Rozdzial

 1 2 |        Szli wąskimi uliczkami w milczeniu.~Zaspany drab w pluszowej
 2 2 |       Walenty siedział chwilę w milczeniu, a że podpił sobie, zaczął
 3 6 |     Ponimirskiego i podał jej w milczeniu.~Wzięła list w palce i zawołała:~-
 4 7 | minister Jaszuński, słuchając w milczeniu cichego, równomiernego głosu
 5 8 |   Odwróciła się szybko i szli w milczeniu, aż do łódki. Gdy już odpłynęli
 6 8 |         roztrzęsiona.~Wracali w milczeniu.~Na tarasie spotkali Kunickiego.
 7 11|      nastroszył się i skłonił w milczeniu. Pani Koniecpolska przeprosiła
 8 11|    myśli!~Obie skłoniły się i w milczeniu wyszły.~- Powariowały baby!
 9 11|    znowu. Wzięła go za rękę i w milczeniu wyprowadziła na ciemny korytarz.
10 13|        trzej mężczyźni. Stali w milczeniu, oparci o mur. Czekali.
11 14|         Reich siedział chwilę w milczeniu.~- Panie prezesie - zaczął
12 16|    Zdumieni oficjaliści stali w milczeniu.~- Przyjedzie tu pan Krzepicki,
13 17|      nosa. Przyglądała się mu w milczeniu.~- Uu... żmija!~Jednym ruchem
14 17|          Do widzenia.~Skinęła w milczeniu głową.~Długo jeszcze stała
15 17|         na twarzy, słuchający w milczeniu paplaniny tych ludzi, że
16 19|   papierosa i przyglądała się w milczeniu Ninie.~- Dużo palisz - bąknęła
17 19|      myśl źle o mnie... Kasia w milczeniu skinęła głową. Stała chwilę,
18 25|       wszyscy goście. Nikodem w milczeniu podawał im rękę, a twarz