Rozdzial

  1 1 |           kopertę i począł nią machać za odjeżdżającym tramwajem.
  2 1 |                że pan prezes wyjechał za granicę.~- Pech.~Wzruszył
  3 1 |          Pilnuj pan siebie. I tak już za trzy tygodnie nie płaci,
  4 1 |               go już z czwartej klasy za upór i brak pilności. Rejent
  5 1 |           garścią jej usta i wyrzucił za drzwi. Dokuczała mu systematycznie,
  6 1 |                a w myśli obliczał, że za frak może dostać chyba z
  7 1 |              to rzadko kupują. A i to za psie pieniądze.~Smalec skwierczał
  8 1 |               ślinę.~ ~- Niech będzie za psie.~Nagle przypomniał
  9 1 |          pomyślał. - Najwyżej wyrzucą za drzwi. Zresztą, na pewno
 10 1 |           Głód jednak przemógł. Jeść, za wszelką cenę jeść! Niech
 11 1 |               sobie później wyrzucają za drzwi. Korona przecie z
 12 1 |              premiera podziękuję panu za łaskawe przybycie. Proszę,
 13 1 |           odwrócić się, by przeprosić za swą niezgrabność. Gdyby
 14 1 |               z całej siły chwycił go za łokieć.~- Uważaj pan, do
 15 1 |               chwila mogą go wyrzucić za drzwi. Jadł łapczywie, aby
 16 1 |           zdawało mu się, że biorą go za kogoś innego, noszącego
 17 1 |               że po prostu uważają go za swego, i to pewno dlatego,
 18 1 |      najmocniej przepraszam.~- Nie ma za co.~- O, nie, nie, oderwałem
 19 1 |           kołowrotek oszklonych drzwi za każdym obrotem wyrzucał
 20 2 |          papiernię, fabrykę celulozy, za bezcen sprzedam, a sam sobie,
 21 2 |              drzewa dla ciebie, co mi za to dasz? Otóż wówczas bez
 22 2 |        staruszek proponuje mu łapówkę za robienie tego, czego on,
 23 2 |               panie będą mu wdzięczne za tak wielka atrakcję, jak
 24 2 |               myśleć o odpoczynku. Ja za dużo, niestety, odpoczywam,~-
 25 2 |       odpoczywam,~- O, tego nigdy nie za dużo.~- Jestem bezrobotny -
 26 2 |            tego wieku, kiedy człowiek za wiele sił nie ma. Przyjacielu
 27 2 |    ministerstwach, do tego już jestem za stary. Tu trzeba kogoś energicznego,
 28 2 |           dodała cicho:~- Chyba że... Za darmo nie chcę. Chyba że
 29 2 |                Panno Maniu! - zawołał za nią. - Proszę zaczekać,
 30 2 |                Dziewczyna chwyciła go za rękę.~- Słuchaj! Miałeś "
 31 2 |       właściwie nie zasłużył. Dlatego za żadną cenę nie przyznałby
 32 3 |             wychodził, wybiegła tylko za nim na schody i gorąco wycałowała.
 33 3 |               ten stary wyga wziął go za wpływową osobistość, pozostającą
 34 3 |             Dyzma wziął go początkowo za kobietę.~Kunicki, rozpromieniony
 35 3 |               poznać.~- Papo, nie mów za pana Dyzmę - przerwała córka. -
 36 3 |               odparł smutno Kunicki - za dobre, za ładne, niestety.~
 37 3 |            smutno Kunicki - za dobre, za ładne, niestety.~Nikodem
 38 3 |           ceny lecą na łeb, na szyję. Za dwa miesiące będziemy sprzedawali
 39 3 |         miesiące będziemy sprzedawali za psie poszycie. Klęska urodzaju,
 40 3 |              przygnębienia, biorąc je za skupioną rozwagę i pilną
 41 3 |              chwili szybkie kroki tuż za sobą. Obejrzał się. Wąską
 42 3 |      połyskującym monoklem w oku. Tuż za nim biegł na krzywych nóżkach
 43 3 |             jest jakąś figurą. Uważam za swój obowiązek, jako dżentelmen,
 44 3 |          śmiechem.~- Przepraszam pana za szczerość, ale i pan jesteś
 45 3 |          wariatem? - chwycił go nagle za rękę Ponimirski i zbliżył
 46 3 |               wziął Koborowo w posagu za siostrą pana hrabiego?~Ponimirski
 47 3 |            palcach ściekają łzy.~- Co za cholera?! - zaklął w myśli.~
 48 3 |          krokiem wzdłuż dębowej alei. Za nim w niezgrabnych podskokach
 49 4 |          zajmował interesami i Dyzmą, za to zasypywał swa wymową
 50 4 |               laską i pozostawiającym za sobą smugę dymu cygara,
 51 4 |                  Nie pogniewa się pan za szczerość?...~- Broń Boże.~-
 52 4 |             myślał o śnie. Postanowił za wszelką cenę starać się
 53 4 |               ruszyć, wszystko zrobią za niego...~- No, proszę pana -
 54 4 |                Pa, Ninuś. - Objęła ją za szyję i pocałowała w usta.~
 55 4 |       pocałowała w usta.~Gdy zniknęła za drzwiami, Dyzma powiedział:~-
 56 4 |              początkowo wziąłem panie za siostry. Tylko w typie panie
 57 4 |          siostra pana hrabiego wyszła za mąż za Kunic... za Kunika?~-
 58 4 |           pana hrabiego wyszła za mąż za Kunic... za Kunika?~- Z
 59 4 |             wyszła za mąż za Kunic... za Kunika?~- Z miłości do ojca.
 60 4 |          spytać, co pan będziesz mieć za to? Otóż dowiedz się, że
 61 4 |              to? Otóż dowiedz się, że za to zaszczycę pana moją przyjaźnią
 62 4 |          niemiłosiernie i chwytać się za ramię i za kolano. Obie
 63 4 |              i chwytać się za ramię i za kolano. Obie panie, a zwłaszcza
 64 4 |             zaś nawet przepraszała go za nieuprzedzenie o tym.~Akurat
 65 5 |          zajmował interesami i Dyzmą, za to zasypywał swa wymową
 66 5 |               laską i pozostawiającym za sobą smugę dymu cygara,
 67 5 |                  Nie pogniewa się pan za szczerość?...~- Broń Boże.~-
 68 5 |             myślał o śnie. Postanowił za wszelką cenę starać się
 69 5 |               ruszyć, wszystko zrobią za niego...~- No, proszę pana -
 70 5 |                Pa, Ninuś. - Objęła ją za szyję i pocałowała w usta.~
 71 5 |       pocałowała w usta.~Gdy zniknęła za drzwiami, Dyzma powiedział:~-
 72 5 |              początkowo wziąłem panie za siostry. Tylko w typie panie
 73 5 |          siostra pana hrabiego wyszła za mąż za Kunic... za Kunika?~-
 74 5 |           pana hrabiego wyszła za mąż za Kunic... za Kunika?~- Z
 75 5 |             wyszła za mąż za Kunic... za Kunika?~- Z miłości do ojca.
 76 5 |          spytać, co pan będziesz mieć za to? Otóż dowiedz się, że
 77 5 |              to? Otóż dowiedz się, że za to zaszczycę pana moją przyjaźnią
 78 5 |          niemiłosiernie i chwytać się za ramię i za kolano. Obie
 79 5 |              i chwytać się za ramię i za kolano. Obie panie, a zwłaszcza
 80 5 |             zaś nawet przepraszała go za nieuprzedzenie o tym.~Akurat
 81 6 |          kasie ogniotrwałej, stojącej za kotara w jego sypialni,
 82 6 |             bardzo, kończąc mój list, za długość którego przepraszam
 83 6 |         wyklaruje sobie całą kwestię.~Za wizytą przemawiały i inne
 84 6 |         podejście do życia: chwyta je za grzywę i wali w pysk! Co?
 85 6 |               Musiał pan grubo beknąć za ten wózek. Jakieś osiem
 86 6 |               soczystych przekleństw, za nią jak skrzydła burnusu
 87 6 |        telefon, w tubę którego spadał za to grad słów siekących jak
 88 6 |           płacę! Nie płacę ani grosza za mego siostrzeńca! Nie trzeba
 89 6 |             Pan pozwoli.~Dyzma wszedł za nią do bocznego pokoiku,
 90 6 |              sama, znów przepraszając za swój strój, wyszła by zniknąć
 91 6 |              na dobre pół godziny.~Co za cholera - myślał Dyzma -
 92 6 |          oddania długów.~- Ma tamtego za wariata, gotowa i mnie wziąć
 93 6 |          wariata, gotowa i mnie wziąć za takiegoż. Wreszcie zjawiła
 94 6 |  najpraktyczniej będzie trzymać język za zębami. Zresztą nie chciałby
 95 6 |      stolikach siedziało parę osób.~- Za wcześnie przyszedłem - stwierdził
 96 6 |            słowem, wspaniały. Kobiety za nim szalały, a przy wspólnym
 97 6 |    Ulanickiego! Nie macie pojęcia, co za konsternacja. Bubek poczerwieniał
 98 6 |            progu zauważył, że dom ten za pierwszym razem oglądał
 99 6 |               dziś na całkowitą damę; za nią wszedł mężczyzna lat
100 6 |              Nieprawdaż?...~- Ach, co za szczęście - zawołała pani
101 6 |             zawołała pani Przełęska - za pan, właśnie pan, kolega
102 6 |           ktoś z krewnych Żorża.~- Ja za żadne skarby! - protestowała
103 6 |        protestowała pani Przełęska. - Za żadne skarby! Już dość miałam
104 6 |              miał na myśli, żeby tego za złe mu nie brać itd. Zresztą
105 6 |              nie wiem, z kim. Grasuje za granicą. Ależ wózek. Prima
106 7 |               uprzejmie podziękowanie za tak starannie przygotowany
107 7 |               sprzeda się w kraju czy za granicą i jest świetny interes...~-
108 7 |          sobie sprawy z faktu, że oto za chwilę będzie rozmawiał
109 7 |         Olszewskiego. Kunicki uchodzi za kanalię i krętacza. Ale
110 7 |         względnie do kogoś, uważanego za swoje, za swego, za cos
111 7 |            kogoś, uważanego za swoje, za swego, za cos bliskiego,
112 7 |         uważanego za swoje, za swego, za cos bliskiego, do czegoś,
113 7 |      nienawidzić. Proszę niech Pan mi za złe nie bierze tego minorowego
114 7 |          draniu! Teraz trzymam ciebie za pysk. Cóż sobie myślisz,
115 7 |     kołnierzem palta. Było już jednak za późno.~Mańka, przepychając
116 7 |              blisko, że mogła chwycić za ramię. Nie ośmieliła się
117 7 |            ulicy. Mańka wychyliła się za nim i długo patrzyła.~-
118 7 |          uśmiechnięta pani Przełęska. Za nią z miną uprzejmą wsunął
119 7 |  niepunktualności coś ze cztery razy. Za każdym razem profesor powtarzał:~-
120 7 |             mu coś powiem.~- Byle nie za głośno! - ostrzegł Krzepicki.
121 7 |         słyszy od innych, i podawanie za własne może dać duże korzyści.~
122 7 |            przypuszczenia, że może mu za projekt dadzą gratyfikację.
123 7 |         dostał tysiąc złotych nagrody za wymyślenie nowego sposobu
124 7 |             się w dyrektorskim fotelu za biurkiem.~Nie minął kwadrans,
125 7 |             tyle a tyle, a pan resztę za psie pieniądze sprzedajesz
126 7 | najgwałtowniej napadł na Olszewskiego za przewlekanie spraw i odkładanie
127 8 |              i sobą.~Kasia wzięła się za boki, wybuchnęła śmiechem.~-
128 8 |        panienka wyrzuciła jaśnie pana za drzwi. Dokończył już szeptem,
129 8 |               Czy to znowu nie będzie za dużo?~- Za dużo? Co pan
130 8 |           znowu nie będzie za dużo?~- Za dużo? Co pan sobie myśli?
131 8 |          Jeżeli dla pana trzy pięćset za dużo, to wobec tego cztery.~
132 8 |     spuszczonych rzęs. Cicho zamknęła za sobą drzwi i zbliżyła się
133 8 |        uczciwej żony. Uważałabym pana za łotra gdyby pan, korzystając
134 8 |               z krzesła i chwyciła go za rękę.~- Nie ruszy pan jej!
135 8 |           brwi.~- Pan na pewno tęskni za Warszawą, gdzie noce nie
136 8 |           tamto uczucie.~Zrozumiała - za późno.~Gdy szybko drżącymi
137 8 |   przezroczystą, tak że Nikodem, idąc za nią, wyraźnie odróżniał
138 8 |              się na kładce, objęła go za szyję i przywarła doń mocno.~-
139 8 |          Niech mi pan tego nie weźmie za złe, co powiem. Wydaje mi
140 8 |          prostu złości się na mnie.~- Za cóż to? Zawahała się.~-
141 8 |               cóż to? Zawahała się.~- Za co?... Ach, czy ja wiem...
142 8 |              Ach, czy ja wiem... Może za to, że czuję do pana...
143 8 |             zastanawiające, że jednak za każdym razem odkrywam w
144 8 |           witrynach. Przepraszam pana za tę metaforę. Pan na pewno
145 8 |          mężatką. Proszę zniszczyć.~- Za nic - upierał się Dyzma.~-
146 8 |                To projekt pana Dyzmy, za który powinni go ozłocić!
147 8 |              oczu - czy pan studiował za granicą? Dyzma nie zastanowił
148 8 |         Krzepicki? Nie wyrzucili pana za drzwi?~Dyzma chciał usiąść
149 8 |               oczy zamknąć, uważać ją za jakiś nierealny sen, który
150 9 |      Wprawdzie zły był trochę na Ninę za jej stanowczość, z jaką
151 9 |              ja...~Kunicki chwycił go za rękę.~- Panie Nikodemie,
152 9 |               przepraszam pana bardzo za moją córkę. Niech pan o
153 9 |           Dziś jeszcze Kasia wyjedzie za granicę. Czy to da panu
154 9 |             wyrażał tyle, że starczył za najgorętsze pocałunki.~W
155 9 |      ministrami, jak równy z równymi, za pan brat.~Czytanie jakichś
156 9 |               zaczęli mu ściskać ręce za to, że powtórzył to, co
157 9 |             pana prezesa banku Dyzmę, za człowieka niepospolicie
158 9 |         której schodził ze schodów, a za nim szedł starszy jegomość
159 9 |   wynalezieniem takiego gościa, co by za niego robił... Mógłby go
160 9 |         sztamę, będzie ruszał mózgiem za dwóch.~Tak go ucieszył ten
161 9 |          otwarcie, pan prezes mi tego za złe nie weźmie, ale ja chyba
162 9 |             roboty nie ma, rozumiesz! Za mordę was trzeba trzymać!
163 9 |             wyśliznął się do hallu.~- Za mordę tych draniów trzeba
164 9 |              burknął, gdy ten zniknął za drzwiami. Obszedł cały parter
165 9 |             krótką wzmiankę o pobycie za granicą, dalej rozmyślania
166 9 |             Kunicki musiałby nie mieć za grosz zmysłu spostrzegawczego,
167 9 |               na dzień się przebiera, za granicę jeździ, pierścionki
168 9 |           będzie i tego gagatka wziąć za kark...~Zgasił światło i
169 9 |              na żwirowej alejce.~- Co za cholera tam się włóczy po
170 9 |               krzyknął ze zdziwienia.~Za drzwiami stała Nina.~Szybko
171 9 |            sobie tu... Tak cię kocham za to, że umiesz rozumieć to
172 9 |              ją, że nie ma, w nagrodę za to został ponownie wycałowany.~
173 10|                Nikodem własnoręcznie, za każdym razem, gdy inne bilety
174 10|             dwudziestego wieku.~Toteż za rzecz normalną uznano, że
175 10|              otworzył drzwi.~- Cóż to za wrzask, do diabła!~Krzepicki,
176 10|           więc co?~- O wstawienie się za mną. Od miesiąca już jestem
177 10|          Zatarł ślady nogą i siadając za biurkiem wziął słuchawkę
178 10|                 W ogień rzuciłaby się za mną - dodał chełpliwie Dyzma.~-
179 10|           zadzwonił do Krzepickiego i za jego radą zrezygnował z
180 10|     nieszkodliwy snobizm... Uważa się za magnata, bo żonaty z baronówną
181 10|             jest czarujący!~- No i co za esprit d'a propos - dorzuciła
182 10|               poseł Laskownicki:~- Co za straszna tragedia tego domu!
183 10|               tego domu! Wydali córkę za jakiegoś lichwiarza, jak
184 10|   czterdziestu pięciu. Nikodem uważał za stosowne sprostować:~- Pani
185 10|            panie prezesie? Czy to nie za mało czasami? - Co znowu -
186 11|            wręcz, że jej mąż wyjechał za granicę, przy czym zrobiła
187 11|               szczerze.~- Dlaczego?~- Za szybko, oddychać trudno...
188 11|              automobilowim, ja wziela za szybkość druga nagroda,
189 11|       przystojne, chociaż trudno było za to ręczyć, gdyż obie miały
190 11|          człowiek musi uważać kobiety za zbyt niepoważne do rozmowy
191 11|           które Dyzma początkowo brał za mistyfikację, a które naprowadziły
192 11|           facetem to ja mam być... Co za cholera!~Przerzucał kartki.
193 11|  praktykujących, jednakże teraz uznał za stosowne przeżegnać się,
194 11|           wszelki wypadek chwycił się za guzik.~Fu, świnie!~Z kolei
195 11|             według uznania. Natomiast za zdradę tajemnic Loży jest
196 11|            się bez diabła. Dużo dałby za to, żeby mógł o tym wiedzieć
197 11|            Przecie tu powiedziane, że za zdradę mogą ukatrupić.~Ot,
198 11|               surowej.~Zamknęła drzwi za sobą i Nikodem odniósł nagle
199 11|          pokłon Nikodemowi, i znikła. Za nią w tenże sposób rozeszły
200 11|            pantofle okazały się nieco za obszerne. Chłodny dotyk
201 11|          zjawiła się znowu. Wzięła go za rękę i w milczeniu wyprowadziła
202 11|       jakiegoś ciemnego pokoju, drzwi za nimi zamknęły się, jakby
203 11|             kolei panna Stella znikła za kotarą, polecając jemu czekać
204 11|      pozostałe damy uczyniły to samo, za wyjątkiem pani Lali, która
205 11|               panny Stelli wzięły się za ręce, tworząc półkole. Ona
206 11|              wołacie?~Wtem, jakby tuż za karkiem, usłyszał wyraźne
207 11|         czyjeś zimne ręce ściskają go za kark. Z gardła wydobył się
208 12|                że mogłoby to uchodzić za zdradę, a ryzykować nie
209 12|             chce wywąchać. Postanowił za wszelką cenę zmusić Boczka
210 12|             może panu posady?~- Co mi za posada - wzruszył ramionami
211 12|            osiem godzin człowiek tyra za głupie czterysta złotych.
212 12|               dla niego i dla Boczka, za mało miejsca w Warszawie...
213 12|            oka obserwował znikającego za drzwiami Boczka.~- No, cóż
214 12|         gabinetu wpadł, nie zamykając za sobą drzwi pułkownik Wareda.~-
215 12|         dźwięki harmonii i skrzypiec. Za ladą stał ponury mężczyzna
216 12|           kiwnął głową, wstał i znikł za kotarą. Dyzma czekał. Po
217 12|             skinął głową Franek - ale za przeproszeniem, pan to kto
218 12|         harmonista pili, me wylewając za kołnierz, a Dyzma dotrzymywał
219 12|       przeciwniku jak antylopa, która za chwilę zostanie stratowana
220 12|          kłaniał się wokół, dziękując za gromkie brawa.~Natomiast
221 12|       sędziego na przerwę, postanowił za wszelką cenę skończyć.~Nagłym
222 12|       rugnąłem, ale teraz gotowi mnie za ordynusa mieć.~- Co tam,
223 13|             minął bramę, wysunęli się za nim.~Obejrzał się.~- Panie -
224 13|             nie uważali jednak roboty za skończoną. Jeden pochylił
225 13|             wszedł Krzepicki. Zamknął za sobą drzwi l z tajemniczym
226 13|              nieludzki strach, że tam za drzwiami czeka Boczek, pokrwawiony,
227 13|             Sam siebie uważał właśnie za takiego spryciarza. Wydało
228 13|              umieją skrupuły wyrzucić za okno.~- Niby nie być skrupulantami?...~
229 13|           prezes?~- Cóż to, masz mnie za głupiego?~- Boże broń i
230 13|          potwierdziła jego żona - ale za to bardzo męskie.~- Słuszniutko,
231 13|         racyjka, mamy w naszym kraiku za dużo ugrzeczniaczków i fajtłapków,
232 13|         ugrzeczniaczków i fajtłapków, za dużo cukiereczków! Silne
233 13|                he, nie śpieszy mi się za bardzo.~Pilchen roześmiał
234 13|           wobec tego musi uznać Dyzmę za niebywałego interesancika.~
235 13|        powiedział minister, gdy drzwi za Dyzmą się zamknęły - i wierzaj,
236 13|          Zamordowano na mój rozkaz... Za moje pieniądze... ja zamordowałem
237 14|               rozchodzi.~Grunt, co to za gość?~- Nie znam go, ale
238 14|           Czarska z tej racji uważała za swój święty obowiązek otaczać
239 14|          bezceremonialnie wziął Dyzmę za guzik i z niezwykłą swadą
240 14|               by nie potrafił wybrnąć za odpowiednią rekompensatą.~
241 14|              proste.~- Panie Czerpak, za dwa dni wezwie pan do siebie
242 14|         wyjeżdża wieczorem na miesiąc za granicę. Kapujesz pan?~-
243 14|            się stało? - zapytał Dyzma za współczuciem. Kunicki rzucił
244 14|           ruszył. W kwadrans już byli za miastem. Nikodem wydobył
245 14|          głowy.~Nikodem zamknął drzwi za sobą i chrząknął.~Teraz
246 14|              strasznie stęskniłam się za tobą!~- A ja niby nie?~-
247 14|               trzy miesiące więzienia za kradzież platerów. Pod nim
248 14|      Kunickiego na dwa lata więzienia za współudział w podrabianiu
249 14|           Usiadł przy niej i wziął ją za rękę. - Kochana Nineczko -
250 14|           najdroższa, a nie miej mnie za złego człowieka. Jeżeli
251 14|          niech pan postąpi, jak uważa za słuszne... Muszę panu wierzyć,
252 14|          pewien, że pani Nina wyjdzie za pana.~- To murowane.~- No
253 14|     Kunickiego do więzienia pociągnie za sobą jako naturalną konsekwencję
254 14|               majątku żony i do pana, za to pan daje mu pewną kwotę
255 14|              paszport i pozwolę uciec za granicę. Uciec! Rozumiecie,
256 14|              móc wrócić, gdyż roześlę za nim listy gończe. Co pan
257 14|        seplenił bez przerwy, drepcząc za Nikodemem.~- Niech Ignacy
258 14|               Rozwodzi się i wychodzi za mnie, Kunicki obrzucił Dyzmę
259 14|                  Ja? Aresztowany? Ale za co? To chyba pomyłka.~-
260 14|            rozkaz aresztowania.~- Ale za co?~- To nie moja rzecz -
261 14|             się i od razu znalazł się za drzwiami.~Nikodem długo
262 14|           siekł drobny, ostry deszcz, za oknami było szaro.~
263 15|            pana prezesa będzie uważał za obrazę osobistą". Zresztą
264 15|              opuszczali salon, niknąc za kotarą gabinetu generała.~
265 15|              Terkowskiego, chwycić go za szyję, za tłustą, przelewającą
266 15|    Terkowskiego, chwycić go za szyję, za tłustą, przelewającą się
267 15|            mógłby powiedzieć, że jest za bardzo prywatny.~Późny świt
268 15|                 Oczywiście Reich jest za mądry, żeby na to poszedł.
269 15|               i z własnej woli jedzie za granicę... Hm... Może pan
270 15|                Nie, nie... Postanowił za wszelką cenę o tym nie myśleć.
271 15|           mocno tkwiła groźba śmierci za zdradę tajemnic Loży.~Po
272 16|               wszystko to przemawiało za porzuceniem banku.~Oczywiście
273 16|               korzystnego stanowiska.~Za oknami wagonu rozciągała
274 16|           głodu nie umrze.~- Wyjechał za granicę?~- Tak.~- A nie
275 16|              argumentację adwokata.~- Za dwa miesiące, jak dobrze
276 16|             znowu panną Ponimirską, a za trzy, jeżeli masz jeszcze
277 16|            Nikodem zmrużył oko.~- Ale za to będzie przeszkadzało
278 16|            się na równe nogi.~- Co to za moda! Czy wam za to płaci
279 16|                Co to za moda! Czy wam za to płaci się, żebyście tu
280 16|           groźna burza, pozostawiając za sobą panikę.~Gdy podjeżdżał
281 16|        Robiłem przegląd.~- l jakże?~- Za dużo próżniaków. Ja ich
282 16|       kancelarii, znajdującej się tuż za gabinetem, kilkunastu panów,
283 16|              ot tak, wszystko trzymam za pysk. Powtarzam, że ceckać
284 16|               mnie musi się tyrać, bo za próżniactwo forsy dawać
285 16|              luft! Nikogo nie trzymam za połę. Tylko radzę zastanowić
286 16|               szpiegów zrobić!~- I co za ton!~- Ja tam pójdę do dymisji.~-
287 16|      potraktował jak sołdatów.~- A co za język! To skandal! Mówił
288 16|              odprawy, to ja to uważam za rzecz błaha. Prezes Dyzma
289 16|              błaha. Prezes Dyzma jest za wielkim człowiekiem, ma
290 16|          panie Taniewski, miałem pana za mniej giętkiego w kwestiach
291 16|              drzwiami o pracę. Ja tam za dużo tego widziałem, mnie
292 16|            geniusz ekonomiczny, a my, za przeproszeniem panów, drobne
293 16|         chcecie. Ja jednak podziękuję za służbę. Wszyscy zaczęli
294 16|              słuszność, ale ja jestem za stary, myślę kategoriami
295 16|              Rozchodzili się z wolna. Za ostatnim zamknęły się drzwi.
296 17|               tyle tylko, że wyjechał za granicę i zgodził się na
297 17|        zbliżający się do niej, uważał za swój święty obowiązek przynajmniej
298 17|             porcję golonki z grochem. Za bufetem stała tęga dziewczyna
299 17|         widocznie postanowiła nie dać za wygraną, gdyż odwróciwszy
300 17|         siebie.~Dziewczyna ukryła się za występem muru. Przeszli
301 17|                Wolnym krokiem ruszyła za nimi.~Nie zdziwił ją fakt
302 17|         Jurczak, uchodzący w Łyskowie za znawcę kobiet, jednak mylił
303 17|              odejść, lecz chwyciła go za rękaw.~- Puść!~- Nie puszczę.
304 17|               nie wiesz, że ja bardzo za tobą tęskniłam, bo wiesz,
305 17|            zdechłabym. Muszę, chociaż za każdym razem rzygać mi się
306 17|         mieszkać u nas darmo. Zapłacę za ciebie. Wybuchnął śmiechem.
307 17|              czasu. Znowu chwyciła go za rękaw.~- Zaczekaj jeszcze
308 17|             stała na miejscu, patrząc za nim. Gdy znikł na skrzyżowaniu
309 17|          jeszcze nie powód, by łaziła za nim...~Jeszcze mnie kiedy
310 17|         brakowało.~Dni upływały jeden za drugim, nie przynosząc ważniejszych
311 17|              pieniądze, uznany został za bogatego, a nawet za pożądaną
312 17|           został za bogatego, a nawet za pożądaną partię. Przywiózł
313 17|          dobrze zna Kasię! Spotkał ją za granicą, a nawet pisują
314 17|                 Czort jego wie, co on za ptaszek, obieżyświat, włóczęga...~-
315 17|             że go wypuszczono, bo był za sprytny i umiał ukryć w
316 17|           jabłko. Moje powinszowania. Za miesiąc będę znał tu każdą
317 17|           Rabinowicz, daje po 700 złf za sztukę. Chce wziąć 30 jałówek,
318 17|               bardzo kocham. Wziął ją za rękę i pocałował.~- Niku...
319 17|            przerażonymi oczyma.~- Ale za co? Za co, Nikodem?~- Nadojadłaś
320 17|     przerażonymi oczyma.~- Ale za co? Za co, Nikodem?~- Nadojadłaś
321 17|                Nie wstawała. Patrzyła za odchodzącym.~- To tak?!~
322 17|              przestawał dzwonić.~- Co za cholera?!~Nie nakładając
323 17|             bardzo ważna sprawa.~- Co za sprawa?~- Zgłosiła się do
324 17|               ją do odpowiedzialności za fałszywe oskarżenie.~- Eee
325 17|               Jeszcze raz przepraszam za niepokój.~- Szkodzi nic.
326 17|           komisarzu.~Wziął dziewczynę za łokieć i wyprowadził na
327 17|               powiedzieć, gdy stojący za nią policjant popchnął ją
328 17|              aniołku, tu nie opera!~- Za co mnie bijecie, za co... -
329 17|          opera!~- Za co mnie bijecie, za co... - jęczała, łapiąc
330 17|             nie usłuchała, chwycił ją za włosy i rzucił o ziemię.~-
331 17|              Przechodnie oglądali się za nią. Jakaś starsza pani,
332 18|            głosu i zajęcia stanowiska za lub przeciw projektowi,
333 18|          wybierał opinię, jaką uważał za najsłuszniejszą, i podawał
334 18|                pan nie chciał ponosić za to żadnej odpowiedzialności.~-
335 19|       Nikodema od zamiaru ustąpienia. Za tę cenę godzono się nawet
336 19|           zrobiła kolosalne wrażenie. Za wyjątkiem dzienników oficjalnych
337 19|              dobro kraju wymaga. Może za rok znajdzie się ktoś, kto
338 19|           procent kobiet nie ma taktu za grosz. Jestem tylko kobietą.~-
339 19|         Hrabianka Ponimirska wychodzi za znakomitego męża stanu!
340 19|             ognia samej myśli wyjazdu za granicę, gdzie od razu ujawniłaby
341 19|               czasach wozić pieniądze za granicę? Ależ wszyscy to
342 19|                Każdy grosz wywieziony za granicę to okradanie własnego
343 19|            dobry przykład innym. Nie, za granicę nie pojedziemy.
344 19|              jarzy się uśmiechem...~- Za miesiąc mój ślub - powiedziała
345 19|               bez kieratu! Wychodzisz za tego Dyzmę?~- Kocham go.~-
346 19|                Ale mówię ci... uważam za swój obowiązek powiedzieć,
347 19|                zresztą siedzisz wciąż za granicą, nie zdajesz sobie
348 19|      odwróciła się doń plecami.~Drzwi za nią trzasnęły głośno.~-
349 20|           przedzie stał dyrektor, tuż za nim dwaj jego zastępcy,
350 20|              chciałem wam podziękować za to, żeście państwo byli
351 21|          wagonu.~Na zakończenie uznał za stosowne przemówić:~- Dziękujemy
352 21|             pana.~Lokaj zamknął drzwi za Dyzmą i teraz dopiero Ponimirski
353 21|         którego wiwatują tłumy, który za pan brat żyje z najwyższymi
354 21|              całej siły chwycił Żorża za przegub ręki i cisnął nim
355 21|            hrabianka Ponimirska wyjść za takiego gbura i chama, za
356 21|             za takiego gbura i chama, za człowieka tak gminnego jak
357 21|          Kunika. Jesteś na to zresztą za głupi, bo...~- Panie hrabio -
358 21|          ciężko westchnął:~- Och, cóż za poniżenie, co za upadek!
359 21|             Och, cóż za poniżenie, co za upadek! Mam tego bałwana,
360 21|     angielszczyznę w ten tępy łeb! Co za czaszka, przecie to lombrozoska
361 21|              że moja siostra wychodzi za mąż! Stary ośle!... No teraz
362 22|            miał manię uważania kobiet za istoty pozbawione zdolności
363 22|          ziemiaństwem mógł się uważać za Krezusa. Im powodziło się
364 23|              i rzekł półgłosem:~- Cóż za wspaniały okaz! Istna Pomona!
365 24|              i rzekł półgłosem:~- Cóż za wspaniały okaz! Istna Pomona!
366 25|               Wareda miał minę. Jakby za chwilę miał się rozpłakać.
367 25|     obywatelom państwa i jego sługom.~Za przykładem wojewody poszli
368 25|               Tysiące jest takich, co za jeden dzień takiej władzy
369 25|            gabinetu, Krzepicki wszedł za nim i zamknął drzwi.~- Zastanawiam
370 25|            nogi.~Dyzma, nie zamykając za sobą drzwi, zrobił trzy
371 25|     prezydentowi Rzeczypospolitej, że za zaszczyt dziękuję, ale premierem
372 25|              gabinecie. Gdy drzwi się za nim zamknęły, rozległ się
373 25|              to zwykły oszust, co was za nos wodzi, to sprytny łajdak,
374 25|               powiedziałem, że on was za nos wodzi! To wy sami wwindowaliście