Rozdzial

  1 1 |       kilkunastu paczkami w ręku raz po raz wyglądała tramwaju.~
  2 1 |         ruszył i jeden ześliznął się po stopniu, i spadł na jezdnię.
  3 1 |        jednej strony wydrukowano coś po francusku, z drugiej, prawdopodobnie
  4 1 |              prawdopodobnie to samo, po polsku:~Prezes Rady Ministrów
  5 1 |           nim dotarł na ulicę Łucka. Po skrzypiących drewnianych
  6 1 |          Znowu...~- Ej, panie Dyzma, po próżnicy pan tu bruki zbija,
  7 1 |             nie mógł dojść do ładu i po dwóch tygodniach wymówiono
  8 1 |     materialnych - teraz jednak, gdy po wielokrotnych zabiegach
  9 1 |         umysłowym", a tą dziewczyną. Po prostu miał dosyć tego ustawicznego
 10 1 |           machnął pięścią, uderzając po wyciągniętej dłoni.~- U,
 11 1 |            drzeć się niemiłosiernie, po chwili przybiegła od sąsiadki
 12 1 |          chrapliwe dźwięki harmonii, po zaśmieconych chodnikach
 13 1 |            kołnierzyków. Dziewczęta, po trzy, po cztery, wziąwszy
 14 1 |   kołnierzyków. Dziewczęta, po trzy, po cztery, wziąwszy się pod
 15 1 |       chichotały i szeptały ze sobą. Po bramach stały lub siedziały
 16 1 |       ratuszowej wieży było już pięć po ósmej. Przyśpieszył kroku
 17 1 |          ósmej. Przyśpieszył kroku i po chwili był już przed hotelem.~
 18 1 |            hotelem.~Widział, jak raz po raz zajeżdżały lśniące samochody,
 19 1 |              się inni. Rozejrzał się po stole zastawionym półmiskami
 20 1 |        kieliszkami. Wypił dwa, jeden po drugim. Uczuł się pewniejszym
 21 1 |      pewniejszym siebie. Gdy sięgnął po trzeci, ze zdumieniem spostrzegł,
 22 1 |           zdrowie!~- Wie pan - dodał po chwili, stawiając kieliszek -
 23 1 |       później jednak skombinował, że po prostu uważają go za swego,
 24 1 |         szanownego pana, kordialnie, po prostu...~- To się rozgadał -
 25 1 |             zmęczenie i senność. Raz po raz na dobitek trzeba było
 26 1 |            wąskim łóżku, które zaraz po powrocie na Łucka++++ rozstawi
 27 1 |         Dyzmę. Wyszli do westybulu i po chwili znaleźli się w obszernym
 28 2 |     przepisami, ustawami, a wszystko po to, żeby mnie zrujnować,
 29 2 |         zdrowie, panie Dyzma - dodał po pauzie i wypił swój kieliszek
 30 2 |               Szanowny panie. Powiem po prostu, gdyby tak stanął
 31 2 |           wsadzić kogoś, z kim można po ludzku gadać, postaram się
 32 2 |         koszta dziesięć do rączki, a po załatwieniu reszta."~Kunicki
 33 2 |            zdziwieniem. - Cóż to pan po nocy się włóczy?~- A czemu
 34 2 |        uważać. "Gliny" to wiesz, oni po śladach palców nawet znajdą.~-
 35 2 |     zarzuciła mu ręce na szyję i raz po raz zaczęła całować w usta.~
 36 2 |             do domu, nie rozmawiając po drodze. Nikodem z satysfakcją
 37 2 |             złotych i Mańka pobiegła po nową flaszkę. Tymczasem
 38 3 |      znacznie wygodniej niż trzecią. Po pierwsze, zamiast twardych
 39 3 |             są tu sprężynowe kanapy, po drugie, pasażerowie są znacznie
 40 3 |      monotonnej. Pierwszym pytaniem, po którym zrobił pauzę na odpowiedź,
 41 3 |           może też zaraz wykąpać się po podróży, kąpiel została
 42 3 |        wymownie woda w wannie, która po jego kąpieli nabrała wyraźnego
 43 3 |           znalazł na dnie łańcuszek, po pociągnięciu którego kompromitująca
 44 3 |      drepcząc przy nim, zaglądał raz po raz w oczy.~Pałac koborowski,
 45 3 |            panie kochany, nogi.~Szli po miękkich dywanach przez
 46 3 |           brwi młodszej, jej krótko, po męsku obcięte kasztanowate
 47 3 |             siedziała doń profilem i po prostu zmuszał siebie, by
 48 3 |        prostu zmuszał siebie, by raz po raz nie przyglądać się jej
 49 3 |               Bardzo bogato - odparł po prostu Dyzma. Na twarz blondynki
 50 3 |          zrobiła, gdyśmy przyjechali po ślubie do Koborowa. Oto
 51 3 |             papo - dodała szatynka - po co nudzisz pana Dyzmę opowiadaniem
 52 3 |    rolnictwie. Do diabła, u nas jest po prostu jakaś mania do przerabiania
 53 3 |       wyjechały samochodem do Grodna po zakupy. W Koborowie karmiono
 54 3 |        należy się przecie wypoczynek po podróży. Zatem, jeżeli pan
 55 3 |           żeby przetrzymywano sprawy po trzy miesiące bez odpowiedzi,
 56 3 |            nie wytrwa. Przecie stary po to go zaangażował, by on
 57 3 |        kamienne lub drewniane ławki. Po kilkunastu minutach przechadzki
 58 3 |           Wtem usłyszał gwizdanie, a po chwili szybkie kroki tuż
 59 3 |              pan? Ukradł. Nazywa się po prostu Kunik! Sam sprawdziłem.
 60 3 |              twarz dłonią i milczał. Po chwili Dyzma spostrzegł,
 61 3 |          chwili Dyzma spostrzegł, że po długich, niewiarogodnie
 62 3 |             pan na pewno nie rozumie po angielsku?...~- Nie rozumiem.~-
 63 3 |           Poklepał go końcami palców po ramieniu. - Zatem, ile razy
 64 4 |           pytań pomijała milczeniem. Po dziwacznej rozmowie z Ponimirskim
 65 4 |         niczego jednak nie wymyślił.~Po kolacji Kunicki zaproponował
 66 4 |             dojrzał wyraźną złość.~- Po co te manifestacje? - syknął,
 67 4 |              lecz i to nie pomagało. Po prostu przestał rozumieć
 68 4 |        zrywał się od biurka i biegał po pokoju, wybuchając przekleństwami
 69 4 |              skądś ratunek.~Było już po ósmej, gdy Kunicki zastał
 70 4 |                 Może zaczniemy zaraz po śniadaniu? - zaproponowała
 71 4 |              dobra - pomyślał.~Zaraz po śniadaniu Kunicki pożegnał
 72 4 |       Ciekawam, nad czym?~- Ee, nic. Po prostu dotknąłem teraz pani
 73 4 |              składają.~- Oczywiście, po co pracować, gdy się ma
 74 4 |         pieniędzy - powiedział Dyzma po prostu.~Pani Nina zagryzła
 75 4 |          medycynę.~- I zamierza pani po ukończeniu uniwersytetu
 76 4 |            Nina - czy została nabyta po męsku.~- Na wojnie - odparł
 77 4 |      Rozmawiano jeszcze kilka chwil, po czym Dyzma poszedł do swego
 78 4 |            pokutuje, bo ojciec w rok po jej ślubie i tak umarł,
 79 4 |             Dyzma - a więc umarła?~- Po pierwsze, nic mnie to nie
 80 4 |              mnie to nie obchodzi, a po drugie, umarła już dawno.
 81 4 |          Warszawy niech przyjdzie tu po list i szczegółowe instrukcje.
 82 4 |           poszła do domowej apteczki po jakieś lekarstwa.~Dyzma
 83 4 |         później przyniósł lekarstwa.~Po kwadransie zapukano do drzwi,
 84 5 |           pytań pomijała milczeniem. Po dziwacznej rozmowie z Ponimirskim
 85 5 |         niczego jednak nie wymyślił.~Po kolacji Kunicki zaproponował
 86 5 |             dojrzał wyraźną złość.~- Po co te manifestacje? - syknął,
 87 5 |              lecz i to nie pomagało. Po prostu przestał rozumieć
 88 5 |        zrywał się od biurka i biegał po pokoju, wybuchając przekleństwami
 89 5 |              skądś ratunek.~Było już po ósmej, gdy Kunicki zastał
 90 5 |                 Może zaczniemy zaraz po śniadaniu? - zaproponowała
 91 5 |              dobra - pomyślał.~Zaraz po śniadaniu Kunicki pożegnał
 92 5 |       Ciekawam, nad czym?~- Ee, nic. Po prostu dotknąłem teraz pani
 93 5 |              składają.~- Oczywiście, po co pracować, gdy się ma
 94 5 |         pieniędzy - powiedział Dyzma po prostu.~Pani Nina zagryzła
 95 5 |          medycynę.~- I zamierza pani po ukończeniu uniwersytetu
 96 5 |            Nina - czy została nabyta po męsku.~- Na wojnie - odparł
 97 5 |      Rozmawiano jeszcze kilka chwil, po czym Dyzma poszedł do swego
 98 5 |            pokutuje, bo ojciec w rok po jej ślubie i tak umarł,
 99 5 |             Dyzma - a więc umarła?~- Po pierwsze, nic mnie to nie
100 5 |              mnie to nie obchodzi, a po drugie, umarła już dawno.
101 5 |          Warszawy niech przyjdzie tu po list i szczegółowe instrukcje.
102 5 |           poszła do domowej apteczki po jakieś lekarstwa.~Dyzma
103 5 |         później przyniósł lekarstwa.~Po kwadransie zapukano do drzwi,
104 6 |     prowadzone wprawną ręką szofera. Po wczorajszym deszczu szkliły
105 6 |              na Kochaną Ciocię, gdyż po objęciu Koborowa natychmiast
106 6 |            broń, ktoś zwróci się doń po angielsku, będzie wsypa,
107 6 |   zabudowania Pragi. Było już dobrze po zachodzie słońca i, jakby
108 6 |   Europejskiego - potwierdził Dyzma.~Po dobrze przespanej nocy wstał
109 6 |         miasta zaś przyjeżdża zwykle po południu.~Z niezwykłej uprzejmości,
110 6 |          ordynans przyniósł mundur i po pół godzinie Wareda był
111 6 |       szoferem rozmowę, w której raz po raz padały niezrozumiałe
112 6 |              zna tylko ze słyszenia.~Po odwiezieniu pułkownika do
113 6 |           służby pani domu cwałowała po mieszkaniu, niczym Walkiria
114 6 |       pytania tak szybko następowały po sobie, że mimo dobrej woli
115 6 |            się przyśpieszony tupot i po chwili pokojówka przyniosła
116 6 |          którą porwała inna banda, i po mnóstwie karkołomnych przygód
117 6 |         Warszawy. Gawędzili chwilkę, po czym Dyzma poszedł do numeru,
118 6 |         przyprawami, a dwaj inni raz po raz przynosili ogromne półmiski
119 6 |           Jak to - zapytał Szumski - po prostu "huuu"?~- "Huuu"
120 6 |        zdrowie.~Pili tęgo. Gdy grubo po północy przeszli na pierwsze
121 6 |           pułkownika do Konstancina. Po przyjeździe na miejsce szofer
122 6 |             się z bólem głowy dobrze po południu. Teraz dopiero
123 6 |          otworzył drzwi do salonu, a po dłuższej chwili weszła tam
124 6 |      Krzepicki, którego raz nazywała po nazwisku, to znów "panem
125 6 |             ramionami Krzepicki. - A po co ma je znać? Zrobi się
126 6 |             znać? Zrobi się wszystko po cichutku. Najważniejszą
127 6 |      Krzepicki wyjął notes i ołówek, po czym zaczął:~- Pozwoliłem
128 6 |            Nie pali się - powiedział po chwili Nikodem - można przecie
129 6 |      człowiek, hm... realny... Mówmy po prostu. Czy Żorż zainteresował
130 6 |             zakonkludował Krzepicki. Po drodze mówił dużo o interesach,
131 7 |     starannie przygotowany referat. ~Po powrocie z zagranicy minister
132 7 |    Zwariowałeś, czy co? Zalewasz się po nocach, a tu ziemia pod
133 7 |            Dyzmę? - zapytał Ulanicki po pauzie.~- Znam, co ten,
134 7 |          powiada - korzyści ogromne. Po pierwsze uratowanie cen,
135 7 |             pierwsze uratowanie cen, po drugie, wzmożenie obrotów.
136 7 |     wszystkim absolutna tajemnica. A po wtóre, trzeba jeszcze pokonferować
137 7 |           Nikodem poszedł do hotelu. Po drodze przystanął przed
138 7 |        wieczór. Był w kinie, później po kolacji w jakimś barze.
139 7 |             barze. Spał do południa. Po śniadaniu załatwił sprawunki.
140 7 |              tenisowe dla pani Niny. Po sutym obiedzie zdrzemnął
141 7 |            oświetlona, toteż dopiero po chwili, zdołał poznać.~Mańka.~
142 7 |              skradłem.~Roześmiał się po cichu, postanowił jednak
143 7 |              unikać Marszałkowskiej. Po co narażać się na spotkania
144 7 |         Mieszkanie pani Przełęskiej, po raz trzeci widziane przez
145 7 |         trzeci widziane przez Dyzmę, po raz trzeci wyglądało inaczej.
146 7 |          dzwonek. Sprzeczka ucichła, po chwili do salonu weszła
147 7 |               W biurze, jako że było po czwartej, Dyzma zastał tylko
148 7 |              i poklepawszy urzędnika po ramieniu, pożegnał go słowami:~-
149 8 |      zupełnie nie na miejscu.~- Więc po co się przebrałaś? - z nieukrywaną
150 8 |           czytała, i zaczęła chodzić po pokoju.~Wtem zatrzymała
151 8 |       Zwycięzca! Zdobywca życia!!... Po cóż mi zawsze wmawiasz,
152 8 |            się w prawa przyrody...~- Po co te frazesy? - z zimną
153 8 |           przerwała Kasia. - Powiedz po prostu, że chcesz go mieć
154 8 |           idź, jesteś bez litości...~Po zaciśniętych palcach ściekały
155 8 |        rozległ się sygnał samochodu.~Po chwili światło jego reflektorów
156 8 |             w Warszawie i w Grodnie. Po każdej zaś odpowiedzi podskakiwał
157 8 |               klepiąc się obu dłońmi po udach i wykrzykując entuzjastyczne
158 8 |             przeliczył je z grubsza, po czym na kartce papieru zaczął
159 8 |         sąsiednim pokoju. Ktoś szedł po omacku, gdyż kilka razy
160 8 |           potrącił krzesła. Było już po drugiej. Zainteresowany,
161 8 |              się tuż przed drzwiami, po chwili zaś klamka poruszyła
162 8 |               Sądzę, ze powinien pan po męsku i otwarcie postawić
163 8 |       rozkoszą obiłabym pana nahajem po tej kwadratowej twarzy!~-
164 8 |       przyszła tutaj w nocy, zamiast po prostu podzielić się swoimi
165 8 |             jedwab zsunął się ślisko po smukłym, giętkim ciele i
166 8 |            Gdy zaś wstał, by sięgnąć po wędlinę, i wpakował rękaw
167 8 |             Londynie?~- Nie - odparł po prostu - ja kupuję ubrania
168 8 |              to - odparła Nina - ona po prostu złości się na mnie.~-
169 8 |              kogoś mówiącego przecie po polsku i nie rozumieć ani
170 8 |            podejrzewa o tchórzostwo. Po prostu chciałabym uniknąć
171 8 |            się nad nim i szepnęła:~- Po co, po co to zrobiłeś? Teraz
172 8 |             nim i szepnęła:~- Po co, po co to zrobiłeś? Teraz już
173 8 |         potrafię żyć bez pana...~- A po co potrafiać?~- Nie mów,
174 8 |              Z czego? Ona przecie ma po matce dość duży kapitał
175 8 |              o tym nie mówił.~- Ach, po co o nim wspominasz! Mówmy
176 8 |           Żona idzie, to może pan mi po obiedzie opowie. Nie posiadam
177 8 |      milczała.~- A wie pan - spytała po chwili - jakie nieszczęście
178 8 |    Kunickiemu, oświadczyła, że pójdą po obiedzie do pawilonu. Nikodem
179 8 |           marnie wegetować, pełzając po ziemi, jeżeli nie znajdzie
180 8 |             znajdzie silnego drzewa, po którym może wspiąć się ku
181 8 |           nas samych. Zrozumiałe, że po tak długim rozstaniu mamy
182 8 |             Przecie nie umiesz słowa po angielsku!~- Nie umiem.~
183 8 |              Nikodema końcami palców po ramieniu i zapytał:~- Isn'
184 9 |             czasu wtoczył się trochę po okolicy. Początkowo robił
185 9 |      Początkowo robił to konno, lecz po kilku wycieczkach doszedłszy
186 9 |             panie oniemiały.~Dopiero po chwili Kasia blada jak papier
187 9 |      imponować, nie mnie! Radzę panu po dobremu: wynoś się stąd,
188 9 |            sprowadzić do Szwajcarii.~Po tej burzliwej i brzemiennej
189 9 |        nieznacznie z jaśnie pana, co po to z hrabianką się ożenił,
190 9 |              do wycieczek we dwójkę.~Po powrocie z jednej z takich
191 9 |             potwierdzenie tego zaraz po obiedzie zabrał Nikodema
192 9 |            rozporządzeń wykonawczych po przyjęciu ustawy przez Sejm.~
193 9 |             kontent był z tego, gdyż po przeczytaniu takiego wywiadu
194 9 |       jakiego dziennika całą prawdę?~Po plecach przebiegły mrówki.
195 9 |           przebiegły mrówki. Chodził po pokoju i klął, później znowu
196 9 |              ego.~Ubrał się szybko i po kwadransie dzwonił już do
197 9 |        wstawanie...~Dyzma klepnął go po kolanie.~- Nic się nie bój!
198 9 |         odprowadził Dyzmę do hotelu. Po drodze rozmawiali jeszcze
199 9 |             jeszcze mi we łbie huczy po wczorajszej bibie. Ale!
200 9 |       wszakże Nikodema, chociaż tego po sobie nie pokazywał, doprowadzała
201 9 |            że zapomniał zadepeszować po konie, musiał iść pieszo.
202 9 |         kiwnął głową i ruszył dalej. Po paru krokach odwrócił się
203 9 |             były zamknięte i dopiero po kilku dzwonkach otworzył
204 9 |             pojechała do kościoła.~- Po pierwsze, nie żaden pan
205 9 |           pan prezes, ćwoku jeden, a po drugie, to jak państwa nie
206 9 |      klasztoru, niektóre były pisane po francusku.~Tuż obok leżała
207 9 |            przypomina takiego, który po wytarciu nosa przygląda
208 9 |         przykład będę pisała jedynie po to, by ujrzeć swoje myśli
209 9 |          czyni to świadomie, jedynie po to, by ktoś mógł kiedyś
210 9 |             o sobie. I rzeczywiście, po przeczytaniu kilkudziesięciu
211 9 |            batem Nietzschego w ręku. Po prostu emanuje zeń maskulinizm.
212 9 |           swoją kobiecością? Przecie po to istnieję. Właśnie mój
213 9 |          zdania w języku francuskim, po czym Nikodem przeczytał:~
214 9 |           szuflady na dawne miejsce, po czym, starając się zachowywać
215 9 |            udawał, że się waha, lecz po kilku minutach zgodził się,
216 9 |             powiedziała krótko Nina, po czym przeprosiła ich i poszła
217 9 |             tym roku wręcz świetnie.~Po kolacji pojechali na spacer
218 9 |        Kunicki nie przestawał mówić.~Po dziesiątej byli już w domu.
219 9 |            za cholera tam się włóczy po nocy - pomyślał podnosząc
220 9 |         Nikodemowi przebiegły mrówki po grzbiecie i nagle olśniła
221 9 |      głośniej. Dyzma nie ruszał się, po prostu bał się poruszyć.
222 9 |          obawiał się nawet, czy Nina po wyjściu od niego nie nazwie
223 9 |            nie są wystarczające.~- A po drugie, sama mówiłaś, że
224 10|       została przezeń rozstrzygnięta po salomonowemu. Najpierw zwlekał
225 10|           się onieśmielony.~- Ja tak po starej znajomości, panie
226 10|     przepraszam, ale tak wyrwało się po dawnemu, po koleżeńsku...
227 10|              wyrwało się po dawnemu, po koleżeńsku... panie prezesie.~-
228 10|   przyjechałem do pana prezesa, niby po starej znajomości.~- Dobrze,
229 10|           nie ruszał się z miejsca i po chwili, patrząc w podłogę,
230 10|               Wymienił jakiś numer i po chwili odezwał się:~- Tu
231 10|         wzruszył ramionami.~- Cii... po co? Szkoda go, żonaty, dzieciaty...~-
232 10|               he.~Nikodem klepnął go po kolanie.~- Z pana to też
233 10|            nie wierzy pan?~- Wierzę, po kobietach można się wszystkiego
234 10|            serdecznie i razem weszli po szerokich marmurowych schodach
235 10|             Rozmawiał z dwoma panami po niemiecku.~- Uważasz, Nikuś -
236 10|           znał obu od dawna.~Mówiono po niemiecku. Książę podniósł
237 10|              gospodarczy Dyzmy i raz po raz nazywał go Napoleonem
238 10|            Wiedniu i bardzo źle mówi po polsku, żywo się interesuje
239 10|             A propos, woli pan mówić po niemiecku czy po angielsku?~-
240 10|           pan mówić po niemiecku czy po angielsku?~- Wolę po polsku.~-
241 10|             czy po angielsku?~- Wolę po polsku.~- Ach, to bardzo
242 10|              z cudzoziemcami jedynie po polsku! To ładnie, prawda?
243 10|        państwo - powiedziała księżna po francusku - że wam przedstawię
244 10|        zaszczebiotała coś uprzejmego po niemiecku, jakiś sztywny
245 10|             legendą.~- Nareszcie coś po polsku! - wyrwało się Nikodemowi.
246 10|             i dla zagranicy, a mówić po polsku.~- Ach - zawołała
247 10|        śmiechem, a pani Koniecpolska po raz dziesiąty powtórzyła,
248 10|       wszystkich i poszedł ku niemu. Po chwili obaj stali we framudze
249 10|           bok, palił papierosy jeden po drugim i wreszcie zapalił
250 10|   psychologiczne.~Były tak nudne, że po kilku minutach zrzucił je
251 11|           otworzył pan prezes Dyzma, po czym sekretarz Krzepicki
252 11|             sekretarza Krzepickiego. Po chwili ten powrócił i pochylił
253 11|       Przesunął kilkakrotnie wargami po drgającej powiece.~- Już
254 11|              Pani Lala krzyknęła coś po francusku. Dwie młode panny
255 11|           rozumiem.~- Bo nie trzeba. Po cio wszystko rozumić? Przekona
256 11|           się, wszystkie zbiegły się po schodach, hałaśliwie witając
257 11|        Jestem katolik - odparł Dyzma po chwili wahania. Ogólny śmiech
258 11|            postanawiając sobie zaraz po powrocie zajrzeć do słownika,
259 11|          dobry...~Witała się wesoło. Po chwili zjawił się służący
260 11|            towarzystwa rozbiegła się po pałacu i parku, natomiast
261 11|        palcem nie dotknąć tej afery. Po diabła mu to? Czy po to
262 11|          afery. Po diabła mu to? Czy po to dochrapał się takiego
263 11|             i zaklął: była drukowana po francusku. Byłby ją znowu
264 11|             stosowne przeżegnać się, po czym na wszelki wypadek
265 11|             uważnie. Niektóre ustępy po dwa i trzy razy, a pomimo
266 11|          swoje pełni przez lat trzy, po czym wybierają następnego.
267 11|           kieszenie spodni i chodził po pokoju. Przyszło mu na myśl,
268 11|              z siebie jakieś pytanie po łacinie, po czym wpiła w
269 11|           jakieś pytanie po łacinie, po czym wpiła w Dyzmę wzrok
270 11|            przecież coś odpowiedział po łacinie, i to widocznie
271 11|            nikt ich nie podsłuchuje, po czym dała znak brunetce.
272 11|          macie czekać na mnie, która po każdą z was przyjdzie. Rozejdźcie
273 11|          walizka, stojąca na biurku.~Po sutym obiedzie myśl pracowała
274 11|            było najlepiej, zwłaszcza po wyjeździe Kasi. Diabli nadali
275 11|              wyhaftowaną na noskach, po czym wyszła na palcach.~
276 11|            zaklął, lecz nie zwlekał. Po kilku minutach był gotów.
277 11|             przekręcanego w zamku, a po chwili głos pani Koniecpolskiej:~-
278 11|        wszystko purpurowym światłem.~Po obu stronach fotela ujrzał
279 11|       zawiesiła mu gwiazdkę na szyi, po czym odstąpiła trzy kroki
280 11|            śmierci!~- Witaj, witaj - po wielokroć powtórzyły drżące
281 11|              usta. Ku jego zdumieniu po niej zrobiła to samo pani
282 11|              rozkazała panna Stella.~Po chwili z czterech rogów
283 11|      kroplami odmierzała jakiś płyn, po czym do kieliszków nalewano
284 11|              Brawo! - zawołały inne.~Po chwili dywan pokrył się
285 12|             ociężałym ruchem sięgnął po zegarek.~Była szósta.~Dziwne.
286 12|        niesmaku w ustach, jak zwykle po większych pijaństwach.~Był
287 12|              wzrok. Zaczerwienił się po same uszy.~- To cholera -
288 12|       Chciałbym jechać - odezwał się po pauzie.~- Ależ proszę, samochód
289 12|      prezesie.~Powiedział to całkiem po prostu, lecz Dyzma nie wątpił,
290 12|              że klepnął pana prezesa po ramieniu.~Tego Dyzmie było
291 12|        kieszeni dwadzieścia złotych, po namyśle dorzucił drugie
292 12|            to klasa! - klepnął Dyzmę po kolanie. - Będzie cała paczka,
293 12|            dobrze się składa. Zajadę po panie moim samochodem...
294 12|      chodniku, zanim auto odjechało, po czym poszedł w kierunku
295 12|       odjechał, skręcił w Karolkową.~Po obu stronach piętrzyły się
296 12|        odparł Dyzma. Wypił i sięgnął po dzwonko śledzia.~- No co,
297 12|            pracujecie?~- Ja - odparł po chwili wahania - et, na
298 12|          zaczął Dyzma - musicie mnie po starej znajomości zrobić
299 12|     ukatrupić? Nikodem poskrobał się po ramieniu.~- Nie, po co,
300 12|              się po ramieniu.~- Nie, po co, tylko zamknąć pysk,
301 12|             za kotarą. Dyzma czekał. Po chwili harmonista wrócił
302 12|               mój przyjaciel i tyle. Po co wszędzie suniesz nos?~-
303 12|              lampę gazową. Drzwi raz po raz otwierały się, do knajpy
304 12|            odprowadził go do drzwi i po zapewnieniu, że Franek to
305 12|             zęby wyrywały się mu raz po raz słowa zachęty:~- Mocniej,
306 12|       Spocone cielska przewalały się po arenie, wśród stękania i
307 12| przyduszonych gardzieli.~Z galem raz po raz zrywały się okrzyki,
308 12|             prawie nie opierał się i po kilku chwytach dał się wciągnąć
309 12|        wszystkie sympatie widowni są po stronie zapaśnika polskiego.~
310 12|          zniesienia, z otwartych ust po wysuniętym języku ściekała
311 13|       wychylił głowę tuż nad ziemią, po czym cofnął się i szepnął:~-
312 13|           Jest.~Kroki zbliżały się i po minucie ujrzeli niskiego,
313 13|          ostrze bezgłośnie wpiło się po rękojeść w ciało. Raz, drugi,
314 13|               paszport, pugilares...~Po chwili ulica Krochmalna
315 13|       Zeskoczyli z rowerów i od razu po kałuży krwi poznali, z czym
316 13|              i zaczął bębnić palcami po suknie biurka.~- A cóż ja
317 13|         zamordowanego nie da mu spać po nocach.~Z drugiej strony
318 13|           Przyjmie go pan?~- Dobrze.~Po chwili do gabinetu wpadł
319 13|            głowę, przeciągnął dłonią po ostro wystającej grdyce
320 13|              Panie prezesie - zaczął po chwili, cedząc słowa. -
321 13|             i zaczął mówić.~Było już po trzeciej, gdy obaj wyszli
322 13|             klepnął swego sekretarza po kolanie - a pan to też masz
323 13|    zirytowany, że musiał "wygarnąć".~Po kolacji przystąpili do interesu.~
324 13|    Plenipotencję tę wręczył mu zaraz po jego przyjeździe do Koborowa
325 13|        prędzej światło.~Macanie ręką po ścianie i miękki trzask
326 14|             hrabiny Czarskiej, wdowy po Maurycym, ordynacie Kaszowickim,
327 14|        Kaszowickim, który pozostawił po sobie nieduży majątek i
328 14|           maglować całą sprawę punkt po punkcie, ale tak, żeby ten
329 14|         prezesie, już go wypiłuję.~- Po trzech dniach gadaniny powie
330 14|          Kunicki musiał kogoś posłać po te dokumenty, a żeby sam
331 14|          Kunickiego niepostrzeżenie. Po każdej rozmowie z Czerpakiem
332 14|       naczelnik Czerpak. Szukał pana po całym mieście. Kunicki chwycił
333 14|           jeden sposób - odezwał się po pauzie Kunicki tonem wahania -
334 14|            tam nie lubię grzebać się po cudzych schowkach.~- Królu
335 14|        Kunicki. Dyzma bębnił palcami po biurku, wreszcie machnął
336 14|           ten, a otwiera się całkiem po prostu, tylko górną rozetę
337 14|              coś i pojadę. Dzwoń pan po samochód. W godzinę później
338 14|              godzinę później Nikodem po krótkiej rozmowie z sekretarzem
339 14|            umiał Już tego ukryć. Raz po raz podejrzliwie zerkał
340 14|        złożył i schował do kieszeni, po czym systematycznie zawiązał
341 14|           zegarek i zaklął.~Było już po dwunastej. Szybko zebrał
342 14|            wszystko. Albo pozostanie po staremu, to znaczy, że ty
343 14|          wypytywać. Powiedziała tedy po prostu:~- Ufam ci bez granic.~-
344 14|             w porządku - klepnął się po kolanach - a teraz muszę
345 14|                Jakiej tam intrygi... Po prostu zakochała się we
346 14|             Łajdak! - Kunicki biegał po pokoju jak lis w klatce. -
347 14|         przodownik i dwaj wywiadowcy po cywilnemu.~- Czy pan nazywa
348 15|            wtajemniczonymi", których po prostu się obawiał.~Jarzynowscy
349 15|         zdumienie pana Nikodema, gdy po paru chwilach ujrzał grubasa
350 15|              ciągnął grubas. - Ja bo po sześciu tygodniach odpoczynku
351 15|         Przez myśl przebiegło mu, by po prostu rzucić się na Terkowskiego,
352 15|      kapelusz, frak i zaczął chodzić po pokoju. Pod czaszką myśli
353 15|     zdumienie. Dyzma zaklął w duchu: po co tym babom powiedział?
354 15|              spadła na niego samego.~Po części był z tego zadowolony,
355 15|             bez obawy o zdradę można po prostu wynająć na tę noc.
356 15|         Ledwie zdołano ją przekonać. Po wypiciu wina z peyotlem
357 15|             się trzęsły.~Było dobrze po południu, gdy obudził się.
358 15|             łazience był tłok. Jedna po drugiej żegnała się z Nikodemem
359 15|          pomógłbyś pan lepiej.~- Ale po co pan to sam robi? Gdzież
360 15|          ciekawość.~- Tak - zauważył po namyśle Dyzma - trochę pucu
361 15|             za zdradę tajemnic Loży.~Po długich rozmyślaniach wpadł
362 15|         telefon. Telefonował Wareda. Po krótkich powitaniach zapytał:~-
363 15|            Pijmy, Ignacy!~Było grubo po północy, gdy kładąc się
364 16|         spraw rozwodowych, a w środę po raz ostatni u nadkomisarza
365 16|             niespełna dziesięć minut po nim ruszył drugi na Białystok -
366 16|          prezesury banku. Bo i co mu po tym całym banku? Kolosalne
367 16|           twoja mała Nineczka będzie po raz pierwszy spała słodko
368 16|              to rozumiem...~Było już po jedenastej, gdy rozstali
369 16|              do sypialni Kunickiego.~Po drodze zapalił światło w
370 16|                 Słucham jaśnie pana.~Po śniadaniu siadł na małe
371 16|          zajmował się gospodarstwem. Po naszym ślubie musisz wziąć
372 16|              zaczął, bębniąc palcami po suknie - żeby podać do waszej
373 16|            zrozumiemy!~- Mówił jakby po to, żeby nas obrazić!~-
374 16|           Kto panu każe zgłaszać się po nagrodę? - zirytował się
375 17|            ogłoszone zostaną dopiero po uzyskaniu przez Ninę unieważnienia
376 17|          Wybór istotnie był niemały. Po kilku minutach upatrzył
377 17|          nory na Chmielnej.~Było już po trzeciej, gdy zaczął się
378 17|              przyzwyczajenia sięgnął po papierośnicę i skonstatował
379 17|         Marszałkowską, obejrzał się. Po drugiej stronie w odległości
380 17|           Zawrócił na ulicę Wspólną. Po kilku minutach był już przed
381 17|            wpuścił i rozmawiał z nim po cichu.~Państwowy Bank Zbożowy.~
382 17|              woźnego? Ale chyba nie, po cóż by przychodził w nocy.~
383 17|          wychodzili interesanci, raz po raz zatrzymywały się samochody.
384 17|            Nerwowym krokiem chodziła po przeciwległym trotuarze.
385 17|         umówił się z nim na kolację.~Po pierwszej wódce przystąpił
386 17|    narzeczonej.~- No to zdziel draba po gębie i jak będzie się stawiał,
387 17|              zastanowił się i odparł po pauzie:~- Chyba nie.~- Że
388 17|        towarzystwie?... Nie, bracie, po takim szpasie będzie musiał
389 17|              sekretarką, zrobił rajd po biurach banku, przy czym
390 17|      uśmiechem odpowiadał na ukłony, po czym zabrał się do czytania
391 17|             się ani z sabotażem. Już po trochu orientuję się w interesach.
392 17|          Skarbowym. Rabinowicz, daje po 700 złf za sztukę. Chce
393 17|       Oczywiście zaziębił się. Latał po parku i krzyczał na całe
394 17|              ich nie pamiętał.~Zaraz po powitaniach zapytał:~- Wiedzą
395 17|         zwykła rozmowa o niczym.~Gdy po obiedzie na chwilę znaleźli
396 17|      Afrykankę", która kończy się aż po północy.~- Przebiegła jest
397 17|                Dziewczynka - odparła po chwili wahania.~- A dlaczego
398 17|        dyżurny przodownik Kasparski.~Po dłuższej chwili odezwał
399 17|           razie zrobić protokół.~- A po co? - pośpiesznie zapytał
400 17|      fałszywe oskarżenie.~- Eee tam, po co?~-Posiedzi ze trzy miesiące.~-
401 17|        głupia, więc jeszcze radzę ci po dobroci, cofnij swoje zeznanie.~-
402 17|       odszczekasz!~Chodził wzburzony po pokoju. Wreszcie zatrzymał
403 17|     panieneczko - zawołał Walasek.~- Po co? - zapytała Mańka.~-
404 18|             Dokument sporządzony był po łacinie, jednakże Nikodem
405 18|        przymknąć na wszelki wypadek.~Po kilku minutach wszedł lokaj
406 18|          ostatniego było pytanie, co po ślubie zrobi z Żorżem Ponimirskim.
407 18|           znaczna część prasy stanie po pańskiej stronie.~- I co
408 18|             do dymisji przed ślubem. Po co tracić te kilka tysięcy
409 18|          rację. A cała opinia stanie po pańskiej stronie.~Nikodem
410 18|           się i klepnął Krzepickiego po ramieniu.~- Cwaniak z pana,
411 19|     zameldowano ministra skarbu, tuż po nim przybył poseł Lewandowski,
412 19|        oficjalnych wszystkie stanęły po stronie Dyzmy, nie szczędząc
413 19|   Krzepickiego, pałac Rady Ministrów po wręczeniu swojej dymisji,
414 19|           zrobiłem tak jak trzeba.~A po drugie, zanadto kocham ciebie
415 19|        pojedziemy. Możemy podróżować po kraju.~- Masz rację, Niku,
416 19|              odsunięcie się. Dopiero po chwili uwolniła się od uścisku
417 19|      próbowała zmitygować go Nina.~- Po co panią tu diabli znowu
418 19|         chciała od ciebie? - zapytał po pauzie Nikodem.~Nina rozpłakała
419 19|            nią dogadać i zły chodził po salonie, roztrącając meble.~
420 19|      sprzeczkę narzeczonych.~Dopiero po pewnym czasie Nina uspokoiła
421 20|              tak mądrego kierownika, po czym wśród głośnych wiwatów
422 20|              wszystkim podając rękę.~Po przybyciu do pałacu Rady
423 20|            dla nikogo niespodzianką.~Po bankiecie odbył się raut,
424 21|        policji utrzymywały porządek. Po schodach świątyni spływał
425 21|           benzyny.~Kościół był pełen po brzegi, a auta wciąż nadjeżdżały.
426 21|      widziano tak wspaniałego ślubu.~Po skończonej ceremonii wychodzących
427 21|            powitano nowymi wiwatami, po czym ci odjechali karetą
428 21|          karetą na tradycyjny spacer po Alejach.~Tymczasem niekończący
429 21|           wysypano gęsto tatarakiem, po bokach ustawiono dwa szpalery
430 21|  bezpośrednio z sypialnią Nikodema i po obu stronach umieszczono
431 21|          parku miał zająć Krzepicki.~Po balu i podróży państwo młodzi
432 21|       poczęstował Ponimirskiego. Ten po chwili wahania przyjął.~-
433 21|             Dość, że masz milczeć. A po drugie, po cichu, żeby nikt
434 21|           masz milczeć. A po drugie, po cichu, żeby nikt nie wiedział,
435 21|          musisz mnie trochę poduczyć po angielsku.~- Ja? - oburzył
436 21|          domu wariatów... Brutus!...~Po jego bladej okrągłej twarzyczce
437 21|           klawo, a teraz nazwij mnie po imieniu.~- Kiedy ja nie
438 21|             pakuj rzeczy!~- Pakować, po co, paniczu!~- Przeprowadzamy
439 22|         dwudziesty drugi~ ~W dwa dni po przyjeździe młodych państwa
440 22|              zapowiadało się trwale. Po dwóch miesiącach dopiero
441 22|             Dyzma pozwolił mu na to, po cichu żywiąc nadzieję, że
442 22|           Mnożące się bankructwa raz po raz zarywały interesy Dyzmy.
443 23|          hucznym mazurem o pierwszej po południu.~Wypito moc alkoholu,
444 23|          masę roboty z odszukiwaniem po krzakach i zakamarkach "
445 23|           Ale niezbyt, hm... niezbyt po wersalsku ją wyraża - z
446 23|         czerwonego jak burak barona.~Po okolicznościowych przyśpiewkach
447 23|               wracając z przechadzki po parku, gdzie chciał wysapać
448 24|          hucznym mazurem o pierwszej po południu.~Wypito moc alkoholu,
449 24|          masę roboty z odszukiwaniem po krzakach i zakamarkach "
450 24|           Ale niezbyt, hm... niezbyt po wersalsku ją wyraża - z
451 24|         czerwonego jak burak barona.~Po okolicznościowych przyśpiewkach
452 24|               wracając z przechadzki po parku, gdzie chciał wysapać
453 25|          mówiono, a Ulanicki chodził po hallu i klął.~Pani Jaszuńska
454 25|              przesilenia natychmiast po nadejściu wiadomości z Warszawy.~
455 25|                Proponuję przejażdżkę po jeziorze - zawołała jedna
456 25|        pomaga.~Byli już przy brzegu. Po kilku minutach doszli do
457 25|             do teki i wyjął kopertę, po czym zrobił małą pauzę i
458 25|         ratować przed staczaniem się po równi pochyłej. Trudne i
459 25|              był kolosalny.~Litwinek po raz pierwszy spełniał misję
460 25|               ale właściwie... co mu po tym?~Znowu nerwowe, pełne
461 25|              jest to takie proste. A po drugie, dobrze mi tu w Koborowie.~
462 25|             ot już mam myśl. Wkrótce po objęciu urzędowania wyjedziemy
463 25|             wyjedziemy do Londynu.~- Po co? - z niechęcią zapytał
464 25|           niechęcią zapytał Dyzma.~- Po co? Po pożyczkę zagraniczną,
465 25|              zapytał Dyzma.~- Po co? Po pożyczkę zagraniczną, kto
466 25|              Oksfordzie... A zresztą po co mi to?...~Podniósł się
467 25|         zdumionym wzrokiem przesunął po twarzach obecnych: na każdej