Rozdzial

501 17|          Poczekaj.~- Dobrze.~Usiadła. O, on ją popamięta!~Nikodem
502 17|         ciemnym gabinecie potknął się o krzesło.~- Halo!~- Czy mogę
503 17|             prezesowi.~- Dzień dobry. O co chodzi?~- Przepraszam
504 17|             sposobności będę pamiętał o panu, panie komisarzu.~Komisarz
505 17|        wymknęła się z ręki i stuknęła o podłogę, wysypując swą zawartość.~
506 17|          chwycił ją za włosy i rzucił o ziemię.~- Rozbieraj się,
507 18|               Ministrów. Chodziło zaś o sprawę wysoce niepokojącą.
508 18|           całą pomyłkę i że prosił go o zakomunikowanie tego Czarskim,
509 18|        siedział w więzieniu oskarżony o szpiegostwo!~- Tak - wtrąciła
510 18|              robić?! Prezesie, co pan o tym sądzi? Czy słyszał już
511 18|            sądzi? Czy słyszał już pan o tym wszystkim?~Nikodem zrobił
512 18|                co wiem. Powiedział mi o tym sam szef drugiego oddziału
513 18|         ekonomicznego miało odbyć się o siódmej, mieli zatem godzinę
514 18|               Spędzili ją na rozmowie o sprawach koborowskich i
515 18|               sprawach koborowskich i o małżeństwie Nikodema.~Największym
516 18|            Niejednokrotnie wspominała o tym. Dyzma nie miał ostatecznie
517 18|       filologiem, na ekonomii zna się o tyle, o ile go mogło nauczyć
518 18|              ekonomii zna się o tyle, o ile go mogło nauczyć doświadczenie
519 18|            doń z uśmiechem, zapytując o zdanie, Nikodem wstał.~-
520 18|             Powiem krótko. Chodzi nie o nas, a o dobro państwa i
521 18|           krótko. Chodzi nie o nas, a o dobro państwa i na siu bździu
522 19|           Krzepickiego sprawdziła się o tyle, że nazajutrz w większości
523 19|              oraz komunikat oficjalny o uchwale komitetu ekonomicznego,
524 19|        premierowi i wręczył mu prośbę o dymisję.~Premier, zaskoczony
525 19|       uprzedzonych przez Krzepickiego o zamierzonej dymisji.~Odbyło
526 19|               godziną pierwszą, a już o drugiej przyjechał do banku
527 19|            decyzji, przejętego troską o losy państwa, starganego
528 19|           banku i wówczas...~- Nie ma o czym mówić - przerwał Nikodem -
529 19|               tobie w Koborowie. Masz o to żal do mnie?~Nina zarzuciła
530 19|          człowiek.~- Dlaczego biedny? O ile wiem, jest bogaty i
531 19|            był aresztowany, oskarżony o szpiegostwo.~Kasia wzruszyła
532 19|             Nic to mnie nie obchodzi. O tyle jestem mu wdzięczna,
533 19|               dał mi garść wiadomości o tobie... Rozwodzisz się
534 19|           Kasiu, jak możesz tak mówić o swoim własnym ojcu!~- Dajmy
535 19|           szlachetności. Ale mniejsza o to. Przyjechałam tu, by
536 19|              prawda. Nina milczała.~- O, wy nędzne niewolnice! Nie
537 19|            nie jest godzien ciebie... O nic nie proszę, tylko o
538 19|               O nic nie proszę, tylko o zwłokę, o małą zwłokę!...~
539 19|               proszę, tylko o zwłokę, o małą zwłokę!...~Nina z uśmiechem
540 19|            Kasia. - Mnie chodzi tylko o ciebie, o twoje szczęście
541 19|           Mnie chodzi tylko o ciebie, o twoje szczęście i o moje
542 19|           ciebie, o twoje szczęście i o moje szczęście! Nino, Nino,
543 19|             okrywać je pocałunkami.~- O krótką zwłokę... Błagam...~-
544 19|     powiedziała Nina - i nie myśl źle o mnie... Kasia w milczeniu
545 20|     prowadzeniu.~Myślę, że zachowacie o mnie dobrą pamięć, bo byłem
546 20|        serdecznością, chodziło bowiem o zatarcie w opinii publicznej
547 20|               gabinetu nie zabiegałby o jaką tekę w nowym rządzie,
548 21|             bal rozpoczął się dopiero o jedenastej. Pan młody tańczył
549 21|            hasło do zakończenia balu. O ósmej dwadzieścia odchodzi
550 21|             Dlatego kazał się obudzić o ósmej.~Nie zawiódł się.
551 21|            Dziękuję. Niech się kolega o moje zdrowie nie troszczy.~-
552 21|             przegub ręki i cisnął nim o łóżko.~Ponimirski syknął
553 21|              się nasz ślub. Co hrabia o tym sądzi?~- To skandal!~-
554 21|            pan powiedzieć, że to, coś o mnie opowiadał o tym Oksfordzie
555 21|              to, coś o mnie opowiadał o tym Oksfordzie i o Kurlandii,
556 21|          opowiadał o tym Oksfordzie i o Kurlandii, to nieprawda.
557 22|          kolacji mimochodem wspominał o rzeczach świeżo przeczytanych,
558 22|            awantur i brewerii, jeżeli o jego własną skórę chodziło,
559 22|         przepełniły się wiadomościami o bankructwach, lokautach,
560 22|        głośniej rozbrzmiewało wołanie o silnego człowieka, który
561 23|               i przez panią Przełęska o jego chorobie umysłowej,
562 23|               trzy.~Bal rozpoczął się o dziesiątej wieczorem, a
563 23|             zamknięty hucznym mazurem o pierwszej po południu.~Wypito
564 23|                W tym tęsknym a-a-a-a, o melodii surowej, niewprawnej
565 23|        melodii surowej, niewprawnej i o szorstkim dźwięku, brzmiała
566 23|            szła rosła, tęga dziewucha o szerokich, rozłożystych
567 23|         Koborowie od pięciuset lat, a o ile mi wiadomo, żaden z
568 23|         zrozumieliśmy się. Ja mówiłem o rodzie Ponimirskich, o starej
569 23|        mówiłem o rodzie Ponimirskich, o starej arystokracji.~Schował
570 23|         arystokracja, lecz i nowa dba o podniesienie rasy chłopstwa".~
571 24|               i przez panią Przełęska o jego chorobie umysłowej,
572 24|               trzy.~Bal rozpoczął się o dziesiątej wieczorem, a
573 24|             zamknięty hucznym mazurem o pierwszej po południu.~Wypito
574 24|                W tym tęsknym a-a-a-a, o melodii surowej, niewprawnej
575 24|        melodii surowej, niewprawnej i o szorstkim dźwięku, brzmiała
576 24|            szła rosła, tęga dziewucha o szerokich, rozłożystych
577 24|         Koborowie od pięciuset lat, a o ile mi wiadomo, żaden z
578 24|         zrozumieliśmy się. Ja mówiłem o rodzie Ponimirskich, o starej
579 24|        mówiłem o rodzie Ponimirskich, o starej arystokracji.~Schował
580 24|         arystokracja, lecz i nowa dba o podniesienie rasy chłopstwa".~
581 25|          zajmowanych stanowisk. Toteż o niczym innym nie mówiono,
582 25|              i polecił informować się o najdrobniejszych szczegółach
583 25|              jego imieniu prosić pana o przyjęcie misji tworzenia
584 25|              prezes jakiś pomysł, już o to się nie boję. Co jak
585 25|               dla ojczyzny starać się o zatrzymanie cię tutaj. Zrobisz,
586 25|       posądzaj mnie tylko, broń Boże, o snobizm. Zapewniam cię,
587 25|         myślał - zupełnie zapomniałem o tym... Jako premier musiałbym
588 25|          językiem ani be, ani me... I o tym parszywym Oksfordzie...
589 25|           kobiety znamy się na tym.~- O tak! - potwierdziła hrabianka
590 25|              mylicie się, i to grubo. O ile obserwowałem działalność
591 25|        działalność prezesa Dyzmy oraz o ile go znam osobiście, ten
592 25|           zielonego pojęcia nie tylko o ekonomii, lecz o ortografii.
593 25|            nie tylko o ekonomii, lecz o ortografii. To cham, bez
594 25|          figura spod ciemnej gwiazdy, o moralności rzezimieszka.