Rozdzial

 1 1 |        mu, to powiada, że może i całkiem fabrykę zamkną, bo odbytu
 2 4 |        które orzeknie, że jestem całkiem normalny. Rozumiesz pan?~-
 3 5 |        które orzeknie, że jestem całkiem normalny. Rozumiesz pan?~-
 4 8 |      bezwstydnie stała przed nim całkiem nago. Stała tak blisko,
 5 8 |          pokoju. Teraz Dyzma już całkiem pojąć nie mógł, o co tej
 6 9 |  rozmawiał z dziennikarzami, był całkiem przytomny. Przecie z tego,
 7 9 |            Ponimirski! Zwariował całkiem i przyszedł mnie zabić."~
 8 10|    Nikodem wzruszył ramionami.~- Całkiem prosto. Człowiek siądzie,
 9 10|             Nie - odparł Dyzma - całkiem łatwo. Trzeba tylko mieć
10 10|       Mańce z Łuckiej. Pewno już całkiem zeszła na psy, a może i
11 11| przyglądając się Dyzmie, którego całkiem speszyła jednopłciowość
12 11|      Następnie otworzyła drzwi i całkiem już zwykłym głosem oznajmiła,
13 12|          prezesie.~Powiedział to całkiem po prostu, lecz Dyzma nie
14 12|  rozstrzygnięta.~Nikodem stracił całkiem panowanie nad sobą i ryknął
15 13|      Krochmalna o tej porze była całkiem pusta. I nie dziw, bo minęła
16 14|          ten, ten, a otwiera się całkiem po prostu, tylko górną rozetę
17 18|    przeprosili go teraz. On jest całkiem niewinny. Dyzma spochmurniał
18 18|        jeżeli tak, to rzecz jest całkiem jasna - zawyrokowała pani
19 23| lekceważąco na Rehlfa.~- Owszem, całkiem wytłumaczalne, baronie.
20 24| lekceważąco na Rehlfa.~- Owszem, całkiem wytłumaczalne, baronie.