Rozdzial

 1 1 | pierwszorzędnie objechał...~- To zdaje się jakiś ziemianin czy
 2 2 |         pana, ja sobie doskonale zdaję sprawę, że to panu zajmuje
 3 4 |   umierających i rannych, jednak zdaję sobie sprawę, ze prawdziwy
 4 4 |         niego i rzekł szeptem:~- Zdaje mi się, że będę pana potrzebował...~-
 5 5 |   umierających i rannych, jednak zdaję sobie sprawę, ze prawdziwy
 6 5 |         niego i rzekł szeptem:~- Zdaje mi się, że będę pana potrzebował...~-
 7 6 |            Pan, panie Nikodemie, zdaje się, jest wspólnikiem czy
 8 7 |  przyzwyczaisz się, zaraz ci się zdaje, że to nic nadzwyczajnego...~
 9 9 |          siedział, a co panu się zdaje, że prezes to ma siedzieć
10 9 |        pani Przełęska - mnie się zdaje, że jakieś tysiąc złotych...~-
11 9 |    drugie kłamstwo o pamiętniku: zdaje się, że to Oskar Wilde stwierdził,
12 10|           skarbnicą tej myśli!~- Zdaje się - powiedziała matowym
13 10|        uważa, prezes Dyzma jest, zdaje się, spokrewniony z Ponimirskimi.~
14 16|     Niejaki Krzepicki, znasz go, zdaje się?~- Jak to? Zyzio? Zyzio
15 17|         nie zawadzi nigdy. Toteż zdaje mi się, że najlepiej będzie
16 21| Ponimirski. - Czy pan jednak nie zdaje sobie sprawy z dystansu,
17 25|   maszyny do pisania.~- Mnie się zdaje - zaczęła pani Przełęska -
18 25|         przepaści!~- Nam się tak zdaje - uśmiechnął się wojewoda -
19 25|       się wojewoda - nam się tak zdaje. Ale w gruncie rzeczy nie