Rozdzial

  1 1 |           pół-siedział gruby człowiek o spoconej twarzy.~Właściciel
  2 1 |       zawadził jednak przy tym teczką o poręcz i listy się rozsypały.~
  3 1 |               zaszczyt prosić JW Pana o łaskawe wzięcie udziału
  4 1 |               wydaje dn. 15 lipca rb. o godz. 8 wieczór w dolnych
  5 1 |            panu. Na wsi, na prowincji o chleb łatwiej. Wiadomo:
  6 1 |              Walentowej powiedział?~- O wa, wielka mi tajemnica.
  7 1 |            Dyzma znał język niemiecki o tyle, że rozumiał, dokąd
  8 1 |               a jednak głód nie dawał o sobie zapomnieć.~Nikodem
  9 1 |           tylko Mańka, wątła brunetka o nerwowych ruchach. Widocznie
 10 1 |           zwracał na nią uwagi, chyba o tyle tylko, że irytowała
 11 1 |              paczkę gazetą i poprosił o sznurek. Wrócił i Walenty,
 12 1 |            zaproszenie: "15 lipca rb. o godz. 8 wieczór."~Myśl nie
 13 1 |               i ministrów. Wiedział - o ile książki opisywały prawdę -
 14 1 |              Postanowił opanować głód o tyle, by uważać, jak zachowują
 15 1 |            wytrącony z ręki, trzasnął o podłogę.~Dyzmę ogarnęła
 16 1 |           Teraz jednak wiedział tylko o jednym: ten oto gruby wytrącił
 17 1 |             czyjąś ręką, uderza lekko o jego własny.~Jednocześnie
 18 1 |          Dyzma połapał się w sytuacji o tyle, że pojął, iż między
 19 1 |            Dyzma nie mógł zmiarkować, o co właściwie temu pułkownikowi
 20 1 |              krępy, siwiejący blondyn o żywych ruchach i szklistych
 21 1 |       pocztowym w Łyskowie mówiło się o ministrze, było w tym słowie
 22 1 |              sekundkę.~Nie było rady. O ucieczce nie mogło już być
 23 1 |      szanownego pana przepraszam, ale o ile się nie mylę, to miałem
 24 1 |               właśnie prosił znajomka o wyrobienie zaproszenia,
 25 1 |        przepraszam.~- Nie ma za co.~- O, nie, nie, oderwałem pana
 26 1 |       znajomego Leona Kunickiego!..." O! To zupełnie co innego...~-
 27 1 |     natarczywy staruszek zaczął mówić o lasach państwowych w Grodzieńszczyźnie
 28 1 |     państwowych w Grodzieńszczyźnie i o jakichś tartakach, które... -
 29 1 |               z rozrzewnieniem myślał o swym składanym wąskim łóżku,
 30 1 |           Kunickim, co to miał proces o dostawę podkładów kolejowych.~-
 31 2 |               woli, tylko odrobina... O, nie, proszę pana, ja sobie
 32 2 |            ludzku gadać, postaram się o dobry kontyngent drzewa
 33 2 |          Kunickiego. Nie wiedział, co o nim sądzić. Czy nie był
 34 2 |           gdzie mnie tam teraz myśleć o odpoczynku. Ja za dużo,
 35 2 |               niestety, odpoczywam,~- O, tego nigdy nie za dużo.~-
 36 2 |       przemysłem teraz krucho. Trudno o intratne stanowiska, a znowuż
 37 2 |          pozazdroszczenia.~- Wiem coś o tym - potwierdził Dyzma -
 38 2 |          powiedział szczerze Dyzma.~- O, proszę szanownego pana -
 39 2 |            urzędami, to dobijanie się o łaskę byle jakiegoś tam
 40 2 |       Skończyłem trzydzieści sześć.~- O! To mi wiek! Królu złoty,
 41 2 |        spostrzegł Mańkę. Stała oparta o mur i patrzyła przed siebie.
 42 2 |               Roześmiał się.~- Nie ma o czym gadać. No, chodźmy
 43 2 |       Walentowa - na prowincji zawsze o zarobek łatwiej. Dostatek
 44 3 |            wszystko, pociąg odchodził o pół do ósmej. Mańka, która
 45 3 |           ogóle mówić jak najmniej, a o sobie ani jednego słówka.
 46 3 |            sobie pozwolić. Świadczyła o tym wymownie woda w wannie,
 47 3 |               urządzone z przepychem, o jakim w ogóle Dyzma nie
 48 3 |           przyjemnie. Wiele słyszałam o panu.~Młodsza od niej, szatynka,
 49 3 |            Młodsza od niej, szatynka, o chłopczykowatej powierzchowności
 50 3 |         pamiętał, że Kunicki mówił mu o żonie i o córce. Tymczasem
 51 3 |            Kunicki mówił mu o żonie i o córce. Tymczasem obie mogły
 52 3 |            męsku obcięte kasztanowate o miedzianym połysku włosy,
 53 3 |    przypominać jakiś egzotyczny kwiat o prężnej i soczystej konsystencji,
 54 3 |             soczystej konsystencji, i o przykuwającym wzrok kształcie.
 55 3 |        małżeńską, hę, hę, hę, właśnie o to mi zrobiła, gdyśmy przyjechali
 56 3 |               pana Dyzmę opowiadaniem o rzeczach, które w dodatku
 57 3 |     powiedział.~- Rozchodzi się tylko o pieniądze. Nie ma pieniędzy.~-
 58 3 |             Królu złoty! Powinien pan o tym koniecznie pogadać z
 59 3 |        Kunicki wypytywał Starkiewicza o jakieś dane, Nikodem rozglądał
 60 3 |              rozpoczął fachowy wykład o gatunkach drzewa, a stanie
 61 3 |                a stanie eksploatacji, o trudnościach w uzyskaniu
 62 3 |              wyręby we własnym lesie, o drzewostanie w tych okolicach.
 63 3 |  gwałtowniejszą lawiną pojęć i spraw, o których nie miał najmniejszego
 64 3 |               opanować sytuacji bodaj o tyle, by nie skompromitować
 65 3 |    kierownikami tych spraw, mówiących o nich ze znawstwem i takimi
 66 3 |             odpowiedzi, bo... No, ale o tym potem. Niechże pan wypoczywa.
 67 3 |               wypoczywa. Kolację mamy o ósmej.~Nikodem zdjął buty
 68 3 |          nóżkach miniaturowy ratlerek o głowie nietoperza. Piesek
 69 3 |           kochanego szwagierka.~- Ale o kim pan hrabia mówi? - zdziwił
 70 3 |                  zdziwił się Dyzma.~- O kim? No, przecie o tym chamie,
 71 3 |           Dyzma.~- O kim? No, przecie o tym chamie, o Leonie Kuniku.~-
 72 3 |             No, przecie o tym chamie, o Leonie Kuniku.~- O panu
 73 3 |            chamie, o Leonie Kuniku.~- O panu Kunickim?...~- Do stu
 74 3 |               się.~- Nie wiedział pan o tym? Mój Brutus też tego
 75 3 |           Nikodem z rezygnacją.~- Nie o to wszakże chodzi. Muszę
 76 3 |          Niech pan jutro przyjdzie tu o tej porze. Przyjdzie pan?~-
 77 4 |            żonę i córkę, wypytując je o rodzaj zakupów.~Pani Nina
 78 4 |             Wreszcie się zorientował, o co jej chodziło i roześmiał
 79 4 |               Dyzma jednak nie myślał o śnie. Postanowił za wszelką
 80 4 |        Mgliste i urywkowe wyobrażenie o kompleksie gospodarki Koborowa
 81 4 |            lecz nawet dla rozmawiania o tych interesach z Kunickim.~
 82 4 |                Mąż mój jest zazdrosny o pana - uśmiechnęła się pani
 83 4 |               że moja bila, uderzając o bandę w różnych miejscach,
 84 4 |          zwrócił się Dyzma do Niny.~- O, ze mnie to nic nie będzie -
 85 4 |        zrozumiał i zaczął się głowić, o czym właściwie ona mówi.~-
 86 4 |          nieszczerych komplementów.~- O, te nie wydają się mi dziedziną
 87 4 |         niechże pan coś powie. Jeżeli o całości nie może pan wyrazić
 88 4 |                 ma pani ładne uszy.~- O!... - zdziwiła się - nie
 89 4 |            panie są zupełnie różne.~- O, tak - potwierdziła Nina -
 90 4 |              pan czegoś potrzebuje?~- O, dziękuję pani.~- Pan będzie
 91 4 |          usposobienie pań. Rozmawiano o projektowanym wyjeździe
 92 4 |               pan jednak, widzę, miłe o niej wspomnienia.~- To był
 93 4 |       ciekawych rzeczy dowiedzieć się o całym towarzystwie koborowskim.~
 94 4 |             na Nikodema. Ale mniejsza o to. Zresztą mój Brutus też
 95 4 |        kuratelę nade mną. Otóż chodzi o to, by ciotka zmobilizowała
 96 4 |            współczuciem wypytywały go o przyczyny bólu, gdy zaś
 97 4 |     przepraszała go za nieuprzedzenie o tym.~Akurat przy ostatnim
 98 5 |            żonę i córkę, wypytując je o rodzaj zakupów.~Pani Nina
 99 5 |             Wreszcie się zorientował, o co jej chodziło i roześmiał
100 5 |               Dyzma jednak nie myślał o śnie. Postanowił za wszelką
101 5 |        Mgliste i urywkowe wyobrażenie o kompleksie gospodarki Koborowa
102 5 |            lecz nawet dla rozmawiania o tych interesach z Kunickim.~
103 5 |                Mąż mój jest zazdrosny o pana - uśmiechnęła się pani
104 5 |               że moja bila, uderzając o bandę w różnych miejscach,
105 5 |          zwrócił się Dyzma do Niny.~- O, ze mnie to nic nie będzie -
106 5 |        zrozumiał i zaczął się głowić, o czym właściwie ona mówi.~-
107 5 |          nieszczerych komplementów.~- O, te nie wydają się mi dziedziną
108 5 |         niechże pan coś powie. Jeżeli o całości nie może pan wyrazić
109 5 |                 ma pani ładne uszy.~- O!... - zdziwiła się - nie
110 5 |            panie są zupełnie różne.~- O, tak - potwierdziła Nina -
111 5 |              pan czegoś potrzebuje?~- O, dziękuję pani.~- Pan będzie
112 5 |          usposobienie pań. Rozmawiano o projektowanym wyjeździe
113 5 |               pan jednak, widzę, miłe o niej wspomnienia.~- To był
114 5 |       ciekawych rzeczy dowiedzieć się o całym towarzystwie koborowskim.~
115 5 |             na Nikodema. Ale mniejsza o to. Zresztą mój Brutus też
116 5 |        kuratelę nade mną. Otóż chodzi o to, by ciotka zmobilizowała
117 5 |            współczuciem wypytywały go o przyczyny bólu, gdy zaś
118 5 |     przepraszała go za nieuprzedzenie o tym.~Akurat przy ostatnim
119 6 |               Pana Dyzmy postarać się o uwolnienie mnie z niewoli
120 6 |              wytoczył proces Kunikowi o przywłaszczenie Koborowa,
121 6 |              najściślejsze informacje o malwersacjach tego bastarda
122 6 |               tego bastarda maglarki, o których mi Ciocia mówiła,
123 6 |               kotara w jego sypialni, o czym wywiedziałem się przez
124 6 |            Cioci przyjemność sprawić, o czym i JW Pan Nikodem Dyzma
125 6 |         wybitną. Chciał nawet zapytać o stanowisko Waredy, lecz
126 6 |           obawie przed posądzeniem go o nieznajomość spraw państwowych.~
127 6 |          kocham. Jak to on powiedział o panu? Zaraz, zaraz... aha!
128 6 |           piękna przygoda, lecz wolał o tym nie myśleć.~Bezczynność
129 6 |     stwierdzony w kuchni jednogłośnie o godzinie dziesiątej, a o
130 6 |              o godzinie dziesiątej, a o jedenastej w całym mieszkaniu
131 6 |         rejwach i hałas, jakby tu nie o jedną lewą nogę chodziło,
132 6 |           chodziło, lecz przynajmniej o dwie.~O godzinie dwunastej
133 6 |             lecz przynajmniej o dwie.~O godzinie dwunastej szanowne
134 6 |             razu tej babie powiedział o zamiarze Ponimirskiego oddania
135 6 |           Wypytywała szeroko Nikodema o stan rzeczy w Koborowie,
136 6 |              stan rzeczy w Koborowie, o nastrój "tej nieszczęsnej
137 6 |            tej nieszczęsnej Minetki", o stan majątkowy "tego złodzieja
138 6 |           zakończyła zaś pytaniem, co o wszystkim sądzi szanowny
139 6 |            Nie, nie znam. A kto to?~- O, to bardzo zdolny człowiek
140 6 |              całą sprawę. Dobrze?~- A o której?~- O piątej, jeżeli
141 6 |               Dobrze?~- A o której?~- O piątej, jeżeli pan łaskaw.~-
142 6 |           baru i zjadł obiad. Było to o tyle przyjemne, że wreszcie
143 6 |     opłaciłoby się raczej opowiedzieć o wszystkim Kunickiemu. Doszedł
144 6 |          brunet w cywilnym ubraniu.~- O, pan już tutaj! - zawołał
145 6 |              zaczął właśnie opowiadać o najmodniejszych kolorach
146 6 |            dygnitarzami przyda się mu o tyle, że będzie miał łatwiejszy
147 6 |        Właściwie mówiąc nie wiedział, o czym ma mówić z ciotką Ponimirskiego
148 6 |               poznać szanownego pana, o którym tyle miałem szczęście
149 6 |              jesteśmy ignorantkami.~- O, nie przesadzajmy - zaprzeczył
150 6 |               zaczęli wypytywać Dyzmę o sprawy koborowskie. Pani
151 6 |           oczy, że nie podobna myśleć o jego uwłasnowolnieniu?~-
152 6 |    Ministerstwie Sprawiedliwości, ale o to kłopotać się nie potrzebujemy,
153 6 |              Krakowie, podejrzany był o paserstwo; co uwidocznione
154 6 |             znamy wszyscy proces jego o dostawę podkładów kolejowych.
155 6 |             możliwa. Trzeba tylko, by o taką rewizję wniósł ktoś
156 6 |          rzekł zimno - zatem nie mamy o czym mówić. Stawia pani
157 6 |                że miał na myśli obawę o wydatki, jakie wielce szanowny
158 6 |           bardzo dzielny człowiek. I, o ile się nie mylę, jest w
159 6 |       Krzepicki. Po drodze mówił dużo o interesach, jakie są do
160 7 |               w stylu Ludwika Filipa, o ciemnych zielonych tapetach
161 7 |             bo ostatnim będzie prośba o dymisję.~- Znasz Nikodema
162 7 |          szarad.~- Otóż rozmawialiśmy o kryzysie. Powiadam, że jest
163 7 |      Rozumiesz? Zaczynam go wypytywać o szczegóły, a on powiada,
164 7 |              A nie wygląda na hulakę. O ile go sobie przypominam,
165 7 |       domyślił się od razu, że chodzi o obligacje zbożowe, o których
166 7 |           chodzi o obligacje zbożowe, o których słyszał od Kunickiego,
167 7 |          minister zechce go wypytywać o szczegóły przeprowadzenia
168 7 |              Dobra pamięć przyszła mu o tyle z pomocą, że dawkując
169 7 |         niemal wszystko, co mu kiedyś o tym powiedział Kunicki.
170 7 |        wypadek dodał i to, co słyszał o "swoim" projekcie od Ulanickiego.~
171 7 |               jest kwestia magazynów. O budowaniu nowych mowy być
172 7 |               nań Jaszuński.~- Chodzi o to, że w grodzieńskiej Dyrekcji
173 7 |            Olszewski - Grodno.~Proszę o przychylne i natychmiastowe
174 7 |              się nie pogniewa.~Chodzi o małe zakupy. Mianowicie
175 7 |           głową i zapytała szeptem:~- O której?~Lecz odpowiedzi
176 7 |            głośno swoje spostrzeżenie o wadzie niepunktualności
177 7 |             był również poinformowany o projekcie zbożowym Dyzmy,
178 7 |            zaczął swobodnie opowiadać o postępie sprawy, która -
179 7 |         Ulanicki. - Jaszuński powiada o nim, że zajdzie jeszcze
180 7 |              nie grających rozmawiano o polityce zagranicznej i
181 7 |               polityce zagranicznej i o wyścigach. Oba tematy były
182 7 |  nieinteresujące. Toteż zaczął myśleć o odwrocie. Skorzystał z momentu,
183 7 |        jeszcze obszerniej porozmawiać o wiadomej sprawie...~- Nic
184 7 |            kazawszy mu podać samochód o siódmej rano i przygotować
185 7 |           siódmą zaczął padać deszcz.~O godzinie siódmej uregulował
186 7 |         Ponimirskiemu, że jego ciotka o niczym słyszeć nie chce,
187 8 |              Kasia jednak ani słyszeć o tym nie chciała. Nina, chlipiąc,
188 8 |        szczegółowo wypytywać Nikodema o przebieg jego misji w Warszawie
189 8 |             podniesie dochód Koborowa o jakieś sto do stu czterdziestu
190 8 |        zmieszał się.~- Ach, myśli pan o tym procesie? Zaręczam panu,
191 8 |        popycha.~Usiadł w łóżku oparty o poduszki i wyjąwszy z portfelu
192 8 |               Co znowu?~- Zapomniałam o papierosach - powiedziała
193 8 |         odsłoniła się szczupła kostka o smagłej skórze. Nikodem
194 8 |           zaprzeczy pan, że zabiegasz o jej względy. W jakim celu?~
195 8 |            zainteresowany.~- Mniejsza o to. Przyszłam tu, by dowiedzieć
196 8 |              tak jak tu, w Koborowie. O, ja rozumiem pana...~- Co
197 8 |          jestem też od niej brzydsza. O, niech pan patrzy...~Szybkimi
198 8 |            skórę, jak jędrne mięśnie? O, proszę się nie krępować!...~
199 8 |             że zachowałam dziewictwo, o czym może się pan przekonać,
200 8 |               całkiem pojąć nie mógł, o co tej panience chodzi.~
201 8 |              mógł zasnąć. Rozmyślając o całym zdarzeniu doszedł
202 8 |       wywnioskował, że ta nic nie wie o wybryku Kasi.~Wieczorem
203 8 |               pierwszą wzmiankę Dyzmy o ładnej pogodzie, Kasia odpowiedziała
204 8 |        wolniej i postawił ją na ziemi o parę kroków dalej, niż tego
205 8 |              sobie opowiadanie Waredy o krynickim kawale Ulanickiego.~-
206 8 |             cały obiad gadał i gadał! O czym on nie gadał! Wszystkimi
207 8 |              i połyskliwego blichtru. O, pan nie należy do ludzi,
208 8 |               Ach, pan nie lubi mówić o sobie.~- Nie. Nie ma o czym.~
209 8 |          mówić o sobie.~- Nie. Nie ma o czym.~Chwilę milczał i dodał
210 8 |               pan mnie nie podejrzewa o tchórzostwo. Po prostu chciałabym
211 8 |           przy tym tak, że oparła się o jego ramię. Nikodem objął
212 8 |              absolutnie nie wiedział, o co jej chodzi. Skinął więc
213 8 |        wiedziałem. Pan Kunicki nic mi o tym nie mówił.~- Ach, po
214 8 |               nie mówił.~- Ach, po co o nim wspominasz! Mówmy o
215 8 |               o nim wspominasz! Mówmy o sobie.~Czuła się niezwykle
216 8 |    manifestacyjną radością, wypytywał o stan humorów i o wycieczkę
217 8 |            wypytywał o stan humorów i o wycieczkę łodzią, lecz gdyby
218 8 |              z Jaszuńskim i Ulanickim o moim projekcie magazynowania
219 8 |              przy niej opowiedzieć.~- O czym? - zapytała Nina, nie
220 8 |         Nikodemie, a co by pan sądził o takim wyjściu z sytuacji:
221 8 |             wydaje się realne. Co pan o tym sądzi?~Dyzma aż oniemiał. -
222 8 |              i chrząknął:~- Gadaliśmy o tym - rzekł chytrze - może
223 8 |             teraz napadów furii, lecz o zupełnym wyleczeniu, niestety,
224 8 |               Dyzmę, by nie wspominał o tym Kunickiemu, oświadczyła,
225 8 |            opierając palec wskazujący o jego pierś, zapytał gniewnie:~-
226 8 |             Może i ta szuja Kunik wie o wszystkim?~- Ależ, broń
227 8 |            sprawę, że mówi doń istota o niespełna rozumie, czuł
228 8 |              Ach, prawda. Zapomniałem o niej. Chodźmy wobec tego.
229 8 |  Ponimirskiego.~- Mówiliśmy wyłącznie o Oksfordzie i Londynie, gdzie
230 8 |         skroniach. Wytężył pamięć i - o ulgo! - wypowiedział słowo,
231 8 |              najlepiej.~Zaczęła mówić o wiośnie, którą ma w duszy,
232 8 |          wiośnie, którą ma w duszy, i o tym, że najlepiej na teraźniejszość
233 9 |              pragnień, nie mówiąc już o namiętnościach.~Jadł dobrze,
234 9 |         nieraz mimochodem zawadzały i o Nikodema. W jednym wypadku -
235 9 |              za moją córkę. Niech pan o wszystkim zapomni. Dziś
236 9 |             Nikt w domu nie wiedział, o czym mówił ojciec z córką
237 9 |            Ani on, ani ona nikomu nic o tym nie powiedzieli. W dodatku
238 9 |             ani słowem nie wspominała o nieobecnej, bo sama czuła
239 9 |             jej rodziny. Gdy chodziło o sprawy dotyczące męża, Nina
240 9 |              mężczyzn.~W każdym razie o tyle była zorientowana,
241 9 |             Rady Ministrów prosi pana o przybycie jutro, tj. w piątek,
242 9 |        przybycie jutro, tj. w piątek, o godz. siódmej na posiedzenie
243 9 |              potrzeby ogółu ocenia.~- O, przepraszam - zaoponował
244 9 |              z nim przy sposobności i o podkładach kolejowych. Co?~
245 9 |            podkładów to jest interes, o którym warto pamiętać, he,
246 9 |            piłować sążnistym wykładem o szczegółach kwestii. Kiedy
247 9 |              samym.~Komunikat doniósł o uchwale Rady Ministrów,
248 9 |           cieszy się opinią człowieka o niezwykłej sile woli i charakteru,
249 9 |            znaczenia nie znał, opinia o różnych sprawach, o których
250 9 |            opinia o różnych sprawach, o których nie tylko nie mówił,
251 9 |             drugim. I ani pary z gęby o tym, o czym ze sobą gadamy...~-
252 9 |              I ani pary z gęby o tym, o czym ze sobą gadamy...~-
253 9 |             drodze rozmawiali jeszcze o organizacji banku i Nikodem
254 9 |        częstokroć nawet nie wiedział, o co chodzi, nieodmiennie
255 9 |             tak zdecydowałem i nie ma o czym gadać.~Toteż wkrótce
256 9 |               gdy go panie nagabywały o rozmowę:~- Nie mam o czym
257 9 |       nagabywały o rozmowę:~- Nie mam o czym mówić.~Oczywiście,
258 9 |             dziś niedziela, święto.~- O, u pana dziedzica to święto
259 9 |              ma racji. Bo czyż chodzi o spisywanie zdarzeń? A nawet
260 9 |    skonkretyzowaną.~I drugie kłamstwo o pamiętniku: zdaje się, że
261 9 |               znalazł krótką wzmiankę o pobycie za granicą, dalej
262 9 |           temat muzyki, później znowu o jakiejś Bilitis i o jakiejś
263 9 |             znowu o jakiejś Bilitis i o jakiejś Mnazidice. (Pewno
264 9 |             Niny.)~Chciał znaleźć coś o sobie. I rzeczywiście, po
265 9 |              gdyż znowu była wzmianka o nim:~Ona tego nie rozumie.
266 9 |               dalece go nie znam! Gdy o nim myślę, utwierdzam się
267 9 |           wiem. Właściwie mówiąc, nic o nim nie wiem, poza tym,
268 9 |         doprawdy można by go posądzić o brak inteligencji, gdyby
269 9 |         zastanawiające, jeżeli chodzi o byłego oksfordczyka. Może
270 9 |            Raczej nie. Czyż chodzi mi o jego urodę? Jest męski,
271 9 |               został ze mną. Myślałam o ewentualności zamieszkania
272 9 |              z rozmachem! Prasa pisze o panu z najwyższym uznaniem!
273 9 |         nieodzowności.~Gdy rozmawiali o tym, wróciła pani Nina.~
274 9 |            obiad w niedzielę podawano o drugiej.~Dzień, ku z trudem
275 9 |              działalności. Mówił dużo o ogólnym kryzysie, skarżył
276 9 |            było zdobyć się na wyraźną o tym opinię. Jedno nie ulegało
277 9 |            administratora!... Ale ba, o tym nie ma gadania.~I jeszcze
278 9 |     podciągnął kołdrę pod brodę.~Myśl o Ponimirskim zdecydowała
279 9 |               Zaczęło się opowiadanie o tęsknocie, o nadziei, o
280 9 |              opowiadanie o tęsknocie, o nadziei, o radości, opowiadanie
281 9 |               o tęsknocie, o nadziei, o radości, opowiadanie często
282 9 |           Tymczasem ona zaczęła mówić o jego nowym stanowisku i
283 9 |               jego nowym stanowisku i o tym, czy teraz nie mogliby
284 10|            sprawy bieżące.~Codziennie o godzinie jedenastej zjawiał
285 10|             do prezesa Dyzmy, prosząc o arbitraż. Sprawa została
286 10|                 panie prezesie.~- No, o tym pan zapomnij. Czego
287 10|            Dobrze, dobrze, więc co?~- O wstawienie się za mną. Od
288 10|                Prosiłbym pana prezesa o posadę, bo...~- Nie mam
289 10|               do woza? Figa z makiem, o!~Boczek siedział ponury.~-
290 10|             pan?! Ani słówkiem nikomu o pańskiej z......j poczcie
291 10|           pańskiej z......j poczcie i o tym, że mnie znasz! Ani
292 10|              Zgłosi się pan tam jutro o pierwszej.~- Dziękuję panu
293 10|             na to dyrektor?~- Nie wie o niczym.~- Czy nie wylać
294 10|            Powiedz mu pan, że ja wiem o wszystkim i żeby uspokoił
295 10|          Panie prezesie, czy to można o jakiej kobiecie coś wiedzieć,
296 10|                  Chyba nie mówisz pan o pani Jaszuńskiej?~- Tfu,
297 10|              od razu znajdzie oparcie o Jaszuńskiego i Waredę. Istotnie
298 10|                wysoki i smagły brunet o siwiejących włosach. Rozmawiał
299 10|          możność sprawdzenia, że fama o małomówności pana prezesa
300 10|                  zapytała młoda panna o wąskich ustach i brwiach
301 10|               Dlaczego powiedział pan o tym panu, że to przyszły
302 10|           łysy pan - pani Lali chodzi o twórców nowych prądów!~-
303 10|     zadowoleni z atrakcji. Świadczyło o tym wciąż rosnące koło osób,
304 10|         Oksfordu. Zaczęła się rozmowa o rodzinie Ponimirskich, którą
305 10|       Ponimirskimi.~Tymczasem mówiono o pani Przełęskiej. Baronowa
306 10|            zapytała siwiejąca dama.~- O tak - potwierdził Laskownicki,
307 10|            nabrał wygórowanego zdania o arystokracji.~- Głupki -
308 10|            tęsknota, nadzieje, prośba o przyjazd, no i wszystkie
309 10|          znowu zgasił światło.~Myślał o kobietach, jakie spotkał
310 10|             myśli, co Nina. Wspomniał o Mańce z Łuckiej. Pewno już
311 11|             poinformować Krzepickiego o wyjeździe i zszedł ze schodów.~
312 11|             tam więcej osób będzie?~- O nie. Jaki pan ciekawy. Zobaczy
313 11|             egzaltacją utleniona dama o silnie podkreślonych oczach.~
314 11|               w oczy.~- Nie rozumiem, o co pani chodzi.~- Niech
315 11|              go szczupła, blada panna o rozmarzonych oczach - my
316 11|            zbyt niepoważne do rozmowy o rzeczach natury wyższej?~-
317 11|                  Nie, tylko nie wiem, o co paniom rozchodzi się.~-
318 11|               spoważniały.~- Mówi pan o drodze ezoterycznej? - zapytała
319 11|            uwarstwienia sił wyższych, o istnieniu których dotychczas
320 11|   monosylabami. Rozmawiano przeważnie o modach i o projektach na
321 11|      Rozmawiano przeważnie o modach i o projektach na jesień. Tylko
322 11|             teraz dowie się nareszcie o celu swego przyjazdu.~Istotnie
323 11|               obcych językach.~Mówiła o jakimś objawieniu, które -
324 11|            jakimś objawieniu, które - o ile zrozumiał Dyzma - nakazywało
325 11|           żywym towarem, bo była mowa o "wciąganiu bodaj podstępem
326 11|         podstępem młodych dziewcząt", o "wymuszaniu spirytualnym",
327 11|             wymuszaniu spirytualnym", o "odwiecznym prawie niewolnictwa"
328 11|             teraz wleźć do kryminału? O, nie!~Toteż gdy w pewnym
329 11|           możliwości istnienia kobiet o "złym oku", które mogą urok
330 11|           wykręcić - ja sam nie wiem, o co właściwie się rozchodzi,
331 11|            zostawiamy tu pana samego. O siódmej, przed obiadem,
332 11|                przedstawiono tu kozła o dwunastu rogach, kozła z
333 11|               z całości to, że chodzi o stwarzanie "zrzeszeń siostrzanych",
334 11|             obrzędów, gdzie była mowa o zespoleniu duchem i ciałem,
335 11|           zespoleniu duchem i ciałem, o piciu wina, modlitwach i
336 11|           Dużo dałby za to, żeby mógł o tym wiedzieć przed wyjazdem
337 11|              kapryśnie dopominała się o "kroplę czegoś mocniejszego
338 11|            rozpocznie się punktualnie o północy. Macie w samotności
339 11|               est rotunda."~- Wnijdź, o panie! - zawołała panna
340 11|               i zawołała:~- Przybądź, o przybądź, Panie!~- Przybądź -
341 11|          poczuł na języku słodki płyn o mocnym zapachu. Wino. Chciał
342 11|       rozmachem trzasnęła kieliszkiem o ścianę i zawoławszy: - Evoe! -
343 12|              mu rękę.~- Głodny pan?~- O, nie, dziękuję.~Spojrzał
344 12|                Przepraszam.~Rozmyślał o ubiegłej nocy. Czuł trochę
345 12|        Kunickiego, który prosił Dyzmę o spieszne zajęcie się sprawą
346 12|                 Owszem. To pójdziemy? O której to?~- O ósmej.~Pożegnał
347 12|             pójdziemy? O której to?~- O ósmej.~Pożegnał sekretarza
348 12|      oczekiwania jego sprawdziły się. O pierwszej zjawił się Boczek.
349 12|              papiery, bo wystarać się o taką posadę dla pana, to
350 12|       rozumiem.~- No to fertig. Jutro o jedenastej.~Zapukano do
351 12|               Wie pani, i ja też, ale o tym przez telefon lepiej
352 12|             pójść ze mną do cyrku?... O nie, dziś walczy najsilniejszy
353 12|                Znacie już tę anegdotę o buldogu i pinczerku? Gadajcie,
354 12|            ladą stał ponury mężczyzna o czerwonej twarzy i dwie
355 12|          towarzystwie małego blondyna o uśmiechniętych oczach.~-
356 12|             głową.~Dyzma dużo słyszał o nim. Nigdy jednak nie przypuszczał,
357 12|               marmur-żelazo, poprosił o pożyczenie dziesięciu złotych,
358 12|          Mężczyźni ogromnego wzrostu, o potwornie rozrośniętych
359 12|           przeciwnicy: opasły Niemiec o małpio długich rękach i
360 12|              górę, by ponownie rzucić o dywan, Mik niespodziewanie
361 12|               Mistrz Polski, Wielaga, o potwornie szerokich ramionach
362 12|          wyższy i szczuplejszy Tracco o lśniącej skórze, pod którą
363 12|      pułkownik. Lecz Włoch nie myślał o poddaniu się. Znosił piekielny
364 12|             podstawiwszy nogę, rzucił o ziemię i przywalił sobą
365 12|             Jutro cała Warszawa tylko o tym będzie mówiła. Zobaczysz.
366 12|           Nazajutrz nie tylko mówiono o tym, lecz i pisano. Niemal
367 13|            trzynasty~Ulica Krochmalna o tej porze była całkiem pusta.
368 13|          mieszkańcy tej dzielnicy już o szóstej wstają do pracy.
369 13|             Stali w milczeniu, oparci o mur. Czekali. Można by było
370 13|                    Fertig.~Wytarł nóż o jesionkę. Dwaj pozostali
371 13|          prezesa banku, może posądzić o podmawianie jakichś bandytów
372 13|            Krzepicki. Dyzma oparł się o biurko.~- Pan jest chory?~-
373 13|             żona, siwiejąca szatynka, o wybitnie semickim typie,
374 13|               spędzonych i marzeniami o przyszłym szczęściu we dwoje.~
375 13|               listów znalazł wzmiankę o żalu, z jakim porzuci Koborowo,
376 13|     pozagrobowe, czy prawda, co mówią o duchach?...~Wtem na przeciwległej
377 13|       Zawadził jednak rękawem pidżamy o abażur i lampa z łoskotem
378 14|         Śmiesznie się nazywa. Ale nie o to się rozchodzi.~Grunt,
379 14|              nam sytuację znakomicie.~O jedenastej zjawił się Kunicki.
380 14|               od pogody i opowiadania o swojej wczorajszej bytności
381 14|              wysłuchał całego wykładu o dostawach w ogóle, a o dostawie
382 14|        wykładu o dostawach w ogóle, a o dostawie progów kolejowych
383 14|           kolejowych w szczególności.~O trzeciej Dyzma poszedł do
384 14|      powiedział Nikodem, nie wiedząc, o co chodzi, lecz zdając sobie
385 14|               i długo z nim rozmawiał o całej sprawie.~Obaj byli
386 14|             musi osobiście wypytać go o różne rzeczy, gdyż nazajutrz
387 14|        Pamiętaj pan: w czwartek rano! O godzinie, hm... jedenastej
388 14|            pożegnasz się pan z nim, a o pierwszej zadzwonisz pan
389 14|               minister dowiedział się o jakimś procesie Kunickiego
390 14|               mu niemniej i zapewniał o swojej przyjaźni.~Tak nadszedł
391 14|           Banku Zbożowego punktualnie o godzinie pierwszej zadzwonił
392 14|               ma audiencję u ministra o jedenastej rano, a minister
393 14|               się Kunicki. - Marzyłem o tym od lat! I teraz nagle...
394 14|           oczach.~- Który to klucz?~- O ten, ten, a otwiera się
395 14|               pocałunkami, opowiadała o swojej tęsknocie, o miłości,
396 14|        opowiadała o swojej tęsknocie, o miłości, o nadziei, z jaką
397 14|          swojej tęsknocie, o miłości, o nadziei, z jaką oczekiwała
398 14|             bardzo dobry, że myślałeś o tym.~Podano kolację. Przeszli
399 14|          jadalni. Wypytywała Nikodema o jego obecny tryb życia.
400 14|    lichwiarstwem. Wymownie świadczyła o tym wysokość inkasowanych
401 14|             bezkompromisowych w walce o byt. Zimny, wyrachowany,
402 14|         powiedzieć, że istotnie myśli o tym.~- Niech pan prezes
403 14|             pochylił się w ukłonie.~- O, wiem to doskonale. Tym
404 14|              Krzepicki nie zapomnieli o najmniejszym drobiazgu i
405 14|               jej kasa i jej klucz.~- O nie! Łotrze, nie myśl, że
406 14|          przygotowane było śniadanie, o którym dotychczas nie pomyślał.
407 15|        odpoczynek. Zmiana środowiska, o! Nowi ludzie, nowe sprawy,
408 15|               miły staruszek wiele mi o panu opowiedział i o Łyskowie...~
409 15|               mi o panu opowiedział i o Łyskowie...~Dyzmie zakręciło
410 15|         otrzeźwiło w jednej chwili.~- O jakim Łyskowie? Co pan opowiadasz? -
411 15|             człowiek. Widocznie mówił o kimś, kto ma zaszczyt nosić
412 15|              pańskie nazwisko, a może o jakimś pańskim krewnym...
413 15|        kryminału wsadzą...~Prosić?... O, nie, to by się na mc nie
414 15| Wandryszewskiego i zrobił mu awanturę o spóźnienie bilansu, chociaż
415 15|             Terkowski mówił już komuś o swych informacjach i podejrzeniach,
416 15|              co się da, nie zapomnieć o kasie koborowskiej, wziąć
417 15|               go troskliwie wypytywać o zdrowie i doradzać różnych
418 15|         człowiekowi na łeb włazi...~- O, chyba pan, Mistrzu, każdemu
419 15|          mniej miał czasu do myślenie o Terkowskim i o groźbie przyjazdu
420 15|               myślenie o Terkowskim i o groźbie przyjazdu Windera.
421 15|         Windera. Panie nie wspominały o Terkowskim. Widocznie zapomniały. -
422 15|              garderobę dla pątniczek.~O jedenastej powstała straszna
423 15|           dziewczynę, którą bez obawy o zdradę można po prostu wynająć
424 15|             się rozpocząć punktualnie o północy z zachowaniem całego
425 15|           zachowaniem całego rytuału.~O pierwszej, podczas wywoływania
426 15|               uspokoiła się zupełnie.~O drugiej salon prezesa Nikodema
427 15|        rzymskiej i najwięcej do domu, o którym nikt nie mógłby powiedzieć,
428 15|            Trzynasty. Siedział oparty o ścianę i chrapał tak, że
429 15|                  Powiedział, że prosi o jeszcze jeden dzień namysłu.
430 15|            Postanowił za wszelką cenę o tym nie myśleć. Ot będzie,
431 15|               będzie. Byle nie myśleć o tym... Byle nie teraz. Koborowo...
432 15|             niby?~- Ale gadajże!~- No o wyjeździe Terkowskiego.
433 16|              siedział krępy mężczyzna o czerwonej twarzy, z prawą
434 16|          przedziale, zaczął rozmyślać o swojej nowej roli.~Niewątpliwie
435 16|                ocknęła się - myślałam o tej historii. Ale nic trzeba
436 16|              historii. Ale nic trzeba o tym myśleć, prawda?... Minęło...
437 16|             Ja się go tam nie boję.~- O, wiem, bo ty jesteś silny,
438 16|               grywałam zawsze, myśląc o tobie.~Przeszli do małego
439 16|             głos muszą mieć marynarze o krtaniach przesyconych solą
440 16|      Załatwione, postanowione. Nie ma o czym gadać. Jak tylko służba
441 16|               się, ocierając policzek o jego usta.~- Drzwi? Co mi
442 16|           było sądzone spać tej nocy.~O siódmej służba rozpoczynała
443 16|               Pan dyrektor przychodzi o dziewiątej - drżącym głosem
444 16|          jeden z urzędników.~- Coo?...O dziewiątej? Darmozjady,
445 16|           żeby przychodził do fabryki o godzinie siódmej. Zwierzchnik
446 16|           powiedziawszy, ja nic złego o nim nie słyszałem. Od założenia
447 16|      oficjaliści i służący zameldował o tym Dyzmie. Gdy Nikodem
448 16|            rozumiecie, to jeżeli mnie o tym doniesie, dostanie do
449 16|              właśnie...~- To nie mamy o czym gadać, ja tu zwołałem
450 16|           Tylko radzę zastanowić się! O posadę dziś nie tak łatwo.
451 16|       Taniewski wzruszył ramionami.~- O co panom chodzi? Jeżeli
452 16|               co panom chodzi? Jeżeli o formę tej odprawy, to ja
453 16|           skamleć pod innymi drzwiami o pracę. Ja tam za dużo tego
454 16|                że jakoś się ułoży, że o posadę trudno. Staruszek
455 17|             mówiono już niemal głośno o zaręczynach Nikodema, które
456 17|               Ninie cały majątek?....~O tym mogło powiedzieć tylko
457 17|    przynajmniej kilka zdań powiedzieć o Dyzmie, używając samych
458 17|             robiła zakupy w sklepach. O pierwszej wracała, zastając
459 17|               Nikodema w restauracji. O siódmej zjawiał się on sam
460 17|            teraz pójdziemy do mnie.~- O nie, ja idę do siebie.~-
461 17|           niemożliwe! Co sobie ciocia o mnie pomyśli.~- Pomyśli,
462 17|          wyrwał jej grzebień i cisnął o podłogę.~- Nooo.... Czego
463 17|        wywróciła się i głową stuknęła o ścianę.~- Dawaj! Cholero! -
464 17|       otworzył i nisko się ukłonił.~- O której wrócił szofer? -
465 17|              ulicy ukaże się policja? O, wówczas dobrze wie, co
466 17|         Wspólną. Z niepokojem myślała o tym, że zobaczy bank otoczony
467 17|               Odnalazła go nareszcie. O, teraz już jej nie ucieknie.
468 17|               więc gadaj, do pioruna, o co chodzi?~- Widzisz, Nikodem,
469 17|             tego, ni z owego... Dawno o niej zapomniał... I w ogóle
470 17|          prezesa z powodu zakochania, o którym w banku obszernie
471 17|           Pani Przełęska, nie wiedząc o tym, głośno i wobec wszystkich
472 17|            opowiadając to Nikodemowi. O swoim mężu nie myślała prawie
473 17|          mężczyzna, wysoki, szczupły, o włosach konopiastych, wyzłoconych
474 17|         całego świata, gdyż opowiadał o Australii, Peru, czy Grenlandii
475 17|               Hell, Oskar Hell. Mówił o sobie, że urodził się w
476 17|          znaleźć sposoby. Napisał doń o wszystkim, odpowiedzi jednak
477 17|              dziki. Sam niewiele mógł o Hellu powiedzieć, gdyż poznał
478 17|             Kiedy widzisz... Mnie nie o to chodzi. Chodzi o babę.
479 17|               nie o to chodzi. Chodzi o babę. A baba to jeszcze
480 17|              Tobie przecie nie chodzi o to, żeby go wsadzić, tylko
481 17|                żeby go wsadzić, tylko o to, żeby go... odsadzić?~-
482 17|          zrobi się rewizję, puści się o tym wzmiankę do gazet, a
483 17|             takim, co jest podejrzany o szpiegostwo? Dyzma zastanowił
484 17|         pierwszych nie było ani słowa o Hellu. Natomiast trzeci
485 17|           Natomiast szereg informacji o nim zamieszczono w ten sposób,
486 17|      najmniejszych wątpliwości, że tu o niego właśnie chodzi.~Dyzma
487 17|          powiada, że są pewne.~Hella, o którym Pan Prezes pisze,
488 17|          Prezes pisze, nie znam i nic o mm nie słyszałem. Jeżeli
489 17|              słyszałem. Jeżeli chodzi o moją radę, to radzę zbytnio
490 17|             wydatków, prosił Nikodema o przyśpieszenie sprawy podkładów
491 17|            polecająca przyjąć weksle, o ile Krzepicki sam w nie
492 17|         zapytał:~- Wiedzą już państwo o tym aresztowaniu?~- O jakim?~-
493 17|         państwo o tym aresztowaniu?~- O jakim?~- Nic, nie wiemy.~-
494 17|            Dyzma.~Zaczęła się rozmowa o Hellu, przy czym wszyscy
495 17|             słyszała rozmowy. Myślała o tym, jak zły i fałszywy
496 17|         osłoni przed wszelkim złem... O, on to potrafi, jak nikt
497 17|          mężczyzną, ale...~Wolała już o nim nie myśleć.~Podano do
498 17|            Toczyła się zwykła rozmowa o niczym.~Gdy po obiedzie
499 17|            ujrzał Mańkę. Stała oparta o latarnię. Wyraźnie czekała
500 17|            Nikodem Dyzma.~- A ty skąd o tym wiesz?~- Wiem.~- Jak