Rozdzial

 1 2 |   końcami palców pieniędzy.~ ~- Powiedz... powiedz... - wyszeptała -
 2 2 |       pieniędzy.~ ~- Powiedz... powiedz... - wyszeptała - chodziłeś
 3 2 |            Mnie nie złapią.~- A powiedz, miałeś pietra? Roześmiał
 4 3 |      pana. A może moja siostra? Powiedz pan, bo w końcu i ona zdemoralizuje
 5 8 |       ironią przerwała Kasia. - Powiedz po prostu, że chcesz go
 6 8 |  meldując, że kolację podano.~- Powiedz panu, że panią głowa boli
 7 9 |     inna nie kradnie mi ciebie. Powiedz, zdradzałeś mnie?~- Nie.~-
 8 9 |        dotychczas - na pewno.~- Powiedz - nalegała - czy nic masz
 9 9 |    jakie szczęście mieć dzieci. Powiedz, kochanie, lubisz dzieci?
10 10|       dzieciaty...~- To świnia! Powiedz mu pan, że ja wiem o wszystkim
11 12|  przyjaciel, Wareda...~- Nikuś, powiedz jej, że rączki całuję.~-
12 14|        niby nie?~- No siadajże! Powiedz, na długo przyjechałeś?~-
13 15|  Koniecznie chcą się widzieć.~- Powiedz pan, że jestem chory.~-
14 15|       machnął ręką i milczał.~- Powiedz, Mistrzu, kto jest przeciw
15 16|     śniegu i samochód ruszył.~- Powiedz, powiedz... czy on... czy
16 16|     samochód ruszył.~- Powiedz, powiedz... czy on... czy on... od
17 16|      się najbardziej podoba, no powiedz...~- Nineczka - powiedział
18 18| wyraźnie słyszeć każde słowo:~- Powiedz temu panu, że nas nie ma
19 21|        jestem szczęśliwa? Niku, powiedz, czym ja na to szczęście,