Rozdzial

 1 1 |    klasa dziewucha?~- Poszła do cholery! - wyrzucił z wściekłością.
 2 1 |           Uważaj pan, do jasnej cholery, wybił mi pan z ręki talerz! -
 3 2 |     opozycją Mańki.~- Cicho, do cholery, nie widzisz: człowiek śpi.
 4 9 |   ujrzawszy minę Dyzmy.~- Co do cholery, powymieraliście tutaj!
 5 9 |     głowę i mruknął:~- Ee... do cholery z taką miłością.~
 6 10|       prowadził...~- Ciszej, do cholery, czego pan wrzeszczysz?~
 7 12| podrzutek...~- Przestań pan, do cholery!~- Toż mówię, inni tak w
 8 13|  zawołał:~- No, gadajże pan, do cholery!~- A nie pogniewa się pan
 9 15|    drzewo czy do innej ciężkiej cholery! - rzucił z gorzkim szyderstwem.~-
10 16|   pijących herbatę.~- Co to, do cholery! - krzyknął. - Fabryka czy
11 16|        te szklanki, do ciężkiej cholery! I więcej nigdy nie podawać.
12 17|   chcesz? Milczała.~- Gadaj, do cholery!~Dziewczyna wciąż milczała.~
13 17|  Nikodem?~- Nadojadłaś mnie, do cholery, i już.~- Ale ja ciebie
14 25|      głos Dyzmy:~- Pisz pan, do cholery ciężkiej, kiedy panu mówię!