Rozdzial

 1 1 |        zęby i wszedł.~Zanim się spostrzegł, służba zabrała mu palto
 2 1 |        przy drzwiach, gdy nagle spostrzegł tuż przed sobą uprzejmie
 3 1 |    napełnił swój talerz. Jedząc spostrzegł obok tacę z nalanymi kieliszkami.
 4 1 |        po trzeci, ze zdumieniem spostrzegł, że sąsiedni kieliszek,
 5 2 |       już do Łuckiej, gdy nagle spostrzegł Mańkę. Stała oparta o mur
 6 2 |   drodze. Nikodem z satysfakcją spostrzegł, że stosunek tej małej do
 7 3 |        milczał. Po chwili Dyzma spostrzegł, że po długich, niewiarogodnie
 8 6 |         południu. Teraz dopiero spostrzegł, że spał w ubraniu, wskutek
 9 8 |      przejęty, że dopiero teraz spostrzegł, że musiała zajść tu jakaś
10 8 |    Zbliżała się już północ, gdy spostrzegł senność słuchacza.~- Ale
11 8 |       pogardy, lecz on tego nie spostrzegł i dodał:~- Dobrze było?
12 10|        tej chwili książę Tomasz spostrzegł Dyzmę i przeprosiwszy towarzyszy
13 10|        Dyzma ku swemu zdumieniu spostrzegł, że nie tylko nie popełnił
14 10|    Dyzma uczuł wielką ulgę, gdy spostrzegł Jaszuńskiego. Przeprosił
15 11|      swoje miejsce.~Teraz Dyzma spostrzegł, że pani Lala była również
16 12|         możesz pan iść.~Nikodem spostrzegł, że Krzepicki, udając zajętego
17 12| zamówienie.~Jednakże harmonista spostrzegł Dyzmę i gdy tylko skończyli
18 19|        pełnym nienawiści.~Dyzma spostrzegł bladość Niny. Domyślił się,
19 21|        teraz dopiero Ponimirski spostrzegł jego obecność.~- Dzień dobry -