Rozdzial

 1 1 |          ulicami, choć bolały go nogi. Pozostanie w mieszkaniu,
 2 3 |    postawione na, panie kochany, nogi.~Szli po miękkich dywanach
 3 3 |   Ponimirski zerwał się na równe nogi, jak ugodzony strzałą. Bezkrwista
 4 6 |         góry stylowo rachityczne nogi. Wśród popłochu służby pani
 5 8 |        Nagle zerwał się na równe nogi, obciągnął ubranie i wsadził
 6 8 |    Możesz pan odejść. Brutus! Do nogi!~- A jak będzie z panią
 7 11|   podszewce.~Zerwał się na równe nogi i przetarł powieki.~- Już
 8 12|  przeciwnika dzięki podstawieniu nogi, co jest chwytem niedozwolonym.
 9 12|       Nieprawda!~- Nie podstawił nogi!~- Sędzia kalosz!~- Wielaga
10 13|      szybkością, stanął na równe nogi i rozpaczliwym głosem ryknął:~-
11 16|   Urzędnicy zerwali się na równe nogi.~- Co to za moda! Czy wam
12 17|          przydługi i rozstawione nogi.~- Zdawałoby się, zwykły
13 17|     Komisarz zerwał się na równe nogi i zaczął krzyczeć waląc
14 19| Jaszuńskiemu, i innym podstawiać nogi.~Dyzma nie zdążył jeszcze
15 25|     wszyscy zerwali się na równe nogi.~Dyzma, nie zamykając za