Rozdzial

  1 1 |           Nie. To jest, tańczyłem, ale prywatnie. Nawet mówili,
  2 1 |       Nawet mówili, że dobrze...~- Ale gdzie? - obojętnie zapytał
  3 1 |        złotych to i tak pół darmo, ale piechotą nie chodzą. A pan
  4 1 |              A będzie i dziesiąta, ale teraz siódma. Dyzma stał
  5 1 |            ten mnie zaraz wyprosi. Ale jak oni to grzecznie zaczynają...~-
  6 1 |         kawał: Terkowski głupstwo, ale szkoda sałaty!~Cieszył się
  7 1 |             Terkowski to głupstwo, ale szkoda sałaty!" Uważasz,
  8 1 |       szanownego pana przepraszam, ale o ile się nie mylę, to miałem
  9 1 |          Kunicki.~- Nikodem Dyzma. Ale myli się pan, w Krakowie
 10 1 |        dystrakcja, proszę darować, ale i tak bardzo się cieszy,
 11 1 |            wyrobienie zaproszenia, ale trudno sobie poradzić, gdy
 12 1 |           ministrowi Jaszuńskiemu. Ale najmocniej, najmocniej przepraszam.~-
 13 1 |           z samym panem ministrem, ale, widzi pan, jestem prowincjonałem,
 14 1 | przepraszam - seplenił staruszek - ale swoją~drogą mógłby mi pan
 15 1 |          Ach, ja się nie narzucam, ale gdyby wielce szanowny pan
 16 1 |         stary jestem i niedowidzę, ale słuch mam dobry. Już ja
 17 1 |          nie narzucam, hę, hę, hę, ale byłbym stokrotnie, no stokrotnie
 18 1 |     wielkie jego myśli przewodnie, ale na to jest zawsze rada,
 19 2 |         swój kieliszek duszkiem.~- Ale cóż ja panu mogę pomóc?~-
 20 2 |             i tego... no i koszty, ale przy takich stosunkach,
 21 2 |         sposób zarobił całą setkę. Ale cóż, pisarz był u siebie
 22 2 |    gniewajże się na moją śmiałość, ale co by pan powiedział, gdybym
 23 2 |            ja sam daję sobie radę, ale wie pan, te wyjazdy, te
 24 2 |         Nie wiedział sam dlaczego, ale ucieszył się tym spotkaniem.~-
 25 2 |             Wątła była, to prawda, ale zgrabna.~- Cóż ona może
 26 2 |         zipnął. Pokręciła głową.~- Ale forsy miał... Może Żyd?~-
 27 2 |          bezpieczniej.~- Rozumiem. Ale wrócisz?~- Wrócę.~Zjawienie
 28 3 |      urzędu pocztowego w Łyskowie, ale nawet obaj Winderowie, ojciec
 29 3 |           niech się pan nie zraża, ale między mną i żoną zawsze
 30 3 |   powiedzieć, że tego nie rozumie, ale ugryzł się w język. Lepiej
 31 3 |            kto by to przypuszczał. Ale najlepszy sposób to jak
 32 3 |         jakieś kapitalne głupstwo, ale wnet się uspokoił, gdy jego
 33 3 |   chwiejnej polityki gospodarczej. Ale w tych warunkach można wiele,
 34 3 |        wiele, bardzo wiele zrobić, ale to już rzecz pańska i pański
 35 3 |          bez odpowiedzi, bo... No, ale o tym potem. Niechże pan
 36 3 |            kochanego szwagierka.~- Ale o kim pan hrabia mówi? -
 37 3 |     Przepraszam pana za szczerość, ale i pan jesteś bydlę. Śmiał
 38 3 |            kijami, jeżeli wyjdę?~- Ale dlaczego?~- Dlaczego? Dlatego
 39 3 |       zakręcie. - Na pewno wariat, ale naopowiadał mi rzeczy...
 40 4 |           pan przesadnie uprzejmy. Ale to leży w pana typie.~-
 41 4 |          przypominali mojego papy. Ale z góry chciałabym zaznaczyć
 42 4 |       szczerość?...~- Broń Boże.~- Ale bliżej mnie to nie obchodzi.~-
 43 4 |         Nie wiedział sam dlaczego, ale czuł się dotknięty i powiedział
 44 4 |          No i jakże?~- Ano, nic.~- Ale przyzna pan, kochany panie
 45 4 |            personelu nie okpi. No, ale niechże pan już teraz da
 46 4 |         dotknie obu pozostałych.~- Ale przecie to niemożliwe, one
 47 4 |         Wstydzę się tego od dawna, ale brak mi siły woli, by raz
 48 4 |        jest bardzo surowym sędzią, ale przyznaję, że zasłużyłam
 49 4 |            zastrzegła się Kasia.~- Ale pożyteczną. Wolę szorstką
 50 4 |          konno?~- Bardzo dziękuję, ale mam jeszcze dużo roboty -
 51 4 |          na pamięć. Orka, bo orka, ale było zawsze to wyjście.
 52 4 |             A żeby tak zachorować?~Ale co z tego?~Zawsze można
 53 4 |           Ty tak - odparła Kasia - ale pan Dyzma nie.~- Pani jest
 54 4 |            miał żadnych odznaczeń, ale skłamał:~- Virtuti Militari.
 55 4 |           wygląda pan na Nikodema. Ale mniejsza o to. Zresztą mój
 56 4 |       przywłaszczył sobie majątek. Ale to nic. Wsadzą go jeszcze
 57 4 |            Ta Kaśka? To też małpa, ale Kunika nienawidzi, bo on
 58 4 |            szacunku nie wzbudzasz. Ale to drobiazg. Tu sprawa jest
 59 4 |           wyglądasz pan na szewca, ale ciotka tak pragnie zaszkodzić
 60 4 |          kolorach...~- No, dobrze, ale...~- Cicho! Chcesz pan spytać,
 61 5 |           pan przesadnie uprzejmy. Ale to leży w pana typie.~-
 62 5 |          przypominali mojego papy. Ale z góry chciałabym zaznaczyć
 63 5 |       szczerość?...~- Broń Boże.~- Ale bliżej mnie to nie obchodzi.~-
 64 5 |         Nie wiedział sam dlaczego, ale czuł się dotknięty i powiedział
 65 5 |          No i jakże?~- Ano, nic.~- Ale przyzna pan, kochany panie
 66 5 |            personelu nie okpi. No, ale niechże pan już teraz da
 67 5 |         dotknie obu pozostałych.~- Ale przecie to niemożliwe, one
 68 5 |         Wstydzę się tego od dawna, ale brak mi siły woli, by raz
 69 5 |        jest bardzo surowym sędzią, ale przyznaję, że zasłużyłam
 70 5 |            zastrzegła się Kasia.~- Ale pożyteczną. Wolę szorstką
 71 5 |          konno?~- Bardzo dziękuję, ale mam jeszcze dużo roboty -
 72 5 |          na pamięć. Orka, bo orka, ale było zawsze to wyjście.
 73 5 |             A żeby tak zachorować?~Ale co z tego?~Zawsze można
 74 5 |           Ty tak - odparła Kasia - ale pan Dyzma nie.~- Pani jest
 75 5 |            miał żadnych odznaczeń, ale skłamał:~- Virtuti Militari.
 76 5 |           wygląda pan na Nikodema. Ale mniejsza o to. Zresztą mój
 77 5 |       przywłaszczył sobie majątek. Ale to nic. Wsadzą go jeszcze
 78 5 |            Ta Kaśka? To też małpa, ale Kunika nienawidzi, bo on
 79 5 |            szacunku nie wzbudzasz. Ale to drobiazg. Tu sprawa jest
 80 5 |           wyglądasz pan na szewca, ale ciotka tak pragnie zaszkodzić
 81 5 |          kolorach...~- No, dobrze, ale...~- Cicho! Chcesz pan spytać,
 82 6 |     pułkowniku, siedziałem na wsi. Ale wczoraj przyjechałem do
 83 6 |            że będę dziś miał kaca, ale na szczęście czuję się świetnie.~
 84 6 |         jaki interes?~- Niewielki, ale miałem.~- No to posiedzi
 85 6 |         lepiej wie ode mnie.~- Ba, ale cóż robić?~- Rozumiem, rozumiem -
 86 6 |          Żorżyk ma oddać jej dług, ale w ogóle.~Wypytywała szeroko
 87 6 |     Przełęska z akcentem uznania - ale wie pan co, najlepiej byłoby
 88 6 |  porównania z pałacem koborowskim, ale miało w sobie coś nieuchwytnego,
 89 6 |      odezwała się pani Przełęska - ale właśnie dopiero od pana
 90 6 |         wiem... Wariat to on jest, ale może by potrafił zapanować
 91 6 |     Ministerstwie Sprawiedliwości, ale o to kłopotać się nie potrzebujemy,
 92 6 |       podstępem.~- No, naturalnie, ale każdą rzecz można różnie
 93 6 |   stwierdzającymi jego niewinność, ale nie ulega wątpliwości, że
 94 6 |          szanowny panie Nikodemie, ale nie wierzę. Toteż sądzę,
 95 6 |            miał stajnię wyścigową, ale mu nie szło.~- Musi to być
 96 7 |             że nie jest fachowcem, ale że miał zamiar tobie to
 97 7 |      nazwać pana złotoustym mówcą, ale głowę to pan ma na karku.
 98 7 |          Były nawet jakieś skargi. Ale ten Kunicki to podobno bardzo
 99 7 |     uchodzi za kanalię i krętacza. Ale panu wierzę bez zastrzeżeń.
100 7 |        wieś?~- Pojutrze.~- Szkoda. Ale nie mogę pana zatrzymywać.
101 7 |            sam sytuację zaostrzył, ale że teraz doprawdy nie widzi
102 8 |           na mnie wrażenie, daruj, ale będę szczera, suki, tak,
103 8 |            Sprawa kontyngentu tak. Ale ja uważam, kochany panie
104 8 |      dostaw?~- Pomóc nie pomoże.~- Ale da się zrobić? Co? W razie
105 8 |    spostrzegł senność słuchacza.~- Ale pan jest zmęczony! No, wyśpi
106 8 |          dwie głowy, to nie jedna: ale, powtarzam, dzięki Bogu,
107 8 |           rzekł Dyzma i ziewnął.~- Ale jeszcze jedno. Jak pan będzie
108 8 |        konno, uprawia inne sporty, ale żona moja, biedactwo, nudzi
109 8 |      bardzo?~- Pewno, że bardzo.~- Ale mnie pan nie wyprosi? Można
110 8 |            chce i tu mieć kobietę, ale nie rozumiem, dlaczego właśnie
111 8 |     Jedziesz do Krupiewa?~- Tak.~- Ale przed obiadem wrócisz?~-
112 8 |          ma czego. Kładka mocna.~- Ale ja dostanę zawrotu głowy
113 8 |       rzekł głośno.~- Zgadzam się, ale te kobiety, którym tego
114 8 |         szpilki mi wsadzała.~- No, ale pan nic sobie z tego nie
115 8 |          powiedziałabym, brutalny. Ale wyczuwa się pod nim głębię
116 8 |                 Pan jest uprzejmy. Ale to nie jest pańskie genre.
117 8 |      porośnięty sośniną.~- Dobrze. Ale teraz ja będę wiosłowała,
118 8 |       rację, jeżeli mnie potępisz, ale nie umiałabym obejść się
119 8 |      Możesz mną później pogardzać, ale wyznam ci wszystko. Obiecaj,
120 8 |                 Jaka ona?~- Kasia. Ale przysięgam ci, że więcej
121 8 |         rzeczywiście przeszkoda... Ale... Panie Nikodemie, a co
122 8 |       sytuacji: rząd kupuje zboże, ale pod warunkiem, że sprzedający
123 8 |         każdy ma gdzie przechować, ale zawsze ziemianinowi łatwiej
124 8 |        gdyż to pogarsza jego stan. Ale czy ja wiem, może ujrzenie
125 8 |          się do siostry.~- Wybacz, ale zostaw nas samych. Zrozumiałe,
126 8 |          nie tylko hochsztaplerem, ale w dodatku głupcem. Przecie
127 9 |              wzruszyła ramionami - ale szachem perskim pan chyba
128 9 |         Kasia wzruszyła ramionami, ale jednak usłuchała rozkazu.~-
129 9 |           czego ona chce ode mnie, ale jak mnie wyrzucają, to nie
130 9 |            hrabianka Ponimirska... Ale ewentualność ożenienia się
131 9 |   przytuliła się doń i szepnęła:~- Ale, kochanie, nie będziesz
132 9 |            się do nieprzytomności, ale wówczas gdy rozmawiał z
133 9 |          donosić będą anonimowo... Ale anonimów poważnie się nie
134 9 |        dyrektora Wandryszewskiego, ale przecie i on sam będzie
135 9 |        Żeby taki Kunicki zechciał, ale nie zechce... W ogóle teraz
136 9 |        rozstanie się także z Niną, ale powiedział sobie:~"Trudno.
137 9 |          butelkę nabić się nie da, ale swój chłop, brat łata, jak
138 9 |          Dziękuję, panie prezesie, ale nie wiem, czy potrafię.
139 9 |            tego za złe nie weźmie, ale ja chyba nie nadaję się
140 9 |           dziękuję panu prezesowi. Ale czy można spytać, jaką gażę
141 9 |        huczy po wczorajszej bibie. Ale! Czyś ty złożył już wizyty?~-
142 9 |            nie urzędnik państwowy, ale szef przedsiębiorstwa, może
143 9 |            system był bez zarzutu. Ale co do ożenku...~Właściwie
144 9 |            banku jest duża pensja, ale ta też nie wystarczy. Zresztą,
145 9 |            jako administratora!... Ale ba, o tym nie ma gadania.~
146 10|         prezesa.~- Ja przepraszam, ale tak wyrwało się po dawnemu,
147 10|      wielmożnego pana prezesa...~- Ale ja nie myślę kiwać palcem,
148 10|         Teraz pańskie na wierzchu, ale zobaczymy jeszcze. Idę...
149 10|               Z pana to też numer! Ale żeby pan wiedział, z jaką
150 10|         się pan prezes nie gniewa, ale ja nigdy nie uwierzę, żeby
151 10|        całe Koborowo jej własność. Ale tylko na papierze.~- Zaraz,
152 10|              skłonił się jej mąż - ale mam obowiązki gospodarza.~-
153 10|    bezpośrednio z literaturą obcą, ale przecie najwyżej cenić swój
154 10|             przerwał łysy hrabia - ale, kochany przyjacielu, dziś
155 10|         przepraszam, że przerywam, ale chciałabym zapytać... -
156 10|          No, i te leciały na mnie, ale prawdę powiedziawszy, nie
157 11|         bez dyskusji.~- No dobrze. Ale co im powiedzieć?~- Może
158 11|          Bardzo panów przepraszam, ale mam ważnego interesanta,
159 11|         Jeszcze nie - śmiała się - ale może być później.~Nadstawiła
160 11|         mogę wiedzieć?~- Rozumiem, ale sądzi pan?~- Jeżeli drogę
161 11|    potrafiłoby wyciągnąć go tutaj, ale teraz?...~Kto wie, co te "
162 11|            tam być główną personą, ale me wie, czego od głównej
163 12|          było jej, to w trymiga!~- Ale przecież nominalnie ona
164 12|      Nikodem wzruszył ramionami.~- Ale weksli cofnąć nie można.
165 12|          Jutro... Nic specjalnego. Ale owszem, jest zaproszenie
166 12|       zapomniałem, jak się nazywa, ale ma walczyć z mistrzem Polski,
167 12|    flegmatycznie zauważył Boczek - ale co będziemy się spierać.~
168 12|         jeszcze hrabianka Czarska, ale powiedziałem, że pan prezes
169 12|          Hm... Wie pani, i ja też, ale o tym przez telefon lepiej
170 12|          ja sam we własnej osobie. Ale słuchajcie. Otóż siedzi
171 12|              skinął głową Franek - ale za przeproszeniem, pan to
172 12|               Ma budowę chłopięcą, ale silniejszy jest od niejednego
173 12|         Uważa pani, bić nie wolno, ale taki masaż jest dopuszczalny.
174 12|    Krzepickiego - że ich rugnąłem, ale teraz gotowi mnie za ordynusa
175 13|           jednak nie starzeje się. Ale i pan doskonale wygląda.
176 13|         Wprawdzie pogoda pod psem, ale spokój, spokój. Dla nerwów
177 13|          Bachusa", co?~- Dziękuję, ale nie mogę. Jestem dziś na
178 13|           się Dyzma.~- He, he, he, ale ja wiem, że jak kochany
179 13|           potwierdziła jego żona - ale za to bardzo męskie.~- Słuszniutko,
180 14|     Czerpak? Śmiesznie się nazywa. Ale nie o to się rozchodzi.~
181 14|            za gość?~- Nie znam go, ale podobno można z nim gadać.
182 14|            No i co?~- Ciężko było, ale wreszcie obiecał zająć się
183 14|              cieszył się Kunicki - ale, panie Nikodemie, może jakie
184 14|           sprawę punkt po punkcie, ale tak, żeby ten wiedział,
185 14|             że ma takie dokumenty, ale w Koborowie, i że zaraz
186 14|            byłoby jedno wyjście... ale...~Dyzma spuścił oczy, by
187 14|           śmiałbym nawet prosić... Ale sam pan wie, jakie to ważne
188 14|   Wprawdzie zmęczy się pan trochę, ale co to znaczy w pańskim młodym
189 14|          moja, tylko Krzepickiego, ale mnie na korzyść wychodzi...~
190 14|            roześmiał się Nikodem - ale ponieważ nie umarł, to mogę
191 14|       załatwię wszystko.~- Dobrze, ale dlaczego jesteś taki tajemniczy?
192 14|            powiedział z wahaniem - ale będzie jasne. On stary,
193 14|        uczuć i zamiarów pani Niny, ale bezpieczniej spalić, oczywiście,
194 14|            jest to plan doskonały, ale nie wiem czy będę mógł to
195 14|            dość starego dziada..~- Ale ten stary dziad - zasyczał
196 14|            roześmiał się Kunicki - ale mam weksle żony, które opiewają
197 14|           rzeczywiście były. Były, ale spłonęły.~Kunicki zbladł
198 14|           nami.~- Ja? Aresztowany? Ale za co? To chyba pomyłka.~-
199 14|         Oto rozkaz aresztowania.~- Ale za co?~- To nie moja rzecz -
200 14|            że zakłóciliśmy spokój, ale taki miałem rozkaz.~- Jak
201 15|            Nie uwierzy pan prezes, ale ubyło mi siedem kilo. Niezła
202 15|         się Dyzma. - Zdrów jestem, ale głowy nie mam do tego. Mam
203 15|         pani to wesoła kobita! No, ale nie zawracajmy sobie głowy
204 15|            pomógłbyś pan lepiej.~- Ale po co pan to sam robi? Gdzież
205 15|         Zgadza się na sto tysięcy, ale pod warunkiem wydania mu
206 15|   zmniejszyło zdobytych stosunków.~Ale jak wykręcić się? Najprościej
207 15|         udajesz? Nie wiesz niby?~- Ale gadajże!~- No o wyjeździe
208 15|          prasy?~Mówił coś jeszcze, ale Nikodem nie słyszał. Rzucił
209 16|           stosunki z tymi paniami, ale raczej wepchnąć na swoje
210 16|           myślałam o tej historii. Ale nic trzeba o tym myśleć,
211 16|       Przełęskiej!~- No widzisz.~- Ale nie chciałabym, żeby mój
212 16|              Dlaczego?~- Nie wiem, ale wydaje mi się, że to musi
213 16|          może nie jest najładniej, ale mnie się najbardziej podoba,
214 16|          jakby. Nie wiem dlaczego, ale wydaje mi się, że taki głos
215 16|             Nikodem zmrużył oko.~- Ale za to będzie przeszkadzało
216 16|             Kiedyś mi nadskakiwał. Ale on dawniej nie miał najlepszej
217 16|         jego słuchać we wszystkim. Ale w dzisiejszych czasach to
218 16|            was jak rodzony ojciec, ale nabić się w butelkę nie
219 16|            co mówiłem?~- Tak jest, ale...~- Wszystko pan zrozumiałeś?~-
220 16|   buchalter.~- Przepraszam bardzo, ale on nikogo nie zmusza do
221 16|           a ja nic, tylko zostaję, ale powiadam, że prezes jest
222 16|          panowie. Wiem, że trudno, ale ja tam nie przyzwyczaiłem
223 16|        może nawet macie słuszność, ale ja jestem za stary, myślę
224 17|      zgodził się na unieważnienie. Ale dlaczego? No i dlaczego
225 17|           szepnęła:~- Więc dobrze, ale nie teraz.~- Teraz.~- Nie.
226 17|        wkręcił się tam na woźnego? Ale chyba nie, po cóż by przychodził
227 17|             zapomniał, nie wrócił, ale jeszcze może wrócić... Dobrze
228 17|         dnia tutaj go nie zobaczy, ale przyjdzie wieczorem, będzie
229 17|         młody i wyglądał zamożnie, ale przecząco pokręciła głową.~
230 17|            ją... na pewno kocha... Ale dlaczego - zrodził się płomyk
231 17|         pamiętać albo zapominać?~- Ale mówiłeś, że wrócisz!~- Ślubu
232 17|     pozazdrości. Psie życie.~- No, ale co to mnie obchodzi?~- Wróć
233 17|       wobec tego nic nie znaczy.~- Ale później - zaczęła - później...~-
234 17|          gruncie dobra dziewczyna, ale to jeszcze nie powód, by
235 17|           czasu do czasu - owszem, ale siedzieć godzinami przy
236 17|       wesoły, pies z nim tańcował! Ale widzisz, on mi nawala w
237 17|      zrobić rewizję w jego hotelu, ale jak okaże się, że jest w
238 17|        manatki i wyjechać.~- Hm... Ale... może przecie wytłumaczyć,
239 17|          trocinę i każdy kamyczek. Ale tu wszyscy boją się Pana
240 17|             Chce wziąć 30 jałówek, ale płaci wekslami sześciomiesięcznymi
241 17|        zbytnio nie przejmować się. Ale ostrożność nie zawadzi nigdy.
242 17|           się sympatyczny facet.~- Ale kto? - nie mogła wytrzymać
243 17|           siła, jakaś uśpiona moc, ale celowo ukrywana... Nik...
244 17|          był prawdziwym mężczyzną, ale...~Wolała już o nim nie
245 17|      Nikodem... Nie gniewaj się... Ale ja bez ciebie żyć nie mogę...~-
246 17|         nań przerażonymi oczyma.~- Ale za co? Za co, Nikodem?~-
247 17|         mnie, do cholery, i już.~- Ale ja ciebie kocham, a ty obiecałeś.~-
248 17|             Ja cię nic będę miała, ale i tamta nie! Już ja cię
249 17|     prezesa, że dzwonię tak późno, ale jest bardzo ważna sprawa.~-
250 17|           Nie wygląda na wariatkę, ale z uporem twierdzi to, co
251 17|        początkowo, że jest pijana, ale nie. Ona nie wie, że pan
252 17|            Uśmieje się pan prezes, ale ona twierdzi, że pan w maju
253 17|        zrozumiałe, panie prezesie. Ale nie wiem, co mam z mą zrobić?~-
254 17|          Rozumiem, panie prezesie, ale można by spisać i pociągnąć
255 17|        lecz dziewczyna milczała.~- Ale szkoda mi ciebie. Jesteś
256 18|     wszelkich ubocznych kosztów.~- Ale cztery tysiące! To razem
257 18|   dodatkowych zeznań świadków...~- Ale ci świadkowie przecie już
258 18|            tymi słowami pan mówił, ale mniej więcej oznaczały one
259 18|          się przecie do dymisji.~- Ale szkoda banku! Dyzma wzruszył
260 18|       dziecko!~- Pal ich diabli.~- Ale jutro będzie huczek!~- Jaki
261 18|      oczywiście, zysk platoniczny, ale wie pan prezes, że mam pewną
262 19|             nie trzeba przesadzać. Ale pani ma rację. Przyjęcie
263 19|  propagandowym. - Źle robią.~- No, ale prezes tak zasłużony dla
264 19|         się na tyle szlachetności. Ale mniejsza o to. Przyjechałam
265 19|       wiesz, jak bardzo cię lubię. Ale mówię ci... uważam za swój
266 20|     dlaczego, a może i nie wiecie, ale to wszystko jedno. Odchodząc
267 20|          kto będzie moim następcą. Ale to jedno wam powiem, że
268 20|            ja tak dobrze zrobiłem, ale zwierzchnik to zwierzchnik.
269 20|            byłem z wami delikatny, ale taka już moja natura, a
270 21|            pańskie już zapłaciłem. Ale i ja mam swoje warunki.~-
271 21|             że są takie uderzenia, ale nie zdarzyło mi się widzieć.
272 23|          Tak, zgadzam się z panią, ale jednak prawdziwe.~- A czym
273 23|           pokiwał głową generał.~- Ale niezbyt, hm... niezbyt po
274 24|          Tak, zgadzam się z panią, ale jednak prawdziwe.~- A czym
275 24|           pokiwał głową generał.~- Ale niezbyt, hm... niezbyt po
276 25|         poprawi - wtrącił Dyzma.~- Ale! - machnął ręką starosta. -
277 25|             ekskuzował się Dyzma - ale jemu tylko zimna woda pomaga.~
278 25|          kraju, ba, całego świata!~Ale... ale właściwie... co mu
279 25|          ba, całego świata!~Ale... ale właściwie... co mu po tym?~
280 25|   baczności przed każdym słowem...~Ale władza, wielka władza nad
281 25|          władza!~- No, oczywiście, ale z drugiej strony, widzi
282 25|           Jakiś ty dla mnie dobry! Ale, Niku, ja nie jestem taką
283 25|             kto inny nie dostałby, ale pan ma przecież tam szalone
284 25|            mógłbym wziąć tłumacza, ale zaraz by wyszło na jaw,
285 25|           że za zaszczyt dziękuję, ale premierem nie zostanę.~-
286 25|      wojewoda - nam się tak zdaje. Ale w gruncie rzeczy nie jest