Rozdzial

 1 2 | zechce. Konie do dyspozycji, samochód do dyspozycji. Kuchnia dobra,
 2 3 |  państwa Kunickich?~- Tak.~- Samochód czeka przed stacją, panie
 3 6 |  którzy podziwiali nie tylko samochód, lecz i wielkopańską minę
 4 6 |        Dobrze jest mieć taki samochód - zakonkludował Krzepicki.
 5 7 | wężami neonowych reklam, gdy samochód ruszył z miejsca.~Na rogu
 6 7 |     pewno myśli, że ja i ten samochód skradłem.~Roześmiał się
 7 7 |   szofera, kazawszy mu podać samochód o siódmej rano i przygotować
 8 8 |    Co? Co ty mówisz! Prędzej samochód! Przepraszam państwa...
 9 9 |   musiał jechać koleją, gdyż samochód miał małą reperację.~Na
10 9 |   alei ujrzał zbliżający się samochód. Wracał Kunicki. Szybko
11 12|    po pauzie.~- Ależ proszę, samochód do pańskiej dyspozycji.
12 12|     Zaczął padać deszcz. Gdy samochód zatrzymał się na Wspólnej,
13 14|  posłać. Ma pan przecie swój samochód. Może szofera?~- Szofera?!
14 14|   coś i pojadę. Dzwoń pan po samochód. W godzinę później Nikodem
15 14|       no do widzenia. Jazda! Samochód ruszył. W kwadrans już byli
16 14| deszcz nie ustawał do rana i samochód, gdy wjeżdżał do Warszawy,
17 16|   pośliznęły się na śniegu i samochód ruszył.~- Powiedz, powiedz...
18 17|      sforsować jej upór. Gdy samochód zatrzymał się przed domem
19 25|      pałacem stał jakiś obcy samochód, bardzo zakurzony. Szofer