Rozdzial

 1 3 |       pana Kunickiego?~Ponimirski zerwał się na równe nogi, jak ugodzony
 2 6 |        otworzył furtkę, pułkownik zerwał się i krzyknął:~- Serwus!
 3 6 |         pani Przełęska.~Krzepicki zerwał się z krzesła.~- Tymczasem,
 4 8 |  nadchodzącym przez chwilę. Nagle zerwał się na równe nogi, obciągnął
 5 9 |   historię dawnego procesu, stary zerwał się i wyciągnął z kieszeni
 6 9 |           ochów" pani Przełęskiej zerwał się i głośno szurgając nogami,
 7 9 |     administratorem. Nie? Kunicki zerwał się i znowu chwycił Dyzmę
 8 10|    awanturę.~Zirytowało to Dyzmę. Zerwał się i otworzył drzwi.~-
 9 11|           na czerwonej podszewce.~Zerwał się na równe nogi i przetarł
10 12|          Dyzmie było już zanadto. Zerwał się z miejsca i wrzasnął:~-
11 12|          pokonany z dzikim rykiem zerwał się, zrzucając swego pogromcę
12 13|          Dyzma zbladł jak płótno. Zerwał się z miejsca i, drżąc na
13 14|        związku z dawnym procesem, zerwał się i zawołał:~- No, nie
14 14|      Serdeczne, serdeczne dzięki.~Zerwał się, by uścisnąć rękę Nikodema.~
15 15|           mu w piersi, jak bęben.~Zerwał się z miejsca i zaczął krzyczeć:~-
16 17|       będzie i kryminał. Komisarz zerwał się na równe nogi i zaczął
17 18|         skończył, minister skarbu zerwał się wzburzony, gestykulując
18 21| powiedzieć coś tak obelżywego?... Zerwał się z miejsca, z całej siły
19 25|      tonem zapytał wojewoda. Żorż zerwał się, urwał z miejsca śmiech,