Rozdzial

 1 2 |       światłem.~Nikodem Dyzma szedł ulicami, w których pustce
 2 3 |    Obejrzał się. Wąską alejką szedł młody, niezwykle elegancko
 3 4 |     kark, gdy twardym krokiem szedł w długiej amfiladzie pokojów.~-
 4 5 |     kark, gdy twardym krokiem szedł w długiej amfiladzie pokojów.~-
 5 6 |   Wieczór był gorący i parny. Szedł pieszo do hotelu, przed
 6 8 |      w sąsiednim pokoju. Ktoś szedł po omacku, gdyż kilka razy
 7 8 |     Oj, ostrożnie...~Umyślnie szedł coraz wolniej i postawił
 8 9 | schodził ze schodów, a za nim szedł starszy jegomość z siwymi
 9 12|  byłoby je rozpoznać.~Nikodem szedł pewnym krokiem, aż pchnął
10 13|  odgłos ciężkich kroków. Ktoś szedł od strony ulicy Żelaznej.
11 15|    Nie zapinając palta, Dyzma szedł wolno do domu. Tutaj, nic
12 17|   Przechodniów było niewielu. Szedł prędko. Gdy skręcał w Marszałkowską,
13 17|    pomyślał - nie ma głupich.~Szedł tak szybko, że tamta musiała
14 17|    Żenisz się z tą, coś z nią szedł?~- Z tą czy nie z tą, nie