Rozdzial

  1 1 |              szczęce dolnej.~- A pan już gdzie tańczył?~- Nie. To
  2 1 |        chłopi.~Nic nie odpowiedział. Już trzeci miesiąc był bez pracy,
  3 1 |            znajdą.~- Przecie mówiłem już pani Walentowej, że rodziny
  4 1 |             Pilnuj pan siebie. I tak już za trzy tygodnie nie płaci,
  5 1 |              Z gimnazjum wydalili go już z czwartej klasy za upór
  6 1 |            tu ledwie przezimował, bo już w kwietniu okazało się,
  7 1 |         ponad jego siły. Przecie sam już drugi dzień nic nie miał
  8 1 |     wspaniałym ubiorem.~Zbliżała się już szósta, gdy powziął ostateczną
  9 1 |              w stronę kościoła. Stąd już widział Elektoralną i plac
 10 1 |             na ratuszowej wieży było już pięć po ósmej. Przyśpieszył
 11 1 |   Przyśpieszył kroku i po chwili był już przed hotelem.~Widział,
 12 1 |           rady. O ucieczce nie mogło już być mowy. Nikodem zrobił
 13 1 |     niedowidzę, ale słuch mam dobry. Już ja ręczę, że jak pan mnie
 14 2 |      powtórzył Kunicki. - Widzi pan, już czwarty raz wyjeżdżam w
 15 2 |         byłoby katastrofą. Wyczerpał już wszystkie stosunki i wpływy,
 16 2 |             dobrego stanowiska, a ja już doszedłem do tego wieku,
 17 2 |            Zresztą tam na miejscu to już jakoś ja sam daję sobie
 18 2 |              ministerstwach, do tego już jestem za stary. Tu trzeba
 19 2 |    skrępowania. A co do warunków, to już pan zechce łaskawie określić.~-
 20 2 |             i zatarł ręce.~Zaczynało już świtać. Na seledynowym kloszu
 21 2 |          wiedział - knajpa Icka jest już otwarta. Przezornie wyciągnął
 22 2 |               kelnerzy z restauracji już zamkniętych, sutenerzy,
 23 2 |        resztę i wyszedł. Zbliżał się już do Łuckiej, gdy nagle spostrzegł
 24 2 |              spać nie idzie?~- Chyba już pójdę - odparła z rezygnacją.~
 25 2 |              zapytała Mańka.~- Późno już. Czas do domu. Pewno będzie
 26 2 |         Przepili jego zdrowie, a gdy już butelka była pusta, Nikodem
 27 3 |          siebie.~Do szóstej załatwił już wszystko, pociąg odchodził
 28 3 |       obmyślić całą sprawę.~Rozumiał już teraz dobrze, że niespodziewaną
 29 3 |          przepadło wszystko.~Świtało już, gdy konduktor wszedł i
 30 3 |              bocznicę kolejową.~Stąd już zaczynała się długa aleja
 31 3 |             się Kunicki - mówiłem to już panu Nikodemowi. A niech
 32 3 |           złoty! Co pan mówi? Czy to już postanowione?~- Na razie
 33 3 |            nowych sto milionów, a to już jest suma, która wpłynie
 34 3 |            Jaszuńskim...~- Mówiliśmy już z nim wiele na ten temat
 35 3 |          wsypać się.~Kiedy zwiedzili już stację drzewną w lesie rządowym,
 36 3 |          jego depresji.~Zbliżała się już trzecia, gdy zatrzymali
 37 3 |            praktyce tak nie jest, to już zasługa naszej biurokracji
 38 3 |          bardzo wiele zrobić, ale to już rzecz pańska i pański kłopot,
 39 3 |              przerwy. Nikodem bliski już był rozpaczy, gdy staruszek,
 40 3 |      zakończył:~- Widzę, że pan jest już trochę zmęczony, zresztą
 41 3 |       zegarek.~- Pół do ósmej.~- Co? Już? Ach, to muszę iść do pawilonu,
 42 4 |        Nikodem zupełnie nie rozumiał już istoty tego lekceważenia
 43 4 |             w te jego okolice, które już znał Dyzma. Tam były gęste
 44 4 |             w ręku. Kwiaty pachniały już z daleka odurzająco. Zbliżyła
 45 4 |       zdziwił się szczerze.~- No, bo już panu się zdawało, że kwiaty
 46 4 |           miarą nie mogło wystarczyć już nie tylko do administrowania,
 47 4 |        przyjdzie skądś ratunek.~Było już po ósmej, gdy Kunicki zastał
 48 4 |            okpi. No, ale niechże pan już teraz da pokój tej robocie.
 49 4 |             pójść do siebie.~- Muszę już iść. Moje uszanowanie pani.
 50 4 |              go na obiad, Dyzma miał już gotowy plan ciężkiego ataku
 51 4 |          mógł jej wszakże odszukać i już zaczął tracić nadzieję,
 52 4 |        obchodzi, a po drugie, umarła już dawno. Proszę mi dać papierosa.~
 53 4 |        ciotka zmobilizowała nie wiem już tam kogo, by ustanowiono
 54 4 |       Rozmyślał właśnie nad tym, gdy już przed samym pałacem spotkał
 55 4 |           kompotu ból Dyzmy stał się już nie do zniesienia. Przeprosił
 56 5 |        Nikodem zupełnie nie rozumiał już istoty tego lekceważenia
 57 5 |             w te jego okolice, które już znał Dyzma. Tam były gęste
 58 5 |             w ręku. Kwiaty pachniały już z daleka odurzająco. Zbliżyła
 59 5 |       zdziwił się szczerze.~- No, bo już panu się zdawało, że kwiaty
 60 5 |           miarą nie mogło wystarczyć już nie tylko do administrowania,
 61 5 |        przyjdzie skądś ratunek.~Było już po ósmej, gdy Kunicki zastał
 62 5 |            okpi. No, ale niechże pan już teraz da pokój tej robocie.
 63 5 |             pójść do siebie.~- Muszę już iść. Moje uszanowanie pani.
 64 5 |              go na obiad, Dyzma miał już gotowy plan ciężkiego ataku
 65 5 |          mógł jej wszakże odszukać i już zaczął tracić nadzieję,
 66 5 |        obchodzi, a po drugie, umarła już dawno. Proszę mi dać papierosa.~
 67 5 |        ciotka zmobilizowała nie wiem już tam kogo, by ustanowiono
 68 5 |       Rozmyślał właśnie nad tym, gdy już przed samym pałacem spotkał
 69 5 |           kompotu ból Dyzmy stał się już nie do zniesienia. Przeprosił
 70 6 |              i inne względy, względy już osobiście go obchodzące.
 71 6 |              zabudowania Pragi. Było już dobrze po zachodzie słońca
 72 6 |          prędko i w pół godziny byli już na miejscu. Willę "Haiti"
 73 6 |            Przełęskiej przedstawiało już smutny obraz chaosu i paniki,
 74 6 |            rozległ się dzwonek. Tego już było nadto i pani Józefina
 75 6 |    przerażeniu służby, która w duchu już poleciła opiece boskiej
 76 6 |            Gdy wyszedł z kina, ulice już jarzyły się tysiącami świateł.
 77 6 |              do hotelu, przed którym już z daleka poznał wspaniałe
 78 6 |           kwadrans później zajeżdżał już przed "Oazę". W sali było
 79 6 |           cywilnym ubraniu.~- O, pan już tutaj! - zawołał pułkownik. -
 80 6 |             Sala restauracyjna pełna już była gości. Między białymi
 81 6 |             namiętne tango.~Kończyli już kolację, gdy przyszedł Ulanicki.~
 82 6 |           Gdy usiadł, Nikodem, nieco już podniecony alkoholem, rzekł:~-
 83 6 |            dać sobie szampana, mocno już mieli w czubach. Przy stoliku
 84 6 |             pułkownika Waredy.~Jasno już było na dworze, gdy czterej
 85 6 |         wizyty w wielkopańskim domu.~Już od progu zauważył, że dom
 86 6 |         interpretować. He, he, he... Już jeżeli prokurator otrzyma
 87 6 |               i dodano imię ojca. To już jawny kryminał. Następnie
 88 6 |        Przełęska. - Za żadne skarby! Już dość miałam przykrości.
 89 7 | równomiernego głosu urzędnika, który już od godziny referował zwierzchnikowi
 90 7 |         rządu.~Z kilku rozmów, jakie już zdążył przeprowadzić, minister
 91 7 |              zapalił do projektu, że już chciał wezwać maszynistkę,
 92 7 |              i zacierał ręce. Zapadł już zmierzch i Jaszuński, zapalając
 93 7 |            jest dziś smutne i szare. Już od szeregu dni jest takie.
 94 7 |            sobie sprawę, że teraz to już sytuacja grubo się zmieniła.~-
 95 7 |         przebrać się we frak. Miasto już migotało tysiącami lamp
 96 7 |           pod kołnierzem palta. Było już jednak za późno.~Mańka,
 97 7 |              której?~Lecz odpowiedzi już nie otrzymała. Pałeczka
 98 7 |             Przepraszam, że co?~Była już w rozpaczy, gdy przyszedł
 99 7 |              A tak, tak, wieczory są już zimne.~Dyzma wybuchnął śmiechem.
100 7 |             stolikach usadowiono się już do brydża.~Nikodem rozmawiał
101 7 |               Wszystkie stoliki były już obsadzone i pani domu ofiarowała
102 7 |        awantury z Terkowskim?~- Aha! Już wiem.~- Pan Dyzma - powiedziała
103 7 |            których bawiła gra. Zjadł już sporo tartinek, ciastek
104 7 |         Przepraszam bardzo. Ja muszę już iść.~- Jaka szkoda, czy
105 7 |         poszedł pieszo.~Zbliżała się już północ i ulice były niemal
106 7 |           osiągnięto szybko.~Świtało już, gdy wracał do swego hotelu.
107 7 |            obcym świecie. A przecież już teraz zaczął wierzyć w co,
108 7 |         Nikodema do gabinetu szefa i już nie zdziwił się, że arogancki
109 7 |             notatek Kunickiego.~Było już ciemno na dworze, gdy skończyli
110 8 |             pana za drzwi. Dokończył już szeptem, gdyż na schodach
111 8 |              w której służba zdążyła już sprzątnąć dwa zbędne nakrycia.~
112 8 |          zdziwił się Dyzma - przecie już sprawa skończona?~- Sprawa
113 8 |            robi się pieniądze!~- Pan już na tym robił? - zapytał
114 8 |        obrony w sądzie.~Zbliżała się już północ, gdy spostrzegł senność
115 8 |          razy potrącił krzesła. Było już po drugiej. Zainteresowany,
116 8 |            pani mnie czepia - odparł już nieco poirytowany - czy
117 8 |       wybiegła z pokoju. Teraz Dyzma już całkiem pojąć nie mógł,
118 8 |     wyniosłym skinięciem głowy. Nina już siedziała przy stole. Obie
119 8 |          milczeniu, aż do łódki. Gdy już odpłynęli dość daleko od
120 8 |            znoszę. Więc jednego dnia już nie mogłem wytrzymać. Kiedy
121 8 |          mogłem wytrzymać. Kiedy ten już z pół godziny gadał, pochyliłem
122 8 |          wydaje mi się, że znamy się już od lat. Wydaje mi się, że
123 8 |              mi się, że potrafiłabym już dziś powiedzieć ściśle,
124 8 |             po co to zrobiłeś? Teraz już nigdy cię nie zapomnę...
125 8 |             Boże!... Ja nie potrafię już teraz żyć tym strasznym
126 8 |              poddam się tej hipnozie już nigdy, przysięgam! Wierzysz
127 8 |      Szwajcarii.~- Kiedy wyjeżdża?~- Już w przyszłym tygodniu. Na
128 8 |         Trochę go podleczyli. Nie ma już teraz napadów furii, lecz
129 8 |        kolegą, oświadczyła, że muszą już wracać. Ku jej radości brat
130 9 |         silnych pragnień, nie mówiąc już o namiętnościach.~Jadł dobrze,
131 9 |           strasznie trzęsie, chodził już piechotą. Obejrzał jeszcze
132 9 |              krzyknął Dyzma.~Chciała już wyjść, lecz to ją zatrzymało.
133 9 |             w skutki niedzieli żadna już chmurka me zaciemniała horyzontu
134 9 |       potwierdził Nikodem.~- Więc to już się robi?~- A jak pan widzi.~-
135 9 |            bardzo przyzwyczaiłam się już do tego, że mogę pana widzieć
136 9 |              i po kwadransie dzwonił już do drzwi pani Przełęskiej.
137 9 |           bibie. Ale! Czyś ty złożył już wizyty?~- Jakie wizyty?~-
138 9 |         organizacyjne znajdowały się już w pełnym biegu. Wyznaczono
139 9 |             otworzył koperty, jak to już przed paru laty zdarzyło
140 9 |         administratora.~- Nie jestem już administratorem, tylko prezesem
141 9 |       chodzić. Wszystkie pokoje były już sprzątnięte, w sypialni
142 9 |            Nikodem - byle portki, to już jej~wystarczy.~Wyjrzał przez
143 9 |           świadczeń socjalnych, lecz już nie martwił się urodzajem,
144 9 |            mówić.~Po dziesiątej byli już w domu. Nina szybko pobiegła
145 9 |         przewrócił się na drugi bok. Już zasypiał, gdy nagle do uszu
146 10|              się za mną. Od miesiąca już jestem bez posady, a żona,
147 10|              upierał się Krzepicki - już ja tam w swoim czasie próbowałem
148 10|             na papierze.~- Zaraz, bo już nie pamiętam, dlaczego?
149 10|      Jaszuńskiego i Waredę. Istotnie już w sieni ujrzał tego ostatniego,
150 10|            na pierwsze piętro, gdzie już było kilkanaście osób.~Tuż
151 10|        czterdzieści. Uśmiechnęła się już z daleka i mm książę zdążył
152 10|         zawołała:~- Ależ wiem, wiem, już mi powiedziano. Witam pana,
153 10|           chciał uciec, lecz księżna już znikła, a jemu podsunięto
154 10|             im byle co powiedzieć, a już zachwycają się, jakby człowiek
155 10|             o Mańce z Łuckiej. Pewno już całkiem zeszła na psy, a
156 11|             to wypada?~- Wypada. Nic już tu ważnego nie ma, a wnioski
157 11|          Pani Koniecpolska siedziała już przy kierownicy dwuosobowej
158 11|        ustawić lewarek pod osią. Gdy już byli gotowi do drogi, zawołała:~-
159 11|      zachylił się i drażnił powiekę.~Już wyciągnął rękę, by palcem
160 11|              po drgającej powiece.~- Już dobrze? Kiwnęła głową.~-
161 11|           wirującymi stolikami.~Była już godzina czwarta, gdy wstano
162 11|         taras, sprzed którego znikły już samochody, widocznie odprowadzone
163 11|        zabrała głos panna Stella. Ta już gadała tak niezrozumiale,
164 11|       Warszawie, poszedłby do domu i już.~Jednakże trzeba było zobaczyć,
165 11|           twarzą ludzką.~Dyzma teraz już nie miał wątpliwości: Diabeł.~
166 11|       siódmej zapukano do drzwi, był już gotów z postanowieniem.~
167 11|             gruby kij przeciwnika.~- Już siódma - wymówiła prawie
168 11|            est rotunda.~Nie pamiętał już, co to znaczy. Tym mniej
169 11|            otworzyła drzwi i całkiem już zwykłym głosem oznajmiła,
170 11|               Na przykład reumatyzm. Już raz oddał mu doskonałe usługi
171 11|           nogi i przetarł powieki.~- Już czas, Mistrzu? - wyszeptała
172 11|               Czas?~- Tak. Wszystkie już czekają. Proszę prędko przebrać
173 11|            to działało podniecająco.~Już nie myślał: co i jak, i
174 11|        kieliszków nalewano wino.~Gdy już napełniono wszystkie, każda
175 11|         panna Stella.~Kieliszki były już próżne i nalewano nowe.~-
176 12|              że mnie nie wpuszczasz. Już ten wasz wielki prezes,
177 12|            wątpił, że Krzepicki albo już coś wywąchał, albo chce
178 12|           ramieniu.~Tego Dyzmie było już zanadto. Zerwał się z miejsca
179 12|            bujania, panie Nikodemie, już ja wiem, że jak się pan
180 12|    Spirytusowych... Chcesz pan?~- To już pewno będzie lepiej. To
181 12|         zrobiło się wesoło.~- Znacie już tę anegdotę o buldogu i
182 12|             do swojej loży, w której już siedział pułkownik Wareda,
183 12|            przeciwnicy zwarli się.~- Już go wziął - zawołał Dyzma,
184 12|           Pary atletów zmieniały się już kilkakrotnie.~Wreszcie przyszła
185 12|              gdy Wielaga nie hamował już brutalnej żądzy pokonania
186 13|             mieszkańcy tej dzielnicy już o szóstej wstają do pracy.
187 13|         znowu pusta.~Niebo poczynało już szarzeć, gdy skręcili w
188 13|              Zobacz no puls.~- Zimny już.~- To naród, psia ich mać!
189 13|          jechać do komisariatu.~- To już trzeci w tym tygodniu.~Zaczął
190 13|       Rumiany i ruchliwy jak zawsze. Już w progu rozpoczął powitania,
191 13|        Nikodema i zaczął mówić.~Było już po trzeciej, gdy obaj wyszli
192 13|          usprawiedliwiał tym, że tak już był zirytowany, że musiał "
193 14|              do kieszeni. Oswoił się już do tego stopnia z grubszymi
194 14|            ministerstwa. Pilchen był już w palcie i w kapeluszu,
195 14|             gotowość pozostania.~Był już w kursie sprawy i oświadczył,
196 14|             prezesiunio" musi omówić już z naczelnikiem Czerpakiem,
197 14|            Rozumiem, panie prezesie, już go wypiłuję.~- Po trzech
198 14|          mógł ruszyć się z Warszawy. Już to pan, panie Czerpak, potrafisz.~-
199 14|        prośbą, później, gdy odkładał już słuchawkę, zawołał z nieukrywaną
200 14|         wreszcie machnął ręką.~- No, już dobrze, pal pana licho,
201 14|       zanotował sobie cyfry.~- No to już dobrze, zjem coś i pojadę.
202 14|             tak dalece, że nie umiał Już tego ukryć. Raz po raz podejrzliwie
203 14|          Samochód ruszył. W kwadrans już byli za miastem. Nikodem
204 14|            najechali na gwóźdź. Było już zupełnie ciemno, gdy dojrzeli
205 14|          Akademii Literackiej, że ma już kilkadziesiąt tysięcy odłożonych
206 14|           warszawskiego, skazującego już Kunickiego na dwa lata więzienia
207 14|            na zegarek i zaklął.~Było już po dwunastej. Szybko zebrał
208 14|    uśmiechnęła się doń i zapytała:~- Już musisz jechać, najdroższy?~-
209 14|             niczym nie zaprzeczać, a już ja załatwię wszystko.~-
210 14|             kolanach - a teraz muszę już jechać. Do widzenia, Nineczko,
211 14|            ósmej. Pomimo tego zastał już Krzepickiego. Zamknąwszy
212 14|             wrócili do banku, czekał już tu Kunicki. Jego ruchy,
213 14|            weksle.~- Nie bój się. To już moja sprawa.~- Są jeszcze
214 14|         poczuł ostry głód. Kawa była już zimna i cukier nie chciał
215 15|             wpadłszy na ślad Łyskowa już nie da się zbić z tropu.
216 15|              nie przyjdzie. Jednakże już w pół godziny potem skombinował,
217 15|              czy też Terkowski mówił już komuś o swych informacjach
218 15|            Wielkiego Trzynastego. To już do reszty zirytowało Dyzmę.~-
219 15|          dywany.~Toteż wieczorem był już tak zmachany, że chętnie
220 15|            oświadczyła, że byłoby to już pogwałceniem kanonów i że
221 15|             mały incydent z Władzią. Już półprzytomna, rozpłakała
222 15|         Dyzmy niczym nie przypominał już salonu jakiegokolwiek, a
223 15|              świt grudniowy zaglądał już przez szpary zasłon okiennych,
224 15|         wzrosła, że nie tytułował go już panem prezesem.~- Niech
225 16|              Zacisnął szczęki. Teraz już dobrze zdawał sobie sprawę
226 16|        zakomunikował "wolę szatana". Już pułkownik będzie się miał
227 16|        korytarzu leśnym.~Zbliżał się już wieczór, mglisty wieczór
228 16|            nie wróci?~- Mowy nie ma. Już ja ci ręczę. Zamyśliła się.~-
229 16|            Ma się wiedzieć. Dość mam już tej Warszawy. Powyżej uszu.~-
230 16|              żartobliwie. E... teraz już wiem: z tą mandoliną to
231 16|           dole.~- Mowy nie ma. Teraz już mowy nie ma. Szkoda każde
232 16|              Tak to rozumiem...~Było już po jedenastej, gdy rozstali
233 16|          Tylko żeby była tłusta!~Gdy już był ubrany i przeszedł do
234 16|            sama. Zrobisz to, Niku?~- Już zrobiłem - roześmiał się.~-
235 16|           tak łatwo. A świadectwo to już dam takie, że no! A i stosunki
236 16|            no! A i stosunki też mam! Już tam nie radziłbym nikomu
237 17|          ogół w tych sferach mówiono już niemal głośno o zaręczynach
238 17|      godzinki - prosił - czy ty mnie już nie kochasz? Przytuliła
239 17|              nory na Chmielnej.~Było już po trzeciej, gdy zaczął
240 17|               Jaki porcygar?~- Jaki? Już ja ci pokażę, jaki! Dawaj
241 17|       Wspólną. Po kilku minutach był już przed swoją bramą. Stróż
242 17|               szemrany, swój...~Świt już przenikał przez gruby kożuch
243 17|         doszła na ulicę Łucka, brama już była otwarta - dwadzieścia
244 17|     Odnalazła go nareszcie. O, teraz już jej nie ucieknie. Pewna
245 17|       obrzydzenia.~- Dobrze, dobrze, już tylko nie bujaj.~- Prawdę
246 17|        Dlaczego mnie nie chcesz? Czy już ci nie podobam się?~- A
247 17|               tak ją obsztorcuje, że już więcej nie ośmieli się.~
248 17|    urzędowaniu w banku.~Chociaż miał już niejaką rutynę i wiedział,
249 17|               Wieczorem spotkali się już we trójkę. Przed Jarcem
250 17|       spotkałem się ani z sabotażem. Już po trochu orientuję się
251 17|          bardziej niż w banku. Byłem już dwa razy w Grodnie w Urzędzie
252 17|        powitaniach zapytał:~- Wiedzą już państwo o tym aresztowaniu?~-
253 17|             mężczyzną, ale...~Wolała już o nim nie myśleć.~Podano
254 17|          bardzo...~Nieco zbladła, co już Dyzma znał dobrze.~- Trzy
255 17|       Nadojadłaś mnie, do cholery, i już.~- Ale ja ciebie kocham,
256 17|              miała, ale i tamta nie! Już ja cię urządzę."~Chęć zemsty,
257 17|          rozumiem, panie prezesie?~- Już tam wy, policja, macie swoje
258 17|           nic. Dziękuję bardzo. A ja już przy sposobności będę pamiętał
259 17|          długo, bardzo długo. Słońce już wzeszło, coraz więcej ludzi
260 18|              i jego właściciel, siwy już dżentelmen z niedużą, kwadratowo
261 18|          małżeństwa Niny.~Teraz, gdy już je miał w ręku, przyszło
262 18|            Ale ci świadkowie przecie już nie żyją. Adwokat uśmiechnął
263 18|             o tym sądzi? Czy słyszał już pan o tym wszystkim?~Nikodem
264 18|            jej odpowiedź na wniosek. Już ja im dam bobu.~W dwie godziny
265 18|              odpowiedź i przeczytał.~Już podczas czytania wśród zebranych
266 19|            przed godziną pierwszą, a już o drugiej przyjechał do
267 19|         polityk! - dorzucił drugi. - Już on wie, co robi! Poranna
268 19|              się?~- Tak, a właściwie już nie. Uzyskałam unieważnienie
269 19|             mną dzieje? Czy nie masz już dla mnie iskierki uczucia?!
270 19|           wzięła rękawiczki.~- Pójdę już.~- Bądź zdrowa - powiedziała
271 20|             wami delikatny, ale taka już moja natura, a sercem do
272 20|         publicznej wrażenia dymisji.~Już pod koniec bankietu wstał
273 21|          ponoć magnacka fortuna.~Był już jasny ranek, gdy mający
274 21|                Do podziału.~W pałacu już Krzepicki przeprowadził
275 21|        drobne wydatki. Długi pańskie już zapłaciłem. Ale i ja mam
276 21|              Ja mam chamów uczyć? to już bezczelne!~- Milcz, głupia
277 21|            na nim taki cios. Dobrze?~Już sięgnął ręką do dzwonka,
278 21|             imię.~- Nikodem.~- Teraz już wiem... Nikodemie.~- Więc
279 25|        generała Troczyńskiego, który już jako państwowy zarządca
280 25|        Wystarczyło kilka miesięcy, a już zbankrutował. Człowiek,
281 25|              zimna woda pomaga.~Byli już przy brzegu. Po kilku minutach
282 25|             pan prezes jakiś pomysł, już o to się nie boję. Co jak
283 25|         decyzji - panie prezesie, ot już mam myśl. Wkrótce po objęciu
284 25|             gadania! Nie przyjmuję i już. Fertig! Krzepicki opadł
285 25|       śpieszyć na ratunek.~- Przecie już raz ratował! I to jak skutecznie!~-