Rozdzial

 1 1 |   ministerstwie. Podał rękę Dyzmie, Kunickiemu skinął głową i odszedł.~-
 2 2 |           państwowej służbie.~Nagle Kunickiemu rozjaśniło się w głowie. "
 3 3 |       śniadanie do jadalni, i jemu, Kunickiemu, i paniom będzie bardzo
 4 4 | potwierdziły, miałby możność grozić Kunickiemu ich ujawnieniem. Rozmyślał
 5 5 | potwierdziły, miałby możność grozić Kunickiemu ich ujawnieniem. Rozmyślał
 6 6 |             opowiedzieć o wszystkim Kunickiemu. Doszedł jednak do przekonania,
 7 8 |              by nie wspominał o tym Kunickiemu, oświadczyła, że pójdą po
 8 13|   ostatecznie, Jeżeli jemu, Leonowi Kunickiemu, z powodu tamtego procesu
 9 13|        Dyzma pokiwał głową.~- A ot, Kunickiemu się zdarzyło.~- A może zdarzyć
10 14|          się, jak mogę.~Wytłumaczył Kunickiemu, że sprawa przeciągnie się
11 14|             u mnie.~Podał słuchawkę Kunickiemu.~- To naczelnik Czerpak.
12 14|           Jakie?...~- Powiedzmy, że Kunickiemu grozi dziesięć, a najmniej