Rozdzial

  1 1 |          tramwajem. Chłopak wszakże tak był zajęty zbieraniem pozostałych
  2 1 |        zamkną, bo odbytu ni ma. A i tak, żeby nie Mańka, to nie
  3 1 |                Pilnuj pan siebie. I tak już za trzy tygodnie nie
  4 1 |             piętnaście złotych to i tak pół darmo, ale piechotą
  5 1 |           granic najbliższych dni i tak jak ubiegły tydzień wegetował
  6 1 |       dzięki sprzedanemu zegarkowi, tak następny mógłby przeżyć
  7 1 |    ministrze, było w tym słowie coś tak nierealnego, abstrakcyjnego,
  8 1 |    nierealnego, abstrakcyjnego, coś tak nieskończenie odległego
  9 1 |             przy czym wyrazy padały tak prędko, że Dyzma ledwie
 10 1 |          się mógł połapać w treści.~Tak, tak, oczywiście, stare
 11 1 |         mógł połapać w treści.~Tak, tak, oczywiście, stare oczy
 12 1 |   dystrakcja, proszę darować, ale i tak bardzo się cieszy, tu prawie
 13 1 |             akurat widząc, że pan w tak bliskich stosunkach jest
 14 1 |     prowincjonałem, u nas na wsi to tak wszystko, proszę wielce
 15 1 |         szanowny pan tylko zechciał tak na przykład przedstawić
 16 1 |          jest szczęśliwy z poznania tak znakomitego męża stanu,
 17 1 |           sepleniącej wymowy płynął tak wartko, że minister, coraz
 18 1 |        nazywa ten twój facet, co to tak Terkowskiego objechał?~-
 19 1 |             mostu go, panie tego.~- Tak, to musi być silny charakter.
 20 2 |            się niezwykle ociężały i tak senny, że zasnąłby na pewno,
 21 2 |             Powiem po prostu, gdyby tak stanął przede mną jaki czarodziej
 22 2 |         suma, suma, której wysokość tak daleko wykraczała poza jego
 23 2 |        Zrobione?~Ta nowa propozycja tak zaskoczyła Dyzmę, że aż
 24 2 |          panie będą mu wdzięczne za tak wielka atrakcję, jak przyjazd
 25 2 |            okoliczności z obu stron tak świetnie się składają. Pan
 26 2 |            zaproponował objęcie, że tak powiem, generalnej administracji
 27 2 |          nie wiem.~- Więc powiedzmy tak: tantiema trzydzieści procent
 28 2 |              Nie chcę. Nie wezmę. I tak nie będę miała z czego oddać.~-
 29 2 |            Dyzma roześmiał się i ot tak, dla kawału, powiedział:~-
 30 3 |             Dyzmę na dworzec, teraz tak onieśmielona była jego ekwipunkiem,
 31 3 |             do państwa Kunickich?~- Tak.~- Samochód czeka przed
 32 3 |         długim fularowym szlafroku, tak jaskrawym i kwiecistym,
 33 3 |       Nikodema, przyglądając się mu tak bezceremonialnie, że aż
 34 3 |          się cicho i zatarł ręce.~- Tak, tak, od podkładów są rzeczy
 35 3 |         cicho i zatarł ręce.~- Tak, tak, od podkładów są rzeczy
 36 3 |          przypuszczał, że śniadanie tak prędko się skończy. Jadł
 37 3 |      zameldował, że konie podano.~- Tak to - mówił Kunicki nakładając
 38 3 |           urodzaje - rzekł Dyzma.~- Tak, panie, tak - odparł smutno
 39 3 |          rzekł Dyzma.~- Tak, panie, tak - odparł smutno Kunicki -
 40 3 |            Nikodem roześmiał się.~- Tak to pan powiedział, jakby
 41 3 |            sądzę, żeby miało być aż tak źle, jak pan przepowiada.~
 42 3 |      naiwnego. Toteż powiedział, ot tak, na wszelki wypadek:~- Zboże
 43 3 |         pilną obserwację. Widocznie tak był zaabsorbowany funkcją
 44 3 |           dochód. Jeżeli w praktyce tak nie jest, to już zasługa
 45 3 |         zorientować się w materiale tak beznadziejnie trudnym i
 46 3 |         cały ranek i przedpołudnie, tak pracowicie spędzone. Wypalił
 47 3 |             wokół nóg swego pana.~- Tak? Dyzma?... Słyszałem. Jestem
 48 3 |      Uważasz, panie Dyzma, nazwałem tak psa, bo to nie ma żadnego
 49 3 |          Kunik i niewiadomego ojca. Tak, łaskawco, hrabianka Ponimirska,
 50 4 |             raczyła bąknąć krótkie "tak'' lub "nie", zaś większość
 51 4 |           Jakże śmiesznie wyglądali tak obok siebie: on, mały, irytująco
 52 4 |           gry. Znam tylko bilard.~- Tak? To ciekawe, niech mi pan
 53 4 |          też nie jest moim typem.~- Tak? Tym lepiej - odparła nieco
 54 4 |           zerwałaś. Życie kwiatów i tak jest bardzo krótkie. W hallu
 55 4 |             Niech pani uważa, teraz tak uderzę swoją bilę, że ta
 56 4 |         różnych kierunków. Karambol tak wygląda. - Lekko uderzył
 57 4 |          szczęście - pomyślał - być tak bogatym, człowiek nie potrzebuje
 58 4 |            nie chce?~- Przepraszam. Tak sobie zamyśliłem się.~-
 59 4 |          pani ręki i pomyślałem, że tak delikatne ręce żadnej pracy
 60 4 |            dlatego, że okoliczności tak się składają.~- Oczywiście,
 61 4 |             są zupełnie różne.~- O, tak - potwierdziła Nina - i
 62 4 |          amfiladzie pokojów.~- Więc tak wygląda silny człowiek? -
 63 4 |            zastanowił się:~- A żeby tak zachorować?~Ale co z tego?~
 64 4 |         zdarzy, coś się zmieni...~- Tak - zdecydował - nie ma gadania.
 65 4 |            jeść nie dadzą...~A żeby tak reumatyzm?...~Ucieszył się.~
 66 4 |            nie wstanie z łóżka.~Był tak kontent z pomysłu, że wpadł
 67 4 |        zaśmiała się pani Nina.~- Ty tak - odparła Kasia - ale pan
 68 4 |             chorób kobiecych.~- Ach tak? To szkoda. Ja cierpię na
 69 4 |      monotonne dni próżnowania...~- Tak, dziki zwierz - potwierdził.~-
 70 4 |        ojciec w rok po jej ślubie i tak umarł, a ten łotr wycyganił
 71 4 |       potrzebował - zaczął Dyzma.~- Tak, użyję pana jako narzędzie,
 72 4 |           pan na szewca, ale ciotka tak pragnie zaszkodzić Kunikowi,
 73 5 |             raczyła bąknąć krótkie "tak'' lub "nie", zaś większość
 74 5 |           Jakże śmiesznie wyglądali tak obok siebie: on, mały, irytująco
 75 5 |           gry. Znam tylko bilard.~- Tak? To ciekawe, niech mi pan
 76 5 |          też nie jest moim typem.~- Tak? Tym lepiej - odparła nieco
 77 5 |           zerwałaś. Życie kwiatów i tak jest bardzo krótkie. W hallu
 78 5 |             Niech pani uważa, teraz tak uderzę swoją bilę, że ta
 79 5 |         różnych kierunków. Karambol tak wygląda. - Lekko uderzył
 80 5 |          szczęście - pomyślał - być tak bogatym, człowiek nie potrzebuje
 81 5 |            nie chce?~- Przepraszam. Tak sobie zamyśliłem się.~-
 82 5 |          pani ręki i pomyślałem, że tak delikatne ręce żadnej pracy
 83 5 |            dlatego, że okoliczności tak się składają.~- Oczywiście,
 84 5 |             są zupełnie różne.~- O, tak - potwierdziła Nina - i
 85 5 |          amfiladzie pokojów.~- Więc tak wygląda silny człowiek? -
 86 5 |            zastanowił się:~- A żeby tak zachorować?~Ale co z tego?~
 87 5 |         zdarzy, coś się zmieni...~- Tak - zdecydował - nie ma gadania.
 88 5 |            jeść nie dadzą...~A żeby tak reumatyzm?...~Ucieszył się.~
 89 5 |            nie wstanie z łóżka.~Był tak kontent z pomysłu, że wpadł
 90 5 |        zaśmiała się pani Nina.~- Ty tak - odparła Kasia - ale pan
 91 5 |             chorób kobiecych.~- Ach tak? To szkoda. Ja cierpię na
 92 5 |      monotonne dni próżnowania...~- Tak, dziki zwierz - potwierdził.~-
 93 5 |        ojciec w rok po jej ślubie i tak umarł, a ten łotr wycyganił
 94 5 |       potrzebował - zaczął Dyzma.~- Tak, użyję pana jako narzędzie,
 95 5 |           pan na szewca, ale ciotka tak pragnie zaszkodzić Kunikowi,
 96 6 |          koleją, gdyż twierdził, że tak będzie bardziej reprezentacyjnie.~
 97 6 |      Ponimirskiego nie są znowuż aż tak beznadziejne, jakby się
 98 6 |            pojechać do Konstancina. Tak też i zrobił. Wprawdzie
 99 6 |      plenipotentem jego żony.~- Ach tak? Co pan mówi? Tej, tej hrabianki
100 6 |     przystojna blondynka, prawda?~- Tak.~- Słyszałem coś, że ona
101 6 |       brudnej, zakapanej atramentem tak zwanej "salki" urzędu pocztowego
102 6 |        wypytywać, przy czym pytania tak szybko następowały po sobie,
103 6 |              pan stanął w hotelu?~- Tak.~- Czy nie odmówi pan, gdy
104 6 |          może mieć dzieci.~Film był tak czarujący, że Dyzma przesiedział
105 6 |         zaczął czarować przy zupie, tak dojechał do pieczystego.
106 6 |        widziałem jeszcze, by ludzie tak się śmiać mogli.~- A Jaś
107 6 |       doskonały kompan i że może by tak wypić i bruderszaft... Wobec
108 6 |        czkawka zmęczyły go wreszcie tak, że machnął na wszystko
109 6 |       dowiedziałam się, że pan jest tak wybitnym politykiem. Przyznaję
110 6 |         choroba umysłowa Żorża jest tak rzucająca się w oczy, że
111 6 |             Przełęska.~- I mnie się tak wydaje - powiedział Dyzma,
112 6 |             naginać charaktery...~- Tak, tylko jaki pan w tym miałby
113 6 |        dawniej bywał. Zna go pan?~- Tak, to mój przyjaciel - odparł
114 6 |           pierwszą żoną Waredy...~- Tak, tak - potwierdził Krzepicki -
115 6 |      pierwszą żoną Waredy...~- Tak, tak - potwierdził Krzepicki -
116 7 |          uprzejmie podziękowanie za tak starannie przygotowany referat. ~
117 7 |             którego wpływom premier tak łatwo ulega.~Sytuacja dojrzewała
118 7 |            to powiedzieć.~- Mnie?~- Tak. On do ciebie ma sentyment.~-
119 7 |            i ilustrując ją cyframi. Tak się zapalił do projektu,
120 7 |         Kunickiego, a czym Ulanicki tak się zachwycał. Toteż obawiał
121 7 |    interesów Skarbu byłoby słuszne? Tak czy nie?~- Tak - kiwnął
122 7 |             słuszne? Tak czy nie?~- Tak - kiwnął głową Dyzma.~-
123 7 |            zabieram Panu czas, czas tak cenny w Warszawie, gdzie
124 7 |     powtórzyła niedyskretna Kasia - tak bardzo lubią posyłać panom
125 7 |              a mąż stary. A może by tak i skorzystać?~Znowu nasunęły
126 7 |        Skurczył się. Skulił ramiona tak, że dolna połowa twarzy
127 7 |            do skraju chodnika. Była tak blisko, że mogła chwycić
128 7 |      powiedział z przekonaniem:~- A tak, tak, wieczory są już zimne.~
129 7 |            z przekonaniem:~- A tak, tak, wieczory są już zimne.~
130 7 |   realizacji kapitalnego planu.~Gdy tak rozmawiali, zbliżyła się
131 7 |              Trzeba się wyspać.~- A tak chciałabym z panem jeszcze
132 7 |          oni też powiedzieli, gdyby tak dowiedzieli się, jaką ja
133 7 |           Ponimirskiego, z której i tak muszą być nici, a tylko
134 8 |      Przebrałam się bez powodu. Ot, tak sobie. Dawno tej sukni nie
135 8 |             ale będę szczera, suki, tak, suki!...~Oczy Niny zapełniły
136 8 |    rozpłomieniły się buntem.~- Więc tak, więc tak - wyszeptała dobitnie. -
137 8 |            buntem.~- Więc tak, więc tak - wyszeptała dobitnie. -
138 8 |      wyzywająco podniosła główkę.~- Tak, znalazłam!~- Ordynarny
139 8 |      stopniu wołała Nina. - Brutal? Tak! To jest typ nowoczesnego
140 8 |        wargi i zatrzymała oddech.~- Tak mówisz?... Więc dobrze,
141 8 |          się litować, że natura cię tak upośledziła, że nie jesteś
142 8 |             prymitywnej męskości... Tak, właśnie prymitywność, syplicyzm
143 8 |            zaczerwienione oczy.~- I tak nie zejdę na kolację - odparła
144 8 |     opowiadaniem zaczekał na was...~Tak był przejęty, że dopiero
145 8 |    przekleństwo i wybiegł z pokoju, tak trzasnąwszy drzwiami, że
146 8 |       Opłaciło się panu?~- No, niby tak. - Jak to niby?~- Wydatki
147 8 |     skończona?~- Sprawa kontyngentu tak. Ale ja uważam, kochany
148 8 |       zmęczony! No, wyśpi się pan i tak. I bardzo pana proszę, kochany
149 8 |            a taki frajer! Kobieta i tak na mnie leci, a on jeszcze
150 8 |        wsadzam nos w pani sprawy?~- Tak? Więc mam to rozumieć jako
151 8 |           nie rozumiał, dlaczego to tak oburza Kasię, dlaczego przyszła
152 8 |         lecz dlaczego w takim razie tak namiętnie pilnuje wierności
153 8 |          Czy pan zawsze noce spędza tak cnotliwie? Tak samotnie?...
154 8 |          noce spędza tak cnotliwie? Tak samotnie?... Spojrzał na
155 8 | brzoskwiniową skórę policzków. Była tak ponętna, jaką jej dotychczas
156 8 |      skazują mężczyzny na samotność tak jak tu, w Koborowie. O,
157 8 |       właśnie Ninę. Czy ja się panu tak dalece nie podobam?~Kołdra
158 8 |           na tę dziwną pannę, która tak bezwstydnie stała przed
159 8 |             nim całkiem nago. Stała tak blisko, że mógłby ręką dosięgnąć
160 8 |           że jestem nierządnicą?... Tak? Nie, czarujący panie Nikodemie,
161 8 |           podniecającym, a przecież tak subtelnym.~- No!...~- Psiakrew! -
162 8 |           że to ubranie może się aż tak podobać. Nie zrozumiał też
163 8 |             Jedziesz do Krupiewa?~- Tak.~- Ale przed obiadem wrócisz?~-
164 8 |     sukienkę, niemal przezroczystą, tak że Nikodem, idąc za nią,
165 8 |             się pan znakomicie. Pan tak umie kilku słowami osadzić
166 8 |           nie powiedział, że to pan tak zrobił, na pewno bym odgadła.
167 8 |       Posiedzimy trochę w cieniu.~- Tak, upał ogromny.~Dziób łodzi
168 8 |          lecz Nikodem podniósł list tak wysoko, że nie mogła dosięgnąć.~-
169 8 |            Przechyliła się przy tym tak, że oparła się o jego ramię.
170 8 |       potrafiać?~- Nie mów, nie mów tak, nie mów! Nie zniosę roli
171 8 |           dobry!... Zresztą Kasia i tak na szczęście wyjeżdża do
172 8 |             duży kapitał w banku.~- Tak? Nie wiedziałem. Pan Kunicki
173 8 |             na dobrej drodze?~- Ano tak. Tylko, panie! Tajemnica
174 8 |              rzekł chytrze - może i tak da się zrobić. Kunicki zaczął
175 8 |          zastanowił się i odparł:~- Tak, w Oksfordzie.~Na twarz
176 8 |         czasu swej choroby stał się tak nieżyczliwy dla mnie. Przedtem
177 8 |           jest tu, w Koborowie...~- Tak?...~- Tak. Mieszka w pawilonie,
178 8 |            Koborowie...~- Tak?...~- Tak. Mieszka w pawilonie, w
179 8 |            niechcenia kilka razy.~- Tak mi dobrze z panem - mówiła -
180 8 |           dobrze z panem - mówiła - tak czuję się spokojna... Wsunęła
181 8 |           willą w stylu odrodzenia, tak porosłą winem, że tylko
182 8 |           samych. Zrozumiałe, że po tak długim rozstaniu mamy sobie
183 8 |   powiedziałem, że uczyłem się tam. Tak wypadło z rozmowy.~- Jesteś
184 8 |      cośkolwiek w sposób pozbawiony tak dalece inteligencji. Czy
185 8 |        Oksfordzie i Londynie, gdzie tak cudownie bawiliśmy się z
186 8 |          przecie wiem, że zrobi pan tak, jak będzie najmądrzej i
187 9 |           przestrach.~Zaaplikowanie tak radykalnego środka poskutkowało,
188 9 |            milczała, lecz wyglądała tak, że Nikodem przygotował
189 9 |          spodziewanym uderzeniem, i tak, że miał ochotę chwycić
190 9 |            to w sprawie zbożowej?~- Tak - potwierdził Nikodem.~-
191 9 |           dobrego ludziom zrobić!~- Tak - uśmiechnęła się Nina -
192 9 |            pańskiego uznania. Tylko tak mimochodem napomknąłem,
193 9 |     Niespodziewany wyjazd Nikodema, tak nagle przerywający sielankę,
194 9 |             tęsknił. Cóż ja pocznę, tak bardzo przyzwyczaiłam się
195 9 |             mogła pożegnać Nikodema tak, jakby tego pragnęła, jednakże
196 9 |            i oni wszyscy, którzy go tak dobrze znają, dobrze wiedzą,
197 9 |            ruszał mózgiem za dwóch.~Tak go ucieszył ten pomysł,
198 9 |        dodał - z jego klepkami jest tak źle, że nic nie dałoby się
199 9 |          załatwić inne sprawy, więc tak się umówimy, że organizacją
200 9 | rozporządzenia powtarzał tamtemu.~- Tak będzie najlepiej - powtarzał
201 9 |       koniecznie trzeba?~- No, niby tak.~- Hm - zakłopotał się Dyzma -
202 9 |           się Dyzma - kiedy, wiesz, tak samemu... Gdybyś ty ze mną
203 9 |      zapytywali Dyzmę, czy istotnie tak postanowił, a nie inaczej,
204 9 |         Krzepicki, to znaczy, że ja tak zdecydowałem i nie ma o
205 9 |       ironią. Dyzma nasrożył się.~- Tak powinno być. Praca to grunt!
206 9 |            do pisania tego, co jest tak ośmieszone: pamiętnik. Nie,
207 9 |       zrozumie. Cóż z tego, że mnie tak kocha. Czy można w ogóle
208 9 |           jest miłość? Jeżeli nawet tak, to miłość stojąca na bezwstydnie
209 9 |            zbyt symplistyczny, lecz tak potężny, że musi sugestionować.
210 9 |             tam zdradzał? Nie wiem, tak dalece go nie znam! Gdy
211 9 |            i niemal każda myślą. On tak mało mówi, tak mało i tak
212 9 |            myślą. On tak mało mówi, tak mało i tak prosto, że doprawdy
213 9 |           tak mało mówi, tak mało i tak prosto, że doprawdy można
214 9 |      pytałam, odpowiedział krótko: "Tak".~A to może znaczyć bardzo
215 9 |          przymrużył oko.~- A jakbym tak zgadł, co mi pan chce zaproponować?
216 9 |          szeroko otwartych oczu był tak wymowny, że Kunicki musiałby
217 9 |            Ostrożnie wychylił głowę tak, by nie móc być dostrzeżonym.~
218 9 |           to... Siądźmy sobie tu... Tak cię kocham za to, że umiesz
219 10|        uczuł się onieśmielony.~- Ja tak po starej znajomości, panie
220 10|      prezesa.~- Ja przepraszam, ale tak wyrwało się po dawnemu,
221 10|         życzysz, panie Boczek?~- Ot tak, z uniżoną prośbą przyjechałem
222 10|             ze schodów, to niby nie tak łatwo... Jest jeszcze sprawiedliwość
223 10|                           Dziękuję. Tak sobie. A, panie dyrektorze,
224 10|          Owszem, niczego, zdolny... tak... tak... Nazywa się Boczek,
225 10|           niczego, zdolny... tak... tak... Nazywa się Boczek, Józef
226 10|             sobie książąt i hrabiów tak, jak ich poznał w najpiękniejszej
227 10|                 Bardzo mało...~- No tak, przyznaję, że to trochę
228 10|         wyrwało się Nikodemowi. Był tak podniecony beznadziejnością
229 10|            wąskich ustach i brwiach tak wyskubanych, że wyglądały
230 10|               rozległy się głosy.~- Tak się rozcina węzły gordyjskie -
231 10|            twórców nowych prądów!~- Tak, tak - potwierdziła - jestem
232 10|       twórców nowych prądów!~- Tak, tak - potwierdziła - jestem
233 10|     zapytała siwiejąca dama.~- Ach, tak. Ten prezes Dyzma... Widać,
234 10|        zapytała siwiejąca dama.~- O tak - potwierdził Laskownicki,
235 10|         wywody psychologiczne.~Były tak nudne, że po kilku minutach
236 11|            Przijemni? - zapytała.~- Tak - odparł.~- No, to jazda!~
237 11|            towarzystwa.~- Ach, więc tak wygląda silny człowiek! -
238 11|         strugają ze mnie wariata.~- Tak - potwierdziła brunetka -
239 11|                zapytała brunetka.~- Tak - odparł Nikodem, postanawiając
240 11|         panna Stella. Ta już gadała tak niezrozumiale, że Nikodem
241 11|           Dyzma.~- Mistrzu, to panu tak mało czasu zajmie. Przecie
242 11|            takie niesamowite oczy i tak je wlepiła w niego, że zrobiło
243 11|           Poskrobał się w ciemię.~- Tak zaraz, bez namysłu, nie
244 11|              Wszystko to spadło nań tak niespodziewanie, a pachniało
245 11|            rzecz jednak nie wygląda tak strasznie, jeżeli odeń będą
246 11|  rozkazodawcą.~Pochyliła się nisko, tak nisko, że rozłożyste jej
247 11|           znajdziecie przygotowane. Tak gotowe, macie czekać na
248 11|         swoje. Nikodem zasnął.~Spał tak twardo, że nie słyszał pukania
249 11|             panna Stella.~- Czas?~- Tak. Wszystkie już czekają.
250 11|            sytuacji, by mógł skupić tak długo uwagę na jednym punkcie.
251 11|          przerażenia. Niektóre były tak przejmujące, że mroziły
252 12|           schodami.~Wchodził na nie tak, jakby dźwigał wielki ciężar.~
253 12|           zmieszał się.~- Boczek?~- Tak, taki tłusty facet. Codziennie
254 12|    Codziennie przychodzi do banku i tak nachalnie domaga się audiencji
255 12|             znajomy pana prezesa?~- Tak, owszem...~- Bo, wie pan,
256 12|              że to on panu pokaże i tak dalej... Nikodem zmarszczył
257 12|         zmarszczył brwi i bąknął:~- Tak... Panie Krzepicki, jakby
258 12|           Każdy ma swój rozum. A ja tak myślę, że jeżeli pan możesz
259 12|          cholery!~- Toż mówię, inni tak w całym Łyskowie na pana,
260 12|        swego dawnego podwładnego.~- Tak panu powiem, panie Boczek -
261 12|           do Dyzmy i skłonił mu się tak nisko, jak tylko pozwalała
262 12|               Dawaj pan... Halo!... Tak, to ja, dzień dobry pani...
263 12|          Były to knajpy robotnicze, tak mało różniące się jedna
264 12|            grałem.~- Na Pańskiej?~- Tak. Mandolinistą. Nazywają
265 12|           bez prośby kieliszek.~- A tak, owszem... No i jak tam?~-
266 12|          umarł? - zapytał wesoło.~- Tak sobie - odparł Dyzma z namysłem -
267 12|            suniesz nos?~- Nie sunę, tak przez ciekawość. No to gadaj
268 12|           na Czystem, wyglądać może tak chłopaczkowato i łagodnie.
269 12|            rozbrzmiewały oklaskami. Tak witano mistrza Polski, Wielagę,
270 12|           momentach niebezpiecznych tak z emocji zaciskał dłonie,
271 12|      kamiennym bezruchu, w bezruchu tak pełnym wysiłku, że kłęby
272 13|      potrzebne człowiekowi mającemu tak genialną głowę.~Wejście
273 13|          cukiereczków! Silne słówko tak działa jak kubełeczek zimniutkiej
274 13|             usprawiedliwiał tym, że tak już był zirytowany, że musiał "
275 13|            przypuszczał, że pójdzie tak łatwo.~Pilchen wprawdzie
276 13|           załatwimy się prędziutko. Tak czy owak, aby szybciutko,
277 14|          sześć! Odbijemy to sobie i tak z ładnym procentem, he,
278 14|             że nie sprawiały na nim tak wstrząsającego wrażenia,
279 14|       oburzenie z powodu zapoznania tak świetnego pisarza.~Jedynymi
280 14|             zaczął go zapewniać, że tak kochanego człowieka, jak
281 14|        sprawę punkt po punkcie, ale tak, żeby ten wiedział, że dostawę
282 14|            granicę. Kapujesz pan?~- Tak jest, panie prezesie.~-
283 14|             ministra przywiezie je. Tak na pewno powie. Na to pan
284 14|           to rano. Rozumiesz pan?~- Tak jest, panie prezesie.~-
285 14|            panie prezesie.~- Trzeba tak zrobić, żeby Kunicki musiał
286 14|       zapewniał o swojej przyjaźni.~Tak nadszedł decydujący czwartek.~
287 14|      podszedł do okna. Słuchał. Był tak podniecony, że literalnie
288 14|           Kunicki. Był zdenerwowany tak dalece, że nie umiał Już
289 14|           odpowiadając na ukłony.~- Tak jest, proszę jaśnie pana.
290 14|          mówisz? Ależ to okropne.~- Tak się składa.~Głaskała jego
291 14|         dlaczego? - zdziwiła się.~- Tak... Widzisz, muszę tam przeczytać
292 14|            Przecie to jasne!~- I ja tak sądzę. Tedy proszę cię,
293 14|              Muszę panu wierzyć, że tak trzeba... Muszę w ogóle
294 14|     Kunickim?...~- Ułożyć się?~- No tak. Chyba jemu najmniej może
295 14|          Jest i na to rada. Zrobimy tak: dzisiaj go aresztuję, bardzo
296 14|           drobną usługę człowiekowi tak zasłużonemu, tym bardziej,
297 14|       policji. Gdybym miał poparcie tak poważnej osobistości, jak
298 14|        spraw wewnętrznych.~- Jeżeli tak - rzekł Dyzma - możesz pan
299 14|         Dyzmę złym wzrokiem.~- Ach, tak... Może przyjechała z panem?~-
300 14|                Co? Co?... Jak to?~- Tak to.~- Skradłeś?! Skradłeś
301 14|      szorstkim głosem przodownik.~- Tak, Kunicki.~- Jest pan aresztowany.
302 15|        zaciętymi wrogami, a głosiła tak uporczywie, że Nikodem sam
303 15|        mocnymi akordami.~Postanowił tak manewrować, by nie spotkać
304 15|              żeby coś powiedzieć.~- Tak. Odświeżyłem się tam gruntownie.~
305 15|     Wszystkie mięśnie nabrzmiały mu tak, że aż uczuł ich drżenie.~-
306 15|          wszakże do przekonania, że tak sprytny człowiek nie zechciałby
307 15|             Toteż wieczorem był już tak zmachany, że chętnie zamknąłby
308 15|           oparty o ścianę i chrapał tak, że aż szyby się trzęsły.~
309 15|   Kunickiego zażyłość z pryncypałem tak wzrosła, że nie tytułował
310 15|   wartościowych. To uspokoi jej, że tak powiem, ciekawość.~- Tak -
311 15|            tak powiem, ciekawość.~- Tak - zauważył po namyśle Dyzma -
312 15|        doszedł do przekonania, że i tak dzięki Loży nawiązał bardzo
313 15|            hrabiny Koniecpolskiej i tak sprawę postawić.~Niech sobie
314 16|        zechce narażać się na stratę tak korzystnego stanowiska.~
315 16|              Wyjechał za granicę?~- Tak.~- A nie wróci?~- Mowy nie
316 16|               przeszło... Widocznie tak się stać musiało...~Przytuliła
317 16|             też był żart. Niedobry! Tak dworować ze swojej małej
318 16|       Nineczka! Wiesz, że mnie nikt tak nie nazywał?... Ni-ne-cz-ka...
319 16|      choroby, od mojej mandoliny?~- Tak lubię, najbardziej lubię.
320 16|        najbardziej lubię. Mówisz to tak twardo. Jest wtedy w twoim
321 16|        jodem.~- Jodem? To marynarze tak często pędzlują sobie gardła?~
322 16|            gdy mogę być przy tobie. Tak mi zaraz lekko, swobodnie,
323 16|        lekko, swobodnie, radośnie i tak bezpiecznie. Od wielu, wielu
324 16|          przyjdzie do swego pana.~- Tak to rozumiem...~Było już
325 16|         poprawił poduszki.~- Jeżeli tak zawsze będzie - pomyślał -
326 16|     Zaangażowałem administratora.~- Tak? To znakomicie.~- No bo
327 16|            Cóż znowu! Mój drogi, ja tak dalece nie interesuję się
328 16|      interesuję się tymi sprawami i tak gruntownie na nich się nic
329 16|           jest jak lalka, bo ja, ot tak, wszystko trzymam za pysk.
330 16|       wierzyć. Więc umyśliłem sobie tak: jakby który z panów zauważył,
331 16|       zrozumiałeś to, co mówiłem?~- Tak jest, ale...~- Wszystko
332 16|   zastanowić się! O posadę dziś nie tak łatwo. A świadectwo to już
333 16|           zmusza do szpiegowania.~- Tak? A co znaczą te nagrody
334 16|           na cały świat? Potrafiłby tak w kilka miesięcy uzdrowić
335 17|             jaki! Dawaj zaraz, bo i tak znajdę, a tobie mordę rozbiję!~-
336 17|         ktoś stał. Gdy odwrócił się tak, że na jego twarz padło
337 17|            się i uderzył ją w twarz tak silnie, że wywróciła się
338 17|               nie ma głupich.~Szedł tak szybko, że tamta musiała
339 17|          kontrolować podwładnych.~- Tak, proszę wielmożnego pana,
340 17|             ją porzucił, chociaż go tak kochała, chociaż go wciąż
341 17|           poirytowanym głosem.~- To tak mnie witasz? Co ja ci złego
342 17|             go jeszcze raz zaczepi, tak ją obsztorcuje, że już więcej
343 17|         kłamie.~- Nikuś! Jak możesz tak mówić - oburzała się - pan
344 17|              Obcy obywatel!...~- No tak - zastanowił się Wareda -
345 17|        odsadzić od pani Niny.~- Ano tak.~- No więc to jest sposób.
346 17|              wcale mnie nie poznał. Tak myślę, że może kipnąć. Gdy
347 17|            ekonomista, ten człowiek tak... obcy, może nie obcy,
348 17|         daleki, jest jej Nikiem! No tak! Jej narzeczonym, wkrótce
349 17|          Wont, cholero!!!~Pchnął ją tak, że zatoczyła się i upadła
350 17|       Patrzyła za odchodzącym.~- To tak?!~Zakryła twarz zmarzniętymi
351 17|          się na bank na Wspólnej?~- Tak.~- A wiesz, że tu żartów
352 17|            pana prezesa, że dzwonię tak późno, ale jest bardzo ważna
353 17|           się jednego z policjantów tak mocno, żeby nie mógł jej
354 18|          oskarżony o szpiegostwo!~- Tak - wtrąciła nieśmiało Nina -
355 18|    ptaszkiem ostrożni.~- No, jeżeli tak, to rzecz jest całkiem jasna -
356 18|          pani Przełęska powiedziała tak głośno, że w przedpokoju
357 18|             od pani Przełęskiej - i tak podaję się przecie do dymisji.~-
358 18|           rację, gdyby nie to, że i tak od razu następcy nie będą
359 18|           takiego człowieka jak pan tak zaraz puścić. I tak przeciągnie
360 18|             pan tak zaraz puścić. I tak przeciągnie się, a profit
361 19|             wiedzieć, co jest? Otóż tak, podałem się do dymisji.~-
362 19|            na polityce. Ja zrobiłem tak jak trzeba.~A po drugie,
363 19|             i podniósł brwi.~- I ja tak sobie myślę: czemu by nie
364 19|           wiedziałam, że pan prezes tak postanowi. Urządzi się później
365 19|             robią.~- No, ale prezes tak zasłużony dla ojczyzny...~-
366 19|              Nino - powiedziała tym tak dobrze znanym metalicznym
367 19| przyciągnęła Ninę do siebie.~- Nie, tak oficjalnie witać się z tobą
368 19|            do jej ust. Stało się to tak nieoczekiwanie, że Nina
369 19|      łajdakiem?~- Kasiu, jak możesz tak mówić o swoim własnym ojcu!~-
370 19|             Więc? Rozwodzisz się?~- Tak, a właściwie już nie. Uzyskałam
371 20|           wam powiem, że musicie go tak samo szanować jak i mnie,
372 20|            nawet spartoli to, co ja tak dobrze zrobiłem, ale zwierzchnik
373 20|             serdeczny żal, że tracą tak mądrego kierownika, po czym
374 21|          organy.~Dawno nie widziano tak wspaniałego ślubu.~Po skończonej
375 21|          zajęło bitą godzinę czasu, tak że bal rozpoczął się dopiero
376 21|               czym zasłużyłaś?...~- Tak, Niku, czym zasłużyłam,
377 21|          nigdy nie żałował lego, że tak serdecznie nas witał. Na
378 21|          ośmiela się powiedzieć coś tak obelżywego?... Zerwał się
379 21|         gbura i chama, za człowieka tak gminnego jak pan? Panie...
380 21|          dziękuj pan Bogu.~- Ho?!~- Tak, dziękuj! Bo ja nie będę
381 21|           będę znęcać się nad panem tak jak pański pierwszy szwagier.
382 21|            A i w mordę potrafię dać tak, że wszystkie zęby wylecą.~
383 21|         wszystko.~- Zgadzasz się?~- Tak.~- I nie rozpuścisz pyska?~-
384 22|           uprzedzeń, które należało tak znakomitemu człowiekowi
385 22|           znakomitemu człowiekowi i tak wybitnej indywidualności
386 22|        wszystko. Zmysły Niny, które tak długo nie znajdowały naturalnego
387 23|    Koborowie nie obchodzono dożynek tak hucznie jak tego roku.~Nowy
388 23|           Nina była uszczęśliwiona. Tak lubiła życie towarzyskie.
389 23|        smutne - powiedziała Nina.~- Tak, zgadzam się z panią, ale
390 23|       dlaczego, lecz była pewna, że tak musiał brzmieć śpiew Indian.~
391 23|            pod względem eugenicznym tak fatalnie się prezentuje,
392 23|             prezentuje, zobaczę coś tak okazowego. Zresztą one wszystkie
393 24|    Koborowie nie obchodzono dożynek tak hucznie jak tego roku.~Nowy
394 24|           Nina była uszczęśliwiona. Tak lubiła życie towarzyskie.
395 24|        smutne - powiedziała Nina.~- Tak, zgadzam się z panią, ale
396 24|       dlaczego, lecz była pewna, że tak musiał brzmieć śpiew Indian.~
397 24|            pod względem eugenicznym tak fatalnie się prezentuje,
398 24|             prezentuje, zobaczę coś tak okazowego. Zresztą one wszystkie
399 25|             zawołała jedna z pań. - Tak cudnie świeci księżyc!~Towarzystwo
400 25|             pierwszy spełniał misję tak zaszczytną i pragnąc wywołać
401 25|         powinienieś ratować kraj.~- Tak myślisz?~- Ty sam wiesz
402 25|          dał mu znak, by zamilkł.~- Tak - myślał - zupełnie zapomniałem
403 25|       kobiety znamy się na tym.~- O tak! - potwierdziła hrabianka
404 25|             ku przepaści!~- Nam się tak zdaje - uśmiechnął się wojewoda -
405 25|   uśmiechnął się wojewoda - nam się tak zdaje. Ale w gruncie rzeczy
406 25|             gruncie rzeczy nie jest tak źle. Jestem pewien, że prezes,
407 25|          rozumie, nie widzi jeszcze tak wielkiego niebezpieczeństwa,
408 25|   ostatecznego niebezpieczeństwa!~- Tak, tak! - zawołała z egzaltacją
409 25|           niebezpieczeństwa!~- Tak, tak! - zawołała z egzaltacją
410 25|        założyć monokl, lecz ręce mu tak się trzęsły, że nie mógł