Rozdzial

  1 1 |         zamglonych oczu. Elegancka pani z kilkunastu paczkami w
  2 1 |      znajdą.~- Przecie mówiłem już pani Walentowej, że rodziny żadnej
  3 1 |           wyleją...~- Któż to taki pani Walentowej powiedział?~-
  4 3 |        głowie stawałem, żeby mojej pani usłać gniazdko, a ona jeszcze
  5 3 |       Przestań, proszę - przerwała pani Nina.~- Nie rozumiem cię,
  6 3 |           jest zmęczony - wtrąciła pani Nina.~- Broń Boże - zaprzeczył
  7 3 |           Dyzmy.~- No, naturalnie, pani ma rację - odparł ten ostrożnie -
  8 4 |     wypytując je o rodzaj zakupów.~Pani Nina odpowiadała uprzejmie,
  9 4 |         Kasia wzruszyła ramionami, pani Nina odparła:~- Owszem,
 10 4 |           Kasia.~- Ja? Nie, proszę pani. Nie umiem.~- To dziwne.~-
 11 4 |            umieją.~- Nigdy, proszę pani, nie miałem czasu nauczyć
 12 4 |         dla mnie trochę czasu...~- Pani? - zdziwił się. Nigdy nie
 13 4 |           prawie bez namysłu:~- Ma pani rację. Odpłacę więc pani
 14 4 |           pani rację. Odpłacę więc pani równą szczerością. Pani
 15 4 |            pani równą szczerością. Pani też nie jest moim typem.~-
 16 4 |           syknął, sepleniąc mocno.~Pani Nina, na twarzy której odbiło
 17 4 |            pan wygląda - zauważyła pani Nina.~- Głowa mnie trochę
 18 4 |          od bólu głowy? - zapytała pani Nina.~- Chyba nie warto...~-
 19 4 |          waszej lekcji - dorzuciła pani Nina.~- Ho, ho - zaśmiał
 20 4 |           o pana - uśmiechnęła się pani Nina, a Dyzma zauważył,
 21 4 |        Dyzma zawyrokował:~- Będzie pani dobrze grała, tylko trzeba
 22 4 |      pojętną uczennicą? - zapytała pani Nina.~- Jak na pierwszy
 23 4 |         bile i powiedział:~- Niech pani uważa, teraz tak uderzę
 24 4 |           geometria - zdziwiła się pani Nina.~- Ha - dorzuciła Kasia -
 25 4 |         wprawy nie dojdę.~- A może pani spróbuje? - zwrócił się
 26 4 |       palce. Zauważył przy tym, że pani Nina ma bardzo gładką skórę.
 27 4 |          Po prostu dotknąłem teraz pani ręki i pomyślałem, że tak
 28 4 |      żadnej pracy pewno nie znają. Pani Nina zarumieniła się.~-
 29 4 |        powiedział Dyzma po prostu.~Pani Nina zagryzła wargi i spuściła
 30 4 |            co by pan powiedział?~- Pani?... Hm... - Dotknął z namysłem
 31 4 |               Owszem - odparł - ma pani ładne uszy.~- O!... - zdziwiła
 32 4 |      drzwiami, Dyzma powiedział:~- Pani pasierbica kocha panią nie
 33 4 |           panią nie jak macochę... Pani Nina nagle odwróciła się
 34 4 |          jednak panie się kochają.~Pani Nina nic nie odpowiedziała
 35 4 |          już iść. Moje uszanowanie pani. Skinęła mu głową i zapytała:~-
 36 4 |          potrzebuje?~- O, dziękuję pani.~- Pan będzie łaskaw nie
 37 4 |   studiować medycynę.~- I zamierza pani po ukończeniu uniwersytetu
 38 4 |          pacjentami - zaśmiała się pani Nina.~- Ty tak - odparła
 39 4 |       Kasia - ale pan Dyzma nie.~- Pani jest nielitościwa. A gdybym
 40 4 |              To zależy - zauważyła pani Nina - czy została nabyta
 41 4 |           Moja droga - powiedziała pani Nina, jakby nawiązując dawniej
 42 4 |          Warszawy do mojej ciotki, pani Przełęskiej. Jest to bardzo
 43 4 |       sprzyja atakom reumatycznym. Pani Nina zaś nawet przepraszała
 44 4 |          iść do swego pokoju, lecz pani Nina kazała służącemu, by
 45 4 |             Proszę", usłyszał głos pani Niny.~- Jakże się pan czuje?~-
 46 4 |           pan czuje?~- Złe, proszę pani.~- Niczego panu nie potrzeba?~-
 47 4 |           jutro lepiej.~- Dobranoc pani.~Zaległa cisza, a że kolacja
 48 4 |         zasypiając, pomyślał: - Ta pani Nina to sympatyczna baba...
 49 5 |     wypytując je o rodzaj zakupów.~Pani Nina odpowiadała uprzejmie,
 50 5 |         Kasia wzruszyła ramionami, pani Nina odparła:~- Owszem,
 51 5 |           Kasia.~- Ja? Nie, proszę pani. Nie umiem.~- To dziwne.~-
 52 5 |            umieją.~- Nigdy, proszę pani, nie miałem czasu nauczyć
 53 5 |         dla mnie trochę czasu...~- Pani? - zdziwił się. Nigdy nie
 54 5 |           prawie bez namysłu:~- Ma pani rację. Odpłacę więc pani
 55 5 |           pani rację. Odpłacę więc pani równą szczerością. Pani
 56 5 |            pani równą szczerością. Pani też nie jest moim typem.~-
 57 5 |           syknął, sepleniąc mocno.~Pani Nina, na twarzy której odbiło
 58 5 |            pan wygląda - zauważyła pani Nina.~- Głowa mnie trochę
 59 5 |          od bólu głowy? - zapytała pani Nina.~- Chyba nie warto...~-
 60 5 |          waszej lekcji - dorzuciła pani Nina.~- Ho, ho - zaśmiał
 61 5 |           o pana - uśmiechnęła się pani Nina, a Dyzma zauważył,
 62 5 |        Dyzma zawyrokował:~- Będzie pani dobrze grała, tylko trzeba
 63 5 |      pojętną uczennicą? - zapytała pani Nina.~- Jak na pierwszy
 64 5 |         bile i powiedział:~- Niech pani uważa, teraz tak uderzę
 65 5 |           geometria - zdziwiła się pani Nina.~- Ha - dorzuciła Kasia -
 66 5 |         wprawy nie dojdę.~- A może pani spróbuje? - zwrócił się
 67 5 |       palce. Zauważył przy tym, że pani Nina ma bardzo gładką skórę.
 68 5 |          Po prostu dotknąłem teraz pani ręki i pomyślałem, że tak
 69 5 |      żadnej pracy pewno nie znają. Pani Nina zarumieniła się.~-
 70 5 |        powiedział Dyzma po prostu.~Pani Nina zagryzła wargi i spuściła
 71 5 |            co by pan powiedział?~- Pani?... Hm... - Dotknął z namysłem
 72 5 |               Owszem - odparł - ma pani ładne uszy.~- O!... - zdziwiła
 73 5 |      drzwiami, Dyzma powiedział:~- Pani pasierbica kocha panią nie
 74 5 |           panią nie jak macochę... Pani Nina nagle odwróciła się
 75 5 |          jednak panie się kochają.~Pani Nina nic nie odpowiedziała
 76 5 |          już iść. Moje uszanowanie pani. Skinęła mu głową i zapytała:~-
 77 5 |          potrzebuje?~- O, dziękuję pani.~- Pan będzie łaskaw nie
 78 5 |   studiować medycynę.~- I zamierza pani po ukończeniu uniwersytetu
 79 5 |          pacjentami - zaśmiała się pani Nina.~- Ty tak - odparła
 80 5 |       Kasia - ale pan Dyzma nie.~- Pani jest nielitościwa. A gdybym
 81 5 |              To zależy - zauważyła pani Nina - czy została nabyta
 82 5 |           Moja droga - powiedziała pani Nina, jakby nawiązując dawniej
 83 5 |          Warszawy do mojej ciotki, pani Przełęskiej. Jest to bardzo
 84 5 |       sprzyja atakom reumatycznym. Pani Nina zaś nawet przepraszała
 85 5 |          iść do swego pokoju, lecz pani Nina kazała służącemu, by
 86 5 |             Proszę", usłyszał głos pani Niny.~- Jakże się pan czuje?~-
 87 5 |           pan czuje?~- Złe, proszę pani.~- Niczego panu nie potrzeba?~-
 88 5 |           jutro lepiej.~- Dobranoc pani.~Zaległa cisza, a że kolacja
 89 5 |         zasypiając, pomyślał: - Ta pani Nina to sympatyczna baba...
 90 6 |          hrabiego Ponimirskiego do pani Przełęskiej. Wziął ten list
 91 6 |      zdecydowany na pójście do tej pani Przełęskiej. Jeżeli go coś
 92 6 |          zdobędzie się na wizytę u pani Przełęskiej, może wyklaruje
 93 6 |         stosunki towarzyskie u tej pani, obracającej się wśród wysokich
 94 6 |              Pójdę, co mi zrobią?!~Pani Józefina Przełęska dnia
 95 6 |      dwunastej szanowne mieszkanie pani prezesowej Przełęskiej przedstawiało
 96 6 |        nogi. Wśród popłochu służby pani domu cwałowała po mieszkaniu,
 97 6 |     dzwonek. Tego już było nadto i pani Józefina osobiście skierowała
 98 6 |         jego własną sferę.~- Ja do pani Przełęskiej.~- Czego, pytam?~-
 99 6 |       pytam?~- Mam interes. Proszę pani powiedzieć, że przyszedł
100 6 |    nabiegła do twarzy.~- Czego się pani wydziera, do stu diabłów! -
101 6 |               ryknął z całej siły. Pani Przełęska umilkła, jakby
102 6 |           na intruza.~- Nikt tu od pani pieniędzy nie chce, a jeżeli
103 6 |      rosnącym zdziwieniem.~_ A jak pani myśli, kto? Szach perski?
104 6 |           turecki?... Siostrzeniec pani, a mój przyjaciel.~Pani
105 6 |            pani, a mój przyjaciel.~Pani Przełęska chwyciła oburącz
106 6 |  przyniosła szkła oprawne w złoto. Pani Przełęska zaczęła czytać
107 6 |           mądra myśl - podchwyciła pani Przełęska z akcentem uznania -
108 6 |         tamto widelcem.~Z wizyty u pani Przełęskiej pozostało mu
109 6 |            tym sprawiłby przykrość pani Ninie, a to taka sympatyczna
110 6 |          że musi być na obiedzie u pani Przełęskiej. Trzeba było
111 6 |           w stolicy przedłużyć.~Do pani Przełęskiej pojechał samochodem.
112 6 |         dłuższej chwili weszła tam pani Przełęska, która wyglądała
113 6 |           pan Dyzma - przedstawiła pani Przełęska. Krzepicki przywitał
114 6 |         Pan wybaczy - odezwała się pani Przełęska - ale właśnie
115 6 |           do stołu. Podczas obiadu pani Przełęska i Krzepicki, którego
116 6 |        Dyzmę o sprawy koborowskie. Pani Przełęska interesowała się
117 6 |       spostrzeżenie - potwierdziła pani Przełęska. - Właśnie jego
118 6 |         Mam tylko obawę - ciągnęła pani Przełęska - czy Nina zgodzi
119 6 |            za szczęście - zawołała pani Przełęska - za pan, właśnie
120 6 |            wyzuł ją z majątku...~- Pani Kunicka - przerwał Nikodem -
121 6 |             Oczywiście! - zawołała pani Przełęska.~- I mnie się
122 6 |          właścicielką jest przecie pani Nina, a ona na to nie pójdzie.~-
123 6 |       żadne skarby! - protestowała pani Przełęska. - Za żadne skarby!
124 6 |            prasie...~- No, dobrze, pani Fino - odparł Krzepicki
125 6 |        głosem - w takim razie jest pani zdania, że zrobi to Nina.~-
126 6 |           Nie - zaprzeczył Dyzma - pani Nina palcem nie ruszy.~-
127 6 |          mamy o czym mówić. Stawia pani krzyżyk na tych czterdziestu
128 6 |       tysiącach, które winien jest pani i mnie Żorż, no i krzyżyk
129 6 |        mogę! - uparcie broniła się pani Przełęska.~- Nie pali się -
130 6 |            rada - dorzuciła z ulgą pani Przełęska.~Krzepicki zerwał
131 6 |           pana - nieśmiało bąknęła pani Przełęska.~- Ach - machnął
132 6 |        pięćset złotych lub tysiąc!~Pani Przełęska poczerwieniała.~-
133 6 |          panie Zyziu - zaoponowała pani Przełęska.- pan Dyzma jest
134 6 |           czy obiecał mi zapłacić?~Pani Przełęska, sądząc, że Dyzma
135 6 |          ogóle rzecz się nie klei, pani Przełęska wystąpiła z projektem
136 6 |        kilkadziesiąt osób - mówiła pani Przełęska - a wśród nich
137 6 |        moje auto stoi przed bramą.~Pani Przełęska usiłowała Krzepickiego
138 6 |               Czy to pańska krewna pani Przełęska? - zapytał go
139 6 |        byłem w przyjaźni.~- To mąż pani Przełęskiej nie żyje?~-
140 7 |          powodów szykanuje tartaki pani Kunickiej?~- Bez powodów.~-
141 7 |           spotkamy się na brydżu u pani Przełęskiej. Nikodem też
142 7 |       Kupił też piłki tenisowe dla pani Niny. Po sutym obiedzie
143 7 |        wspomnieniami...~Mieszkanie pani Przełęskiej, po raz trzeci
144 7 |         salonu weszła uśmiechnięta pani Przełęska. Za nią z miną
145 7 |        staruszek z ogromną łysiną.~Pani Przełęska witając i prezentując
146 7 |         głuchawy i to mocno. Toteż pani domu musiała mu powtarzać
147 7 |          dowcip Krzepickiego, a że pani Przełęska wyszła witać nowych
148 7 |   rozmawiali, zbliżyła się do nich pani Przełęska z zapytaniem,
149 7 |       stoliki były już obsadzone i pani domu ofiarowała się im na
150 7 |        dygnitarz policyjny zapytał pani Przełęskiej:~- Kto to jest
151 7 |            Pan Dyzma - powiedziała pani Przełęska - to bardzo przyzwoity
152 7 |            sympatyczny - zapewniła pani domu.~- Istotnie - potwierdził
153 7 |         dodała grająca z Ulanickim pani Przełęska.~Dyzma nudził
154 7 |          Skorzystał z momentu, gdy pani domu wstała na chwilę od
155 7 |             hrabiowie! Taka wielka pani jak ta Przełęska na obiad
156 8 |            zaczęła się od tego, że pani Nina zmieniła suknię wieczorem
157 8 |      obiecał zająć się rozerwaniem pani Niny, zaś kładąc się spać,
158 8 |              Myślałem, że... że ma pani jakiś interes. Zapaliła
159 8 |      niczego nie przesądza.~- Skąd pani wie, że pani Nina durzy
160 8 |     przesądza.~- Skąd pani wie, że pani Nina durzy się? - zapytał
161 8 |     ciemnym połyskiem.~- Czego się pani mnie czepia - odparł już
162 8 | poirytowany - czy ja wsadzam nos w pani sprawy?~- Tak? Więc mam
163 8 |        Zrobię, jak zechcę! Rozumie pani? Co mi tu pani ma do gadania!
164 8 |             Rozumie pani? Co mi tu pani ma do gadania! Przygryzła
165 8 |          mile go połechtało to, że pani Nina w nim się durzy, lecz
166 8 |           ja rozumiem pana...~- Co pani rozumie? - zapytał niepewnie.~-
167 8 |         ciała.~- Dlaczego, owszem, pani mi się podoba.~- Jestem
168 8 |              He, he, he... klasa z pani dziewucha. Obrzuciła go
169 8 |  spojrzenia pełnego wyrzutu, jakim pani Nina próbowała powstrzymać
170 8 |              Widzisz - powiedziała pani Nina - dostałaś dobrą nauczkę
171 8 |            dalszą drogą.~- Boi się pani przejść przez kładkę?~-
172 8 |      niechęci.~- Co, pokłóciła się pani z panną Kasią?~- Nie to -
173 8 |         mieszkał pewien bubek. Wie pani, taki elegant z morskiej
174 8 |     widzieliśmy. Wyjechał czy coś.~Pani Nina zawołała:~- Ach, jakież
175 8 |            steru.~- Nie zmęczy się pani?~- Nie. Trochę gimnastyki
176 8 |           noszę ten list na sercu.~Pani Nina zaczęła prosić, by
177 8 |       powiedział Nikodem - przecie pani Nina nikomu nie powie. Mogę
178 8 |   powtarzał:~- Genialne, genialne!~Pani Nina wpatrywała się w genialnego
179 8 |          znałem. Dobry był kolega. Pani Nina milczała.~- A wie pan -
180 8 |    Warszawie.~Zaczął opowiadać, że pani Przełęska przyjęła go dobrze,
181 8 |        podnieceń do minimum.~- Jak pani chce.~- Ja niczego nie chcę -
182 9 |          Dyzma warknął:~- Zapomina pani, z kim ma pani do czynienia!~-
183 9 |            Zapomina pani, z kim ma pani do czynienia!~- Nic mnie
184 9 |    zrozumiał, lecz z wyrazu twarzy pani Niny wywnioskował, że musi
185 9 |          służby dowiedział się, iż pani Nina na noc zamyka się na
186 9 |    kwadransie dzwonił już do drzwi pani Przełęskiej. Właśnie wstawano
187 9 |         wstawano od obiadu. Oprócz pani domu był Krzepicki i cherlawa
188 9 |       Dyzmę głośnymi gratulacjami. Pani Przełęska nazwała go zbawcą
189 9 |    panienka zrobiła smutną minę, a pani Przełęska wyraziła nadzieję,
190 9 |            wizyty Nikodema Dyzmy u pani Przełęskiej była chwila,
191 9 |        klasnęła pulchnymi rączkami pani Przełęska.~- Bo widzi pan -
192 9 |    ważniejszych. No, daj pan rękę!~Pani Przełęska wybuchnęła entuzjazmem.
193 9 |         się.~- Mój Boże - wtrąciła pani Przełęska - mnie się zdaje,
194 9 |         wśród zachwyconych "ochów" pani Przełęskiej zerwał się i
195 9 |          dziękował panu prezesowi.~Pani Przełęska oświadczyła, że
196 9 |           na malowane wrota. Gdzie pani?~- Nie ma, proszę pana administratora,
197 9 |        pana administratora, jaśnie pani pojechała do kościoła.~-
198 9 |          rozmawiali o tym, wróciła pani Nina.~Nie powiedziała nic
199 10|             Chyba nie mówisz pan o pani Jaszuńskiej?~- Tfu, klempa!~-
200 10|    podniósł palec i wyrecytował:~- Pani Kunicka.~- Nina?... Nina?...
201 10|        innego ministrowie, czy tam pani Przełęska, a co innego prawdziwa
202 10|            ściskali ręce Nikodema. Pani Lala Koniecpolska zaszczebiotała
203 10|          Ach - wyjaśnił łysy pan - pani Lali chodzi o twórców nowych
204 10|         śmiech całego towarzystwa. Pani w popielatej sukience, dotychczas
205 10|        zawołała do zbliżającej się pani domu:~- Jeanetto! Twój prezes
206 10|        spotkał dawniej na brydżu u pani Przełęskiej. Była to baronowa
207 10|       baronowa Lesner, przed którą pani Przełęska widocznie nie
208 10|  Ponimirskimi.~Tymczasem mówiono o pani Przełęskiej. Baronowa utrzymywała,
209 10|           Baronowa utrzymywała, że pani Przełęska na pewno przekroczyła
210 10|          za stosowne sprostować:~- Pani Przełęska ma trzydzieści
211 10|    dokładnością. Mówiła mi to sama pani Przełęska.~Powiedział to
212 10|     wszyscy wybuchnęli śmiechem, a pani Koniecpolska po raz dziesiąty
213 11|      umówił się z Waredą. Jednakże pani Lala nie należała do ustępliwych.
214 11|         się i zgodnie z instrukcją pani Lali zabrać pidżamę. Ignacemu
215 11|     wyjeździe i zszedł ze schodów.~Pani Koniecpolska siedziała już
216 11|        świeżo wyasfaltowana, toteż pani Lala zwiększyła szybkość
217 11|            gdy dopędzili inny wóz. Pani Lala krzyknęła coś po francusku.
218 11|        twarzy.~- Kto to? - zapytał pani Lali.~- Panna Ikś i panna
219 11|      Borowie.~- To one też jadą do pani?~- Aha!~- To tam więcej
220 11|            czy siedem pań. Gdy wóz pani Lali zatrzymał się, wszystkie
221 11|         się i skłonił w milczeniu. Pani Koniecpolska przeprosiła
222 11|         oczy.~- Nie rozumiem, o co pani chodzi.~- Niech się pan
223 11|               Na szczęście wróciła pani Koniecpolska i Dyzma otarł
224 11|          pałacu i parku, natomiast pani domu wzięła Dyzmę pod rękę
225 11|          swego przyjazdu.~Istotnie pani Koniecpolska zrobiła minkę
226 11|           loża ma być wybudowana - pani Koniecpolska nie powiedziała.~
227 11|        Stella.~Znowu zaczęła mówić pani Koniecpolska.~Wyjaśniła,
228 11|          nas nie żartować! Zresztą pani Lala ma objawienie, że tylko
229 11|       Trzech Promieni Wiekuistych!~Pani Lala skrzyżowała ręce na
230 11|        mocniejszego dla animuszu", pani Koniec-polska z uśmiechem,
231 11|        kawę i służba oddaliła się, pani Lala wyjrzała do sąsiedniego
232 11|          zaczęła mówić:~- Szanowne pani, zanim będę mogła was nazwać
233 11|            rozeszły się wszystkie. Pani Koniecpolska zaprowadziła
234 11|           to? - zdziwił się - przy pani?~- Nie, ja wyjdę. Tylko
235 11|            zamku, a po chwili głos pani Koniecpolskiej:~- Wszystko
236 11|         Teraz Dyzma spostrzegł, że pani Lala była również w białym
237 11|     uczyniły to samo, za wyjątkiem pani Lali, która poszła do drzwi
238 11|            po niej zrobiła to samo pani Lala, później obie hrabianki
239 11|         zerwała się i tuląc się do pani Lali, krzyczała~- Widzę
240 11|           butelkami i kieliszkami. Pani Koniecpolska, z małym flakonikiem
241 12|      zszedł na dół. Tu czekała nań pani Koniecpolska, która na powitanie
242 12|            Tak, to ja, dzień dobry pani... Zasłonił tubę ręką i
243 12|               Ależ nie przeszkadza pani. Wprost naprzeciw, bardzo
244 12|          pułkownik.~- Ależ, proszę pani, ja na literaturze nie znam
245 12|            siostrzyczki? Hm... Wie pani, i ja też, ale o tym przez
246 12|          Co, do teatru? Eee... wie pani co, czy nie chciałyby panie
247 12|            rączki całuję.~- Rączki pani całuje... Będzie, a jakże...
248 12|            nazywa się masaż. Uważa pani, bić nie wolno, ale taki
249 13|           dać, to mogą dać przecie pani Ninie Kunickiej.~- Nie wiem -
250 13|            nie wiem - opowiedziała pani Pilchenowa - nie znam się
251 14|            dramatów historycznych.~Pani Czarska z tej racji uważała
252 14|           i Marietta, siostrzenice pani domu.~Dla nich bywało tu
253 14|         osób, spotykanych czy to u pani Przełęskiej, czy u księstwa
254 14|            pomóc mu w przyszłości.~Pani Czarska od początku zaatakowała
255 14|          na pomoc panny Czarskie i pani Lala Koniecpolska, wobec
256 14|          spod znaku Liczkowskiego.~Pani Czarska, nieustannie flanująca
257 14|            ramionami.~- Byle tylko pani Nina w ostatniej chwili
258 14|           Kunickim, długa wizyta u pani Przełęskiej, jeszcze dłuższa
259 14|          drzwi, wybiegła służba.~- Pani w domu? - zapytał Dyzma,
260 14|          jest, proszę jaśnie pana. Pani jest w bibliotece.~- Dobrze.~-
261 14|         widzenia...~- Do widzenia, pani Nino. Wszystko będzie dobrze.~-
262 14|            zmiany uczuć i zamiarów pani Niny, ale bezpieczniej spalić,
263 14|         jeżeli jest pan pewien, że pani Nina wyjdzie za pana.~-
264 15|           tuż przy mm głos jakiejś pani, która w przejściu go potrąciła.
265 15|       Koniecpolska i jeszcze jedna pani. Koniecznie chcą się widzieć.~-
266 15|         jutro, na nieszczęście mąż pani Koniecpolskiej siedzi w
267 15|        Miszcz - odezwała się cicho pani Koniecpolska - pan mieć
268 15|      dźwięcznym głosikiem zawołała pani Koniecpolska - potrzeba.
269 15|         Warszawie me było.~- Niech pani wyprawi Terkowskiego do
270 15|           dziś, cha, cha, cha... Z pani to wesoła kobita! No, ale
271 15|           mu i pokazał ten list od pani Niny, który ostatnio pan
272 15|         drogą powinien pan donieść pani Ninie, że jej mąż zostanie
273 16|  przypominając sobie skupione miny pani Koniec-polskiej i panny
274 16|       niebywałym wypadkiem wyjazdu pani na stację. Czuli, że się
275 16|          że właścicielka Koborowa, pani Nina Kunicka, rozwodzi się
276 17|  najładniejsze pokoje w mieszkaniu pani Przełęskiej zostały oddane
277 17|         taki tytuł nakazała jaśnie pani) przed niechybnym uduszeniem
278 17|          ich z wypiekami na twarzy pani Przełęskiej oświadczyli,
279 17|          zbywał pytania uśmiechem, pani Przełęska nie należała do
280 17|           nikt by się nie odważył.~Pani Koniecpolska, która spróbowała,
281 17|          zatrzymał się przed domem pani Przełęskiej, odprawił auto.~-
282 17|   towarzystwie jakiejś eleganckiej pani. Śmieli się do siebie.~Dziewczyna
283 17|            ją wszakże piękność tej pani.~Kocha ją... na pewno kocha...
284 17|     Nikodema.~- Od czasu przyjazdu pani Niny - skarżył się pułkownik -
285 17|        razy w tygodniu u Nikodema.~Pani Przełęska, nie wiedząc o
286 17|        odsadzić?~- No, odsadzić od pani Niny.~- Ano tak.~- No więc
287 17|         proste. Cóż ty myślisz, że pani Nina zechce przestawać z
288 17|        najlepiej będzie powiedzieć pani Ninie, że ten Hell cierpi
289 17|         nie wierzy, i zadzwonił do pani, Przełęskiej, że zaprasza
290 17|         kto? - nie mogła wytrzymać pani Przełęska.~- Kto? Ano ten
291 17|            kieszeni i podał gazetę pani Przełęskiej, wskazując miejsce
292 17|        sentencjonalnie powiedziała pani Przełęska.~- Ohyda - wyrzuciła
293 17|          się za nią. Jakaś starsza pani, mijając ją, powiedziała
294 18|         się w ścisłej tajemnicy.~U pani Przełęskiej zastał nastrój
295 18|         prezesie - denerwowała się pani Przełęska - niech pan sobie
296 18|          Ach - gestykulując mówiła pani Przełęska - myślałam, że
297 18|       całkiem jasna - zawyrokowała pani Przełęska.~Nina milczała.~
298 18|           gdy rozległ się dzwonek, pani Przełęska pośpieszyła je
299 18|            Pan Oskar Hell.~Wówczas pani Przełęska powiedziała tak
300 18|            Ministrów i pojechał do pani Przełęskiej.~Nikodem tymczasem
301 18| Krzepickiego, gdy razem wracali od pani Przełęskiej - i tak podaję
302 19|        Zapukano do drzwi.~Przyszła pani Przełęska. Nastąpiła cała
303 19|      wiosnę do Algieru czy Egiptu.~Pani Przełęska akceptowała drugą
304 19|             Sądzę - nie ustępowała pani Przełęska - że pan prezes
305 19|        Brawo, brawo - cieszyła się pani Przełęska - oto mądre słowo.
306 19|         nie trzeba przesadzać. Ale pani ma rację. Przyjęcie zrobi
307 19|            prezes - słodko spytała pani Przełęska - uważa, że to
308 19|      Proszę jaśnie panienki, jakaś pani przyszła do jaśnie panienki.~-
309 19|          burkliwym głosem:~- Czego pani sobie życzy tutaj?~Kasia
310 19|           go złość.~- Pytam, czego pani chce od mojej narzeczonej?
311 19|      roztrącając meble.~Nadeszła i pani Przełęska, lecz szybko wycofała
312 21|       Widzisz - mówiła jej do ucha pani Przełęska - że i Polacy
313 21|            jadł śniadanie, gdy się pani obudzi, i poszedł do parku.~
314 22|     bardziej że na lato oczekiwali pani Przełęskiej i wielu gości
315 23|         mnóstwo. Pierwsza przybyła pani Przełęska z niezliczonym
316 24|         mnóstwo. Pierwsza przybyła pani Przełęska z niezliczonym
317 25|           chodził po hallu i klął.~Pani Jaszuńska wyjechała jeszcze
318 25|        panie - wzruszyła ramionami pani Przełęska - czy panu prezesowi
319 25|        potwierdziła z przekonaniem pani Przełęska.~- Halo, Nikodem! -
320 25|            owszem, chodź.~- Proszę pani - powiedział załamując ręce
321 25|   załamując ręce Krzepicki - niech pani sobie wyobrazi, że pan prezes
322 25|              histerycznie zawołała pani Przełęska. Dyzma zmarszczył
323 25|           Mnie się zdaje - zaczęła pani Przełęska - że na postanowienie
324 25|         zapytał. - Kto to ten pan? Pani Przełęska odezwała się:~-