Rozdzial

  1 1 |        znaczy się ten Purmanter, czy jak tam mu, to powiada, że może
  2 1 |              dziewczyna, a i to nic. Jak gościa ze dwa razy na tydzień
  3 1 |          uważa - przerwał Dyzma - bo jak ją złapią, że bez książeczki...
  4 1 |        granic najbliższych dni i tak jak ubiegły tydzień wegetował
  5 1 |              przed hotelem.~Widział, jak raz po raz zajeżdżały lśniące
  6 1 |        zajeżdżały lśniące samochody, jak wysiadali z nich eleganccy
  7 1 |              głód o tyle, by uważać, jak zachowują się inni. Rozejrzał
  8 1 |          łapczywie, aby zdążyć zjeść jak najwięcej.~Tymczasem sala
  9 1 |          Jestem Dyzma - odpowiedział jak echo, ściskając dłoń.~-
 10 1 |              mnie zaraz wyprosi. Ale jak oni to grzecznie zaczynają...~-
 11 1 |            kraju więcej ludzi takich jak pan, drogi przyjacielu,
 12 1 |              dobry. Już ja ręczę, że jak pan mnie przedstawi, jak
 13 1 |             jak pan mnie przedstawi, jak pan na przykład powie panu
 14 1 |        zapytał:~- Słuchaj no, Wacek, jak się nazywa ten twój facet,
 15 2 |          monotonnego głosu, na który jak drobniutkie paciorki na
 16 2 |           Więc widzi pan, widzi pan, jak to jest ciężko z tą biurokracją
 17 2 |          pięć tysiączków gotóweczką! Jak Boga kocham! Na koszta dziesięć
 18 2 |              za tak wielka atrakcję, jak przyjazd gościa z Warszawy.~-
 19 2 |             Sporo tego jest, machina jak się patrzy.~- Nie wiem,
 20 2 |            albo w osobnym pawilonie, jak pan zechce. Konie do dyspozycji,
 21 2 |               do miasta niedaleko, a jak pan zechce w Warszawie swoich
 22 2 |        skręcił w Grzybowską, gdzie - jak wiedział - knajpa Icka jest
 23 2 |           trzy noce z rzędu warował, jak pies, na ulicy i grosza
 24 3 |    utwierdzić w mylnym przekonaniu i jak najdłużej pobierać tę pensję.
 25 3 |             chociażby pożyczać i żyć jak jaśnie pan, nic nie robiąc.~
 26 3 |         Tylko trzeba kołować starego jak najdłużej i mieć się na
 27 3 |            nie wsypać. W ogóle mówić jak najmniej, a o sobie ani
 28 3 |          sobie karty wizytowe.~Równa jak stół droga szła przez jakiś
 29 3 |            rozpromieniony i ruchliwy jak rtęć, rzucił się na przyjezdnego
 30 3 |              oczy.~Pałac koborowski, jak i całe Koborowo, tłumaczył,
 31 3 |          ruchami i sposobem jedzenia jak najbardziej upodobnić się
 32 3 |            Co?~Istotnie, gniade szły jak lalki i Dyzma przyznał,
 33 3 |              Ale najlepszy sposób to jak najmniej gadać albo, broń
 34 3 |           żeby miało być aż tak źle, jak pan przepowiada.~Zamilkł,
 35 3 |      najmniejszego pojęcia. Czuł się jak człowiek, na którego wywrócono
 36 3 |             ociężały.~Natomiast żywy jak rtęć Kunicki nie ustawał
 37 3 |        wszystkich kierunkach gładkie jak krople wody do siebie podobne
 38 3 |            dręczące myśli: co robić, jak sobie dać radę, co wykombinować?~
 39 3 |              niej taki sam kontrast, jak i tkwiące w czerwonych obwódkach
 40 3 |            zerwał się na równe nogi, jak ugodzony strzałą. Bezkrwista
 41 3 |              prosisz bardzo"? Panie, jak tam panu na przezwisko,
 42 3 |            chociaż zarówno nazwisko, jak i wygląd świadczą, że pochodzisz
 43 4 |       sytuację i głowił się nad tym, jak to najzgrabniej zrobić,
 44 4 |   kapitulować bez walki.~Przeciągnąć jak najdłużej, a może tymczasem
 45 4 |              będzie - odparł Dyzma - jak coś zacznę robić, nie lubię
 46 4 |         każde kółko w tej maszynerii jak własną kieszeń, mam najlepszą
 47 4 |             Później Dyzma tłumaczył, jak należy uderzyć bilę.~Kasia
 48 4 |                zapytała pani Nina.~- Jak na pierwszy raz, bardzo
 49 4 |        karambol.~- Niech pan pokaże, jak się to robi. Dyzma rozstawił
 50 4 |              do ręki. Nie wiedziała, jak ustawia się lewą dłoń, by
 51 4 |              Nina - mieć gusty takie jak wielcy artyści.~Kasia odłożyła
 52 4 |           pasierbica kocha panią nie jak macochę... Pani Nina nagle
 53 4 |      podeszła do okna.~- Kochamy się jak siostry.~- Bo też - zauważył
 54 4 |          klął. - Widać, jestem głupi jak but. Przypomniało mu się
 55 4 |            nie zostałem generałem.~- Jak to?~- Mianowano mnie starszym
 56 4 |           pan tego, panie ten... No, jak się pan nazywa?~- Dyzma.~-
 57 4 |        fikcyjną sprzedaż Koborowa.~- Jak to fikcyjną? Taką na niby?~-
 58 4 |       pamiętaj pan, że ciebie zabiję jak psa. Do widzenia.~Gwizdnął
 59 5 |       sytuację i głowił się nad tym, jak to najzgrabniej zrobić,
 60 5 |   kapitulować bez walki.~Przeciągnąć jak najdłużej, a może tymczasem
 61 5 |              będzie - odparł Dyzma - jak coś zacznę robić, nie lubię
 62 5 |         każde kółko w tej maszynerii jak własną kieszeń, mam najlepszą
 63 5 |             Później Dyzma tłumaczył, jak należy uderzyć bilę.~Kasia
 64 5 |                zapytała pani Nina.~- Jak na pierwszy raz, bardzo
 65 5 |        karambol.~- Niech pan pokaże, jak się to robi. Dyzma rozstawił
 66 5 |              do ręki. Nie wiedziała, jak ustawia się lewą dłoń, by
 67 5 |              Nina - mieć gusty takie jak wielcy artyści.~Kasia odłożyła
 68 5 |           pasierbica kocha panią nie jak macochę... Pani Nina nagle
 69 5 |      podeszła do okna.~- Kochamy się jak siostry.~- Bo też - zauważył
 70 5 |          klął. - Widać, jestem głupi jak but. Przypomniało mu się
 71 5 |            nie zostałem generałem.~- Jak to?~- Mianowano mnie starszym
 72 5 |           pan tego, panie ten... No, jak się pan nazywa?~- Dyzma.~-
 73 5 |        fikcyjną sprzedaż Koborowa.~- Jak to fikcyjną? Taką na niby?~-
 74 5 |       pamiętaj pan, że ciebie zabiję jak psa. Do widzenia.~Gwizdnął
 75 6 |        zaczął go czytać. Brzmiał on, jak następuje:~Kochana Ciociu!~
 76 6 |          wszakże przyjemności, gdyż, jak Ciocia wie, poluję tylko
 77 6 |            się i krzyknął:~- Serwus! Jak Boga kocham, to nasz pogromca
 78 6 |           bałwana.~- Eeee, czyżby?~- Jak Boga kocham. Bestia, że
 79 6 |        porabia minister Jaszuński?~- Jak to co? - zdziwił się pułkownik. -
 80 6 |               Ten zaś dodał:~- Fakt, jak Boga kocham. Jak to on powiedział
 81 6 |               Fakt, jak Boga kocham. Jak to on powiedział o panu?
 82 6 |             organizacje ziemiańskie, jak i związki drobnych rolników,
 83 6 |         której trzeba będzie wrócić, jak i wspomnienie brudnej, zakapanej
 84 6 |       soczystych przekleństw, za nią jak skrzydła burnusu fruwały
 85 6 |            za to grad słów siekących jak bicze.~W takiej to właśnie
 86 6 |             z rozmachem, a przez nie jak strzał armaty huknęło gromkie:~-
 87 6 |            rosnącym zdziwieniem.~_ A jak pani myśli, kto? Szach perski?
 88 6 |            Dyzma - wskoczyła na mnie jak szpic na garbatego. Diabli
 89 6 |          Niby wielka dama, a wygląda jak kuchta...~Długo nie mógł
 90 6 |              zmieniała się co dzień, jak amen w pacierzu, w rodzaj
 91 6 |            śmiechem.~- Jakbyś zgadł! Jak Boga kocham, ten typek nie
 92 6 |       uważacie, vis a vis bubka. Ten jak zaczął czarować przy zupie,
 93 6 |           stół do owego czarodzieja, jak nie huknie: "Huuuu!..."~
 94 6 |         mogli powstrzymać śmiechu.~- Jak to - zapytał Szumski - po
 95 6 |    konsternacja. Bubek poczerwieniał jak burak i zamilkł, jakby weń
 96 6 |              cały stół zatrząsł się. Jak Boga kocham, nigdy w życiu
 97 6 |             cztery wiechcie czarnego jak smoła włosia. Wąsy i brwi,
 98 6 |          odparł wymijająco:~- Ludzie jak ludzie, zawsze coś mówią. -
 99 6 |              sprawy przedstawia się, jak następuje: Wiemy, że hochsztapler,
100 6 |          wystawił, uciekł i przepadł jak kamfora. Wszystko to można
101 6 |       wyciągnąć przed kratki sądowe. Jak państwo sądzą?~- Oczywiście! -
102 6 |       materialnie w całej sprawie?~- Jak to? - zapytał Dyzma.~- No,
103 7 |            się liczby i takie słowa, jak: eksport, cetnar metryczny,
104 7 |         trzeba żadnych pieniędzy."~- Jak to? - zdziwił się Jaszuński.~-
105 7 |         sentyment.~- Czekaj no, więc jak on proponuje?~Ulanicki ponownie
106 7 |             niezawodne wyniki: mówić jak najmniej!~Obaj dygnitarze
107 7 |          więcej w kraju mieli takich jak pan, dobrze by nam się działo.
108 7 |              piękne kobiety, które - jak mi powtórzyła niedyskretna
109 7 |         takie. Ach, przecie Pan wie, jak je potrafię kochać, a jak
110 7 |            jak je potrafię kochać, a jak muszę nienawidzić. Proszę
111 7 |             to i przyzwyczaił się, a jak do czego przyzwyczaisz się,
112 7 |           tłum przechodniów. Myślał, jak to dobrze siedzieć w wygodnych
113 7 |       poduszkach wspaniałego wozu, a jak źle tłoczyć się w ścisku
114 7 |                 zawołał pułkownik.~- Jak się masz, Wacuś!~- No co?
115 7 |       jakiegoś chudego pana, który - jak Dyzma później się dowiedział -
116 7 |              pan?...~- Niestety...~- Jak to? - dodał Ulanicki - nie
117 7 |        Postanowił stosować tę metodę jak najszerzej, mając wszakże
118 7 |          hrabiowie! Taka wielka pani jak ta Przełęska na obiad go
119 7 |           szyderczo zapytał Dyzma. - Jak panu ta literka każe sprzedać
120 7 |          firmom krajowym nie więcej, jak tyle a tyle, a pan resztę
121 7 |             paragrafy, którymi sypał jak z rękawa. Jednakże Dyzma
122 8 |       oczarować, chcę podobać się mu jak najbardziej... Jeżeli się
123 8 |              panu?~- No, niby tak. - Jak to niby?~- Wydatki miałem
124 8 |            szczęśliwe zakończenie.~- Jak to? - zdziwił się Dyzma -
125 8 |          wypoczywa sobie i czuje się jak w domu.~- Dziękuję - rzekł
126 8 |        ziewnął.~- Ale jeszcze jedno. Jak pan będzie miał ochotę i
127 8 |             uwolnił rękę. ~- Zrobię, jak zechcę! Rozumie pani? Co
128 8 |           mężczyzny na samotność tak jak tu, w Koborowie. O, ja rozumiem
129 8 |             może chce pan sprawdzić, jak gładką mam skórę, jak jędrne
130 8 |     sprawdzić, jak gładką mam skórę, jak jędrne mięśnie? O, proszę
131 8 |           zapytała:~- Ciężka jestem? Jak długo mógłby pan mnie nieść?
132 8 |          można to zrobić i bez słów. Jak byłem w maju w Krynicy,
133 8 |     pochyliłem się raptem do niego i jak nie huknę: - Huuuu!...~Nina
134 8 |           spotykałam takich mężczyzn jak pan. I wydaje mi się, że
135 8 |            pan pływać? - zapytała.~- Jak siekiera - odparł Nikodem
136 8 |              Kochany! - złożyła ręce jak do modlitwy - kochany! Ty
137 8 |             przytulił. Nie wiedział, jak uspokoić jej płacz, więc
138 8 |          kochany, żebyś ty wiedział, jak ja ciebie strasznie kocham
139 8 |            może pan sobie wyobrazić, jak strasznie cierpiałam z jego
140 8 |               że lekarze zalecili mu jak najrzadsze obcowanie z ludźmi,
141 8 |              dobrze, że zarówno ona, jak i pan Krzepicki twierdzą,
142 8 |            pan?~- Nie.~- Wie pan, że jak żyję, nie słyszałem, by
143 8 |         odejść. Brutus! Do nogi!~- A jak będzie z panią Niną? - zagadnął
144 8 |             moja droga, wyobrażenia, jak mi było miło usłyszeć nareszcie
145 8 |               Niestety... Widziałam, jak przykre na panu wrażenie
146 8 |              podnieceń do minimum.~- Jak pani chce.~- Ja niczego
147 8 |              wiem, że zrobi pan tak, jak będzie najmądrzej i najlepiej.~
148 9 |           się w Koborowie i czuł się jak u siebie w domu; Wprawdzie
149 9 |        Dopiero po chwili Kasia blada jak papier zerwała się i wybiegła.
150 9 |        aprobatę dla pointy Nikodema, jak i przestrach.~Zaaplikowanie
151 9 |              zerwały się chlaszczące jak bicz słowa:~- To jest podłość,
152 9 |     sposobności, obiję pana harapem, jak psa! Drwię sobie z pańskiej
153 9 |         czego ona chce ode mnie, ale jak mnie wyrzucają, to nie będę
154 9 |              mu jasno wyłożyła, co i jak. Tymczasem dowiadywał się
155 9 | manifestowała swoją miłość.~Kunicki, jak wnioskował Dyzma, zbyt był
156 9 |            Więc to już się robi?~- A jak pan widzi.~- Boże drogi -
157 9 |       premierem, razem z ministrami, jak równy z równymi, za pan
158 9 |              na magazynowanie zboża. Jak oni to nazwali?... Aha,
159 9 |             od takich przymiotników, jak: światły, znakomity, twórczy...
160 9 |             zatroskała go inna myśl: jak sobie da radę?~Niby największa
161 9 |           powiedział sobie:~"Trudno. Jak trzeba, to trza. Nie ona
162 9 |           ale swój chłop, brat łata, jak zrobi się z nim sztamę,
163 9 |              Hulczyńska patrzyła weń jak w słońce.~Zaczęła się rozmowa
164 9 |         śmiało - zachęcał Nikodem.~- Jak pan prezes uważa.~Dyzma
165 9 |                 A ja panu powiem, że jak będę z pana zadowolony,
166 9 |            nieodmiennie powtarzał:~- Jak co mówi Krzepicki, to znaczy,
167 9 |            ten nie otworzył koperty, jak to już przed paru laty zdarzyło
168 9 |      dziedzica to święto jest wtedy, jak roboty nie ma, panie prezesie -
169 9 |         zdejmujże palto, co patrzysz jak wół na malowane wrota. Gdzie
170 9 |         ćwoku jeden, a po drugie, to jak państwa nie ma, to wy tutaj
171 9 |           święta! Święto jest wtedy, jak roboty nie ma, rozumiesz!
172 9 |         panował takiż uderzający ład jak i na biurku. W opaskach
173 9 |         tajemnica, która zamknęła go jak konchę. Kto wie, czy pod
174 9 |              starając się zachowywać jak najciszej, wyszedł na korytarz
175 9 |              swój plan, aż udowodnił jak dwa razy dwa - cztery, że~
176 9 |              zaczął opowiadać żonie, jak bardzo się cieszy z tego,
177 9 |          ciebie, nie powiedziała ci, jak mi dobrze i spokojnie, gdy
178 9 |           mnie?~- Nie.~- Na pewno?~- Jak dotychczas - na pewno.~-
179 10|               jakie to da skutki i w jak prędkim czasie.~Pewnego
180 10|              z jakiej takiej parady? Jak byłem pod panem, panie ładny,
181 10|          Znasz pan, nie, znałeś pan, jak jeszcze była panną. No?...~-
182 10|           próbowałem i nic. A teraz, jak ma męża...~- Idźże pan do
183 10|            nie mógł sobie wyobrazić, jak ona...~- No co, nie wierzy
184 10|         sobie książąt i hrabiów tak, jak ich poznał w najpiękniejszej
185 10|       Hieronim Koniecpolski. Wygląda jak burłak znad Wołgi, bo podobno
186 10|         dobrze lat dwadzieścia pięć, jak i czterdzieści. Uśmiechnęła
187 10|            wyskubanych, że wyglądały jak niteczki.~- Nie, bynajmniej! -
188 10|             że to przyszły hetman?~- Jak to? Prezes nie wie? To przecież
189 10|         pardon... Mosze mi pan powi, jak sze robi taki szwietny pomysl?~-
190 10|              w die Oekonomie takich, jak par example w muzice Strawiński...~-
191 10|       potwierdziła - jestem ciekawy, jak to sze wymyśli? Nikodem
192 10|            nie zrobił takiej furory, jak sprowadzony na poprzedni
193 10|          miejsca Dyzmę, czy nie wie, jak się ma "ten biedny George
194 10|            panna bez brwi.~- Jeszcze jak - odparł - to mój kolega
195 10|              za jakiegoś lichwiarza, jak on się nazywa?~- Kunicki -
196 10|              gdyż postanowił bywać w jak największej ilości domów.
197 10|         jednakie. Byle zdrowy chłop, jak się patrzy, każdej da radę..."~
198 11|              Podniesienie ceny zbóż, jak wynika z zestawień, znakomicie
199 11|        Zaczynała się tu droga prosta jak strzała i świeżo wyasfaltowana,
200 11|            dobrze, a teraz drugie.~- Jak to? I w drugim nieporządek?~-
201 11|        odniósł nagle takie wrażenie, jak człowiek, który w pustym
202 11|           się Dyzma. - Rzeczywiście, jak ten czas leci...~- Jakaż
203 11|              przebrać się w habit.~- Jak to? - zdziwił się - przy
204 11|         minutach był gotów. Szlafrok jak i pantofle okazały się nieco
205 11|   podniecająco.~Już nie myślał: co i jak, i dlaczego. Myślał tylko:
206 12|               ani niesmaku w ustach, jak zwykle po większych pijaństwach.~
207 12|             się przeraził: blady był jak płótno, pod oczyma wystąpiły
208 12|              oka i spotkał figlarny, jak zwykle, wzrok. Zaczerwienił
209 12|         towarzyskich ma takież prawa jak każdy hrabia czy książę.
210 12|          palcem kiwnie, to przyjdzie jak pierwsza lepsza z ulicy.~
211 12|      zatrzymał się na Wspólnej, lało jak z cebra.~Szybko przebiegł
212 12|             chowa się przed nim...~- Jak wyglądał? - zapytał Dyzma.~-
213 12|           niski, gruby.~- Nie mówił, jak się nazywa?~- Mówił, jakoś
214 12|              Dyzma siedział czerwony jak burak.~- I co jeszcze mówił?~
215 12|        siłacz światowy, zapomniałem, jak się nazywa, ale ma walczyć
216 12|       podsunął mu krzesło i zapytał, jak mógł najuprzejmiej, czym
217 12|           Nikodemie, już ja wiem, że jak się pan postarasz, to niejeden
218 12|              Nikodem siedział ponury jak noc. Wypomnienie tego, że
219 12|            skłonił mu się tak nisko, jak tylko pozwalała mu jego
220 12|            to ciebie anieli noszą!~- Jak się masz, Waciu. Krzepicki
221 12|     najsilniejszy człowiek świata... Jak?... Wacek, jak się on nazywa?~-
222 12|             świata... Jak?... Wacek, jak się on nazywa?~- Włoch,
223 12|         Zabierzemy i Krzepickiego.~- Jak chcesz - zgodził się Wareda.~
224 12|             No co, panie Malinowski, jak idzie?~- Ot, pomału.~- A
225 12|                A tak, owszem... No i jak tam?~- Żyje się...~Łyknął
226 12|              panie Malinowski.~- No, jak przyszedł stary kompan -
227 12|               Żyjecie?~- Żyję.~- No, jak macie interes, to siądziem
228 12|           namysłem - mały interes.~- Jak interes, to i zagrycha będzie?
229 12|        Zielony. Z prowincji... Gruby jak beczka.~- Zrobi się - skinął
230 12|      objaśniać. Zarówno Lewandowski, jak i harmonista pili, me wylewając
231 12|         kiszony ogórek.~Wiedział, że jak ktoś z Lewandowskim "ma
232 12|            wsi dorabiacie się. Forsy jak lodu!~- Ot, idzie sobie.~
233 12|    wyglądający przy swym przeciwniku jak antylopa, która za chwilę
234 12|               zawołał Dyzma, widząc, jak pod samym ciężarem Niemca
235 12|              się Marietta Czarska. - Jak z brązu! Panie prezesie,
236 12|            to równie dobra atrakcja, jak każda inna, a jeżeli pójdą
237 12|         postanowił przeciągać zapasy jak najdłużej, licząc na zmęczenie
238 12|            jednak zbyt krótkie ręce, jak na objętość Wielagi. Ten
239 12|            zarówno gwizdek sędziego, jak i dzwonek przewodniczącego
240 12|             krzyczał Dyzma. - Że co? Jak ja mówię, że nie podstawił,
241 12|           mnie więcej można wierzyć, jak takiemu bubkowi z gwizdkiem.~
242 13|        leżącego. Z nieprawdopodobną, jak na jego tuszę, szybkością,
243 13|             czynienia.~- Oporządzony jak wieprz.~- Zobacz no puls.~-
244 13|              znajomego.~Dyzma zbladł jak płótno. Zerwał się z miejsca
245 13|          Kunicki. Rumiany i ruchliwy jak zawsze. Już w progu rozpoczął
246 13|              Cóż tam w polityce. Co? Jak interesy? Skarżą się wszyscy
247 13|              he, he, ale ja wiem, że jak kochany pan zechce paluszkiem
248 13|             kocha się w panu?~- I to jak! Co dzień ot takie listy
249 13|              Silne słówko tak działa jak kubełeczek zimniutkiej woduni.~
250 13|              pokój zaległa ciemność, jak obuchem uderzyła go świadomość.~"
251 13|      będziesz tu spał na otomanie.~- Jak pan rozkaże.~- Aha, i idź
252 14|       Czerpak, naczelnik wydziału.~- Jak? Czerpak? Śmiesznie się
253 14|           nieba spadł.~- Staram się, jak mogę.~Wytłumaczył Kunickiemu,
254 14|             wstrząsającego wrażenia, jak na początku nowego okresu
255 14|         dzieł śp. jej męża.~Nikodem, jak mógł, wywijał się, twierdząc,
256 14|             że zarówno Kwiaty uczuć, jak i Śpiew słowika czytał wielokrotnie.~
257 14|              się wzbudzić w Kunickim jak największe zaufanie.~- Musi
258 14|             tak kochanego człowieka, jak najdroższy pan Nikodem,
259 14|             widywanie się z pogodnym jak majowy ranek Kunickim, długa
260 14|           namyśla.~- I trzeba lecieć jak wariat... Człowiek się nie
261 14|            mój słodki, mój jedyny!~- Jak się masz, Nineczko!~- Boże,
262 14|              masz, Nineczko!~- Boże, jak ja strasznie stęskniłam
263 14|              prędzej, niż myślisz.~- Jak to? A rozwód? Przecie procesy
264 14|            ją bez żadnego wysiłku.~- Jak się ma dobrą kiepełę - mruknął -
265 14|             W rubryce: "Zawód" stało jak byk: kelner.~Następnym dokumentem
266 14|             mnie zupełne zaufanie?~- Jak możesz nawet pytać? - powiedziała
267 14|               że wyklaruje się, co i jak...~- Nie rozumiem.~- Wyklaruje
268 14|          kwestii, niech pan postąpi, jak uważa za słuszne... Muszę
269 14|             pan prędko przyjeżdża.~- Jak tylko będę mógł wyrwać się,
270 14|              dzięki, panie prezesie. Jak zaś wysoko cenię poparcie
271 14|            tak poważnej osobistości, jak pan prezes, mógłbym liczyć
272 14|               zajęczał:~- Co? Co?... Jak to?~- Tak to.~- Skradłeś?!
273 14|             Kunicki biegał po pokoju jak lis w klatce. - Zaraz muszę
274 14|            ale taki miałem rozkaz.~- Jak rozkaz, to rozkaz - powiedział
275 15|                 Nie ma to, prezesie, jak odpoczynek. Zmiana środowiska,
276 15|              Bardzo miły człowiek.~- Jak? Windera?... Nie przypominam
277 15|        Terkowskiemu wprost w oczy.~- Jak to? Nie przypomina sobie
278 15|             wieczoru spędził Nikodem jak na rozżarzonych węglach,
279 15|            czaszką myśli kręciły się jak kołowrotek, aż czoło pokryło
280 15|           nie da się zbić z tropu. A jak Windera nie stanie, no!
281 15|       kimkolwiek posiadaną przewagą. Jak jej użyje? Dyzma nie łudził
282 15|            na pewno przyjmie.~Ponury jak noc położył słuchawkę i
283 15|              uważnie.~- Nie każdemu. Jak kto pod ziemią ryje, jak
284 15|             Jak kto pod ziemią ryje, jak świnia, oczernia, łże jak
285 15|            jak świnia, oczernia, łże jak pies... Chce człowieka z
286 15|         małpa, z tym całym poważnym, jak na kazaniu głosem, pyta
287 15|            zrobić z takim potentatem jak Terkowski. W tejże jednak
288 15|           szlus. Skończone wszystko. Jak się Terkowski zwącha z Winderem...
289 15|            urlop, gdyż Dyzma pragnął jak najściślej zakonspirować "
290 15|           powodu cała ciężka robota, jak przesuwanie mebli, rozkładanie
291 15|           sypialnia została wybrana, jak i trzy inne pokoje z łazienką,
292 15|            koncentrowały się na tym, jak w bezpieczny sposób wycofać
293 15|             zdobytych stosunków.~Ale jak wykręcić się? Najprościej
294 15|           Niby co? - bąknął Dyzma.~- Jak to co? Greka udajesz? Nie
295 15|            Serce waliło mu w piersi, jak bęben.~Zerwał się z miejsca
296 16|             zaniechał postanowienia: jak najprędzej wyjść z Loży.
297 16|           roześmiał się.~- Musiał.~- Jak to musiał? - przestraszyła
298 16|             nie był. Zdziwiła się.~- Jak to nie był?~Zaczął jej wyjaśniać,
299 16|           był?~Zaczął jej wyjaśniać, jak umiał, zawiłą procedurę
300 16|         adwokata.~- Za dwa miesiące, jak dobrze pójdzie, będziesz
301 16|                 zapytał najsłodziej, jak potrafił.~- Ach, nic, nic -
302 16|           zdziwił się.~- Nie wypada. Jak to? Nie rozumiesz, jaki
303 16|            się.~- Chyba żartujesz?~- Jak Boga kocham.~- To takie
304 16|             A słowa do tego jakie?~- Jak to słowa? - zdziwiła się -
305 16|                Aha, ładny kawałek. A jak się nazywa?~- C-moll.~-
306 16|   postanowione. Nie ma o czym gadać. Jak tylko służba wyniesie się,
307 16|          starał się wyobrazić sobie, jak będzie z tego olbrzymiego
308 16|         przywitał go z szacunkiem.~- Jak tam - zapytał Nikodem -
309 16|             Przeszedł przez Koborowo jak groźna burza, pozostawiając
310 16|          zrobiłem - roześmiał się.~- Jak to?~- Zaangażowałem administratora.~-
311 16|               To znakomicie.~- No bo jak mamy jechać do Warszawy
312 16|               znasz go, zdaje się?~- Jak to? Zyzio? Zyzio Krzepicki,
313 16|          gazet, że Bank Zbożowy jest jak lalka, bo ja, ot tak, wszystko
314 16|             nie zrobię, będę dla was jak rodzony ojciec, ale nabić
315 16|           Przecie on nas potraktował jak sołdatów.~- A co za język!
316 16|             Taniewski.~- A poza tym, jak widzę, że kto kradnie, to
317 16|          ręce.~- Ha, róbcie panowie, jak chcecie. Ja jednak podziękuję
318 17|           kochanej Ninusi. Wyglądały jak dwa wielkie klomby i co
319 17|       spróbowała, opierając się na - jak sądziła - upoważniającym
320 17|      życzliwości i szacunku, który - jak szybko zorientowała się -
321 17|            zmowie. Przecie widziała, jak go wpuścił i rozmawiał z
322 17|            Mężczyźni to zawsze tacy, jak z oczu, to i z pamięci.
323 17|            wyraźnie głos Nikodema:~- Jak ty zechcesz, kochana Nineczko,
324 17|        wypłakałam, że każda z takich jak ja ma swego przyjaciela,
325 17|               żebym takim patałachem jak ty sobie głowę zawracał.
326 17|             że oczywiście taka rzecz jak "zrobienie" banku to nie
327 17|      językiem polskim równie dobrze, jak i dziesiątkiem innych. Gdy
328 17|           rzeczy trwałby nie wiadomo jak długo, gdyby w rozmowie
329 17|           cały Hell kłamie.~- Nikuś! Jak możesz tak mówić - oburzała
330 17|              zdziel draba po gębie i jak będzie się stawiał, para
331 17|              więcej na niego lecieć, jak go przetrącę albo co.~-
332 17|          przetrącę albo co.~- A więc jak myślisz postąpić? Dyzma
333 17|           rewizję w jego hotelu, ale jak okaże się, że jest w porządku,
334 17|               żeby go... odsadzić?~- Jak to odsadzić?~- No, odsadzić
335 17|       wypuści.~- No, co to pomoże?~- Jak to co? Nie kapujesz?~- Nie.~-
336 17|               We wzmiance nie było - jak się ułożyli - podane całkowite
337 17|        wszyscy boją się Pana Prezesa jak ognia! Jelcze bardziej niż
338 17|         wiemy.~- Kogo aresztowali?~- Jak to - pokiwał głową Dyzma -
339 17|             Była tym przygnębiona.~- Jak to nikomu dziś wierzyć nie
340 17|              rozmowy. Myślała o tym, jak zły i fałszywy jest świat,
341 17|           zły i fałszywy jest świat, jak bardzo w nim sama jest i
342 17|           nim sama jest i bezbronna, jak nie przygotowana na niespodziewane
343 17|            złem... O, on to potrafi, jak nikt inny. Jest jak piramida
344 17|         potrafi, jak nikt inny. Jest jak piramida na pustyni, której
345 17|          paletko ze śniegu i prędko, jak mogła najprędzej, zaczęła
346 17|          skąd o tym wiesz?~- Wiem.~- Jak się nazywasz?~- Mańka Barcik.~-
347 17|               Co?!~- Sama widziałam, jak wchodził. On ze stróżem
348 17|           Łuckiej?~- Ależ Boże broń! Jak żyję, nie mieszkałem.~-
349 17|               No, to zależy od tego, jak pan będzie radził.~- Nie
350 17|            ci powiadam, że cofniesz! Jak pies odszczekasz!~Chodził
351 17|     prześcieradła sparzyło jej skórę jak ogniem.~- Nie bijcie mnie,
352 18|        adwokat tłumaczył mu jeszcze, jak należy załatwić formalności
353 18|        projektowi, nie wiedział zaś, jak ma postąpić. Dlatego przyjazd
354 18|             robić?! Pojęcia nie mam, jak postąpić! Czy można takiego
355 18|        interes! To jest samobójstwo! Jak to? Teraz, w najgorszej
356 18|       powiedzenia. A panowie róbcie, jak chcecie. Wniosek ministra
357 18|             zechcą takiego człowieka jak pan tak zaraz puścić. I
358 19|         nerwowo, ręce trzęsły mu się jak galareta. Co kilka zdań
359 19|            polityce. Ja zrobiłem tak jak trzeba.~A po drugie, zanadto
360 19|            nie zdajesz sobie sprawy, jak jesteś szczęśliwa, że taki
361 19|             i potarł dłonie. Bał się jak ognia samej myśli wyjazdu
362 19|      papierosem w ustach - wyglądała jak smukły, młody chłopiec,
363 19|           starym łajdakiem?~- Kasiu, jak możesz tak mówić o swoim
364 19|              Tu niebo wisi nad głową jak groźba, tam jarzy się uśmiechem...~-
365 19|             męcz mnie, Kasiu, wiesz, jak bardzo cię lubię. Ale mówię
366 20|       kamienna maska jego rysów była jak zawsze tajemnicza i nieprzenikniona.~
367 20|         musicie go tak samo szanować jak i mnie, bo zwierzchnika
368 20|            ramionami.~- Rząd zrobił, jak chciał, a co z tego będzie,
369 21|      dlaczego nie ma się bawić? Żona jak cacko, a Koborowo to ponoć
370 21|           pociąg, gwar rozmów ucichł jak nożem uciął, natomiast orkiestra
371 21|      troszczy.~- Ja nie troszczę się jak kolega - wypalił Dyzma -
372 21|       skandal!~- Dlaczego skandal!~- Jak mogła hrabianka Ponimirska
373 21|            za człowieka tak gminnego jak pan? Panie... panie... no
374 21|             znęcać się nad panem tak jak pański pierwszy szwagier.
375 21|            ryknął Dyzma. - Wybieraj, jak chcesz. Albo to, co ci każę,
376 21|           płakać.~- A niby dlaczego? Jak jesteśmy teraz szwagrami...
377 21|              łbie. Słowem, wybieraj, jak chcesz. Powtarzam: pamiętaj,
378 23|       obchodzono dożynek tak hucznie jak tego roku.~Nowy dziedzic
379 23|             zastanawiające - dodał - jak niesłychanie szybko mechanizacja
380 23|                przerwał Ponimirski - jak to my?~- No, arystokracja.~-
381 23|           odwrócił się od czerwonego jak burak barona.~Po okolicznościowych
382 24|       obchodzono dożynek tak hucznie jak tego roku.~Nowy dziedzic
383 24|             zastanawiające - dodał - jak niesłychanie szybko mechanizacja
384 24|                przerwał Ponimirski - jak to my?~- No, arystokracja.~-
385 24|           odwrócił się od czerwonego jak burak barona.~Po okolicznościowych
386 25|          wiem...~- Jednakże?~- Hm... jak nie Troczyński, to może
387 25|           Jezioro leżało nieruchome, jak płyta agatu, usiane brylancikami
388 25|    najważniejszą rzeczą jest nie to, jak się robi, ile to, kto robi.
389 25|              twierdził, że śpiewasz, jak...~Nie dokończył.~Nikodem
390 25|       skłonił się doktor Litwinek.~- Jak to w tej sprawie?~Wszyscy
391 25|     wielkiego człowieka!~Nina, blada jak papier, kurczowo wpiła się
392 25|            zrobić? - zaczął Dyzma.~- Jak to, zastanawia się pan prezes?
393 25|            już o to się nie boję. Co jak co, a szczęśliwych pomysłów
394 25|            dobra koniunktura!...~- A jak nie przyjdzie?... Hę, panie,
395 25|      zatrzymanie cię tutaj. Zrobisz, jak postanowisz, jednak, moim
396 25|         opadł na krzesło, Nina stała jak skamieniała. Nikodem poprawił
397 25|              zdaniem, zarówno panie, jak i pan pułkownik mylicie
398 25|        Przecie już raz ratował! I to jak skutecznie!~- Cincinnatus -