Rozdzial

 1 8 |     sygnał samochodu.~Po chwili światło jego reflektorów przesunęło
 2 9 |         wziąć za kark...~Zgasił światło i podciągnął kołdrę pod
 3 10|       drugim i wreszcie zapalił światło.~Przyszło mu na myśl, czyby
 4 10|       na podłogę i znowu zgasił światło.~Myślał o kobietach, jakie
 5 12|      schował w biurku, a gasząc światło przeżegnał się na wszelki
 6 12|      kuchnia, i opał darmowy, i światło.~- A pensja?~- Pensja będzie
 7 12|     którego oknach pobłyskiwało światło małych żarówek zza żółtych
 8 13|      się stało?~- Zapal prędzej światło.~Macanie ręką po ścianie
 9 13|   trzask kontaktu. Pokój zalało światło, oślepiające, rozkoszne,
10 13| oślepiające, rozkoszne, zbawcze światło.~- Co się stało, panie prezesie?
11 14|  Poczekaj, zaraz wrócę.~Zapalił światło i rozsunął ciężką aksamitną
12 16|   Kunickiego.~Po drodze zapalił światło w gabinecie i otworzył pancerną
13 17|          że na jego twarz padło światło, usłyszał cichy okrzyk,
14 17|          wielkie jego płaty pod światło latarni z białych stawały