Rozdzial

501 15|                Aby nie dziś.~Istotnie Dyzma był doszczętnie wyczerpany.
502 15|        przyniósł wieczorne dzienniki. Dyzma odsunął je niechętnie i
503 15|         czytałeś?~- Niby co? - bąknął Dyzma.~- Jak to co? Greka udajesz?
504 15|               wyjeździe Terkowskiego. Dyzma zachwiał się na nogach.~-
505 15|              dziś odjeżdża do Pekinu.~Dyzma podniósł oczy znad gazety.
506 15|             Nalewaj drugi! - krzyknął Dyzma - no, na pohybel sukinsynom!
507 16|       właścicielki zostaje Krzepicki.~Dyzma był zupełnie zadowolony.~
508 16|              który potrafił wszystko. Dyzma nie miał najmniejszej wątpliwości,
509 16|            głosie jej drgał niepokój. Dyzma roześmiał się.~- Musiał.~-
510 16|                 Nineczka - powiedział Dyzma i pomyślał: - Co ona chce,
511 16|        jedenastej, gdy rozstali się i Dyzma poszedł do sypialni Kunickiego.~
512 16|               ze służbowego skrzydła. Dyzma zapalił papierosa i poprawił
513 16|         uważam za rzecz błaha. Prezes Dyzma jest za wielkim człowiekiem,
514 17|         sympatią darzy prezes Nikodem Dyzma.~Na ogół w tych sferach
515 17|              bardzo sprośnej farsie i Dyzma postanowił sforsować jej
516 17|              wrócił szofer? - zapytał Dyzma, gdyż lubił kontrolować
517 17|             nie śniło się jej, że ten Dyzma to taki klawy chłop, szemrany,
518 17|               Przyjeżdżaj koniecznie.~Dyzma jednak kategorycznie odmówił.
519 17|        znalazł się i taki, na którego Dyzma zaczął patrzeć z niepokojem.~
520 17|         dżentelmenem.~To zdecydowało.~Dyzma postanowił działać. I to
521 17|             Pojedynek? - skrzywił się Dyzma.~- No, pewno. Ja ci, Nikuś,
522 17|            więc jak myślisz postąpić? Dyzma podrapał się w podbródek.~-
523 17|                  niepewnie powiedział Dyzma.~- A jeżeli nie? Niby dlaczego
524 17|             podejrzany o szpiegostwo? Dyzma zastanowił się i odparł
525 17|             ukryć w porę dowody winy.~Dyzma przyznał pułkownikowi rację.
526 17|          wyjaśnili całej sprawy, gdyż Dyzma nie chciał wtajemniczać
527 17|              zupełności to, że prezes Dyzma podejrzewa tego cudzoziemca,
528 17|             przyniósł trzy dzienniki.~Dyzma zaczął je gorączkowo przeglądać.
529 17|               o niego właśnie chodzi.~Dyzma zatarł ręce.~Odzyskał równowagę
530 17|                Jak to - pokiwał głową Dyzma - w dzisiejszych czasach
531 17|             przesadzać - rzekł krótko Dyzma.~Zaczęła się rozmowa o Hellu,
532 17|                 Nieco zbladła, co już Dyzma znał dobrze.~- Trzy dni -
533 17|                Kto taki?~- Nazywa się Dyzma. Nikodem Dyzma.~- A ty skąd
534 17|             Nazywa się Dyzma. Nikodem Dyzma.~- A ty skąd o tym wiesz?~-
535 17|               Gdzie on teraz jest ten Dyzma?~- W banku.~- Co?!~- Sama
536 17|           mogę mówić z panem prezesem Dyzmą?~- Jestem. Kto mówi?~- Tu
537 17|             co? - pośpiesznie zapytał Dyzma. - Nie trzeba żadnego protokołu.~-
538 18|        szambelan Jego Świątobliwości.~Dyzma, siedząc przed biurkiem,
539 18|             tysiące dwieście złotych. Dyzma aż podskoczył na krześle.~-
540 18|             On jest całkiem niewinny. Dyzma spochmurniał i nasrożył
541 18|     Niejednokrotnie wspominała o tym. Dyzma nie miał ostatecznie nic
542 18|       zasadzie zgadza się na wniosek?~Dyzma poczerwieniał.~- Nigdy tego
543 18|            pan nic rozumie, że prezes Dyzma użył tego podstępu, by nas
544 18|          dymisji.~- Ale szkoda banku! Dyzma wzruszył ramionami.~- Pański
545 18|                 Aha - zorientował się Dyzma.~- Widzi pan, panie prezesie,
546 19|              i innym podstawiać nogi.~Dyzma nie zdążył jeszcze nic powiedzieć,
547 19|          komitetu ekonomicznego, lecz Dyzma był niewzruszony.~- Nigdy
548 19|            ekonomista, prezes Nikodem Dyzma, który uratował kraj od
549 19|              cała seria zachwytów nad Dyzmą, zakończonych patetycznym
550 19|             Eee... tam - machnął ręką Dyzma - nie trzeba przesadzać.
551 19|           wzrokiem pełnym nienawiści.~Dyzma spostrzegł bladość Niny.
552 19|          wiatraka - łamał sobie głowę Dyzma - baby to doprawdy mają
553 20|        wydawał prezes Rady Ministrów.~Dyzma tymczasem żegnał się z urzędnikami,
554 20|            jaką tekę w nowym rządzie, Dyzma kategorycznie zaprzeczył:~-
555 21|         wysiadł z niej prezes Nikodem~Dyzma.~- Pan młody, patrzcie,
556 21|            patrzcie, patrzcie, prezes Dyzma... Znali go dobrze z licznych
557 21|         krzyknął:~- Niech żyje prezes Dyzma!~- Niech żyje, niech żyje! -
558 21|              by przypuścił, że prezes Dyzma ma takie poczucie komizmu!
559 21|           jesteś moim mężem? Czym?...~Dyzma zastanowił się i podrapał
560 21|          wycałowała małą, podczas gdy Dyzma przyjmował życzenia, stojąc
561 21|               translokację do pałacu.~Dyzma jednak myślał nad tym długo
562 21|            jego niespodziewane szusy.~Dyzma zastał go jeszcze w łóżku.
563 21|                Lokaj zamknął drzwi za Dyzmą i teraz dopiero Ponimirski
564 21|             zdrowie pańskie? - zaczął Dyzma. - Podobno ciężko pan chorował?~-
565 21|              się jak kolega - wypalił Dyzma - tylko jako szwagier.~-
566 21|              Wont do diabła! - ryknął Dyzma i oboje momentalnie zniknęli.
567 21|             panie... no jakże panu?~- Dyzma - powiedział Nikodem.~-
568 21|               Panie hrabio - przerwał Dyzma groźnie - radzę liczyć się
569 21|        przecie dość na pana spojrzeć! Dyzma zmarszczył czoło.~- Nie
570 21|                głupia małpo! - ryknął Dyzma. - Wybieraj, jak chcesz.
571 21|         sięgnął ręką do dzwonka, lecz Dyzma powstrzymał go:~- Co pan
572 21|               to lombrozoska czaszka.~Dyzma podniósł się i spojrzał
573 21|           Serwus.~Podali sobie ręce i Dyzma wyszedł.~ ~Ponimirski usiadł
574 22|              naukowo".~Z rzadka tylko Dyzma odwiedzał folwarki i zakłady
575 22|            konno, a nawet samochodem. Dyzma pozwolił mu na to, po cichu
576 22|           cholera weźmie - odpowiadał Dyzma.~Z Warszawy nadchodziły
577 23|          gości. Wojewoda żartował, że Dyzma będzie musiał zatańczyć
578 23|            kogo wypiera - oburzył się Dyzma - przecie widzisz pan, że
579 23|             do pałacu. Pozostał tylko Dyzma, który nie tyle z obowiązku,
580 24|          gości. Wojewoda żartował, że Dyzma będzie musiał zatańczyć
581 24|            kogo wypiera - oburzył się Dyzma - przecie widzisz pan, że
582 24|             do pałacu. Pozostał tylko Dyzma, który nie tyle z obowiązku,
583 25|                 odpowiedział pytaniem Dyzma.~- I pomyśleć - ciągnął
584 25|         jeszcze się poprawi - wtrącił Dyzma.~- Ale! - machnął ręką starosta. -
585 25|                 z irytacją bronił się Dyzma.~- Ma, ma - krzyczał ukontentowany
586 25|              państwa - ekskuzował się Dyzma - ale jemu tylko zimna woda
587 25|              to przyjechał? - zapytał Dyzma.~- Pan dyrektor Litwinek.~-
588 25|               i stanąć na jego czele.~Dyzma niepewnym ruchem wziął kopertę
589 25|               go spotkał. On, Nikodem Dyzma, mizerny urzędniczyna z
590 25|              się, co zrobić? - zaczął Dyzma.~- Jak to, zastanawia się
591 25|     niepokojem...~- Hm - zamyślił się Dyzma.~- Panie prezesie - rozpoczął
592 25|             co? - z niechęcią zapytał Dyzma.~- Po co? Po pożyczkę zagraniczną,
593 25|            zerwali się na równe nogi.~Dyzma, nie zamykając za sobą drzwi,
594 25|              zawołała pani Przełęska. Dyzma zmarszczył brwi.~- Mam swoje
595 25|         wielki człowiek, wasz Nikodem Dyzma to zwykły oszust, co was