Rozdzial

 1 1 |     miał pełne śliny. Nie mógł wprost oczu oderwać od talerza.
 2 3 |     przez inne pokoje, ma stąd wprost wyjście na taras, do łazienki
 3 4 |     zaś większość skierowanych wprost do niej pytań pomijała milczeniem.
 4 5 |     zaś większość skierowanych wprost do niej pytań pomijała milczeniem.
 5 7 |        Nie powiedziano mu tego wprost. Bynajmniej. Lecz dano przecież
 6 8 |  rękach. Nie w przenośni, nie. Wprost nosił na rękach.~Dyzma złożył
 7 9 |        uczuciem jest tęsknota. Wprost wypija spokój duszy. Czy
 8 12|   możesz być prezesem, to mnie wprost niehonorowo, żebym ja, dawniejszy
 9 12|     Ależ nie przeszkadza pani. Wprost naprzeciw, bardzo mi przyjemnie...~
10 15|   ujrzał grubasa zmierzającego wprost ku niemu. Terkowski uścisnął
11 15|       by spojrzeć Terkowskiemu wprost w oczy.~- Jak to? Nie przypomina
12 17| popchnął ją lekko przed siebie wprost na swego kolegę. Ten z kolei