Rozdzial

 1 1 | opowiadał. Zaległa cisza.~Dyzma odwrócił się do okna i przyglądał
 2 1 |  oderwać od talerza. Nagle, gdy odwrócił się, by upatrzyć sobie ustronniejsze
 3 6 |    zatrzymało się przed furtką, odwrócił się i Nikodem od razu poznał
 4 6 |       przy Politechnice, szofer odwrócił się do Dyzmy.~- Ja tego
 5 7 |        skłoniła go do podstępu. Odwrócił się do niej i kładąc palec
 6 8 |      kaszel.~Ponimirski leniwie odwrócił głowę i zmrużywszy oczy
 7 8 |       mnie pan odwiedził. Nagle odwrócił się do siostry.~- Wybacz,
 8 9 |   ruszył dalej. Po paru krokach odwrócił się jednak i zawołał:~-
 9 10|          owszem... Do widzenia.~Odwrócił się do uśmiechniętego Boczka
10 12|           Słucham jaśnie pana - odwrócił się szofer.~- Jedź pan,
11 13|           powiedział do siebie, odwrócił się do ściany i zasnął kamiennym
12 14|            Do widzenia. Kunicki odwrócił się i chciał coś jeszcze
13 15|         podparł pięścią brodę i odwrócił twarz do okna.~- Panie Miszcz -
14 17|        korytarzu ktoś stał. Gdy odwrócił się tak, że na jego twarz
15 17|        gdy usłyszał swoje imię.~Odwrócił się. Przed nim stała Mańka.~-
16 18|        westchnęła Nina.~Nikodem odwrócił się i udawał, że przygląda
17 23|    Schował monokl do kieszeni i odwrócił się od czerwonego jak burak
18 24|    Schował monokl do kieszeni i odwrócił się od czerwonego jak burak