8 13|        jakiś czerstwy pasztecik, a Ignacy ułożył się na otomanie,
 9 14|     drepcząc za Nikodemem.~- Niech Ignacy idzie sobie na miasto -
10 14|            Dyzma do służącego. Gdy Ignacy wyszedł, zwrócił się do
11 15|          im oddać na łup. Poczciwy Ignacy otrzymał trzydniowy urlop,
12 15|            pan to sam robi? Gdzież Ignacy?~Dyzma sapał i nic nie odpowiedział.
13 15|      diabeł gwałtem chciał Waredy. Ignacy podał kolację i przyniósł
14 15|         Ura!...~Przybiegł zdumiony Ignacy i zatrzymał się w progu.~-
15 15|            Czy pan prezes wołał?~- Ignacy! Dawaj wódki! Musimy ten
16 15|        Nikodem usiadł.~- Wiesz co, Ignacy?~- Słucham pana prezesa.~-
17 15|           przeżegnał się.~- Pijmy, Ignacy!~Było grubo po północy,
18 15|   powiedział służącemu.~- Uważasz, Ignacy, baby to mogą świat do góry
19 15|              I pewno - potwierdził Ignacy.~
20 17|     informacji w tym względzie był Ignacy, który codziennie nosił