Rozdzial

 1 6 |     takiej to właśnie chwili w przedpokoju rozległ się dzwonek. Tego
 2 6 | młodszą. Odprowadziła Dyzmę do przedpokoju i pożegnała wdzięcznym uśmiechem.~-
 3 7 |    dasz dwieście?~- Nie dam!~W przedpokoju rozległ się dzwonek. Sprzeczka
 4 7 |     Jednocześnie w drzwiach od przedpokoju stanął jakiś staruszek z
 5 7 |     stolika i dopędziwszy ją w przedpokoju, powiedział:~- Przepraszam
 6 14|          pienił się Kunicki. W przedpokoju rozległ się dzwonek.~- Bydlę,
 7 14|    Nikodem długo stał w pustym przedpokoju. Wreszcie przygładził przed
 8 15|       przesuwał pianino, gdy w przedpokoju rozległ się dzwonek. Przyszedł
 9 18|     wstał.~Odprowadzając go do przedpokoju adwokat tłumaczył mu jeszcze,
10 18|    salonie, z którego drzwi do przedpokoju były otwarte. Toteż gdy
11 18|   powiedziała tak głośno, że w przedpokoju musiano wyraźnie słyszeć
12 18|        nie będzie nas nigdy.~Z przedpokoju doleciał ich uszu trzask
13 19|    dymisję cofnął.~Wybiegła do przedpokoju. Oczekiwała Nikodema zasępionego