Rozdzial

  1 1 |           się w środku ringu.~- No i co, panie dyrektorze? - zapytała
  2 1 |            usiadł przy oknie.~- No i co - odezwała się kobieta -
  3 1 |             płytą mokrą pieluszkę.~- Co pan kracze! - rzuciła opryskliwym
  4 1 |           piechotą nie chodzą. A pan co do jakiej roboty się weźmie,
  5 1 |          zakrzątnęła się koło stołu, co widząc Dyzma leniwie wstał
  6 1 |   wyszczerzyła duże białe zęby.~- No co, klasa dziewucha?~- Poszła
  7 1 |            Dyzma - zapytał Walenty - co pan, idziesz na Kiercelak?~-
  8 1 |             sublokatora i mruknął:~- Co nam do tego.~Dyzma z trudem
  9 1 |              jedzenia - wyszeptał.~- Co pan mówi?~- Nic. Do widzenia.~
 10 1 |         Dyzma nie mógł zmiarkować, o co właściwie temu pułkownikowi
 11 1 |           Terkowskim.~- Ach! To pan? Co ty mówisz? - ożywił się
 12 1 |              pan, drogi przyjacielu, co to umieją nie dać w swoją
 13 1 |              nigdy nie byłem. Musiał co być ktoś do mnie podobny.~
 14 1 |             przepraszam.~- Nie ma za co.~- O, nie, nie, oderwałem
 15 1 |       Kunickiego!..." O! To zupełnie co innego...~- Ależ, panie! -
 16 1 |          raucie. Inaczej nie miałbym co do roboty urzędując w ministerstwie.
 17 1 |              trzeba było pić i jeść, co - zważywszy nieprawdopodobne
 18 1 |           się nazywa ten twój facet, co to tak Terkowskiego objechał?~-
 19 1 |     przyjaźni z tym znanym Kunickim, co to miał proces o dostawę
 20 1 |          pułkownik.~- Urżnął się czy co, do licha - rzekł do siebie -
 21 1 |            licha - rzekł do siebie - co ma wspólnego charakter z
 22 2 |            ja wiem, w łeb palnę albo co.~- Pańskie zdrowie, panie
 23 2 |        kontyngent drzewa dla ciebie, co mi za to dasz? Otóż wówczas
 24 2 |            Kunickiego. Nie wiedział, co o nim sądzić. Czy nie był
 25 2 |              Rzeczywiście.~- Wie pan co, mam myśl! Panie Dyzma,
 26 2 |            się na moją śmiałość, ale co by pan powiedział, gdybym
 27 2 |               żadnego skrępowania. A co do warunków, to już pan
 28 2 |            bardzo orientując się, na co się zgadza.~- A pensja,
 29 2 |               lecz na czym polegało, co oznaczało, skąd się wzięło
 30 2 |          ulicy i grosza nie widział, co też by pan z radości nie
 31 2 |          frak. Zresztą - pomyślała - co mi do tego? Nikodem wyciągnął
 32 3 |              dzikie wertepy, dworek, co to nadawał się chyba na
 33 3 |              zdemaskować braku tego, co rejent Winder nazywał kindersztubą,
 34 3 |              nazywał kindersztubą, a co prawdopodobnie miało oznaczać
 35 3 |          papo - dodała szatynka - po co nudzisz pana Dyzmę opowiadaniem
 36 3 |             ruszyły ostrym kłusem.~- Co, ładne szkapiny? - zmrużył
 37 3 |             w Lublinie. Złoty medal! Co?~Istotnie, gniade szły jak
 38 3 |          jakby to pana martwiło.~- A co pan sądzi? - zdziwił się
 39 3 |       powiedział, że nie zacznie?!~- Co pan mówi? - podskoczył Kunicki.
 40 3 |             się oczy.~- Królu złoty! Co pan mówi? Czy to już postanowione?~-
 41 3 |            przyjść dobra koniunktura co najmniej dwa razy. Wówczas
 42 3 |             kochany panie Nikodemie, co?~- Wie pan, że rzeczywiście...~-
 43 3 |        dokuczliwie, niemal boleśnie. Co robić? Co robić?... Czy
 44 3 |           niemal boleśnie. Co robić? Co robić?... Czy z miejsca
 45 3 |            powróciły dręczące myśli: co robić, jak sobie dać radę,
 46 3 |           robić, jak sobie dać radę, co wykombinować?~Wtem usłyszał
 47 3 |             pan jesteś?~Nie wiedząc, co zrobić, Dyzma wstał.~- Jestem
 48 3 |             rzekł niepewnym głosem - co znowu, broń Boże...~- Nie
 49 3 |           wieprzu, przy tym szakalu. Co Nina panu mówiła?~- Ależ
 50 3 |              palcach ściekają łzy.~- Co za cholera?! - zaklął w
 51 3 |              w jadowitym uśmiechu.~- Co pan tam "prosisz bardzo"?
 52 3 |           zegarek.~- Pół do ósmej.~- Co? Już? Ach, to muszę iść
 53 3 |              powiada, że łajdak... A co mi tam do tego!...~Machnął
 54 4 |          zatrzymał się, nie wiedząc, co ma robić, gdy Kasia powróciła
 55 4 |            czy źle? - zaryzykował.~- Co? - zapytała chłodno.~- No,
 56 4 |           Lubi pan kropki nad "i"?~- Co?~- Lubi pan też, widzę,
 57 4 |          Wreszcie się zorientował, o co jej chodziło i roześmiał
 58 4 |          dojrzał wyraźną złość.~- Po co te manifestacje? - syknął,
 59 4 |          tych interesach z Kunickim.~Co robić?...~Myślał nad tym
 60 4 |        zawołał z udanym oburzeniem - co pan wyprawia. Przecie pan
 61 4 |              porządnie prowadzony.~- Co? Prawda? Sam to robię. I
 62 4 |             raz, bardzo pięknie.~- A co jest w bilardzie najtrudniejsze? -
 63 4 |           składają.~- Oczywiście, po co pracować, gdy się ma tyle
 64 4 |               No, a na przykład mnie co by pan powiedział?~- Pani?...
 65 4 |             tym nie interesowałem.~- Co jednak nie przeszkadza panu -
 66 4 |  odpowiedziała i Dyzma, nie wiedząc, co by tu jeszcze wymyślić dla
 67 4 |             żeby tak zachorować?~Ale co z tego?~Zawsze można odwlec
 68 4 |          Kunik ma pełnię władzy.~- A co na to mówi jego córka?~-
 69 4 |         hrabiego usunęli z pałacu?~- Co?~- Pytałem, dlaczego pana
 70 4 |            Cicho! Chcesz pan spytać, co pan będziesz mieć za to?
 71 4 |            jakoś wywiedzieć, czy to, co ten zwariowany hrabia opowiada,
 72 5 |          zatrzymał się, nie wiedząc, co ma robić, gdy Kasia powróciła
 73 5 |            czy źle? - zaryzykował.~- Co? - zapytała chłodno.~- No,
 74 5 |           Lubi pan kropki nad "i"?~- Co?~- Lubi pan też, widzę,
 75 5 |          Wreszcie się zorientował, o co jej chodziło i roześmiał
 76 5 |          dojrzał wyraźną złość.~- Po co te manifestacje? - syknął,
 77 5 |          tych interesach z Kunickim.~Co robić?...~Myślał nad tym
 78 5 |        zawołał z udanym oburzeniem - co pan wyprawia. Przecie pan
 79 5 |              porządnie prowadzony.~- Co? Prawda? Sam to robię. I
 80 5 |             raz, bardzo pięknie.~- A co jest w bilardzie najtrudniejsze? -
 81 5 |           składają.~- Oczywiście, po co pracować, gdy się ma tyle
 82 5 |               No, a na przykład mnie co by pan powiedział?~- Pani?...
 83 5 |             tym nie interesowałem.~- Co jednak nie przeszkadza panu -
 84 5 |  odpowiedziała i Dyzma, nie wiedząc, co by tu jeszcze wymyślić dla
 85 5 |             żeby tak zachorować?~Ale co z tego?~Zawsze można odwlec
 86 5 |          Kunik ma pełnię władzy.~- A co na to mówi jego córka?~-
 87 5 |         hrabiego usunęli z pałacu?~- Co?~- Pytałem, dlaczego pana
 88 5 |            Cicho! Chcesz pan spytać, co pan będziesz mieć za to?
 89 5 |            jakoś wywiedzieć, czy to, co ten zwariowany hrabia opowiada,
 90 6 |      nieżyczliwy dla łajdaka Kunika, co również jest zrozumiałe,
 91 6 |          przywłaszczenie Koborowa, a co pójdzie tym łatwiej, jeżeli
 92 6 |          których mi Ciocia mówiła, a co dotyczyło jakichś podkładów
 93 6 |           draba osobiście zastrzelę, co nie sprawiłoby mi wszakże
 94 6 |       zwłaszcza w sferach rządowych, co nie może być bez znaczenia
 95 6 |             także i sprawą Cioci, na co liczę bardzo, kończąc mój
 96 6 |         Haiti" odszukali łatwo. Była co piękna piętrowa willa z
 97 6 |         minister Jaszuński?~- Jak to co? - zdziwił się pułkownik. -
 98 6 |             za grzywę i wali w pysk! Co? Jaszuński ma swoje powiedzonka!
 99 6 |  plenipotentem jego żony.~- Ach tak? Co pan mówi? Tej, tej hrabianki
100 6 |            osiem tysiączków dolarów, co?~Auto ruszyło i korzystając
101 6 |              zaczął zastanawiać się, co zrobić z czasem, lecz nic
102 6 |               machnął ręką. - Pójdę, co mi zrobią?!~Pani Józefina
103 6 |           trzeba mu było pożyczać!~- Co? - zdziwił się Dyzma.~-
104 6 |            chce, to właśnie oddać!~- Co?~- Powiadam: oddać.~_ Kto? -
105 6 |        zniknąć na dobre pół godziny.~Co za cholera - myślał Dyzma -
106 6 |             zakończyła zaś pytaniem, co o wszystkim sądzi szanowny
107 6 |       akcentem uznania - ale wie pan co, najlepiej byłoby przedtem
108 6 |           nią na kobiercu ślubnym, a co najciekawsze, ślubu udzielił
109 6 |            stuprocentowy dżentelmen, co to i tenis, i Byron, i Baudelaire,
110 6 |            konwersacja zmieniała się co dzień, jak amen w pacierzu,
111 6 |              się z parasolem.~- No i co dalej?~- Wyobraźcie sobie,
112 6 |      Ulanickiego! Nie macie pojęcia, co za konsternacja. Bubek poczerwieniał
113 6 |             się śmiać mogli.~- A Jaś co?~- Jaś? Ano, jakby nigdy
114 6 |              wyjechał z Krynicy.~- I co dalej? - zapytał Nikodem,
115 6 |          poruszyły się gwałtownie.~- Co tam! Przecie panu lepiej
116 6 |             sobie coś nieuchwytnego, co Dyzmie jeszcze bardziej
117 6 |         nogawkę.~Dyzma nie wiedział, co powiedzieć, i tylko chrząknął.~
118 6 |          ramionami Krzepicki. - A po co ma je znać? Zrobi się wszystko
119 6 |          pana. Nieprawdaż?...~- Ach, co za szczęście - zawołała
120 6 |          podejrzany był o paserstwo; co uwidocznione jest w kartotece
121 7 |            rzeczy w polityce rolnej.~Co pewien czas urzędnik odkładał
122 7 |        wybuchnął:~- Zwariowałeś, czy co? Zalewasz się po nocach,
123 7 |          Ulanicki po pauzie.~- Znam, co ten, co to Terkowskiego
124 7 |              pauzie.~- Znam, co ten, co to Terkowskiego objechał.
125 7 |            to Terkowskiego objechał. Co to ma do rzeczy?~- Piłem
126 7 |           jest źle, i poprawy nie ma co oczekiwać. "Nie ma - powiadam -
127 7 |              Minister zdziwił się.~- Co ty powiesz? A nie wygląda
128 7 |        rozmawiał z ministrem, że to, co podczas wyjazdu z Koborowa
129 7 |           powtórzyć niemal wszystko, co mu kiedyś o tym powiedział
130 7 |          wszelki wypadek dodał i to, co słyszał o "swoim" projekcie
131 7 |           Uśmiechnął się. - Popatrz! Co też ona pisze?~Zapalił lampkę
132 7 |           unikać Marszałkowskiej. Po co narażać się na spotkania
133 7 |         powtarzał:~- Przepraszam, że co?~Była już w rozpaczy, gdy
134 7 |              pało!~- Przepraszam, że co?~- Że lizał!~- Przepraszam,
135 7 |      Przepraszam, bo niedosłyszę, że co?~Dyzma zanosił się od śmiechu,
136 7 |            Jak się masz, Wacuś!~- No co? Jakże tam, załatwiłeś swoje
137 7 |           wniosku: powtarzanie tego, co się słyszy od innych, i
138 7 |           już teraz zaczął wierzyć w co, że w świecie tym zasymiluje
139 7 |          świecie tym zasymiluje się. Co dotyczy Koborowa, nie wątpił,
140 7 |             zbożowego. Nie wiedział, co tu minister miał na myśli,
141 7 |        uśmiech na twarzy Nikodema.~- Co by oni też powiedzieli,
142 7 |        literkę nie odstąpiłem...~- I co z tego? - szyderczo zapytał
143 7 |        częstokroć są sprzeczne, więc co ma robić, musi je sprzecznie
144 8 |          toalety balowej.~- Kasiu!~- Co?~- Twoja uszczypliwość jest
145 8 |            nie na miejscu.~- Więc po co się przebrałaś? - z nieukrywaną
146 8 |             w prawa przyrody...~- Po co te frazesy? - z zimną ironią
147 8 |              wszystko przeprowadził, co chciał! Chodźcie! Umyślnie
148 8 |           zajść tu jakaś awantura.~- Co wam jest? No? Chodźcie.
149 8 |             podskoczył na kanapie.~- Co się stało? - zapytał lokaja.
150 8 |        czterdzieści tysięcy rocznie! Co? Nieźle? Opłaciło się panu?~-
151 8 |           będzie za dużo?~- Za dużo? Co pan sobie myśli? Jeżeli
152 8 |        pięćdziesiąt tysięcy złotych. Co?~- No?~- Jest na to sposób,
153 8 |             podkładów kolejowych?... Co? To jest dopiero interes!
154 8 |         pomoże.~- Ale da się zrobić? Co? W razie czego przecie są
155 8 |            rzuci tu i ówdzie. Zawsze co dwie głowy, to nie jedna:
156 8 |      swobodnie.~- Niby mnie? Ależ... Co znowu?~- Zapomniałam o papierosach -
157 8 |        niedbale~- A ja myślałem...~- Co pan myślał? - zapytała z
158 8 |             kwadratowej twarzy!~- Że co? - warknął Dyzma. - Że kogo?
159 8 |            jak zechcę! Rozumie pani? Co mi tu pani ma do gadania!
160 8 |             O, ja rozumiem pana...~- Co pani rozumie? - zapytał
161 8 |              tej śniadej skóry.~- No co? Co? Podobam się panu?~Kasia
162 8 |              śniadej skóry.~- No co? Co? Podobam się panu?~Kasia
163 8 |              i dodał:~- Dobrze było? Co?~- Bydlę! - rzuciła przez
164 8 |            całkiem pojąć nie mógł, o co tej panience chodzi.~Przecież
165 8 |            serwetkę i wstała.~- Ach, co mnie to obchodzi. Do widzenia!~-
166 8 |              tego nie weźmie za złe, co powiem. Wydaje mi się, że
167 8 |            żona, która musiała ważyć co najmniej sto kilo. Boczek
168 8 |   zmaskulinizowane, pozbawione tego, co stanowi treść kobiecości.
169 8 |            brzmiała nuta niechęci.~- Co, pokłóciła się pani z panną
170 8 |           cóż to? Zawahała się.~- Za co?... Ach, czy ja wiem...
171 8 |            siedział naprzeciw mnie i co dzień przez cały obiad gadał
172 8 |          wybuchnęła śmiechem.~- A on co? - zapytała.~- On? Zamilkł
173 8 |              dziś powiedzieć ściśle, co pan w każdym wypadku zrobi,
174 8 |              w każdym wypadku zrobi, co powie. I to jest zastanawiające,
175 8 |       metafor?~Nikodem nie wiedział, co znaczy to słowo, odparł
176 8 |             nad nim i szepnęła:~- Po co, po co to zrobiłeś? Teraz
177 8 |              i szepnęła:~- Po co, po co to zrobiłeś? Teraz już nigdy
178 8 |      potrafię żyć bez pana...~- A po co potrafiać?~- Nie mów, nie
179 8 |           absolutnie nie wiedział, o co jej chodzi. Skinął więc
180 8 |             tym nie mówił.~- Ach, po co o nim wspominasz! Mówmy
181 8 |     projekcie magazynowania zboża.~- Co pan mówi? No i co? Jakie
182 8 |           zboża.~- Co pan mówi? No i co? Jakie wyniki? Sprawa jest
183 8 |       opowiedział pokrótce wszystko, co dotyczyło obligacji zbożowych.
184 8 |            Kunicki zacierał rączki i co parę zdań powtarzał:~- Genialne,
185 8 |            Ale... Panie Nikodemie, a co by pan sądził o takim wyjściu
186 8 |           wyjście wydaje się realne. Co pan o tym sądzi?~Dyzma aż
187 8 |             nieszczęśliwy wypadek.~- Co? Co ty mówisz! Prędzej samochód!
188 8 |         nieszczęśliwy wypadek.~- Co? Co ty mówisz! Prędzej samochód!
189 8 |           pierś, zapytał gniewnie:~- Co to ma znaczyć? Nędzniku!
190 8 |          Oksfordu?~- Tego nie wie. A co do Oksfordu, to sam powiedziałem,
191 8 |             szkołę?~Dyzma milczał.~- Co dotyczy sprawy, nie jestem
192 8 |   potwierdził bez przekonania Dyzma, co wywołało jeszcze większą
193 9 |          jednak usłuchała rozkazu.~- Co tu było? - zapytał Kunicki
194 9 |             zapytał Kunicki Dyzmę.~- Co było? A to było - odparł
195 9 |      satysfakcję?~- Satysfakcję... a co nawymyślała mi, to co?~-
196 9 |              a co nawymyślała mi, to co?~- Mówię panu, kochany panie
197 9 |           nieznacznie z jaśnie pana, co po to z hrabianką się ożenił,
198 9 |             by ta mu jasno wyłożyła, co i jak. Tymczasem dowiadywał
199 9 |           była wielką damą, nie byle co, hrabianka Ponimirska...
200 9 |             o podkładach kolejowych. Co?~Nikodem wpakował ręce w
201 9 |           tego, że mogę pana widzieć co dzień, że mogę z nim rozmawiać,
202 9 |             jego numeru.~Bo też było co pić. Teraz, gdy oprzytomniał,
203 9 |              za to, że powtórzył to, co poradził Kunicki na magazynowanie
204 9 |             lub ubrania... A później co zapytanie premiera:~- Szanowny
205 9 |            Aha, trzeba zobaczyć, czy co wydrukowali.~Zadzwonił i
206 9 |           przytomny. Przecie z tego, co tu napisali, on nie mówił
207 9 |        wynalezieniem takiego gościa, co by za niego robił... Mógłby
208 9 |             na cztery łapy, ten wie, co w trawie piszczy. W butelkę
209 9 |           banku to przecież nie byle co; To musi być, znaczy, inteligentny,
210 9 |              gdy ja będę siedział, a co panu się zdaje, że prezes
211 9 |              skorygował Krzepicki.~- Co? Tysiąc dwieście? No, więc
212 9 |             mu sprytu, przeprowadzał co chciał, zasłaniając się
213 9 |     częstokroć nawet nie wiedział, o co chodzi, nieodmiennie powtarzał:~-
214 9 |        nieodmiennie powtarzał:~- Jak co mówi Krzepicki, to znaczy,
215 9 |           przyjęli do wiadomości to, co powiedział na fajfie u premiera,
216 9 |            lecz dwa bilety wizytowe.~Co do Słowniczka, używał go
217 9 |              ujrzawszy minę Dyzmy.~- Co do cholery, powymieraliście
218 9 |               byłem w kredensie...~- Co w kredensie! Bałwanie jeden!
219 9 |    nieskrobane! No, zdejmujże palto, co patrzysz jak wół na malowane
220 9 |             środkowa była otwarta.~- Co też ona tu ma? - pomyślał
221 9 |         Przystępuję do pisania tego, co jest tak ośmieszone: pamiętnik.
222 9 |        ramionami.~Ot, ględzi i tyle. Co to wszystko ma znaczyć?~
223 9 |     trywialny. W pierwszym ma rację. Co do drugiego, nie wyrobiłam
224 9 |             słowa niezrozumiałe.~No, co dalej...~Dalej było kilka
225 9 |           oko.~- A jakbym tak zgadł, co mi pan chce zaproponować?
226 9 |            mi pan chce zaproponować? Co?~- Chyba niemożliwe? - zastanowił
227 9 |              zastanowić się nad tym, co przeczytał w pamiętniku
228 9 |              że nie połapała się ani co do Oksfordu, ani co do jego
229 9 |              ani co do Oksfordu, ani co do jego inteligencji. Widocznie
230 9 |          system był bez zarzutu. Ale co do ożenku...~Właściwie mówiąc,
231 9 |         prezesostwa wylać, a wówczas co zrobi z tą babą na karku?...
232 9 |            gadania.~I jeszcze jedno: co będzie z tym zwariowanym
233 9 |         kroków na żwirowej alejce.~- Co za cholera tam się włóczy
234 9 |          niego nie nazwie go fujarą, co to cacka się z kobietą.~
235 10|          Najpierw zwlekał z decyzją, co zapewniło mu wdzięczność
236 10|              nie mogą być stosowane, co zadowoliło rząd.~Z racji
237 10|                 Dobrze, dobrze, więc co?~- O wstawienie się za mną.
238 10| wartościowych, w tej samej, wie pan, co pan kiedyś prowadził...~-
239 10|              Dlaczegóż to mam kiwać, co? Niby z jakiej takiej parady?
240 10|              chciałem powiedzieć, że co do zrzucenia ze schodów,
241 10|             byłego zwierzchnika...~- Co? - ryknął Dyzma.~- Czego
242 10|             krzyczy, panie prezesie, co pan myśli, że mi pan język
243 10|            Czekam, panie prezesie.~- Co pan chciał zrobić?~- Cóż
244 10|               Siedzi przy oknie.~- A co na to dyrektor?~- Nie wie
245 10|      wzruszył ramionami.~- Cii... po co? Szkoda go, żonaty, dzieciaty...~-
246 10|              stary piernik, gruchot, co ani be, ani me! A mnie ona
247 10|           wyobrazić, jak ona...~- No co, nie wierzy pan?~- Wierzę,
248 10|          niczym Valentino!~- Dobrze, co?~- Wszystkie kobity: trup! -
249 10|             istocie miał dużą tremę. Co innego ministrowie, czy
250 10|            czy tam pani Przełęska, a co innego prawdziwa wielka
251 10|          Napoleonem ekonomicznym, na co dyplomata uprzejmie kiwał
252 10|           mimo woli wypowiedział to, co, zdawało się mu, grzebie
253 10|        prezes jest czarujący!~- No i co za esprit d'a propos - dorzuciła
254 10|            głos poseł Laskownicki:~- Co za straszna tragedia tego
255 10|            to nie za mało czasami? - Co znowu - obruszył się Dyzma -
256 10|                myślał - dość im byle co powiedzieć, a już zachwycają
257 10|        zajęła mu tyle czasu i myśli, co Nina. Wspomniał o Mańce
258 10|          rzeczy szkoda dziewczyny... Co by też powiedziała, gdyby
259 10|            do ucha...~Bo z tych pań, co spotkał w salonie u księcia
260 10|      powiedziawszy, nie wiedziałbym, co z taką robić... Chociaż
261 11|    likwidacji kryzysu ekonomicznego, co zawdzięcza genialnemu eksperymentowi
262 11|           dyskusji.~- No dobrze. Ale co im powiedzieć?~- Może pan
263 11|    zatrzymała wóz na skraju szosy.~- Co się stało?~- Kicha nawaliła! -
264 11|              oczy.~- Nie rozumiem, o co pani chodzi.~- Niech się
265 11|               Nie, tylko nie wiem, o co paniom rozchodzi się.~-
266 11|         tajemniczą moc, a zatem...~- Co tam Terkowski wie - przerwał
267 11|        wykręcić - ja sam nie wiem, o co właściwie się rozchodzi,
268 11|             właściwie się rozchodzi, co ma być...~- W tej chwili.
269 11|               Z byka baby spadły czy co!~Rosła w nim złość, że podstępem
270 11|       Jednakże trzeba było zobaczyć, co tam stoi w tych papierach.~
271 11|             facetem to ja mam być... Co za cholera!~Przerzucał kartki.
272 11|               ale teraz?...~Kto wie, co te "pątniczki" z nim zrobią,
273 11|            będą wychodzić rozkazy... Co zaszkodzi spróbować?~W każdym
274 11|           pewnego rodzaju ciekawość: co też to będzie? Obawę, czy
275 11|           rotunda.~Nie pamiętał już, co to znaczy. Tym mniej wiedział,
276 11|            będą ducha wywoływać albo co.~Rozejrzał się. Spodziewał
277 11|             w tym wszystkim odegrać. Co każą mu robić? Wprawdzie
278 11|      narzekaj, naprawdę to nie ma na co!~Myśl snuła się coraz wolniej,
279 11|        podniecająco.~Już nie myślał: co i jak, i dlaczego. Myślał
280 11|            próżne i nalewano nowe.~- Co jest w tym winie? - zapytał
281 12|          przecie jechać do Warszawy. Co sobie w banku pomyślą...~
282 12|        przyjechać zaraz?~- Stało się co?~- Nic, nic nadzwyczajnego.~-
283 12|   opowiedzieć Krzepickiemu wszystko, co go spotkało u hrabiny Koniecpolskiej...
284 12|             zaczął awanturować się. "Co to, powiada, w piątki, w
285 12|              czerwony jak burak.~- I co jeszcze mówił?~Krzepicki
286 12|            jest właścicielką?~- To i co? Kunicki ma plenipotencję
287 12|              i zaczął gwizdać.~- Ot, co - dorzucił Dyzma - guzik!
288 12|            nie przestawał gwizdać.~- Co mamy jutro? - zapytał Nikodem.~-
289 12|   rozpuszczasz przy moim sekretarzu, co?~Boczek usiadł.~- Sza, panie
290 12|            dałem może panu posady?~- Co mi za posada - wzruszył
291 12|          Może pana ministrem zrobić, co? - zadrwił Dyzma.~- Co pan
292 12|               co? - zadrwił Dyzma.~- Co pan kpisz, panie Nikodemie,
293 12|          niejeden taki znajdzie się, co da.~W oczach Dyzmy zabłysła
294 12|  flegmatycznie zauważył Boczek - ale co będziemy się spierać.~Nikodem
295 12|         posadę dla pana, to nie byle co. Trzeba będzie dużo nagadać
296 12|          telefon lepiej nie mówić... Co, do teatru? Eee... wie pani
297 12|              teatru? Eee... wie pani co, czy nie chciałyby panie
298 12|       buldogu i pinczerku? Gadajcie, co? - zapytał, gdy podano kawę.~-
299 12|             po dzwonko śledzia.~- No co, panie Malinowski, jak idzie?~-
300 12|           harmonista Ambroziak?~- Bo co? - nieufnie zapytał gospodarz.~-
301 12|           pamięta, panie Malinowski, co?~- Tylu się ludzi zna -
302 12|               czterech ludzi, takich co pietra nie mają, a gładko
303 12|           tam... taki... drań...~- I co? Trzeba ukatrupić? Nikodem
304 12|           się po ramieniu.~- Nie, po co, tylko zamknąć pysk, żeby
305 12|  powątpiewaniem zapytał Nikodem.~- A co? Taki silny?... Szemrany
306 12| przeproszeniem, pan to kto jesteś?~- Co ci, Franek, do tego - wmieszał
307 12|            mój przyjaciel i tyle. Po co wszędzie suniesz nos?~-
308 12|             się jedną nogą od ziemi, co - mogło się wydawać - ułatwiło
309 12|           zaczął nacierać mu kark.~- Co on robi? - zapytała panna
310 12|         walka nie dawała rezultatów, co doprowadziło Wielagę do
311 12|            dzięki podstawieniu nogi, co jest chwytem niedozwolonym.
312 12|             się przewodniczący.~- Że co? - krzyczał Dyzma. - Że
313 12|                 krzyczał Dyzma. - Że co? Jak ja mówię, że nie podstawił,
314 12|             mnie za ordynusa mieć.~- Co tam, drobiazg - pocieszał
315 13|         suknie biurka.~- A cóż ja na co poradzę - wzruszył ramionami.~
316 13|             zmasakrowaną twarzą...~- Co panu jest, panie prezesie? -
317 13|            się skupić, by zrozumieć, co mówi.~- A, bo człowiek,
318 13|         wygląda. Cóż tam w polityce. Co? Jak interesy? Skarżą się
319 13|        Przyjechałby pan na parę dni, co?~- Owszem, może w przyszłym
320 13|        śniadanko. Może do "Bachusa", co?~- Dziękuję, ale nie mogę.
321 13|            by nie znalazł większego, co go nabije w butelkę.~Dyzma
322 13|              rozumie to i Krzepicki, co zdawał się mówić poufały
323 13|        uśmiech na jego twarzy.~- No, co pan kalkulujesz? - zapytał
324 13|          nasze czasy należą do tego, co umie łapać okazję.~- Niby
325 13|                Świat należy do tych, co umieją skrupuły wyrzucić
326 13|              się w panu?~- I to jak! Co dzień ot takie listy przysyła.~-
327 13|            bardzo dodatnie wrażenie. Co to jednak znaczy wychowanie
328 13|             pozagrobowe, czy prawda, co mówią o duchach?...~Wtem
329 13|        Ignacy z rewolwerem w ręku.~- Co się stało?~- Zapal prędzej
330 13|        rozkoszne, zbawcze światło.~- Co się stało, panie prezesie?
331 13|                Nerwowy jestem. Wiesz co, Ignacy, weź swoją pościel
332 14|             to się rozchodzi.~Grunt, co to za gość?~- Nie znam go,
333 14|      ministra...~- Królu zloty! No i co?~- Ciężko było, ale wreszcie
334 14|             u księstwa Roztockich, a co go bardzo speszyło, ujrzał
335 14|               Było w ich wzroku coś, co zbyt jaskrawo przypominało
336 14|              Nikodem, nie wiedząc, o co chodzi, lecz zdając sobie
337 14|        przyrzekł, że zrobi wszystko, co leży w jego mocy, by poprzeć
338 14|              Słucham...~..........~- Co?... Kogo?~...........~-
339 14|          pocznę! Cóż ja pocznę!~- Bo co się stało? - zapytał Dyzma
340 14|       kochany panie Nikodemie, radź, co zrobić? Co począć?~- Hm...
341 14|          Nikodemie, radź, co zrobić? Co począć?~- Hm... prosta rada:
342 14|            znaczenia.... Boże, Boże, co począć, co począć?!...~Dyzma
343 14|               Boże, Boże, co począć, co począć?!...~Dyzma zamyślił
344 14|           zmęczy się pan trochę, ale co to znaczy w pańskim młodym
345 14|                  Więc cóż ja pocznę, co ja pocznę?! - rozpaczliwie
346 14|              tylko na parę godzin.~- Co ty mówisz? Ależ to okropne.~-
347 14|            sprawy, że wyklaruje się, co i jak...~- Nie rozumiem.~-
348 14|              złego człowieka. Jeżeli co robię, to tylko dlatego,
349 14|               szczęśliwej podróży. A co do tej kwestii, niech pan
350 14|             zawołał:~- No, nie ma na co czekać, jedziemy do Urzędu
351 14|           ani dla pana.~- Hm... więc co robić?...~Nadkomisarz Reich
352 14|       wymigać się nie potrafi. Otóż, co by pan powiedział na to,
353 14|         roześlę za nim listy gończe. Co pan na to powie, panie prezesie?~-
354 14|             Chętnie zrobię wszystko, co będę mógł.~- To dla pana
355 14|               doprawdy nie rozumiem, co to wszystko znaczy?~- Niby
356 14|              wszystko znaczy?~- Niby co?~- No z tą audiencją u ministra!
357 14|           nie miał zamiaru wyjechać. Co to ma znaczyć?~- Chodźmy
358 14|          postanowiła wziąć rozwód.~- Co takiego?! - poderwał się
359 14|          poderwał się Kunicki.~- To, co pan słyszy. Rozwodzi się
360 14|            szanowny panie! Nie ma na co łakomić się.~- Albo i jest
361 14|        łakomić się.~- Albo i jest na co - filozoficznie odparł Dyzma.~-
362 14|              spodni i wydął wargi.~- Co do weksli, panie Kunicki,
363 14|           łapiąc oddech, zajęczał:~- Co? Co?... Jak to?~- Tak to.~-
364 14|              oddech, zajęczał:~- Co? Co?... Jak to?~- Tak to.~-
365 14|              Ja? Aresztowany? Ale za co? To chyba pomyłka.~- Nie
366 14|        rozkaz aresztowania.~- Ale za co?~- To nie moja rzecz - wzruszył
367 15|            spotkać się z Terkowskim, co przy tej liczbie gości było
368 15|          siedem kilo. Niezła porcja, co?~- Niczego sobie - odparł
369 15|           nic dosłyszał i zapytał:~- Co pan mówi?~- Spotkałem pańskiego
370 15|          chwili.~- O jakim Łyskowie? Co pan opowiadasz? - Wzruszył
371 15|              się może zrobić... To i co z tego?...~Terkowski raz
372 15|         zdało.~Zbyt dobrze wiedział, co to jest Terkowski.~Huczało
373 15|             nie mógł się zwierzyć... Co robić... co robić...~Śniadania
374 15|              zwierzyć... Co robić... co robić...~Śniadania nie jadł
375 15|            do dymisji, zebrać forsy, co się da, nie zapomnieć o
376 15|  Trzypromiennej musi być dokonany.~- Co tam wyzdrowieję, nie wyzdrowieję -
377 15|            Taki gałgan znajdzie się, co człowiekowi na łeb włazi...~-
378 15|            kto jest przeciw tobie?~- Co mam gadać...~- Potrzeba
379 15|             Dyzma zaklął w duchu: po co tym babom powiedział? Idiota.~
380 15|            kazaniu głosem, pyta się, co zrobić z takim potentatem
381 15|            sobie głowy bajkami. Więc co z tym misterium?~Panie kategorycznie
382 15|       pomógłbyś pan lepiej.~- Ale po co pan to sam robi? Gdzież
383 15|  kompromitujących dokumentów.~- No i co?~- Oczywiście Reich jest
384 15|          może komu wpaść w ręce albo co...~Nagle Nikodem przypomniał
385 15|           tym nie myśleć. Ot będzie, co będzie. Byle nie myśleć
386 15|                 No, czytałeś?~- Niby co? - bąknął Dyzma.~- Jak to
387 15|               bąknął Dyzma.~- Jak to co? Greka udajesz? Nie wiesz
388 15|             na nogach.~- Ze... że... co?~- No, że dziś wieczór wyjeżdża
389 15|              Nikodem usiadł.~- Wiesz co, Ignacy?~- Słucham pana
390 16|            się prezesury banku. Bo i co mu po tym całym banku? Kolosalne
391 16|        drodze, zdjęło czapki.~- No i co... co on teraz będzie robił?~-
392 16|          zdjęło czapki.~- No i co... co on teraz będzie robił?~-
393 16|              teraz będzie robił?~- A co to nas obchodzi - wzruszył
394 16|          Nikodem. - Zabrał wszystko, co było w bankach. Było prawie
395 16|           bankach. Było prawie tyle, co warte Koborowo. Z głodu
396 16|           Rzecz załatwiona i koniec. Co cię to teraz obchodzi?~-
397 16|          Nina wyjaśniła, że ostatnio co wieczór kazała robić taką
398 16|         dobry. Chodź, zagram ci coś, co grywałam zawsze, myśląc
399 16|       powiedział Dyzma i pomyślał: - Co ona chce, do choroby, od
400 16|              to będzie przeszkadzało co innego. Spąsowiała i przytuliła
401 16|       policzek o jego usta.~- Drzwi? Co mi tam drzwi! Wyłamię w
402 16|       urzędników pijących herbatę.~- Co to, do cholery! - krzyknął. -
403 16|         zerwali się na równe nogi.~- Co to za moda! Czy wam za to
404 16|              Panie prezesie...~- No, co tam jeszcze?~- Z tego, co
405 16|            co tam jeszcze?~- Z tego, co pan prezes mówił...~- A
406 16|                A pan zrozumiałeś to, co mówiłem?~- Tak jest, ale...~-
407 16|              na rozmówki. A komu się co nie podoba - wolna droga.
408 16|            chce szpiegów zrobić!~- I co za ton!~- Ja tam pójdę do
409 16|        potraktował jak sołdatów.~- A co za język! To skandal! Mówił
410 16|              wzruszył ramionami.~- O co panom chodzi? Jeżeli o formę
411 16|            do szpiegowania.~- Tak? A co znaczą te nagrody dla denuncjantów?~-
412 16|          pracy, to ma rację czy nie? Co?~Przerwał i czekał opozycji.
413 16|          widzę tu miejsca na obrazę. Co tu gadać: on jest znakomity
414 17|             jak dwa wielkie klomby i co wieczora lokaj z pokojówką
415 17|         poinformowane, było pytanie: co się stało z tym Kunickim?~
416 17|        musisz!~- Ależ to niemożliwe! Co sobie ciocia o mnie pomyśli.~-
417 17|             mnie pomyśli.~- Pomyśli, co zechce. Cóż co ciebie obchodzi?~-
418 17|              Pomyśli, co zechce. Cóż co ciebie obchodzi?~- Nie,
419 17|               O, wówczas dobrze wie, co zrobić należy: zadzwoni
420 17|     otwartymi oczyma. Nie wiedziała, co ma mówić.~- No, czego chcesz? -
421 17|        głosem.~- To tak mnie witasz? Co ja ci złego zrobiłam, Nikodem? -
422 17|            więc gadaj, do pioruna, o co chodzi?~- Widzisz, Nikodem,
423 17|   zapomniałeś.~Wzruszył ramionami.~- Co w ogóle miałem pamiętać
424 17|              z tobą nie brałem. Mało co się mówi.~- Widzisz... ja
425 17|            głośno.~- Wielkie mecyje! Co noc kogoś kochasz.~- To
426 17|                To mi wymawiasz? Niby co, dla przyjemności jestem "
427 17|   pozazdrości. Psie życie.~- No, ale co to mnie obchodzi?~- Wróć
428 17|              wrócisz.~- Pluję na to, co mówiłem! Rozumiesz? Teraz
429 17|              zabrzmiała nienawiść.~- Co tobie do tego?~- To, że
430 17|         zrobienie" banku to nie byle co i że ona, Mańka, wobec tego
431 17|           niejaką rutynę i wiedział, co należy robić w tym, a co
432 17|             co należy robić w tym, a co w tym wypadku, bywały jednak
433 17|            wywarł dodatnie wrażenie, co Nikodem dostrzegł bez trudu,
434 17|            miała dotychczas pojęcia, co się z Kasią dzieje, a lubiła
435 17|        lecieć, jak go przetrącę albo co.~- A więc jak myślisz postąpić?
436 17|       aresztować?... Czort jego wie, co on za ptaszek, obieżyświat,
437 17|              nie zna. Skąd ma forsę? Co? Z czego żyje?~- Hm...~-
438 17|           przeprosi i wypuści.~- No, co to pomoże?~- Jak to co?
439 17|               co to pomoże?~- Jak to co? Nie kapujesz?~- Nie.~-
440 17|           zechce przestawać z takim, co jest podejrzany o szpiegostwo?
441 17|       doczekać pism popołudniowych i co kilka minut wysyłał woźnego
442 17|             bardzo...~Nieco zbladła, co już Dyzma znał dobrze.~-
443 17|        przerażonymi oczyma.~- Ale za co? Za co, Nikodem?~- Nadojadłaś
444 17|              oczyma.~- Ale za co? Za co, Nikodem?~- Nadojadłaś mnie,
445 17|            obiecałeś.~- Pluję na to, co obiecałem, i na ciebie pluję!
446 17|              ten Dyzma?~- W banku.~- Co?!~- Sama widziałam, jak
447 17|            nie przestawał dzwonić.~- Co za cholera?!~Nie nakładając
448 17|          prezesowi.~- Dzień dobry. O co chodzi?~- Przepraszam pana
449 17|          jest bardzo ważna sprawa.~- Co za sprawa?~- Zgłosiła się
450 17|              pod Bankiem Zbożowym.~- Co?...~Komisarz wybuchnął śmiechem.~-
451 17|            ale z uporem twierdzi to, co panu prezesowi mówię? Czy
452 17|              prezesie. Ale nie wiem, co mam z mą zrobić?~- Wylać
453 17|              zrobić protokół.~- A po co? - pośpiesznie zapytał Dyzma. -
454 17|            oskarżenie.~- Eee tam, po co?~-Posiedzi ze trzy miesiące.~-
455 17|       Jednakże na próżno starała się co zrobić. Chciała upaść, lecz
456 17|          aniołku, tu nie opera!~- Za co mnie bijecie, za co... -
457 17|               Za co mnie bijecie, za co... - jęczała, łapiąc oddech.~-
458 17|                zawołał Walasek.~- Po co? - zapytała Mańka.~- Będziemy
459 17|           przygotowaniom. Wiedziała, co znaczą. Z wykręconego prześcieradła
460 18|             się tymi samymi cechami, co i jego właściciel, siwy
461 18|             Nikodem dobrze wiedział, co zawiera.~Było to unieważnienie
462 18|               zaś Nina była blada.~- Co się stało? - zapytał zdziwiony.~-
463 18|         osobiście wyjaśnić sytuację. Co robić?! Pojęcia nie mam,
464 18|       oskarżenie zostało cofnięte.~- Co robić?! Prezesie, co pan
465 18|                 Co robić?! Prezesie, co pan o tym sądzi? Czy słyszał
466 18|           główne dowody swej winy.~- Co prezes mówi?!~- To, co wiem.
467 18|               Co prezes mówi?!~- To, co wiem. Powiedział mi o tym
468 18|          wzruszył ramionami.~- Hm... Co pan zatem sądzi, panie prezesie?
469 18|           zmarszczył czoło.~- Ja?... Co ja sądzę?... Ano sądzę,
470 18|             ostatniego było pytanie, co po ślubie zrobi z Żorżem
471 18|           fintifluszki nie czas. To, co tu gada się, to wszystko
472 18|            gadania. Ja powiedziałem, co miałem do powiedzenia. A
473 18|             po pańskiej stronie.~- I co mi z tego?~- No, oczywiście,
474 18|             dymisji przed ślubem. Po co tracić te kilka tysięcy
475 19|         trzęsły mu się jak galareta. Co kilka zdań powtarzał:~-
476 19|            Chcecie panowie wiedzieć, co jest? Otóż tak, podałem
477 19|             osobistych. To wszystko, co mogę panom powiedzieć.~-
478 19|        dorzucił drugi. - Już on wie, co robi! Poranna prasa aż jarzyła
479 19|              znakomitego męża stanu! Co tu jest do ukrywania?! Rozchorowałabym
480 19|           Nina.~- Ach, teraz, teraz. Co znaczy teraz. Na mieście
481 19|         dusza ta jest niezłomna.~- A co do tej podróży - zaczął
482 19|            do twarzy. Nie wiedziała, co ma zrobić. Niespodziewany
483 19|         zdajesz sobie sprawy z tego, co się ze mną dzieje? Czy nie
484 19|                  Kasiu, uspokój się, co ty robisz, Kasiu, opamiętaj
485 19|           chce od mojej narzeczonej? Co?~- Ależ, Niku! - próbowała
486 19|             zmitygować go Nina.~- Po co panią tu diabli znowu przynieśli?
487 19|            nigdy więcej nie wróci.~- Co ma piernik do wiatraka -
488 20|              może nawet spartoli to, co ja tak dobrze zrobiłem,
489 20|           Rząd zrobił, jak chciał, a co z tego będzie, zobaczycie.
490 21|              dodania sobie kurażu.~- Co to znaczy?! - wrzasnął hrabia.~-
491 21|        znaczy?! - wrzasnął hrabia.~- Co ma znaczyć, znaczy, że jesteśmy
492 21|    Przedwczoraj odbył się nasz ślub. Co hrabia o tym sądzi?~- To
493 21|            żoną kryminalisty Kunika? Co?~- No nie. W każdym razie...
494 21|       Wybieraj, jak chcesz. Albo to, co ci każę, albo w trymiga
495 21|              Dyzmę.~- No - zapytał - co wolisz?~- Proszę do mnie
496 21|              powinniśmy być "na ty". Co by ludzie powiedzieli? Dawni
497 21|              mi się widzieć. Wie pan co? Zadzwonię na Antoniego,
498 21|              Dyzma powstrzymał go:~- Co pan strugasz wariata. Ja
499 21|               Och, cóż za poniżenie, co za upadek! Mam tego bałwana,
500 21|       angielszczyznę w ten tępy łeb! Co za czaszka, przecie to lombrozoska