Rozdzial

 1 1 |       od oskomy zęby się psują.~Zaklął. Dziewczyna roześmiała się
 2 3 |      którymi się miał zapoznać.~Zaklął w duchu i zawrócił. Przypomniał
 3 3 |        łzy.~- Co za cholera?! - zaklął w myśli.~Piesek zaczął piszczeć
 4 9 |         lecz nawet nie słyszał.~Zaklął, lecz nie było w tym złości.
 5 9 |        dałoby się zrobić.~Zyzio zaklął, piegowata panienka zrobiła
 6 10|         i wyszedł.~- Cholera! - zaklął Dyzma.~Widział w oczach
 7 11|         baby! Ciężka cholera! - zaklął Dyzma i z rozmachem cisnął
 8 11| papierach.~Podniósł broszurkę i zaklął: była drukowana po francusku.
 9 11|        wyszła na palcach.~Dyzma zaklął, lecz nie zwlekał. Po kilku
10 12|   szerokie półkola.~- Cholera - zaklął - urządziły!... Ubrał się
11 12|         czy coś...~- Cholera! - zaklął pan prezes. - Czego ten
12 14|   Nikodem spojrzał na zegarek i zaklął.~Było już po dwunastej.
13 14|            To cholerna pogoda - zaklął zamykając drzwiczki.~- Całą
14 15|     odbiło się zdumienie. Dyzma zaklął w duchu: po co tym babom
15 15|      Niech ich cholera weźmie - zaklął ponuro Dyzma.~- Ależ pan
16 15|      nie odpowiedział. Wreszcie zaklął i rzucił się na kanapę.~
17 17|      Dziewczyna wciąż milczała.~Zaklął i chciał odejść, lecz chwyciła
18 17|          gdy zadzwonił telefon.~Zaklął i postanowił me wstawać.