Rozdzial

 1 1 |            była tylko Mańka, wątła brunetka o nerwowych ruchach. Widocznie
 2 10|      zapytał Nikodem.~- Taka ładna brunetka. Siedzi przy oknie.~- A
 3 10|         jest ładna?~- Kto?~- No ta brunetka.~- Bardzo ładna.~Dyzma uśmiechnął
 4 11|    zapytała rzeczowo przysadkowata brunetka. Dyzma ze zdziwieniem spojrzał
 5 11|      wariata.~- Tak - potwierdziła brunetka - tyko że my nie wiemy,
 6 11|           No, dobrze - powiedziała brunetka - niech więc pan zaopiniuje,
 7 11|           ezoterycznej? - zapytała brunetka.~- Tak - odparł Nikodem,
 8 11|          na jesień. Tylko rzeczowa brunetka wciąż powracała do tych
 9 11| hermetyczne? - zapytała tajemniczo brunetka.~- Mam swoje powody.~Hrabina
10 11|         znam się na tych rzeczach. Brunetka oburzyła się:~- Pan? Pan
11 11|          siebie, z rozpaczą.~Nagle brunetka podniosła ręce do góry i
12 11|           Trzeba się zastanowić... Brunetka z triumfem spojrzała na
13 11|           Mistrzu! - zatrzymała go brunetka i sięgnęła do torebki -
14 11|   ziemskiego charakteru. Natomiast brunetka miała w sobie coś demonicznego,
15 11|      widocznie nie bez sensu, gdyż brunetka znowu głęboko się pochyliła
16 11|          znajduje. Przed nim stała brunetka, trzymając coś, jakby szlafrok
17 11|      sprawiały dziwaczne wrażenie.~Brunetka zjawiła się znowu. Wzięła
18 11|       południa.~- Dobrze - odparła brunetka, nie puszczając ręki Nikodema -
19 11|            się, a na progu stanęła brunetka w białym szlafroku, pochylona