Rozdzial

 1 1 |      odszedł.~- Twarda sztuka ten pański minister - rzekł Kunicki -
 2 2 |      sprawę, że to panu zajmuje i pański cenny czas, i tego... no
 3 3 |           Dyzma, powinien pan, to pański święty obowiązek wobec ojczyzny,
 4 3 |         ale to już rzecz pańska i pański kłopot, kochany panie Nikodemie.~
 5 6 |    przecie będziemy musieli oblać pański przyjazd. Wie pan, że pańska
 6 6 |       pułkownik opowiadał nam ten pański kawał z Krynicy. Pierwsza
 7 8 |         konsekwentna. Na przykład pański sposób obcowania z kobietami!
 8 9 |           będę wracać oknem. A na pański ten... kontyngent i na podkłady
 9 10|       jest naprawdę nadzwyczajny. Pański rodzaj humoru przypomina
10 12| niehonorowo, żebym ja, dawniejszy pański zwierzchnik, nie miał pensji
11 18|       Dyzma wzruszył ramionami.~- Pański pomysł! Pańskie dziecko!~-
12 21|       szwagier.~- Cooo?...~- Jako pański szwagier - powtórzył Nikodem
13 21|      znęcać się nad panem tak jak pański pierwszy szwagier. Przeniesie
14 21|           zmarszczył czoło.~- Nie pański interes. Dość, że masz milczeć.