Rozdzial

 1 2 |      to dobijanie się o łaskę byle jakiegoś tam pana Olszewskiego,
 2 4 |      pewną pozytywną wartość, byle nie przypominali mojego
 3 5 |      pewną pozytywną wartość, byle nie przypominali mojego
 4 7 |     pan i ja mu coś powiem.~- Byle nie za głośno! - ostrzegł
 5 9 |   czapki. Wiedzieli, że nie z byle kim mają do czynienia.~Otaczała
 6 9 |       i była wielką damą, nie byle co, hrabianka Ponimirska...
 7 9 | prezesa banku to przecież nie byle co; To musi być, znaczy,
 8 9 |      pokręcił głową Nikodem - byle portki, to już jej~wystarczy.~
 9 10|     Głupki - myślał - dość im byle co powiedzieć, a już zachwycają
10 10|   Chociaż wszystkie jednakie. Byle zdrowy chłop, jak się patrzy,
11 12|       posadę dla pana, to nie byle co. Trzeba będzie dużo nagadać
12 14| Nikodem wzruszył ramionami.~- Byle tylko pani Nina w ostatniej
13 15| myśleć. Ot będzie, co będzie. Byle nie myśleć o tym... Byle
14 15|      Byle nie myśleć o tym... Byle nie teraz. Koborowo... Jechać...
15 16|       podać się do dymisji.~- Byle tylko solidarnie!~Nie wszyscy
16 17|       zrobienie" banku to nie byle co i że ona, Mańka, wobec
17 17|     ciebie pluję! Rozumiesz?! Byle dziwka, byle szmata przyczepi
18 17|      Rozumiesz?! Byle dziwka, byle szmata przyczepi się i napastuje.