Rozdzial

 1 2 |        zatrzymywał się przerażony, ostrożnie sięgał do kieszeni i gdy
 2 2 |           powiedział:~- Aha!~Mańka ostrożnie dotknęła końcami palców
 3 3 |         pani ma rację - odparł ten ostrożnie - są rzeczy znacznie ważniejsze.~
 4 3 |         Kunikową.~- Nie rozumiem - ostrożnie zaczął Dyzma - znaczy, że
 5 4 |               No, dobrze - zapytał ostrożnie Dyzma - a dlaczegóż w takim
 6 5 |               No, dobrze - zapytał ostrożnie Dyzma - a dlaczegóż w takim
 7 8 |          Gdy wyszła, Dyzma zapytał ostrożnie:~- Czego się panna Kasia
 8 8 |         przywarła doń mocno.~- Oj, ostrożnie...~Umyślnie szedł coraz
 9 9 |       ścianą zbliżył się do drzwi. Ostrożnie wychylił głowę tak, by nie
10 13| oczekujących w bramie przykucnął i ostrożnie wychylił głowę tuż nad ziemią,
11 14|          czy nie?~Wreszcie zapytał ostrożnie. Nikodem kiwnął głową.~-