Rozdzial

 1 1 |     Słyszałem, słyszałem. No, no!~- Mało tego, uważasz - ciągnął
 2 2 |              dużo honoru, a dochodu mało. Pensje urzędnicze nawet
 3 3 |            prędko się skończy. Jadł mało, by nie wyglądać na żarłoka,
 4 6 |              że właściwie ma bardzo mało wiadomości w tych kwestiach.~-
 5 8 |          krześle i powiedział:~- To mało. Trzy pięćset.~- Czy to
 6 9 |            zajęty interesami i zbyt mało przestawał z żoną, by mógł
 7 9 |       strony dawnych znajomych jest mało prawdopodobna. Olśni ich
 8 9 |          niemal każda myślą. On tak mało mówi, tak mało i tak prosto,
 9 9 |        myślą. On tak mało mówi, tak mało i tak prosto, że doprawdy
10 10|             Ogińskiego?...~- Bardzo mało...~- No tak, przyznaję,
11 10|             prezesie? Czy to nie za mało czasami? - Co znowu - obruszył
12 11|                Mistrzu, to panu tak mało czasu zajmie. Przecie misteria
13 12|          dla niego i dla Boczka, za mało miejsca w Warszawie... Nie
14 12|           to knajpy robotnicze, tak mało różniące się jedna od drugiej,
15 17|            Ślubu z tobą nie brałem. Mało co się mówi.~- Widzisz...
16 18|         ceny, zatem i u nas spadną. Mało tego! Obligacje zbożowe
17 19|           ja nie jestem jego warta. Mało go znasz, zresztą siedzisz
18 22| nieustannego dozoru. Z tego względu mało czasu mógł poświęcić Nikodemowi
19 25|            i kryzys ogólnoświatowy. Mało to gabinetów upadło? Zapukano