Rozdzial

 1 2 | określić.~- Hm - bąknął Dyzma - doprawdy nie wiem.~- Więc powiedzmy
 2 6 |      zaczęła z miejsca - jestem doprawdy przemęczona nerwowo. Jestem
 3 7 |         zaostrzył, ale że teraz doprawdy nie widzi żadnych przeszkód
 4 8 |     taka biedna, taka słaba. Ja doprawdy nie umiałam się bronić.
 5 9 |       tak mało i tak prosto, że doprawdy można by go posądzić o brak
 6 14| Przywiozłem.~- Panie Nikodemie, doprawdy nie rozumiem, co to wszystko
 7 14|          tam panu wytłumaczę.~- Doprawdy, doprawdy nie rozumiem -
 8 14|         wytłumaczę.~- Doprawdy, doprawdy nie rozumiem - seplenił
 9 19|    ojciec zostawił ci Koborowo. Doprawdy nie mogłam tego pojąć. Skąd
10 19|     sobie głowę Dyzma - baby to doprawdy mają we łbie groch z kapustą.~
11 25|         rozpaczliwym położeniu! Doprawdy nie widzę nikogo, kto by