Rozdzial

 1 2 |   podziwem. Dyzma roześmiał się i ot tak, dla kawału, powiedział:~-
 2 3 |       naiwnego. Toteż powiedział, ot tak, na wszelki wypadek:~-
 3 7 |          doceniał swojej urody.~- Ot, człowiek od dziecka patrzy,
 4 8 |        Przebrałam się bez powodu. Ot, tak sobie. Dawno tej sukni
 5 8 |          policzkiem jego wargi.~- Ot, jaka sprawa - pomyślał
 6 9 |       Nikodem wzruszył ramionami.~Ot, ględzi i tyle. Co to wszystko
 7 10|          życzysz, panie Boczek?~- Ot tak, z uniżoną prośbą przyjechałem
 8 10|           ziemianin spod Krakowa. Ot, nieszkodliwy snobizm...
 9 11|         za zdradę mogą ukatrupić.~Ot, przyczepiły się, ścierwo!~
10 12|           się i zaczął gwizdać.~- Ot, co - dorzucił Dyzma - guzik!
11 12|          Malinowski, jak idzie?~- Ot, pomału.~- A gra u pana
12 12| dorabiacie się. Forsy jak lodu!~- Ot, idzie sobie.~Ulica była
13 13|          Dyzma pokiwał głową.~- A ot, Kunickiemu się zdarzyło.~-
14 13|        panu?~- I to jak! Co dzień ot takie listy przysyła.~-
15 15|    wszelką cenę o tym nie myśleć. Ot będzie, co będzie. Byle
16 16|    Zbożowy jest jak lalka, bo ja, ot tak, wszystko trzymam za
17 23|        dobrobyt od maszyn rośnie. Ot co. Zawrócił się na pięcie
18 24|        dobrobyt od maszyn rośnie. Ot co. Zawrócił się na pięcie
19 25|         decyzji - panie prezesie, ot już mam myśl. Wkrótce po