Rozdzial

 1 2 |         sam sobie, czy ja wiem, w łeb palnę albo co.~- Pańskie
 2 3 |  powtórzył Kunicki - ceny lecą na łeb, na szyję. Za dwa miesiące
 3 3 | jednocześnie pomyślał: - To mocny łeb, niech tego starego diabli
 4 4 |          znowu.~- Nie, to na nic, łeb mi pęknie, a nic nie zrozumiem.~
 5 5 |          znowu.~- Nie, to na nic, łeb mi pęknie, a nic nie zrozumiem.~
 6 7 |          powiadam ci, fenomenalny łeb. Otóż - powiada - korzyści
 7 8 |           Dyzma aż oniemiał. - To łeb ma stary drań - pomyślał
 8 9 |      Dyzma do siebie - inaczej na łeb włażą.~Włożył ręce w kieszenie
 9 11|           głową kręci. Kanclerski łeb!~- Niestrudzona sztuka!~
10 13|       kolanie - a pan to też masz łeb na karku. Żeby się tylko
11 14|       Niech sobie jedzie na zbity łeb, dokąd chce.~- To gotów
12 15|   znajdzie się, co człowiekowi na łeb włazi...~- O, chyba pan,
13 16|             Wylewać będę na zbity łeb darmozjadów. A jeżeli. Boże
14 21|         angielszczyznę w ten tępy łeb! Co za czaszka, przecie
15 22|           banku zaczęły spadać na łeb na szyję. Wśród posiadaczy